Youth Risk Behavior Survey

LGBTQ+ adolescents face more substance use risk than straight peers; however, within-group differences remain understudied. This study analyzed 2023 Youth Risk Behavior Survey data to compare alcohol and cannabis use between bisexual adolescents and their peers. Bisexual adolescents were 1.31x as likely to use alcohol as peers identifying “some other way” (95% CI [1.01, 1.52]). Cannabis use was 1.57x as likely among bisexual adolescents as straight adolescents (95% CI [1.48, 1.64]), 1.30x as likely as lesbian/gay adolescents (95% CI [1.02, 1.50]), and 1.64x as likely as peers unsure of their sexual identity (95% CI [1.46, 1.76]). Use of both substances was 1.54x as likely among bisexual adolescents as straight peers (95% CI [1.47, 1.61]) and 1.28x as likely as peers unsure of their sexual identity (95% CI [1.04, 1.45]). Findings support elevated cannabis use risk among bisexual adolescents. Bisexual-specific stressor awareness may enhance adolescent cannabis use prevention and reduction efforts.

نوجوانان LGBTQ+ با خطر بیشتری برای مصرف مواد نسبت به همسالان دگرجنس‌گرا مواجه هستند؛ با این حال، تفاوت‌های درون‌گروهی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. این پژوهش داده‌های پیمایش رفتارهای پرخطر نوجوانان سال ۲۰۲۳ را برای مقایسه مصرف الکل و کانابیس بین نوجوانان دوجنس‌گرا و همسالان آن‌ها تحلیل کرد. احتمال مصرف الکل در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۳۱ برابر بیشتر از همسالانی بود که هویت جنسی خود را «به گونه‌ای دیگر» اعلام کرده بودند (۹۵٪ CI [1.01, 1.52]). احتمال مصرف کانابیس در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۵۷ برابر بیشتر از نوجوانان دگرجنس‌گرا (۹۵٪ CI [1.48, 1.64])، ۱٫۳۰ برابر بیشتر از نوجوانان همجنس‌گرا/لزبین (۹۵٪ CI [1.02, 1.50]) و ۱٫۶۴ برابر بیشتر از همسالانی بود که نسبت به هویت جنسی خود مطمئن نبودند (۹۵٪ CI [1.46, 1.76]). احتمال مصرف هر دو ماده در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۵۴ برابر بیشتر از همسالان دگرجنس‌گرا (۹۵٪ CI [1.47, 1.61]) و ۱٫۲۸ برابر بیشتر از همسالانی بود که نسبت به هویت جنسی خود مطمئن نبودند (۹۵٪ CI [1.04, 1.45]). یافته‌ها نشان‌دهنده افزایش خطر مصرف کانابیس در میان نوجوانان دوجنس‌گرا است. آگاهی از عوامل استرس‌زای خاص دوجنس‌گرایان می‌تواند تلاش‌ها برای پیشگیری و کاهش مصرف کانابیس در نوجوانان را بهبود بخشد.

Objectives Smoking, alcohol drinking, dietary habits, physical activity, screen time, and sleep duration have been examined separately in relation to suicidality. Based on these behaviors, this study aimed to develop a composite measure of a healthy lifestyle, and to explore its associations with suicidal behaviors among Chinese young people aged 10–24 years. Methods Data were obtained from 2022 Zhejiang Youth Risk Behavior Survey, in which 27,059 students aged 10–24 years completed an anonymous questionnaire designed to assess the health behaviors. A healthy lifestyle score was calculated and categorized into favorable, intermediate, and unfavorable lifestyle categories. Multivariate logistic regression models were employed to estimate the odds ratios (ORs) and 95% confidence intervals (CIs) for suicidal behaviors. Results Overall, 21.12% of students followed a favorable lifestyle, 56.67% followed an intermediate lifestyle, and 22.21% followed an unfavorable lifestyle. Compared to unfavorable lifestyle, students with intermediate and favorable lifestyle had lower odds of suicidal ideation, with the OR was 0.67 (95% CI: 0.62–0.72) and 0.40 (0.36–0.45); for suicidal plans, the corresponding OR was 0.61 (0.55–0.67) and 0.37 (0.31–0.44); for suicidal attempts, the corresponding OR was 0.53 (0.45–0.62) and 0.27 (0.20–0.37). Conclusions This study suggested that adherence to healthy lifestyles combining seven modifiable lifestyle factors were significantly associated with the lower odds of suicidal behaviors engagement in Chinese young people.

