textual evidence

Background Helping professionals face elevated risks of compassion fatigue and burnout, yet the daily processes through which emotional transformation occurs during therapeutic interventions remain poorly understood. This study examined how participants’ daily reflections shifted across the Emotion-Focused Training for Helping Professions (EFT-HP), analyzed through three complementary theoretical frameworks: Emotion-Focused Therapy's inner dialogue model (self-criticism, self-compassion, self-protection), Compassion-Focused Therapy's three-systems framework (threat, drive, soothing), and Ekman's basic emotion theory (primary emotions). Method Two hundred twenty-five helping professionals (88.0% female; M age = 38.7 years) from healthcare, social work, psychology, and education began the 14-day online EFT-HP intervention. Primary analyses focused on the 146 participants who completed at least 9 of the 14 days (completers), whose daily written reflections yielded 7,307 coded reflection units. Reflections were analyzed with directed content analysis and frequency quantification, applying non-exclusive, AI-assisted coding within three theoretical frameworks—EFT inner-dialogue categories, CFT emotion-regulation systems, and Ekman's discrete emotions—with a verbatim textual evidence excerpt retained for every assigned code. Results Across the intervention, participants’ reflections shifted from threat- and self-criticism-related content toward soothing and self-compassion. Within the EFT inner-dialogue framework, Self-Compassion was the most frequent category (17.9% of units) and was sustained throughout (Day-13 peak 30.8%), while Self-Criticism fell from 14.3% on Day 1 to 3.9% on Day 14 (73% relative decrease) and Self-Protection peaked on Day 6 (11.3%). Within the CFT emotion-regulation framework, the soothing system was the most frequently coded system overall (31.8% of units), followed by drive (20.4%); over the 14 days the threat system declined from 35.4% on Day 1 to 7.0% on Day 14 (80% relative decrease). Within Ekman's discrete-emotion framework, specific emotions were named less frequently: Fear declined from 2.7% to 0.8%, Anger peaked on Day 6 (15.0%), Joy rose to a Day-13 peak (14.8%), and Love was comparatively prominent (11.9% overall, Day-5 peak). Conclusions Across the 14-day intervention, participants’ daily reflections showed substantial shifts in emotional content, characterized by marked self-criticism and threat reduction alongside sustained self-compassion and soothing activation. Triangulated findings across three analytical frameworks: EFT inner dialogue, CFT emotion systems, and Ekman's primary emotions, are consistent with the emotional-transformation processes proposed by EFT-HP and with findings from previous controlled trials. Because the three frameworks were applied to the same reflection data, their convergence reflects analytic (theoretical) triangulation rather than independent confirmation.

Di Zi Gui , a Qing-era moral primer, is discussed in contemporary Chinese family education, school moral education, and classical-recitation initiatives. Existing accounts document heterogeneous uses but do not establish their current prevalence or effects on children’s autonomy. This Hypothesis and Theory article develops a conditional model through close reading of 34 purposively selected precept groups from one modern working edition and comparison with psychological research from other contexts. Textual evidence, theoretical inference, and predictions requiring empirical testing are distinguished throughout. Adultcentrism identifies a possible asymmetry in interpretive authority; self-determination theory supplies the core distinction between controlled compliance and endorsed commitment. The proposed developmental focus is middle childhood, approximately 8–12 years, without assuming that findings from other age groups transfer directly. Three candidate pathways concern the permitted form of action, the motivational basis of conformity, and the legitimacy and expression of affect: behavioral standardization, compliance reinforcement, and emotional suppression through moral absolutization. Their operation is hypothesized to depend on enactment and children’s acceptance, negotiation, reinterpretation, selective appropriation, strategic compliance, or resistance. Autonomy is treated as a culturally situated, relational capacity, not as independence from family obligations. Five propositions specify an exposure-only baseline comparison, distinct mediators and moderators, and autonomy-related outcomes. Philosophy for Children is considered a possible moderator only when children’s contributions can consequentially alter interpretation or practice. The article offers an auditable interpretive framework, not evidence of established mechanisms: it contains no original participant data, direct observations of current teaching, or estimates of prevalence or effect size. Its contribution is a differentiated research agenda for testing how the same text may be enacted and understood differently.

