Kolb's experiential learning theory

This study examined the relationships among study habits, learning-style preferences, and academic performance in Music, Arts, Physical Education, and Health (MAPEH) among Grade 10 learners of Solano High School, Nueva Vizcaya, Philippines, during School Year 2025–2026. Anchored in Kolb's Experiential Learning Theory and Biggs' Presage–Process–Product Model, the study employed a quantitative descriptive-correlational research design involving 300 learners selected through stratified random sampling. Data were collected using an expert-validated, researcher-made questionnaire and official first-quarter MAPEH grades, with descriptive statistics and Pearson's product-moment correlation used for analysis. Findings revealed high levels of study habits (M = 3.01) and learning-style preferences (M = 3.06), with concentration and interest emerging as the strongest study-habit dimension and tactile learning as the most preferred modality. Academic performance yielded a mean grade of 86.58, with most respondents attaining outstanding or very satisfactory ratings. A significant moderate positive relationship was established between study habits and learning styles (r = 0.635, p < 0.001). However, study habits (r = 0.277, p < 0.001) and learning styles (r = 0.135, p = 0.019) demonstrated statistically significant but negligible positive relationships with academic performance. Visual and auditory preferences showed significant positive correlations with academic achievement, whereas tactile and kinesthetic preferences showed no significant relationships. The study concludes that study habits and learning preferences have limited associations with MAPEH performance, highlighting the need for improved study routines, diverse instructional strategies, and further investigation of other contributing factors. The research supports Sustainable Development Goal 4 (Quality Education) and indirectly contributes to SDG 3 (Good Health and Well-Being). Its potential sustainability impact lies in strengthening educational practices, supporting evidence-based instructional improvement, and promoting long-term educational and institutional development.

The aviation industry requires highly skilled maintenance technicians to ensure aircraft safety and reliability. This study assessed the improvement of maintenance skills among Aircraft Maintenance Technology (AMT) students of Indiana Aerospace University after their On-the-Job Training (OJT). Guided by Human Capital Theory, Kolb’s Experiential Learning Theory, and Organizational Theory, it evaluated the extent of skill enhancement and the challenges students faced. Using a mixed-methods design, the study gathered data from 90 randomly selected AMT students through a self-made Likert-scale survey and semi-structured interviews. Results showed that students “Agreed” their skills—such as troubleshooting, tool handling, and safety compliance—improved significantly after OJT (overall mean = 3.94). They also rated the OJT program and training organization positively for providing relevant supervision and training. However, issues like limited hands-on exposure, ineffective teaching strategies, and theory-focused assessments were noted. The study concludes that OJT is essential in developing students’ technical competence and industry readiness, but instructional methods and assessment approaches must be improved. Recommendations include enhancing practical training, upgrading teaching methodologies, and applying performance-based evaluations for well-rounded skill development.

صنعت هوانوردی به تکنسین‌های تعمیراتی با مهارت بالا برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان هواپیماها نیاز دارد. این پژوهش بهبود مهارت‌های تعمیراتی در میان دانشجویان فناوری تعمیرات هواپیما (AMT) دانشگاه ایندیانا برای هوانوردی را پس از دوره آموزش حین کار (OJT) ارزیابی کرد. این مطالعه با تکیه بر نظریه سرمایه انسانی، نظریه یادگیری تجربی کولب و نظریه سازمانی، میزان ارتقای مهارت و چالش‌های مورد مواجهه دانشجویان را ارزیابی نمود. با استفاده از طرح آمیخته، داده‌ها از ۹۰ دانشجوی AMT به صورت تصادفی از طریق پیمایش لیکرت خودساخته و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد. نتایج نشان داد که دانشجویان «موافق» بودند که مهارت‌هایشان—مانند عیب‌یابی، کار با ابزار و رعایت ایمنی—پس از آموزش حین کار به طور قابل توجهی بهبود یافته است (میانگین کل = ۳.۹۴). آن‌ها همچنین برنامه آموزش حین کار و سازمان آموزش‌دهنده را برای ارائه نظارت و آموزش مرتبط به طور مثبت ارزیابی کردند. با این حال، مسائلی مانند مواجهه عملی محدود، استراتژی‌های تدریس ناکارآمد و ارزشیابی‌های متمرکز بر تئوری مورد توجه قرار گرفت. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که آموزش حین کار برای توسعه شایستگی فنی و آمادگی صنعتی دانشجویان ضروری است، اما روش‌های آموزشی و رویکردهای ارزشیابی باید بهبود یابند. توصیه‌ها شامل تقویت آموزش‌های عملی، ارتقای روش‌های تدریس و اعمال ارزشیابی‌های مبتنی بر عملکرد برای توسعه مهارت‌های همه‌جانبه است.

