Cross-temporal changes in cognitive abilities in the vein of the Flynn effect evidently are differentiated across cognitive domains. However, little is known about cross-temporal changes in selective attention and attentional control. This knowledge gap is particularly relevant in light of hypotheses about changes in attention-related abilities in the digital age. In a norm-comparison study, we investigated whether the performance of Austrian adults in three well-established tests of selective attention and attentional control (interference management and sustained attention) changed between 2000 and 2025. We compared three population-representative archival samples, recruited between 2000 and 2004 for standardization purposes ( Ns = 220, 267, and 325), with equally sized and demographically matched samples purposefully recruited in 2025. Change trajectories, albeit generally small in strength, were directionally differentiated across these three attention-related domains, yielding improvements in selective attention ( d = 0.12), stagnation in interference management (absolute ds < 0.06), and potential declines in sustained attention ( d = -0.27). Relatedly, most accuracy indicators across these three tests showed evidence for small improvements ( d range = -0.11 to 0.27). This set of findings indicates small, but domain-differentiated, changes in selective attention and attentional control in Austrian adults for the period 2000 to 2025. Furthermore, the results further support domain differentiation of cross-temporal changes in cognitive abilities and contradict the notion of large changes in attention-related abilities in the digital age.
تغییرات بین زمانی در توانایی‌های شناختی، مشابه اثر فلین، به‌وضوح در حوزه‌های شناختی مختلف متمایز هستند. با این حال، اطلاعات اندکی درباره تغییرات بین زمانی در توجه انتخابی و کنترل توجه وجود دارد. این خلأ دانشی به‌ویژه با توجه به فرضیه‌هایی درباره تغییرات در توانایی‌های مرتبط با توجه در عصر دیجیتال اهمیت دارد. در یک مطالعه مقایسه هنجاری، بررسی کردیم که آیا عملکرد بزرگسالان اتریشی در سه آزمون معتبر توجه انتخابی و کنترل توجه (مدیریت تداخل و توجه پایدار) بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ تغییر کرده است یا خیر. سه نمونه آرشیوی نماینده جمعیت که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ به منظور هنجاریابی گردآوری شده بودند (تعداد نمونه‌ها = ۲۲۰، ۲۶۷ و ۳۲۵)، با نمونه‌هایی با اندازه برابر و از نظر جمعیت‌شناختی همسان که به طور هدفمند در سال ۲۰۲۵ گردآوری شدند، مقایسه شدند. مسیرهای تغییر، اگرچه عموماً از نظر شدت کوچک بودند، اما از نظر جهت‌گیری در این سه حوزه مرتبط با توجه متمایز بودند؛ به‌طوری‌که بهبودهایی در توجه انتخابی (d = ۰٫۱۲)، رکود در مدیریت تداخل (d مطلق < ۰٫۰۶) و کاهش‌های احتمالی در توجه پایدار (d = -۰٫۲۷) مشاهده شد. همچنین، اغلب شاخص‌های دقت در این سه آزمون شواهدی از بهبودهای کوچک را نشان دادند (دامنه d = -۰٫۱۱ تا ۰٫۲۷). این مجموعه یافته‌ها نشان‌دهنده تغییرات کوچک اما متمایز بین حوزه‌ای در توجه انتخابی و کنترل توجه در بزرگسالان اتریشی طی دوره ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ است. افزون بر این، نتایج از تمایز بین حوزه‌ای تغییرات بین زمانی در توانایی‌های شناختی حمایت می‌کند و با این دیدگاه که تغییرات بزرگی در توانایی‌های مرتبط با توجه در عصر دیجیتال رخ داده است، مغایرت دارد.