اهداف: سیگار کشیدن، مصرف الکل، عادات غذایی، فعالیت بدنی، مدت زمان استفاده از صفحه نمایش و مدت خواب به طور جداگانه در ارتباط با خودکشی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. این مطالعه با تکیه بر این رفتارها، با هدف توسعه یک شاخص ترکیبی از سبک زندگی سالم و بررسی ارتباط آن با رفتارهای خودکشی در جوانان چینی ۱۰ تا ۲۴ سال انجام شد. روش‌ها: داده‌ها از پیمایش رفتارهای پرخطر جوانان ژجیانگ ۲۰۲۲ به دست آمد که در آن ۲۷٬۰۵۹ دانش‌آموز ۱۰ تا ۲۴ ساله یک پرسشنامه ناشناس برای ارزیابی رفتارهای سلامت تکمیل کردند. امتیاز سبک زندگی سالم محاسبه و به سه دسته سبک زندگی مطلوب، متوسط و نامطلوب تقسیم شد. مدل‌های رگرسیون لجستیک چندمتغیره برای برآورد نسبت شانس (OR) و فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) برای رفتارهای خودکشی به کار رفت. نتایج: به طور کلی، ۲۱/۱۲٪ از دانش‌آموزان سبک زندگی مطلوب، ۵۶/۶۷٪ سبک زندگی متوسط و ۲۲/۲۱٪ سبک زندگی نامطلوب داشتند. در مقایسه با سبک زندگی نامطلوب، دانش‌آموزان با سبک زندگی متوسط و مطلوب شانس کمتری برای افکار خودکشی داشتند، به طوری که OR برای آن‌ها به ترتیب ۰/۶۷ (۹۵٪ CI: ۰/۶۲–۰/۷۲) و ۰/۴۰ (۰/۳۶–۰/۴۵) بود؛ برای برنامه‌ریزی خودکشی، OR متناظر ۰/۶۱ (۰/۵۵–۰/۶۷) و ۰/۳۷ (۰/۳۱–۰/۴۴) بود؛ و برای اقدام به خودکشی، OR متناظر ۰/۵۳ (۰/۴۵–۰/۶۲) و ۰/۲۷ (۰/۲۰–۰/۳۷) بود. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که پایبندی به سبک زندگی سالم متشکل از هفت عامل قابل تغییر سبک زندگی، به طور معناداری با کاهش شانس درگیری در رفتارهای خودکشی در جوانان چینی مرتبط است.

Background Adolescent suicide attempts remain difficult to predict, in part because research has concentrated on a narrow set of risk factors. We examined whether self-reported plain-water consumption is associated with past-year suicide attempt among U.S. adolescents, whether that association is graded across levels of intake, and whether a zero-intake response adds information beyond established risk factors. Methods We analyzed the 2017, 2019 and 2021 cycles of the U.S. national Youth Risk Behavior Survey (n = 36,779). Missing data, including the plain-water item, were multiply imputed (40 datasets) and pooled by Rubin’s rules, accounting for the survey design. The association was estimated unadjusted, then adjusted for demographics, each of six risk domains, and all domains together. Least absolute shrinkage and selection operator (LASSO) models, tuned under two metrics and two penalty rules, provided variable selection and held-out performance; odds ratios come from unpenalized models. Results Reporting no plain water was uncommon (3.6%) and associated with past-year suicide attempt (survey-weighted odds ratio 2.14, 95% CI 1.70–2.71), in each cycle. The association was confined to the zero category: the adjusted odds ratio for none was 2.55 (1.91–3.39) against 3 times/day, whereas among those reporting any plain water there was no gradient (1.01, 0.97–1.06). It remained associated after adjustment for each domain separately (1.45–2.01) but attenuated to 1.34 (0.97–1.85) under simultaneous adjustment. LASSO retained it in every model at the discrimination optimum and, under the one-standard-error rule, in five of six domains but not the full model. Adding it changed held-out discrimination by at most 0.0011. Conclusions Reporting no plain-water consumption in the past seven days was consistently associated with higher odds of a past-year suicide attempt among U.S. adolescents. However, the association was confined to the zero-water category, attenuated after simultaneous adjustment for all risk domains, and did not improve prediction. These findings suggest that the zero-water response may function as a behavioral marker of broader risk rather than as an independent risk factor.