Perioperative anxiety and emergence delirium are common clinical challenges in children undergoing adenotonsillectomy, which can compromise post-surgical recovery and caregiver satisfaction. This single-center, parallel-group randomized controlled trial evaluated the effects of the nurse-led Interactive Multisensory Preoperative Orientation Program on perioperative outcomes in school-aged children aged 6–12 years undergoing elective adenotonsillectomy. Ninety children at a Grade III tertiary hospital in Anhui, China, were randomly assigned (1:1) to either a control group (n = 45) receiving standard perioperative care or an intervention group (n = 45) receiving the program in addition. Explicitly designed around Kolb’s Experiential Learning Theory, our half-day intervention operationalized the four-stage experiential cycle through operating-room familiarization, interactive storybook debriefing, animated video discussion, and supervised procedural simulation with teach-back. The primary outcome was preoperative anxiety, measured via the modified Yale Preoperative Anxiety Scale–Short Form. Secondary outcomes were measured using the Induction Compliance Checklist, the Pediatric Anesthesia Emergence Delirium Scale, and the Parental Satisfaction Scale. Data were analyzed using descriptive statistics, independent t‑tests, Mann–Whitney U tests, and Chi-square or Fisher's exact tests. Children in the intervention group demonstrated significantly lower preoperative anxiety scores, significantly improved anesthesia induction compliance, and a shorter duration of emergence delirium compared to the control group. Furthermore, parental satisfaction was significantly higher in the intervention group than in the control group. The Interactive Multisensory Preoperative Orientation Program significantly reduces preoperative anxiety and emergence delirium, improves induction compliance, and enhances caregiver satisfaction. Nurses can readily integrate this theory-based program into clinical practice after further testing with different samples. Future multicenter trials should incorporate mediation analyses, cost-effectiveness evaluations, and potential moderators, such as parental anxiety, to further clarify mechanistic pathways.

اضطراب پیرامون‌جراحی و هذیان بیداری از بیهوشی از چالش‌های بالینی شایع در کودکان تحت آدنو‌تونسیلکتومی هستند که می‌توانند بهبودی پس از جراحی و رضایت مراقبان را به خطر اندازند. این کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده با طرح موازی و تک‌مرکزی، تأثیرات برنامه‌ی تعاملی چندحسی آشنایی پیش‌از‌عمل به رهبری پرستار را بر پیامدهای پیرامون‌جراحی در کودکان سن مدرسه (۶ تا ۱۲ سال) که تحت آدنو‌تونسیلکتومی انتخابی قرار گرفتند، ارزیابی کرد. نود کودک در یک بیمارستان درجه سه در آنهویی، چین، به طور تصادفی (۱:۱) به گروه کنترل (n = 45) که مراقبت استاندارد پیرامون‌جراحی دریافت کردند یا گروه مداخله (n = 45) که علاوه بر آن برنامه را دریافت کردند، تخصیص یافتند. مداخله‌ی نیم‌روزه‌ی ما که به طور صریح بر اساس نظریه‌ی یادگیری تجربی Kolb طراحی شده بود، چرخه‌ی چهارمرحله‌ای تجربه را از طریق آشنایی با اتاق عمل، بازخوانی تعاملی داستان مصور، بحث ویدئوی انیمیشنی و شبیه‌سازی فرایندی تحت نظارت با بازآموزی عملیاتی کرد. پیامد اصلی، اضطراب پیش‌از‌عمل بود که با استفاده از نسخه‌ی کوتاه‌شده‌ی مقیاس اضطراب پیش‌از‌عمل Yale اصلاح‌شده سنجیده شد. پیامدهای ثانویه با استفاده از چک‌لیست تبعیت از القای بیهوشی، مقیاس هذیان بیداری از بیهوشی کودکان و مقیاس رضایت والدین اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t مستقل، آزمون Mann–Whitney U و آزمون کای‌دو یا آزمون دقیق فیشر تحلیل شدند. کودکان گروه مداخله به طور معناداری نمرات اضطراب پیش‌از‌عمل پایین‌تری، تبعیت بهبود‌یافته از القای بیهوشی و مدت زمان کوتاه‌تر هذیان بیداری از بیهوشی نسبت به گروه کنترل نشان دادند. همچنین، رضایت والدین در گروه مداخله به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. برنامه‌ی تعاملی چندحسی آشنایی پیش‌از‌عمل به طور معناداری اضطراب پیش‌از‌عمل و هذیان بیداری از بیهوشی را کاهش می‌دهد، تبعیت از القای بیهوشی را بهبود می‌بخشد و رضایت مراقبان را افزایش می‌دهد. پرستاران می‌توانند این برنامه‌ی مبتنی بر نظریه را پس از آزمون بیشتر با نمونه‌های مختلف به راحتی در عمل بالینی ادغام کنند. کارآزمایی‌های چندمرکزی آینده باید تحلیل‌های میانجی‌گری، ارزیابی‌های هزینه-اثربخشی و تعدیل‌گرهای بالقوه مانند اضطراب والدین را برای روشن‌تر شدن مسیرهای مکانیکی وارد کنند.

