logical validity

The validity of assessment instruments is a crucial aspect in ensuring the quality of learning evaluations in Islamic Religious Education (PAI). However, there are still evaluation instruments that are developed without considering the alignment of indicators, constructs, and measurement objectives, which may result in inaccurate data. This study aims to examine the concepts, types, testing procedures, and methods for determining the validity of assessment instruments through a literature review. The method used is library research with a descriptive qualitative approach. Data were obtained from various books, scientific journals, and relevant documents, and then analyzed descriptively. The results of the study indicate that the validity of an instrument encompasses logical validity and empirical validity, which complement each other in ensuring the accuracy of measurements. Validity testing was conducted systematically through construct definition, development of a test blueprint, expert validation, instrument pilot testing, and statistical analysis. A valid instrument is capable of producing data that is accurate, credible, and supports sound educational decision-making.

The article examines the methodological conditions for developing students’ critical thinking in English language classes. Critical thinking is interpreted as a set of abilities to analyse information, distinguish evidence from assumptions, evaluate source credibility, compare opposing viewpoints, draw justified conclusions, and monitor one’s own reasoning process. The study argues that language objectives and thinking objectives should be integrated within a single lesson design. For this purpose, a methodological cycle is proposed that combines a problem question, claim–evidence analysis, academic debate, case tasks, intertextual comparison, and reflective writing. This cycle connects reading, writing, listening, and speaking with argumentation, evaluation, and decision-making processes. Assessment is recommended to address not only language accuracy, cohesion, and academic vocabulary, but also clarity of claims, relevance and sufficiency of evidence, consideration of counterarguments, and logical validity of conclusions. Such organization enables critical thinking to develop systematically through English language content and makes students’ reasoning processes visible, assessable, and transferable across learning contexts.

این مقاله به بررسی شرایط روش‌شناختی برای پرورش تفکر انتقادی دانشجویان در کلاس‌های زبان انگلیسی می‌پردازد. تفکر انتقادی به عنوان مجموعه‌ای از توانایی‌ها برای تحلیل اطلاعات، تمایز شواهد از فرضیات، ارزیابی اعتبار منابع، مقایسه دیدگاه‌های متضاد، استنتاج نتایج موجه و پایش فرایند استدلال فردی تفسیر می‌شود. این مطالعه استدلال می‌کند که اهداف زبانی و اهداف تفکر باید در قالب طراحی یک درس واحد ادغام شوند. بدین منظور، یک چرخه روش‌شناختی پیشنهاد می‌شود که پرسش مسئله‌محور، تحلیل ادعا–شواهد، مناظره علمی، تکالیف موردی، مقایسه بینامتنی و نگارش تأملی را ترکیب می‌کند. این چرخه مهارت‌های خواندن، نوشتن، شنیدن و صحبت کردن را با فرایندهای استدلال، ارزیابی و تصمیم‌گیری پیوند می‌دهد. توصیه می‌شود ارزیابی نه تنها دقت زبانی، انسجام و واژگان علمی، بلکه وضوح ادعاها، ارتباط و کفایت شواهد، توجه به استدلال‌های مخالف و روایی منطقی نتایج را نیز در بر گیرد. چنین سازمان‌دهی‌ای امکان پرورش نظام‌مند تفکر انتقادی از طریق محتوای زبان انگلیسی را فراهم می‌کند و فرایندهای استدلال دانشجویان را قابل مشاهده، قابل ارزیابی و قابل انتقال به زمینه‌های مختلف یادگیری می‌سازد.