Identity formation

Purpose: This study aimed to explain the factors influencing the construction of national identity in Iraqi school environments. Methods and Materials: This qualitative study was conducted using an exploratory and interpretive approach. Participants consisted of 20 university faculty members, educational researchers, school administrators, and experts from Tehran who had relevant academic or professional experience in education, curriculum studies, sociology, cultural studies, political science, citizenship education, national identity, or the Iraqi sociocultural context. Participants were selected through purposive sampling with maximum variation, and sampling continued until informational saturation was achieved. Data were collected through semi-structured, in-depth interviews lasting approximately 45–70 minutes. Interviews were recorded with participants' permission, transcribed verbatim, and analyzed using conventional qualitative content analysis. Meaning units were identified, condensed, coded, compared continuously, and organized into subcategories and broader conceptual categories. Credibility, dependability, confirmability, and transferability were enhanced through member checking, peer review of coding, maximum variation, systematic documentation of analytical decisions, and repeated comparison of interpretations with the original transcripts. Findings: Qualitative analysis yielded six major categories influencing national identity construction in Iraqi school environments: educational and curricular factors, teacher-related factors, school cultural and organizational factors, sociocultural factors, political and institutional factors, and family, media, and community factors. Educational and curricular factors received the greatest analytical emphasis, particularly inclusive curriculum design, history and civic education, national symbols, cultural representation, and extracurricular citizenship activities. Sociocultural factors highlighted the importance of integrating ethnic, religious, linguistic, and regional diversity within a shared national framework. Political and institutional factors emphasized institutional trust, educational equality, policy coherence, and political neutrality. Teachers and school climate were identified as important mediators through fairness, inclusive pedagogy, participation, and respectful interaction. Family narratives, community discourse, and digital media were also found to reinforce or weaken school-based national identity formation. Conclusion: National identity construction in Iraqi schools is a multidimensional and interactive process requiring coherence among curriculum, teacher practices, inclusive school culture, recognition of sociocultural diversity, institutional fairness, and the wider family, community, and media environment.

هدف: این پژوهش با هدف تبیین عوامل مؤثر بر شکل‌گیری هویت ملی در محیط‌های مدرسه‌ای عراق انجام شده است. روش‌ها و مواد: این مطالعه کیفی با رویکرد اکتشافی و تفسیری صورت گرفته است. شرکت‌کنندگان شامل ۲۰ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه، پژوهشگران آموزشی، مدیران مدارس و متخصصان از تهران بودند که دارای تجربه علمی یا حرفه‌ای مرتبط در حوزه آموزش، مطالعات برنامه‌درسی، جامعه‌شناسی، مطالعات فرهنگی، علوم سیاسی، آموزش شهروندی، هویت ملی یا زمینه اجتماعی‌فرهنگی عراق بودند. نمونه‌گیری به صورت هدفمند با حداکثر تنوع انجام شد و تا رسیدن به اشباع اطلاعاتی ادامه یافت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و عمیق به مدت تقریبی ۴۵ تا ۷۰ دقیقه گردآوری شد. مصاحبه‌ها با اجازه شرکت‌کنندگان ضبط، به صورت کلمه‌به‌کلمه پیاده‌سازی و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی متعارف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. واحدهای معنایی شناسایی، تلخیص، کدگذاری، به طور مستمر مقایسه و در زیرمقوله‌ها و مقوله‌های مفهومی گسترده‌تر سازمان‌دهی شدند. اعتبار، قابلیت اتکا، تأییدپذیری و انتقال‌پذیری از طریق بازبینی اعضا، بازنگری همتایان در کدگذاری، حداکثر تنوع، مستندسازی نظام‌مند تصمیمات تحلیلی و مقایسه مکرر تفسیرها با متن اصلی مصاحبه‌ها تقویت شد. یافته‌ها: تحلیل کیفی شش مقوله اصلی مؤثر بر شکل‌گیری هویت ملی در محیط‌های مدرسه‌ای عراق را نشان داد: عوامل آموزشی و برنامه‌درسی، عوامل مرتبط با معلم، عوامل فرهنگی و سازمانی مدرسه، عوامل اجتماعی‌فرهنگی، عوامل سیاسی و نهادی، و عوامل خانواده، رسانه و جامعه. عوامل آموزشی و برنامه‌درسی بیشترین تأکید تحلیلی را داشتند، به ویژه طراحی برنامه‌درسی فراگیر، آموزش تاریخ و شهروندی، نمادهای ملی، بازنمایی فرهنگی و فعالیت‌های فوق‌برنامه شهروندی. عوامل اجتماعی‌فرهنگی بر اهمیت ادغام تنوع قومی، مذهبی، زبانی و منطقه‌ای در چارچوب ملی مشترک تأکید داشتند. عوامل سیاسی و نهادی بر اعتماد نهادی، برابری آموزشی، انسجام سیاستی و بی‌طرفی سیاسی تأکید کردند. معلمان و فضای مدرسه به عنوان میانجی‌های مهم از طریق عدالت، آموزش فراگیر، مشارکت و تعامل محترمانه شناسایی شدند. روایت‌های خانوادگی، گفتمان جامعه و رسانه‌های دیجیتال نیز در تقویت یا تضعیف شکل‌گیری هویت ملی مبتنی بر مدرسه نقش داشتند. نتیجه‌گیری: شکل‌گیری هویت ملی در مدارس عراق فرایندی چندبعدی و تعاملی است که نیازمند انسجام میان برنامه‌درسی، عملکرد معلمان، فرهنگ مدرسه فراگیر، شناسایی تنوع اجتماعی‌فرهنگی، عدالت نهادی و محیط گسترده‌تر خانواده، جامعه و رسانه است.