Tilt refers to an ability pattern based on within person differences in two distinct abilities (e.g., verbal and math), yielding relative strength in one ability (e.g., math) and relative weakness in another (e.g., verbal). The current study is the first to examine age and sex differences in math-verbal tilt from 13- to 17-years. Test scores were obtained from the Armed Services Vocational Aptitude Battery in the 1997 National Longitudinal Survey of Youth ( N = 6969), a nationally representative sample of adolescents in the United States. Tilt was based on differences in math and verbal scores, yielding math tilt (indicating math strength) and verbal tilt (indicating verbal strength). Other variables included processing speed and general intelligence ( g ), which were expected to facilitate the acquisition of specific abilities that produce tilt. Contrary to research on sex differences in vocational preferences, levels of math and verbal tilt were higher in males than females. In addition, both sexes showed large tilt effects from zero ( d > 1.00), where zero indicates no tilt (i.e., no difference in math and verbal scores), indicating large levels of math or verbal tilt within individuals. The large tilt effects from zero support investment theories, which assume that individuals seek out and select activities in specific domains that boost analogous types of tilts. Finally, age-related increases in tilt were observed for males and females and were mediated by speed and g . Such a pattern supports cascade theories, which assume that speed and g facilitate the acquisition of specific abilities, which boost analogous forms of tilt. Future research should consider age and sex differences in tilt in different developmental periods (e.g., late adulthood) and at different ability levels (e.g., gifted and intellectually disabled).
تمایل به الگوی توانایی اشاره دارد که بر اساس تفاوت‌های درون‌فردی در دو توانایی متمایز (مانند کلامی و ریاضی) شکل می‌گیرد و منجر به قدرت نسبی در یک توانایی (مانند ریاضی) و ضعف نسبی در دیگری (مانند کلامی) می‌شود. مطالعه حاضر نخستین پژوهشی است که تفاوت‌های سنی و جنسیتی در تمایل ریاضی-کلامی را در بازه سنی ۱۳ تا ۱۷ سال بررسی می‌کند. نمرات آزمون از آزمون استعداد شغلی نیروهای مسلح در پیمایش ملی طولی جوانان ۱۹۹۷ (N = 6969)، که نمونه‌ای نماینده از نوجوانان ایالات متحده است، به دست آمد. تمایل بر اساس تفاوت نمرات ریاضی و کلامی محاسبه شد و تمایل ریاضی (نشان‌دهنده قدرت ریاضی) و تمایل کلامی (نشان‌دهنده قدرت کلامی) حاصل گردید. سایر متغیرها شامل سرعت پردازش و هوش عمومی (g) بودند که انتظار می‌رفت اکتساب توانایی‌های خاصی را که منجر به تمایل می‌شوند، تسهیل کنند. برخلاف پژوهش‌ها درباره تفاوت‌های جنسیتی در ترجیحات شغلی، سطوح تمایل ریاضی و کلامی در مردان بالاتر از زنان بود. علاوه بر این، هر دو جنس اثرات تمایل بزرگی نسبت به صفر (d > 1.00) نشان دادند، که در آن صفر نشان‌دهنده عدم تمایل (یعنی عدم تفاوت در نمرات ریاضی و کلامی) است و بیانگر سطوح بالای تمایل ریاضی یا کلامی درون افراد است. اثرات بزرگ تمایل نسبت به صفر از نظریه‌های سرمایه‌گذاری حمایت می‌کند که فرض می‌کنند افراد به دنبال انتخاب و انجام فعالیت‌هایی در حوزه‌های خاص هستند که انواع مشابهی از تمایل را تقویت می‌کند. در نهایت، افزایش‌های مرتبط با سن در تمایل برای مردان و زنان مشاهده شد که توسط سرعت و g واسطه‌گری می‌شد. چنین الگویی از نظریه‌های آبشاری حمایت می‌کند که فرض می‌کنند سرعت و g اکتساب توانایی‌های خاص را تسهیل می‌کنند و انواع مشابهی از تمایل را تقویت می‌کنند. پژوهش‌های آینده باید تفاوت‌های سنی و جنسیتی در تمایل را در دوره‌های رشدی مختلف (مانند بزرگسالی دیرهنگام) و در سطوح مختلف توانایی (مانند افراد با استعداد و افراد دارای ناتوانی ذهنی) مد نظر قرار دهند.