کتاب دی‌زی‌گوی، یکی از متون اخلاقی دوران چینگ، در آموزش خانواده، آموزش اخلاقی مدارس و برنامه‌های قرائت متون کلاسیک در چین معاصر مورد بحث قرار می‌گیرد. گزارش‌های موجود به کاربردهای ناهمگون این متن اشاره دارند، اما شیوع کنونی یا تأثیرات آن بر خودمختاری کودکان را مشخص نمی‌کنند. این مقاله‌ی فرضیه و نظریه، با خوانش دقیق ۳۴ گروه گزینشی از آموزه‌ها در یکی از ویرایش‌های کاربردی معاصر و مقایسه با پژوهش‌های روان‌شناختی در زمینه‌های دیگر، یک مدل شرطی ارائه می‌دهد. در سراسر مقاله، شواهد متنی، استنتاج نظری و پیش‌بینی‌هایی که نیازمند آزمون تجربی هستند، از یکدیگر متمایز شده‌اند. بزرگسال‌محوری به عنوان یک نامتقارنی احتمالی در مرجعیت تفسیری شناسایی می‌شود؛ نظریه‌ی خودتعیین‌گری تمایز اصلی میان تبعیت کنترل‌شده و تعهد پذیرفته‌شده را فراهم می‌کند. تمرکز رشدی پیشنهادی، میانه‌ی کودکی، تقریباً ۸ تا ۱۲ سالگی است، بدون آن‌که فرض شود یافته‌های گروه‌های سنی دیگر به طور مستقیم قابل تعمیم باشند. سه مسیر پیشنهادی به شکل مجاز کنش، مبنای انگیزشی همرنگی و مشروعیت و ابراز هیجان مربوط می‌شوند: استانداردسازی رفتاری، تقویت تبعیت و سرکوب هیجانی از طریق مطلق‌انگاری اخلاقی. فرض بر این است که عملکرد این مسیرها به اجرا و پذیرش، مذاکره، بازتفسیر، بهره‌برداری گزینشی، تبعیت راهبردی یا مقاومت کودکان بستگی دارد. خودمختاری به عنوان ظرفیتی فرهنگی-ارتباطی در نظر گرفته می‌شود، نه استقلال از تعهدات خانوادگی. پنج گزاره، مقایسه‌ی پایه صرفاً مبتنی بر مواجهه، میانجی‌ها و تعدیل‌گرهای متمایز و پیامدهای مرتبط با خودمختاری را مشخص می‌کنند. فلسفه برای کودکان تنها زمانی به عنوان تعدیل‌گر در نظر گرفته می‌شود که مشارکت کودکان بتواند به طور معناداری تفسیر یا عمل را تغییر دهد. این مقاله چارچوب تفسیری قابل ممیزی ارائه می‌دهد، نه شواهدی از سازوکارهای اثبات‌شده: داده‌ی اصیل شرکت‌کننده، مشاهدات مستقیم از آموزش کنونی یا برآوردی از شیوع یا اندازه‌ی اثر در آن وجود ندارد. سهم این مقاله، دستور کار پژوهشی تفکیک‌شده‌ای برای آزمون این است که چگونه ممکن است یک متن واحد به شیوه‌های متفاوت اجرا و فهم شود.

This study was motivated by the difficulties experienced by sixth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya in identifying character traits based on evidence in stories. Students tended to identify characters’ traits in a simple manner without relating them to the characters’ expressions, feelings, utterances, actions, and situations. This study aimed to improve students’ ability to identify character traits based on evidence in stories through the implementation of the Problem Based Learning model. This study employed a Classroom Action Research method conducted in two cycles involving 36 sixth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya. Each cycle consisted of planning, action, observation, and reflection stages. Data were collected through assessments, observation sheets, and Student Worksheets (LKM), and were analyzed quantitatively and descriptively. The results showed that the students’ mean score increased from 56.48 in the pre-cycle to 77.31 in Cycle I and 88.52 in Cycle II. The mean score increased by 20.83 points from the pre-cycle to Cycle I and by 32.04 points from the pre-cycle to Cycle II. The N-Gain results showed an increase of 0.414 in the moderate category from the pre-cycle to Cycle I and 0.705 in the high category from the pre-cycle to Cycle II. Therefore, the implementation of Problem Based Learning can improve students’ ability to identify character traits based on evidence in stories.

این پژوهش با انگیزه‌ی مشکلاتی که دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان تجربه می‌کردند، انجام شد. دانش‌آموزان تمایل داشتند ویژگی‌های شخصیت را به صورت ساده و بدون ارتباط دادن آن‌ها به حالات، احساسات، گفته‌ها، اعمال و موقعیت‌های شخصیت‌ها شناسایی کنند. هدف این پژوهش ارتقای توانایی دانش‌آموزان در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله بود. این پژوهش با روش پژوهش اقدام در کلاس در دو چرخه و با مشارکت ۳۶ دانش‌آموز پایه ششم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا انجام شد. هر چرخه شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل بود. داده‌ها از طریق ارزیابی‌ها، برگه‌های مشاهده و کاربرگ‌های دانش‌آموز (LKM) جمع‌آوری و به صورت کمی و توصیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره دانش‌آموزان از ۵۶٫۴۸ در پیش‌آزمون به ۷۷٫۳۱ در چرخه اول و ۸۸٫۵۲ در چرخه دوم افزایش یافت. میانگین نمره از پیش‌آزمون تا چرخه اول ۲۰٫۸۳ و از پیش‌آزمون تا چرخه دوم ۳۲٫۰۴ واحد افزایش داشت. نتایج N-Gain افزایش ۰٫۴۱۴ در دسته متوسط از پیش‌آزمون تا چرخه اول و ۰٫۷۰۵ در دسته بالا از پیش‌آزمون تا چرخه دوم را نشان داد. بنابراین، اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند توانایی دانش‌آموزان در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان را بهبود بخشد.