Character education is an important foundation for preparing preservice teachers. However, the internalization of moral values does not necessarily entail the ability to make ethical decisions in professional practice. This article aims to synthesize the conceptual relationships among character education, moral development, professional identity, and professional ethics among preservice teachers and formulate a framework for strengthening teacher education. The study employed an integrative literature review involving targeted searches for major theoretical works and scholarly articles on character education, moral reasoning, teachers’ professional ethics, and preservice teacher education. The literature was analyzed thematically by comparing theoretical foundations, research contexts, findings, and pedagogical implications. The synthesis indicates that the transition from personal character to professional ethics is a nonlinear process integrating five mechanisms: recognition of values and moral sensitivity, role modeling, reasoning through ethical dilemmas, guided reflection during field placements, and an institutional culture consistent with ethical values. The synthesis also identifies a gap between ethical knowledge and the ability to apply moral concepts explicitly when considering conflicts between values. These findings underscore the need for ethics education that connects an understanding of norms with reasoning practice and reflection on professional experiences. This article proposes a Character–Professional Ethics Transition Model linking value internalization, moral reasoning, professional identity formation, and accountable ethical action. In practical terms, the framework may guide the integration of learning based on ethical dilemmas, reflection on field placements, and the strengthening of institutional culture into preservice teacher education. The proposed model requires empirical testing, particularly through longitudinal research in Indonesian teacher education contexts.

Schools are important social environments in which elementary school children develop relationships and construct meanings about themselves through everyday interactions. However, social interaction and children’s identity formation are often examined as separate aspects of development. This study aimed to analyze the forms and experiences of children’s social interaction in elementary school and to understand how these experiences contribute to children’s understanding of themselves and their social positions within school groups. This study employed a qualitative approach with a case study design at SDN 30 Kota Baubau, Southeast Sulawesi, Indonesia. Data were collected through observation, semi-structured interviews, and documentation involving 12 elementary school students, five teachers, and three parents or guardians. Data were analyzed interactively through data condensation, coding, categorization, thematic presentation, and conclusion verification. The findings show that children’s social interactions occur actively through classroom learning, group work, and play activities, involving communication, cooperation, role-sharing, mutual assistance, participation, and adjustment. Experiences of acceptance, involvement, friendship, and rejection also provide children with social experiences that are interpreted in understanding themselves and their positions within peer groups. Viewed through Symbolic Interactionism, children’s identities develop dynamically through interaction and interpretation of social responses. Thus, elementary schools function not only as academic learning environments but also as social spaces for children’s identity formation.

مدارس به‌عنوان محیط‌های اجتماعی مهمی شناخته می‌شوند که در آن‌ها کودکان دبستانی از طریق تعاملات روزمره، روابط خود را شکل داده و معانی مربوط به خود را می‌سازند. با این حال، تعامل اجتماعی و شکل‌گیری هویت کودکان اغلب به‌عنوان جنبه‌هایی جداگانه از رشد مورد بررسی قرار گرفته‌اند. هدف این پژوهش تحلیل اشکال و تجارب تعامل اجتماعی کودکان در مدرسه ابتدایی و درک چگونگی تأثیر این تجارب بر فهم کودکان از خود و جایگاه اجتماعی‌شان در گروه‌های مدرسه بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی در مدرسه SDN 30 شهر Baubau، سولاوسی جنوب شرقی، اندونزی انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و اسناد، با مشارکت ۱۲ دانش‌آموز دبستانی، پنج معلم و سه والد یا سرپرست جمع‌آوری شد. داده‌ها به‌صورت تعاملی از طریق تقطیع داده‌ها، کدگذاری، مقوله‌بندی، ارائه‌ی تماتیک و اعتبارسنجی نتایج تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که تعاملات اجتماعی کودکان به‌صورت فعال از طریق یادگیری کلاسی، کار گروهی و فعالیت‌های بازی، شامل ارتباط، همکاری، تقسیم نقش، کمک متقابل، مشارکت و سازگاری رخ می‌دهد. تجارب پذیرش، درگیری، دوستی و طرد نیز برای کودکان تجارب اجتماعی فراهم می‌کند که در فهم خود و جایگاه‌شان در گروه همسالان تفسیر می‌شود. از منظر کنش متقابل نمادین، هویت کودکان به‌صورت پویا از طریق تعامل و تفسیر پاسخ‌های اجتماعی شکل می‌گیرد. بنابراین، مدارس ابتدایی نه‌تنها به‌عنوان محیط‌های یادگیری علمی بلکه به‌عنوان فضاهای اجتماعی برای شکل‌گیری هویت کودکان عمل می‌کنند.

Introduction Teacher identity formation is a dynamic process shaped by professional experience, emotion, wellbeing, and culturally available meanings. This study examines how pre-service teachers in China drew on Confucian and Daoist repertoires when reflecting on their developing teacher identities. Methods Participants were 143 pre-service teachers at one Chinese normal university. They wrote prompted reflective narratives about coursework, micro-teaching, lesson planning, educational observation, and imagined classroom responsibilities. The analysis combined descriptive keyword mapping with reflexive thematic analysis. Results Four related processes were identified: Confucian striving as a language of perseverance and self-cultivation; Daoist release as a resource for non-contention, recognizing limits, and emotional restoration; situational switching between these repertoires in response to changing demands; and sustainable teacher formation as an orientation toward responsibility with limits. The study proposes cultural identity regulation as an integrative analytic heuristic for understanding how culturally available meanings connect academic experiences, emotional calibration, and imagined teacher selves. Discussion The findings suggest that Confucian striving and Daoist release provided participants with culturally familiar ways to interpret effort, pressure, and anticipated responsibility during teacher preparation. Their value lay in helping participants connect perseverance with self-cultivation and responsibility, while also recognizing limits, reducing destructive comparison, and restoring emotional balance. Cultural identity regulation captures this narrated negotiation of professional commitment and personal sustainability in the formation of an imagined teacher self.