زمینه: پیش‌بینی اقدام به خودکشی در نوجوانان همچنان دشوار است، بخشی از این دشواری به دلیل تمرکز پژوهش‌ها بر مجموعه محدودی از عوامل خطر است. ما بررسی کردیم که آیا مصرف خودگزارش‌شده آب ساده با اقدام به خودکشی در سال گذشته در میان نوجوانان ایالات متحده مرتبط است، آیا این ارتباط در سطوح مختلف مصرف وجود دارد، و آیا پاسخ بدون مصرف (مصرف صفر) اطلاعاتی فراتر از عوامل خطر شناخته‌شده ارائه می‌دهد یا خیر. روش‌ها: ما چرخه‌های ۲۰۱۷، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ پیمایش ملی رفتارهای پرخطر نوجوانان ایالات متحده (n = 36,779) را تحلیل کردیم. داده‌های مفقود، از جمله آیتم آب ساده، به‌طور چندگانه برآورد شدند (۴۰ مجموعه داده) و طبق قواعد روبین و با در نظر گرفتن طرح پیمایش تجمیع شدند. ارتباط ابتدا بدون تعدیل و سپس با تعدیل برای ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، هر یک از شش حوزه خطر و همه حوزه‌ها به طور همزمان برآورد شد. مدل‌های LASSO با تنظیم بر اساس دو معیار و دو قاعده جریمه، انتخاب متغیر و عملکرد روی داده‌های نگه‌داشته‌شده را فراهم کردند؛ نسبت شانس‌ها از مدل‌های بدون جریمه گزارش شده‌اند. نتایج: گزارش عدم مصرف آب ساده غیرمعمول بود (۳.۶٪) و با اقدام به خودکشی در سال گذشته مرتبط بود (نسبت شانس وزنی پیمایش 2.14، فاصله اطمینان ۹۵٪: 1.70–2.71) در هر چرخه. این ارتباط به دسته صفر محدود بود: نسبت شانس تعدیل‌شده برای عدم مصرف 2.55 (1.91–3.39) در مقایسه با ۳ بار در روز بود، در حالی که در میان افرادی که هر میزان آب ساده مصرف می‌کردند، هیچ گرادیانی مشاهده نشد (1.01، 0.97–1.06). این ارتباط پس از تعدیل برای هر حوزه به طور جداگانه باقی ماند (1.45–2.01) اما با تعدیل همزمان برای همه حوزه‌ها به 1.34 (0.97–1.85) کاهش یافت. LASSO این متغیر را در هر مدل در نقطه بهینه تمایز حفظ کرد و طبق قاعده یک خطای استاندارد، در پنج حوزه از شش حوزه اما نه در مدل کامل حفظ شد. افزودن این متغیر حداکثر 0.0011 تغییر در تمایز داده‌های نگه‌داشته‌شده ایجاد کرد. نتیجه‌گیری: گزارش عدم مصرف آب ساده در هفت روز گذشته به طور مداوم با افزایش احتمال اقدام به خودکشی در سال گذشته در میان نوجوانان ایالات متحده مرتبط بود. با این حال، این ارتباط به دسته بدون آب محدود بود، پس از تعدیل همزمان برای همه حوزه‌های خطر کاهش یافت و پیش‌بینی را بهبود نبخشید. این یافته‌ها نشان می‌دهند که پاسخ بدون آب ممکن است به عنوان یک نشانگر رفتاری برای خطر گسترده‌تر عمل کند تا یک عامل خطر مستقل.