A comprehensive meta-analysis of vector-correlation tests of Spearman’s Hypothesis (SH) with respect to US White-Black (W-B) cognitive performance differences is conducted. Thirty-one usable studies yielding 44 independent effect sizes were identified, with a total harmonic N of 1,039,379. A random-effects model, using subtest number to estimate inverse-variance weights, yielded a large-magnitude positive mean vector correlation, r = .745, 95% CI [.699, .792], with a prediction interval of .628 to .862, and modest between-study heterogeneity, I² = 25.61%, 95% CI [0.00%, 50.5%]. Sampling error accounted for 46.3% to 82.7% of between-study variance, depending on estimator, suggesting that some variance in those data is potentially due to moderators rather than sampling error. A three-moderator meta-regression including harmonic N , sample mean age, and study year yielded evidence of negative moderation by sample age. SH therefore appears to be weaker in older samples. No quadratic effect of age was detected. Funnel-plot diagnostics using Fisher- z -transformed effects indicated significant unadjusted Egger’s asymmetry, but this became non-significant after adjustment for the moderators. Trim-and-fill imputed no missing effect sizes. The presence of age-dependent moderation, including both reversals and attenuation of effect sizes in older samples, makes claimed isomorphism between g and W-B differences difficult to sustain. The results instead suggest complex environmental confounding potentiating, attenuating, or even reversing the g -dependence of W-B differences.
یک فراتحلیل جامع از آزمون‌های همبستگی برداری فرضیه اسپیرمن (SH) در ارتباط با تفاوت‌های عملکرد شناختی میان سفیدپوستان و سیاه‌پوستان آمریکایی (W-B) انجام شده است. سی‌ویک مطالعه قابل استفاده که ۴۴ اندازه اثر مستقل را ارائه داده‌اند شناسایی شد و مجموع حجم نمونه هارمونیک برابر با ۱٬۰۳۹٬۳۷۹ بود. مدل اثرات تصادفی با استفاده از تعداد خرده‌آزمون‌ها برای برآورد وزن‌های معکوس واریانس، میانگین همبستگی برداری مثبت و با اندازه بزرگ را نشان داد: r = .745، فاصله اطمینان ۹۵٪ [.699، .792]، با بازه پیش‌بینی از .628 تا .862 و ناهمگنی بین‌مطالعه‌ای متوسط، I² = ۲۵.۶۱٪، فاصله اطمینان ۹۵٪ [۰.۰۰٪، ۵۰.۵٪]. خطای نمونه‌گیری بسته به برآوردگر، ۴۶.۳٪ تا ۸۲.۷٪ از واریانس بین‌مطالعه‌ای را توضیح داد که نشان می‌دهد بخشی از این واریانس احتمالاً ناشی از تعدیل‌گرها و نه صرفاً خطای نمونه‌گیری است. فراتحلیل رگرسیون با سه تعدیل‌گر شامل حجم نمونه هارمونیک، میانگین سنی نمونه و سال مطالعه، شواهدی از تعدیل‌گری منفی سن نمونه را نشان داد. بنابراین، به نظر می‌رسد SH در نمونه‌های مسن‌تر ضعیف‌تر است. هیچ اثر درجه‌دوم (quadratic) سن مشاهده نشد. تشخیص‌های نمودار قیفی با استفاده از اثرات تبدیل‌شده Fisher-z، عدم تقارن معنادار Egger را در حالت بدون تعدیل نشان داد، اما پس از تعدیل برای تعدیل‌گرها این عدم تقارن معنادار نبود. روش trim-and-fill هیچ اندازه اثر گمشده‌ای را برآورد نکرد. وجود تعدیل‌گری وابسته به سن، از جمله وارونگی و تضعیف اندازه اثر در نمونه‌های مسن‌تر، ادعای هم‌ریختی (isomorphism) میان g و تفاوت‌های W-B را دشوار می‌سازد. نتایج در عوض نشان می‌دهد که عوامل محیطی پیچیده می‌توانند وابستگی تفاوت‌های W-B به g را تقویت، تضعیف یا حتی معکوس کنند.