مقدمه: شکل‌گیری هویت معلمی فرایندی پویا است که تحت تأثیر تجربه حرفه‌ای، هیجان، بهزیستی و معانی فرهنگی موجود قرار دارد. این پژوهش بررسی می‌کند که دانشجومعلمان در چین چگونه هنگام تأمل درباره هویت معلمی در حال شکل‌گیری خود، از الگوهای کنفوسیوسی و دائویی بهره می‌گیرند. روش‌ها: شرکت‌کنندگان شامل ۱۴۳ دانشجومعلم از یک دانشگاه تربیت معلم در چین بودند. آن‌ها روایت‌های تأملی برانگیخته‌شده درباره دروس، تدریس خرد، برنامه‌ریزی درسی، مشاهده آموزشی و مسئولیت‌های فرضی کلاس نوشتند. تحلیل داده‌ها با ترکیب نگاشت توصیفی واژگان کلیدی و تحلیل تماتیک بازتابی انجام شد. یافته‌ها: چهار فرایند مرتبط شناسایی شد: تلاش کنفوسیوسی به‌عنوان زبان پایداری و خودپروری؛ رهایی دائویی به‌عنوان منبعی برای عدم رقابت، شناخت محدودیت‌ها و بازسازی هیجانی؛ جابجایی موقعیتی میان این الگوها در پاسخ به تغییر تقاضاها؛ و شکل‌گیری پایدار معلمی به‌عنوان جهت‌گیری به‌سوی مسئولیت با در نظر گرفتن حدود. این پژوهش تنظیم هویت فرهنگی را به‌عنوان یک ابزار تحلیلی تلفیقی برای فهم چگونگی پیوند معانی فرهنگی با تجارب دانشگاهی، تنظیم هیجانی و خود معلمی فرضی پیشنهاد می‌کند. بحث: یافته‌ها نشان می‌دهد که تلاش کنفوسیوسی و رهایی دائویی راه‌هایی آشنا و فرهنگی برای تفسیر تلاش، فشار و مسئولیت پیش‌بینی‌شده در دوره آمادگی معلمی در اختیار شرکت‌کنندگان قرار داد. ارزش این الگوها در کمک به پیوند پایداری با خودپروری و مسئولیت، در عین شناخت حدود، کاهش مقایسه مخرب و بازسازی تعادل هیجانی بود. تنظیم هویت فرهنگی این مذاکره روایی میان تعهد حرفه‌ای و پایداری فردی در شکل‌گیری خود معلمی فرضی را تبیین می‌کند.

This study examines the status of science identity of physics among middle school students, adopting a mixed-methods approach combining survey data and qualitative interviews, thereby addressing a gap in research on science identity in physics within the transitional context from integrated to discipline-specific curricula in early middle school. Quantitative analyses, including descriptive statistics, cluster analysis, correlation analysis, t-tests, and MANOVA, examined students’ science identity status, patterns, and gender differences. Qualitative interviews were analyzed using reflexive thematic analysis to explore underlying factors. The findings indicate that students’ science identity is moderately positive overall but characterized by an internal imbalance. While interest in science classes emerges as the strongest dimension, science role recognition remains notably weak, revealing an interest–recognition gap. A substantial proportion of students cluster within a neutral identity category, suggesting that the transition from integrated science to subject-based curricula represents a critical and malleable stage in identity development. Gender differences are significant across all dimensions of science identity and become more pronounced at higher grade levels, particularly in learning competence, practical performance, and career interest. Qualitative evidence suggests that these patterns may be associated with increasing academic demands following the transition to discipline-specific curricula, shifts in evaluation approaches, and internalized gender stereotypes. Additionally, limited peer discourse, low perceived proximity to the scientist role, and insufficient exposure to authentic scientific practices further constrain identity formation. Teacher recognition is a critical factor, with female students showing heightened sensitivity to it.

این پژوهش به بررسی وضعیت هویت علمی در فیزیک در میان دانش‌آموزان دوره متوسطه اول می‌پردازد و با اتخاذ رویکردی ترکیبی که داده‌های پیمایشی و مصاحبه‌های کیفی را تلفیق می‌کند، به خلأ پژوهشی در زمینه هویت علمی در فیزیک در بستر گذار از برنامه درسی تلفیقی به برنامه درسی مبتنی بر رشته‌های مجزا در اوایل دوره متوسطه پاسخ می‌دهد. تحلیل‌های کمی، شامل آمار توصیفی، تحلیل خوشه‌ای، تحلیل همبستگی، آزمون t و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA)، وضعیت، الگوها و تفاوت‌های جنسیتی هویت علمی دانش‌آموزان را بررسی کردند. مصاحبه‌های کیفی با استفاده از تحلیل تماتیک بازتابی برای شناسایی عوامل زمینه‌ای تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که هویت علمی دانش‌آموزان به طور کلی در سطحی نسبتاً مثبت قرار دارد اما با عدم تعادل درونی همراه است. در حالی که علاقه به کلاس‌های علوم قوی‌ترین بُعد هویت است، شناسایی نقش علمی به طور قابل توجهی ضعیف باقی می‌ماند و شکاف علاقه ـ شناسایی را آشکار می‌سازد. بخش قابل توجهی از دانش‌آموزان در دسته هویت خنثی قرار می‌گیرند که نشان می‌دهد گذار از علوم تلفیقی به برنامه درسی مبتنی بر رشته، مرحله‌ای بحرانی و انعطاف‌پذیر در رشد هویت به شمار می‌رود. تفاوت‌های جنسیتی در همه ابعاد هویت علمی معنادار است و در پایه‌های بالاتر، به ویژه در شایستگی یادگیری، عملکرد عملی و علاقه شغلی، برجسته‌تر می‌شود. شواهد کیفی حاکی از آن است که این الگوها ممکن است با افزایش انتظارات تحصیلی پس از گذار به برنامه درسی مبتنی بر رشته، تغییر رویکردهای ارزشیابی و درونی‌سازی کلیشه‌های جنسیتی مرتبط باشد. همچنین، محدودیت در گفت‌وگوی همسالان، ادراک پایین از نزدیکی به نقش دانشمند و مواجهه ناکافی با تجارب اصیل علمی، شکل‌گیری هویت را بیشتر محدود می‌کند. شناسایی معلم به عنوان عاملی کلیدی مطرح است و دانش‌آموزان دختر حساسیت بیشتری نسبت به آن نشان می‌دهند.