The teacher forms the link between the intended curriculum and the intended learners experience. This is nowhere more evident than in Community Service Learning (CSL), where value formation depends on deliberate planning, modelling and assessment rather than content transmission. Kenya's Competency-Based Curriculum places core values such as unity, responsibility, integrity and patriotism at the heart of early years education, yet the extent to which teachers are prepared to cultivate these values through CSL has received little empirical attention. This study sought to determine the degree of teacher preparedness in community service learning and its relationship with the acquisition of core values among learners in early years education in Murang'a County, Kenya. The study was guided by Bandura's social learning theory and Kolb's experiential learning theory; the study employed a mixed research design. From a target population of 10,882 and an accessible population of 7,395. A purposive random sampling was used to obtain a sample of 46 respondents from four sub-counties. This consisted of 28 Grade Three teachers and 18 heads of institutions. Data were collected using a five-point Likert questionnaire (Cronbach's alpha =.842) and structured interview for head of institution. Quantitative data were analyzed through descriptive statistics and Pearson Product Moment Correlation at the 5% significance level using SPSS Version 30, while qualitative responses were analyzed thematically. The findings showed uniformly high self-reported preparedness, with role modelling drawing the strongest endorsement (96.6% strong agreement). Correlation analysis returned a positive, moderate and statistically significant relationship between teacher preparedness and acquisition of core values (r = .452, p = .014). The study concluded that teacher preparedness in CSL significantly influences value acquisition among early years learners and recommends sustained, value-specific continuous professional development so that what teachers know is matched by what they practice daily in the classroom.

معلم پیوند میان برنامهٔ درسی مورد نظر و تجربهٔ مورد انتظار فراگیران را شکل می‌دهد. این امر به‌ویژه در یادگیری خدمت‌رسانی اجتماعی (CSL) آشکار است، جایی که شکل‌گیری ارزش‌ها به برنامه‌ریزی هدفمند، الگوسازی و ارزیابی وابسته است و نه صرفاً انتقال محتوا. برنامهٔ درسی مبتنی بر شایستگی کنیا، ارزش‌های بنیادی همچون وحدت، مسئولیت‌پذیری، صداقت و میهن‌دوستی را در مرکز آموزش سال‌های ابتدایی قرار داده است، اما میزان آمادگی معلمان برای پرورش این ارزش‌ها از طریق CSL کمتر مورد توجه تجربی قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تعیین میزان آمادگی معلمان در یادگیری خدمت‌رسانی اجتماعی و رابطهٔ آن با کسب ارزش‌های بنیادی در میان فراگیران آموزش سال‌های ابتدایی در شهرستان مورانگا، کنیا انجام شد. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از نظریهٔ یادگیری اجتماعی بندورا و نظریهٔ یادگیری تجربی کلب و با استفاده از طرح پژوهش ترکیبی انجام شد. از جمعیت هدف ۱۰٬۸۸۲ نفر و جمعیت در دسترس ۷٬۳۹۵ نفر، نمونه‌ای به روش نمونه‌گیری تصادفی هدفمند شامل ۴۶ نفر از چهار بخش شهرستان انتخاب شد که شامل ۲۸ معلم پایه سوم و ۱۸ مدیر مؤسسه بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه لیکرت پنج‌درجه‌ای (آلفای کرونباخ = ۰٫۸۴۲) و مصاحبه ساختاریافته با مدیران جمع‌آوری شد. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی و ضریب همبستگی حاصل‌ضرب لحظه‌ای پیرسون در سطح معناداری ۵٪ و با نرم‌افزار SPSS نسخه ۳۰ تحلیل شد و پاسخ‌های کیفی به شیوهٔ تحلیل تماتیک بررسی گردید. یافته‌ها نشان داد که آمادگی خودگزارش‌دهی‌شدهٔ معلمان به طور یکنواخت بالا بوده و الگوسازی بیشترین تأیید را داشته است (۹۶٫۶٪ موافقت قوی). تحلیل همبستگی رابطه‌ای مثبت، متوسط و معنادار آماری میان آمادگی معلمان و کسب ارزش‌های بنیادی را نشان داد (r = ۰٫۴۵۲، p = ۰٫۰۱۴). پژوهش نتیجه‌گیری می‌کند که آمادگی معلمان در CSL به طور معناداری بر کسب ارزش‌ها در میان فراگیران سال‌های ابتدایی تأثیرگذار است و توسعهٔ حرفه‌ای مستمر و ارزش‌محور را توصیه می‌کند تا دانش معلمان با عملکرد روزانهٔ آنان در کلاس درس همسو شود.