This study aims to examine the concept of economic justice from the Qur’anic perspective through an exegetical analysis of QS. An-Nahl [16]:90, QS. Al-Hasyr [59]:7, and QS. Al-Maidah [5]:8. Employing a qualitative method and a thematic exegesis (tafsir maudhu’i) approach, this study explores the meanings of justice and wealth distribution, as well as the moral values embedded in these verses. The findings indicate that economic justice in the Qur’an is grounded in the integration of the principles of al-‘adl (justice and integrity), al-ihsan (benevolence and excellence), and distributive justice. The concept of al-‘adl emphasizes the importance of balance, honesty, and respect for rights in economic activities, while al-ihsan extends the meaning of justice by incorporating social concern and an orientation toward public welfare (maslahah). QS. Al-Hasyr [59]:7 demonstrates that the Qur’an promotes equitable wealth distribution and rejects the concentration of wealth within certain groups. The findings further affirm that the Qur’anic economic framework is not solely oriented toward ownership and material growth but also places social responsibility at the core of wealth management. This concept remains relevant to contemporary issues of economic inequality through an economic paradigm that integrates spiritual, moral, and social dimensions.
هدف این پژوهش بررسی مفهوم عدالت اقتصادی از منظر قرآن کریم از طریق تحلیل تفسیری آیات نحل [16]:90، حشر [59]:7 و مائده [5]:8 است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش کیفی و رویکرد تفسیر موضوعی (تفسیر موضوعی)، به بررسی معانی عدالت و توزیع ثروت و همچنین ارزش‌های اخلاقی نهفته در این آیات می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که عدالت اقتصادی در قرآن مبتنی بر ادغام اصول العدل (عدالت و درستکاری)، الاحسان (نیکوکاری و برتری) و عدالت توزیعی است. مفهوم العدل بر اهمیت تعادل، صداقت و احترام به حقوق در فعالیت‌های اقتصادی تأکید دارد، در حالی که الاحسان معنای عدالت را با دربرگیری دغدغه‌های اجتماعی و جهت‌گیری به سوی رفاه عمومی (مصلحت) گسترش می‌دهد. آیه حشر [59]:7 نشان می‌دهد که قرآن توزیع عادلانه ثروت را ترویج کرده و تمرکز ثروت در گروه‌های خاص را رد می‌کند. یافته‌ها همچنین تأیید می‌کند که چارچوب اقتصادی قرآن صرفاً معطوف به مالکیت و رشد مادی نیست، بلکه مسئولیت اجتماعی را در مرکز مدیریت ثروت قرار می‌دهد. این مفهوم از طریق پارادایم اقتصادی که ابعاد معنوی، اخلاقی و اجتماعی را ادغام می‌کند، همچنان نسبت به مسائل معاصر نابرابری اقتصادی مرتبط است.
The study examined organizational justice as a correlate of teachers’ organizational behaviour in public secondary schools in Anambra State. The study was guided by four research questions and four null hypotheses were tested at 0.05 level of significance. The study adopted correlational research design. The population of the study comprised 7,248 teachers in public secondary schools in six Education Zones in Anambra State. The sample size for the study was 580 teachers drawn from the population of the study. Multi-stage sampling procedure was used for the study. The instruments for data collection were researcher-structured questionnaire titled: Organizational Justice Questionnaire (OJQ) and Teachers’ Organizational Behaviour Questionnaire (TOBQ). The instruments were validated by three experts. The reliability of the instrument was determined using Cronbach Alpha Coefficient method and the average coefficient of 0.81 for (OJQ) and 0.85 for (TOBQ) were obtained. The data were analyzed using Pearson Product Moment Correlation Coefficient and multiple regression analysis. The study revealed that distributive justice (r = 0. 908; p < 0.000), procedural justice (r = 0. 873; p < 0.000), interactional justice (r = 0. 852; p < 0.000), positively and significantly relate to teachers’ organizational behaviour in public secondary schools in Anambra State. Based on the findings, it was recommended among others that school administrators should continue to ensure that distributive justice is consistently practiced by fairly allocating rewards, workload and responsibilities among teachers to enhance their commitment to work. The study contributed to knowledge by establishing an integrated empirical relationship between organizational justice and teachers' organizational behaviour, thereby extending existing knowledge on organizational behaviour in public secondary schools.
این پژوهش عدالت سازمانی را به‌عنوان همبسته‌ای از رفتار سازمانی معلمان در دبیرستان‌های دولتی ایالت Anambra مورد بررسی قرار داد. پژوهش حاضر با چهار سؤال پژوهشی هدایت شد و چهار فرضیه‌ی صفر در سطح معناداری 0.05 آزمون شد. طرح پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل ۷٬۲۴۸ معلم در دبیرستان‌های دولتی شش منطقه آموزشی ایالت Anambra بود. حجم نمونه پژوهش ۵۸۰ معلم بود که از جامعه آماری انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای برای این پژوهش به‌کار رفت. ابزارهای گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های محقق‌ساخته با عناوین: پرسشنامه عدالت سازمانی (OJQ) و پرسشنامه رفتار سازمانی معلمان (TOBQ) بودند. ابزارها توسط سه نفر از خبرگان اعتبارسنجی شدند. پایایی ابزار با استفاده از روش ضریب آلفای کرونباخ تعیین شد و میانگین ضریب 0.81 برای (OJQ) و 0.85 برای (TOBQ) به‌دست آمد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی حاصل‌ضرب لحظه‌ای پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که عدالت توزیعی (r = 0.908؛ p < 0.000)، عدالت رویه‌ای (r = 0.873؛ p < 0.000)، عدالت تعاملی (r = 0.852؛ p < 0.000)، به‌طور مثبت و معناداری با رفتار سازمانی معلمان در دبیرستان‌های دولتی ایالت Anambra ارتباط دارند. بر اساس یافته‌ها، از جمله توصیه شد که مدیران مدارس باید اطمینان حاصل کنند که عدالت توزیعی همواره از طریق تخصیص منصفانه پاداش‌ها، حجم کار و مسئولیت‌ها میان معلمان اجرا می‌شود تا تعهد آنان به کار افزایش یابد. این پژوهش با ایجاد رابطه تجربی یکپارچه میان عدالت سازمانی و رفتار سازمانی معلمان، به توسعه دانش موجود در زمینه رفتار سازمانی در دبیرستان‌های دولتی کمک کرد.