This study explores the professional identity development of pre-service English teachers through Possible Selves Theory (PST). It examines how they envision their ideal and feared selves while they are reflecting on their current selves during their practicum experience. Despite growing interest in PST in teacher education, previous research has largely relied on cross-sectional designs and has paid limited attention to how pre-service EFL teachers’ current, ideal, and feared selves evolve during the practicum, a critical period of professional identity formation. Using a phenomenological qualitative design, the researchers followed six final-year students of an English language and literature program during a twelve-week compulsory practicum. Because practicum is an important initial stage for preservice teachers to reflect on their professional identity, exploring how they express their current and future selves offers useful insights for teachers’ professional development. Data were gathered through observation tasks, reflection papers, and focus group interviews and analyzed thematically. The two overarching themes identified were fragile instructional self-efficacy and ambivalent professional identity. These themes indicate that ideal selves were associated with aspirations for pedagogical competence, student engagement, and professional recognition, whereas feared selves reflected concerns over classroom management, ineffective teaching, and professional stagnation. These future-oriented self-conceptions functioned both as motivational drivers and preventive safeguards, influencing teaching behaviors and identity formation. These future-oriented self-conceptions served as reference points that should influence teaching behaviors and identity formation. By tracing the dynamic interplay between current, ideal, and feared selves through longitudinal, practicum-embedded qualitative inquiry in a Turkish EFL context, the study provides a process-oriented account of professional identity development that is often overlooked in cross-sectional PST research. The findings suggest that structured reflection and mentor-supported practicum experiences may foster more intentional and adaptive identity construction, offering practical implications for teacher education programs seeking to integrate identity-oriented reflective practices into professional preparation.

این پژوهش به بررسی تحول هویت حرفه‌ای معلمان زبان انگلیسی پیش‌خدمت از طریق نظریه خودهای ممکن (PST) می‌پردازد. این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه این معلمان در حین تأمل بر خود کنونی‌شان در طول تجربه کارورزی، خود آرمانی و خود مورد هراس خود را تصور می‌کنند. علی‌رغم افزایش علاقه به نظریه خودهای ممکن در آموزش معلمان، پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر طرح‌های مقطعی تکیه داشته و توجه محدودی به چگونگی تحول خود کنونی، آرمانی و مورد هراس معلمان زبان انگلیسی پیش‌خدمت در طول دوره کارورزی، که دوره‌ای حیاتی برای شکل‌گیری هویت حرفه‌ای است، داشته‌اند. با استفاده از طرح کیفی پدیدارشناختی، پژوهشگران شش دانشجوی سال آخر رشته زبان و ادبیات انگلیسی را در طول یک دوره کارورزی اجباری دوازده هفته‌ای دنبال کردند. از آنجا که کارورزی مرحله اولیه مهمی برای تأمل معلمان پیش‌خدمت بر هویت حرفه‌ای‌شان است، بررسی نحوه بیان خود کنونی و آینده آن‌ها، بینش‌های مفیدی برای توسعه حرفه‌ای معلمان ارائه می‌دهد. داده‌ها از طریق تکالیف مشاهده‌ای، مقالات تأملی و مصاحبه‌های گروهی متمرکز گردآوری و به صورت تماتیک تحلیل شدند. دو مضمون کلی شناسایی‌شده عبارت بودند از خودکارآمدی آموزشی شکننده و هویت حرفه‌ای دوگانه. این مضامین نشان دادند که خودهای آرمانی با آرمان‌هایی برای شایستگی آموزشی، درگیرسازی دانش‌آموزان و شناسایی حرفه‌ای مرتبط بودند، در حالی که خودهای مورد هراس نگرانی‌هایی درباره مدیریت کلاس، تدریس غیرموثر و رکود حرفه‌ای را منعکس می‌کردند. این تصورات خودی آینده‌محور هم به عنوان محرک‌های انگیزشی و هم به عنوان سازوکارهای پیشگیرانه عمل کرده و بر رفتارهای تدریس و شکل‌گیری هویت تأثیر می‌گذاشتند. این تصورات خودی آینده‌محور به عنوان نقاط مرجع عمل می‌کردند که باید بر رفتارهای تدریس و شکل‌گیری هویت تأثیرگذار باشند. با ردیابی تعامل پویا میان خود کنونی، آرمانی و مورد هراس از طریق پژوهش کیفی طولی مبتنی بر کارورزی در زمینه آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ترکیه، این مطالعه روایتی فرایندی از تحول هویت حرفه‌ای ارائه می‌دهد که اغلب در پژوهش‌های مقطعی مبتنی بر نظریه خودهای ممکن نادیده گرفته می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که تأمل ساختاریافته و تجارب کارورزی با حمایت مربی می‌تواند به ساخت هویت هدفمندتر و سازگارتر کمک کند و دلالت‌های عملی برای برنامه‌های آموزش معلم که به دنبال ادغام رویکردهای تأملی مبتنی بر هویت در آماده‌سازی حرفه‌ای هستند، ارائه می‌دهد.

