This study examines women’s inheritance rights in Islam by integrating Fazlur Rahman’s contextual hermeneutics and maqāṣid al-sharī‘ah. Previous studies tend to be normative or limited to critiques of the 2:1 inheritance rule, with little integration of both approaches. This research uses a qualitative library research method with an interpretive-constructivist approach. Data include Qur’anic verses on inheritance, classical and contemporary tafsir, and relevant literature, analyzed through content and contextual analysis. The findings show that inheritance provisions, including the 2:1 ratio, are rooted in specific socio-historical contexts and aimed at achieving justice. From the maqāṣid perspective, inheritance law emphasizes substantive justice rather than fixed numerical shares. The study integrates hermeneutics and maqāṣid as a combined framework for interpretation. This research contributes to Islamic legal thought by offering a contextual approach that aligns textual authority with contemporary social realities.
این مطالعه به بررسی حقوق ارث زنان در اسلام با ادغام هرمنوتیک زمینه‌ای Fazlur Rahman و مقاصد الشریعه می‌پردازد. پژوهش‌های پیشین عمدتاً رویکردی هنجاری داشته یا به نقد قاعده ارث ۲ به ۱ محدود شده‌اند و کمتر به ادغام هر دو رویکرد پرداخته‌اند. این پژوهش با روش کیفی کتابخانه‌ای و رویکرد تفسیرگرایانه-سازه‌گرایانه انجام شده است. داده‌ها شامل آیات قرآن درباره ارث، تفاسیر کلاسیک و معاصر و منابع مرتبط است که از طریق تحلیل محتوا و تحلیل زمینه‌ای بررسی شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که احکام ارث، از جمله نسبت ۲ به ۱، ریشه در زمینه‌های خاص اجتماعی-تاریخی داشته و هدف آن تحقق عدالت بوده است. از منظر مقاصد، حقوق ارث بر عدالت ماهوی تأکید دارد نه بر سهام عددی ثابت. این مطالعه هرمنوتیک و مقاصد را به عنوان چارچوبی تلفیقی برای تفسیر ارائه می‌دهد. این پژوهش با ارائه رویکردی زمینه‌مند که اقتدار متنی را با واقعیت‌های اجتماعی معاصر همسو می‌کند، به اندیشه حقوقی اسلامی کمک می‌کند.
This research is motivated by the rampant character crisis and erosion of manners in the younger generation due to the rapid digital disruption in the Industrial Revolution Era 4.0. This research aims to analyze the values of Islamic education in Surah Luqman and reformulate its relevance as a conceptual and practical framework in the digital era. This type of research is qualitative library research with maudhu'i (thematic) tafsir methods and content analysis techniques based on contextual hermeneutics. The results of the study show that Surah Luqman offers a systematic pedagogical hierarchy: the cultivation of faith/monotheism is related to value formation, the discipline of prayer is related to self-regulation, and the formation of morals provides ethical guidance in cyberspace. Its methodological excellence lies in a dialogical, persuasive (ya bunayya), and exemplary parenting approach (uswah hasanah), which offers an alternative perspective to authoritarian and permissive parenting patterns. This research connects the normative text of the Qur'an and the sociological reality of the cyber age. In conclusion, the educational values of Surah Luqman are relevant to Islamic education in the digital era, particularly in supporting technological skills (khalifah fil 'ardh) as well as moral-spiritual depth ('abdullah). The implications of this study recommend the practical integration of Surah Luqman values into the Islamic education curriculum and family digital literacy strategies.
این پژوهش با انگیزه بحران گسترده شخصیت و فرسایش آداب و رسوم در نسل جوان به دلیل اختلالات سریع دیجیتال در عصر انقلاب صنعتی ۴.۰ انجام شده‌است. هدف این پژوهش تحلیل ارزش‌های تعلیم و تربیت اسلامی در سوره لقمان و بازفرمول‌بندی ارتباط آن به‌عنوان چارچوب مفهومی و عملی در عصر دیجیتال است. نوع پژوهش حاضر، کیفی و از نوع کتابخانه‌ای با روش تفسیر موضوعی (مأدوعی) و تکنیک تحلیل محتوا مبتنی بر هرمنوتیک زمینه‌ای می‌باشد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که سوره لقمان یک سلسله‌مراتب تربیتی نظام‌مند ارائه می‌دهد: پرورش ایمان/توحید با شکل‌گیری ارزش‌ها مرتبط است، انضباط در نماز با خودتنظیمی ارتباط دارد و شکل‌گیری اخلاق، راهنمایی اخلاقی در فضای مجازی فراهم می‌کند. برتری روش‌شناختی آن در رویکرد تربیتی گفت‌وگومحور، اقناعی (یا بُنَیَّ) و الگویی (اُسوَه حسنه) نهفته است که دیدگاهی جایگزین برای الگوهای تربیتی استبدادی و سهل‌گیرانه ارائه می‌دهد. این پژوهش متن هنجاری قرآن و واقعیت جامعه‌شناختی عصر سایبری را به هم پیوند می‌دهد. در نتیجه، ارزش‌های تربیتی سوره لقمان برای تعلیم و تربیت اسلامی در عصر دیجیتال به‌ویژه در حمایت از مهارت‌های فناورانه (خلیفه فی‌الارض) و عمق اخلاقی-معنوی (عبدالله) مرتبط است. پیامدهای این مطالعه، ادغام عملی ارزش‌های سوره لقمان در برنامه درسی تعلیم و تربیت اسلامی و راهبردهای سواد دیجیتال خانواده را توصیه می‌کند.