Introduction Psychological well-being and intrinsic motivation play an important role in academic engagement, professional identity development, and commitment to the teaching profession. However, limited evidence is available on how employment status, reasons for enrolment, and early vocational orientation are jointly associated with these constructs among students in initial teacher education. This study examined psychological well-being and intrinsic motivation among postgraduate students enrolled in Master's Degree programmes in Secondary Teacher Education. Methods A total of 239 postgraduate students enrolled at the University of Castilla-La Mancha and Villanueva University (Spain) participated in the study. Participants completed Ryff's Psychological Well-Being Scale and the Intrinsic Motivation Inventory (IMI). Independent-samples t-tests were conducted to examine differences in psychological well-being and intrinsic motivation according to employment status, reasons for enrolment, and early teaching vocation. Results No statistically significant differences in psychological well-being were observed according to employment status or reason for enrolment. Students who were not actively seeking employment reported significantly higher scores on Interest/Enjoyment and Perceived Choice, as well as a higher overall IMI score, than those actively seeking employment, whereas no significant differences were found for Value/Usefulness. Reason for enrolment was also associated with specific aspects of intrinsic motivation: participants who enrolled for reasons other than employment-related motives reported significantly higher Perceived Choice and overall IMI scores, while no significant differences emerged for Interest/Enjoyment or Value/Usefulness. The most consistent differences were associated with early teaching vocation. Students who had identified teaching as a professional goal from the beginning of their university studies reported significantly higher scores across all IMI dimensions ( p < .001) and a significantly higher score for Purpose in Life ( p < .001). Discussion These findings highlight early vocational orientation as a particularly relevant factor in understanding motivational engagement and professional purpose during initial teacher education. They also underscore the importance of considering both vocational and contextual factors when designing teacher education experiences that support professional identity development and sustained engagement with the teaching profession.

مقدمه: بهزیستی روان‌شناختی و انگیزش درونی نقش مهمی در درگیری تحصیلی، توسعه هویت حرفه‌ای و تعهد به حرفه معلمی ایفا می‌کنند. با این حال، شواهد محدودی درباره چگونگی ارتباط وضعیت اشتغال، دلایل ثبت‌نام و گرایش شغلی اولیه با این سازه‌ها در میان دانشجویان آموزش ابتدایی معلمان وجود دارد. این پژوهش به بررسی بهزیستی روان‌شناختی و انگیزش درونی در میان دانشجویان کارشناسی ارشد ثبت‌نام‌شده در برنامه‌های آموزش معلمان متوسطه پرداخت. روش‌ها: در مجموع ۲۳۹ دانشجوی کارشناسی ارشد از دانشگاه Castilla-La Mancha و دانشگاه Villanueva (اسپانیا) در این پژوهش شرکت کردند. شرکت‌کنندگان مقیاس بهزیستی روان‌شناختی Ryff و پرسشنامه انگیزش درونی (IMI) را تکمیل کردند. برای بررسی تفاوت‌های بهزیستی روان‌شناختی و انگیزش درونی بر اساس وضعیت اشتغال، دلایل ثبت‌نام و گرایش شغلی اولیه، آزمون t مستقل اجرا شد. نتایج: تفاوت معنادار آماری در بهزیستی روان‌شناختی بر اساس وضعیت اشتغال یا دلیل ثبت‌نام مشاهده نشد. دانشجویانی که به طور فعال به دنبال اشتغال نبودند، نمرات بالاتری را در ابعاد علاقه/لذت و انتخاب ادراک‌شده و همچنین نمره کلی IMI نسبت به افرادی که به طور فعال به دنبال اشتغال بودند، گزارش کردند، در حالی که برای ارزش/مفید بودن تفاوت معناداری یافت نشد. دلیل ثبت‌نام نیز با جنبه‌های خاصی از انگیزش درونی مرتبط بود: شرکت‌کنندگانی که به دلایلی غیر از انگیزه‌های مرتبط با اشتغال ثبت‌نام کرده بودند، نمرات بالاتری در انتخاب ادراک‌شده و نمره کلی IMI گزارش کردند، در حالی که برای علاقه/لذت یا ارزش/مفید بودن تفاوت معناداری مشاهده نشد. پایدارترین تفاوت‌ها با گرایش شغلی اولیه مرتبط بود. دانشجویانی که از ابتدای تحصیل دانشگاهی خود، معلمی را به عنوان هدف حرفه‌ای شناسایی کرده بودند، در تمامی ابعاد IMI (p < .001) و همچنین در بعد هدفمندی در زندگی (p < .001) نمرات معنادار بالاتری کسب کردند. بحث: این یافته‌ها گرایش شغلی اولیه را به عنوان عاملی به‌ویژه مهم در فهم درگیری انگیزشی و هدف حرفه‌ای در طول آموزش ابتدایی معلمان برجسته می‌کند. همچنین اهمیت توجه به عوامل شغلی و زمینه‌ای را در طراحی تجارب آموزش معلمان که از توسعه هویت حرفه‌ای و درگیری پایدار با حرفه معلمی حمایت می‌کند، مورد تأکید قرار می‌دهد.

Guided by the dual-shaping theory of institutions and culture, this comparative study examines the construction of professional identity among early childhood teachers in China and New Zealand, serving children aged 3–6 years in China and birth to school entry age in New Zealand, revealing how societal structures and cultural tradition’s mediate identity formation. Findings demonstrate divergent trajectories: Chinese teachers exhibit a “society-oriented” identity, emphasizing moral responsibility and collective values under Confucian cultural norms and centralized governance, which fosters an “implementer” orientation. In contrast, New Zealand teachers embody “professional autonomy,” rooted in individualistic cultural values and decentralized institutional systems that reinforce reflective practitioner roles. These differences underscore teacher identity as an outcome of institutional regulations and cultural values in interplay: China’s collectivism shapes an externally derived identity, while New Zealand’s autonomy-supportive structures and child-centered culture cultivate an internally driven identity. The study suggests that China’s early childhood teacher development could balance cultural heritage with institutional empowerment to expand professional agency, facilitating identity transformation. This cross-contextual comparison advances theoretical perspectives on the cultural adaptability of teacher professionalism.

این مطالعه تطبیقی که با هدایت نظریه شکل‌دهی دوگانه نهادها و فرهنگ انجام شده است، به بررسی ساخت هویت حرفه‌ای در میان معلمان دوره کودکی در چین و نیوزیلند می‌پردازد؛ معلمانی که در چین به کودکان ۳ تا ۶ سال و در نیوزیلند به کودکان از بدو تولد تا سن ورود به مدرسه خدمت می‌کنند. پژوهش حاضر نشان می‌دهد که چگونه ساختارهای اجتماعی و سنت‌های فرهنگی در شکل‌گیری هویت معلمی نقش میانجی ایفا می‌کنند. یافته‌ها نشان‌دهنده مسیرهای متفاوتی هستند: معلمان چینی دارای هویتی «جامعه‌محور» هستند که بر مسئولیت اخلاقی و ارزش‌های جمع‌گرایانه تحت هنجارهای فرهنگی کنفوسیوسی و حاکمیت متمرکز تأکید دارد و رویکردی «اجراکننده» را تقویت می‌کند. در مقابل، معلمان نیوزیلندی «خودمختاری حرفه‌ای» را تجسم می‌بخشند که ریشه در ارزش‌های فرهنگی فردگرایانه و نظام‌های نهادی غیرمتمرکز دارد و نقش‌های معلم بازتابی را تقویت می‌کند. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که هویت معلمی حاصل تعامل مقررات نهادی و ارزش‌های فرهنگی است: جمع‌گرایی چین هویتی برون‌زا را شکل می‌دهد، در حالی که ساختارهای حمایت‌کننده از خودمختاری و فرهنگ کودک‌محور نیوزیلند به پرورش هویتی درون‌زا می‌انجامد. مطالعه حاضر پیشنهاد می‌کند که توسعه حرفه‌ای معلمان دوره کودکی در چین می‌تواند با ایجاد توازن میان میراث فرهنگی و توانمندسازی نهادی، عاملیت حرفه‌ای را گسترش داده و تحول هویتی را تسهیل کند. این مقایسه بین‌زمینه‌ای، دیدگاه‌های نظری درباره سازگاری فرهنگی حرفه‌مندی معلمان را گسترش می‌دهد.

The crowded law curriculum presents an enduring challenge for legal educators, particularly in doctrinally dense subjects which must adhere to accreditation requirements. This article examines how a situated, semester‑long case brief can integrate doctrinal learning, skills development, and professional identity formation without adding to curriculum load. Focusing on the teaching of Evidence and Criminal Procedure in an Australian law school, the article analyses the design and implementation of a fictional, practitioner‑authored case brief that operates as a unifying narrative across the semester. Drawing on theories of experiential learning, the flipped classroom, and reflective practice, the case brief embeds doctrinal content within authentic, practice‑based materials. Empirical data from a mixed‑methods student survey suggest that the approach enhanced conceptual understanding, forensic reasoning, confidence, and perceptions of authenticity, while also exposing tensions between experiential learning and exam‑centred assessment. While not presented as a universal solution, the case brief offers a high‑efficiency pedagogical response to curriculum crowding by transforming compliance‑driven requirements into coherent, situated learning experiences.

برنامه درسی فشرده حقوق چالشی پایدار برای مدرسان حقوق، به‌ویژه در دروس با تراکم بالای دکترین که باید الزامات اعتباربخشی را رعایت کنند، ایجاد می‌کند. این مقاله بررسی می‌کند که چگونه یک خلاصه پرونده موقعیتی و مبتنی بر یک نیم‌سال تحصیلی می‌تواند یادگیری دکترین، توسعه مهارت‌ها و شکل‌گیری هویت حرفه‌ای را بدون افزودن به بار برنامه درسی، یکپارچه سازد. با تمرکز بر آموزش درس‌های ادله اثبات دعوی و آیین دادرسی کیفری در یک دانشکده حقوق استرالیا، مقاله به تحلیل طراحی و اجرای یک خلاصه پرونده داستانی و تألیف‌شده توسط یک شاغل حقوقی می‌پردازد که به عنوان روایتی یکپارچه در طول نیم‌سال عمل می‌کند. با بهره‌گیری از نظریه‌های یادگیری تجربی، کلاس معکوس و تمرین تأملی، خلاصه پرونده، محتوای دکترین را در مواد اصیل و مبتنی بر عمل جای می‌دهد. داده‌های تجربی حاصل از یک پیمایش دانشجویی با روش‌های ترکیبی نشان می‌دهد که این رویکرد، فهم مفهومی، استدلال قضایی، اعتماد به نفس و ادراک اصالت را ارتقا داده است، در حالی که تنش‌هایی میان یادگیری تجربی و ارزیابی مبتنی بر آزمون را نیز آشکار می‌سازد. اگرچه این راهکار به عنوان راه‌حلی جهان‌شمول ارائه نشده است، خلاصه پرونده، پاسخی آموزشی با کارایی بالا به ازدحام برنامه درسی ارائه می‌دهد و الزامات مبتنی بر تبعیت را به تجربه‌های یادگیری منسجم و موقعیتی تبدیل می‌کند.

As women's participation in higher education is increasing, their representation in leadership positions is still limited, especially in Indonesia. This study examines how educational design, including classroom pedagogy, co-curricular engagement, and experiential learning, can shape female students' leadership aspirations. This qualitative study is based on Social Cognitive Career Theory and Transformational Learning Theory. The analysis applied a systematic thematic coding procedure, supported by code-frequency mapping, theme co-occurrence analysis, and researcher triangulation, in order to strengthen the transparency and rigor of the analysis. The findings show that gender-inclusive learning climates, active learning methods such as discussions and presentations, and micro-leadership roles within group assignments can improve leadership self-efficacy and identity formation. Co-curricular and experiential learning opportunities can serve as mastery experiences, which can strengthen confidence and relational leadership skills. However, cultural expectations and family norms still influence how women translate their educational experiences into leadership ambitions. This study highlights the role of higher education and also digital and interactive learning environments as spaces that can support inclusive leadership development in non-Western contexts.

با وجود افزایش مشارکت زنان در آموزش عالی، نمایندگی آنان در موقعیت‌های رهبری همچنان محدود است، به‌ویژه در اندونزی. این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه طراحی آموزشی، از جمله روش‌های تدریس در کلاس، مشارکت‌های فوق‌برنامه و یادگیری تجربی، می‌تواند آرمان‌های رهبری دانشجویان زن را شکل دهد. این مطالعه کیفی مبتنی بر نظریه شناختی-اجتماعی مسیر شغلی و نظریه یادگیری تحول‌آفرین است. تحلیل داده‌ها با استفاده از رویه کدگذاری نظام‌مند تماتیک، نقشه‌برداری فراوانی کدها، تحلیل هم‌رخدادی تم‌ها و مثلث‌سازی پژوهشگران انجام شده است تا شفافیت و دقت تحلیل تقویت شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که فضای یادگیری جنسیت‌پذیر، روش‌های یادگیری فعال مانند بحث و ارائه، و نقش‌های خردرهبری در تکالیف گروهی می‌تواند خودکارآمدی رهبری و شکل‌گیری هویت را بهبود بخشد. فرصت‌های یادگیری فوق‌برنامه و تجربی می‌تواند به‌عنوان تجارب تسلط‌یابنده عمل کند که اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های رهبری ارتباطی را تقویت می‌کند. با این حال، انتظارات فرهنگی و هنجارهای خانوادگی همچنان بر نحوه ترجمه تجارب آموزشی زنان به آرمان‌های رهبری تأثیرگذار است. این پژوهش نقش آموزش عالی و همچنین محیط‌های یادگیری دیجیتال و تعاملی را به‌عنوان فضاهایی که می‌توانند از توسعه رهبری فراگیر در زمینه‌های غیرغربی حمایت کنند، برجسته می‌کند.

Mentoring is increasingly recognized as a critical determinant of academic achievement, professional identity formation, career advancement, and well-being in health professions education. Conventional mentor-mentee models, typically centered on a single assigned faculty mentor, may be inadequate to address the diverse and evolving needs of contemporary dental learners and early-career faculty. The transition towards competency-based dental education (CBDE) under emerging National Dental Commission (NDC) reforms further underscores the need to enhance mentoring approaches that support competency attainment, reflective practice, research engagement, and career development. Recent mentoring literature advocates the development of mentoring networks and individualized mentoring pathways that extend beyond conventional dyadic relationships. Concurrently, advances in artificial intelligence (AI), machine learning, and learning analytics offer new opportunities to deliver personalized educational support at scale. This perspective explores the potential of AI-enabled mentoring networks as a strategy to strengthen mentoring and competency development in Indian dental education. Drawing on established mentoring theories, health professions education literature, and emerging educational technologies, we propose a conceptual framework integrating learner profiling, faculty profiling, intelligent mentor matching, dynamic mentoring road-maps, and longitudinal competency tracking. AI-enabled mentoring systems have the potential to enhance CBDE implementation and support the improvement of competent, adaptable, and future-ready oral health professionals. Future work should focus on ethical implementation, faculty preparedness, and evaluation of educational outcomes associated with technology-enhanced mentoring ecosystems.

مشاوره به طور فزاینده‌ای به عنوان یکی از عوامل تعیین‌کننده مهم در موفقیت تحصیلی، شکل‌گیری هویت حرفه‌ای، پیشرفت شغلی و بهزیستی در آموزش حرفه‌های سلامت شناخته می‌شود. مدل‌های سنتی مشاور-دانشجو که معمولاً بر یک عضو هیئت علمی اختصاص‌یافته متمرکز هستند، ممکن است برای پاسخگویی به نیازهای متنوع و در حال تحول دانشجویان دندانپزشکی معاصر و اعضای هیئت علمی در ابتدای مسیر شغلی کافی نباشند. گذار به سمت آموزش دندانپزشکی مبتنی بر شایستگی (CBDE) در چارچوب اصلاحات نوظهور کمیسیون ملی دندانپزشکی (NDC) بیش از پیش بر ضرورت ارتقای رویکردهای مشاوره‌ای که از کسب شایستگی، تمرین تأملی، مشارکت پژوهشی و توسعه شغلی حمایت می‌کنند، تأکید دارد. ادبیات اخیر مشاوره توسعه شبکه‌های مشاوره‌ای و مسیرهای مشاوره فردی‌شده را که فراتر از روابط دوتایی سنتی هستند، توصیه می‌کند. همزمان، پیشرفت‌های هوش مصنوعی (AI)، یادگیری ماشین و تحلیل‌های یادگیری فرصت‌های جدیدی را برای ارائه حمایت آموزشی شخصی‌سازی‌شده در مقیاس وسیع فراهم می‌آورد. این مقاله دیدگاهی را درباره ظرفیت شبکه‌های مشاوره مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان راهبردی برای تقویت مشاوره و توسعه شایستگی در آموزش دندانپزشکی هند ارائه می‌دهد. با بهره‌گیری از نظریه‌های مشاوره‌ای تثبیت‌شده، ادبیات آموزش حرفه‌های سلامت و فناوری‌های آموزشی نوظهور، چارچوب مفهومی‌ای را پیشنهاد می‌کنیم که شامل نمایه‌سازی دانشجو، نمایه‌سازی اعضای هیئت علمی، تطبیق هوشمند مشاور، نقشه‌راه‌های پویا برای مشاوره و پیگیری طولی شایستگی است. سامانه‌های مشاوره مبتنی بر هوش مصنوعی این پتانسیل را دارند که اجرای CBDE را ارتقا دهند و از تربیت متخصصان سلامت دهان توانمند، سازگار و آماده برای آینده حمایت کنند. پژوهش‌های آینده باید بر اجرای اخلاقی، آمادگی اعضای هیئت علمی و ارزیابی پیامدهای آموزشی مرتبط با اکوسیستم‌های مشاوره‌ای مبتنی بر فناوری تمرکز کنند.

This study examines how parents of LGBTQ+ individuals in South Korea navigate the emotional rupture fueled by fear, isolation, and disorientation after learning their children’s queer identity, encounter queer-related (mis)information as a way of coping with this emotional toll, and come to listen to queer realities relationally. Through this process, we highlight how parents reconstruct their identities as supportive parents, which reshapes their informating practices, making them more critical in assessing queer-related (mis)information, developing strategies to protect themselves from harmful narratives, and actively challenging misinformation to support others navigating similar experiences. This work contributes to CSCW by (1) foregrounding parents of LGBTQ+ individuals, an underrepresented yet critical stakeholder group in Queer HCI; (2) demonstrating how identity reconfiguration following a trauma-healing process could transform informating practices; and (3) arguing that addressing misinformation requires attention beyond individual fact-based discerning to account for its relational, cultural, and emotional dimensions. Further, we invite CSCW scholars to reconsider the balance between abstracting and humanizing information, explore future design possibilities for parents of LGBTQ+ children, and reflect on the role of researchers as participants in collective research communities fueled by care.

این مطالعه بررسی می‌کند که والدین افراد LGBTQ+ در کره جنوبی چگونه با گسست عاطفی ناشی از ترس، انزوا و سردرگمی پس از آگاهی از هویت کوییر فرزندان خود مواجه می‌شوند، چگونه با (اطلاعات/اطلاعات نادرست) مرتبط با کوییر به عنوان راهکاری برای مقابله با این فشار عاطفی روبه‌رو می‌شوند و چگونه به صورت رابطه‌ای به واقعیت‌های کوییر گوش می‌سپارند. در این فرایند، نشان داده می‌شود که والدین چگونه هویت خود را به عنوان والدین حمایت‌گر بازسازی می‌کنند و این امر شیوه‌های اطلاع‌رسانی آن‌ها را بازشکل می‌دهد؛ به گونه‌ای که آن‌ها در ارزیابی (اطلاعات/اطلاعات نادرست) مرتبط با کوییر انتقادی‌تر عمل می‌کنند، راهبردهایی برای محافظت از خود در برابر روایت‌های آسیب‌زا توسعه می‌دهند و به طور فعال با اطلاعات نادرست مقابله می‌کنند تا از دیگرانی که تجربه‌های مشابهی دارند حمایت نمایند. این پژوهش به حوزه CSCW از طریق (۱) برجسته‌سازی والدین افراد LGBTQ+ به عنوان گروه ذی‌نفعی که کمتر مورد توجه قرار گرفته اما بسیار مهم در Queer HCI است؛ (۲) نشان دادن اینکه بازپیکربندی هویت پس از فرایند تروما و التیام چگونه می‌تواند شیوه‌های اطلاع‌رسانی را دگرگون سازد؛ و (۳) استدلال بر اینکه مقابله با اطلاعات نادرست نیازمند توجهی فراتر از تشخیص فردی مبتنی بر واقعیت بوده و باید ابعاد رابطه‌ای، فرهنگی و عاطفی آن نیز مدنظر قرار گیرد، کمک می‌کند. افزون بر این، از پژوهشگران CSCW دعوت می‌شود تا توازن میان انتزاعی‌سازی و انسانی‌سازی اطلاعات را بازاندیشی کنند، امکانات طراحی آینده برای والدین دارای فرزندان LGBTQ+ را بررسی نمایند و درباره نقش پژوهشگران به عنوان مشارکت‌کنندگان در جوامع پژوهشی جمعی مبتنی بر مراقبت تأمل کنند.