Core practices as anchors for grounding teaching in research on learning and instruction
عملکردهای هسته‌ای به‌عنوان لنگرهایی برای استوارسازی آموزش بر پژوهش‌های یادگیری و آموزش
چکیده
The concept of core practices has gained increasing prominence in teacher education, yet important conceptual questions remain unresolved. In particular, there is little agreement on what constitutes a core practice, what it means for core practices to be research-based, and how to embed them within broader teacher education curricula. This paper proposes a theoretical framework to answer these questions. Building on the defining features proposed in foundational work on core practices (e.g., Grossman et al., 2009 ), we argue that core practices are instructional activities enacted in social interaction, occupying a medium level of granularity between broad domains of practice and specific teaching behaviors. Elaborating on this conception, we argue that core practices may function psychologically as basic-level categories ( Rosch, 1978 ) which novice teachers developed during their long-time apprenticeship of observation at school. Core practices thus provide ideal anchor points around which teacher education can be organized. Using the core practices of explaining and modeling, we demonstrate how core practices can be grounded in evidence-based instructional principles derived from research on learning and instruction, exemplifying what it means for core practices to be research-based. To address how such research-based core practices can be situated within a broader vision of teacher education, we propose a three-part framework in which (a) core practices serve as anchors for introducing novices to evidence-based principles from research on learning and instruction; (b) core practices are situated within middle-range theories of learning and instruction, enabling novices to decide when and why to enact them and to orchestrate different core practices in ways that promote student learning; and (c) core practices are related to the most fundamental goals of teaching, such as, for example, supporting students’ individual knowledge construction, supporting students’ participation in disciplinary discourse, or supporting students’ identity development, enabling novice teachers to deeply understand the purposes of teaching and reflect on and develop their teaching accordingly. Taken together, conceptualizing core practices as basic-level categories, grounding them in research on learning and instruction, and using them as anchors within broader teacher education curricula provides a foundation for a research-based signature pedagogy for teacher education.
مفهوم عملکردهای هسته‌ای در آموزش معلمان به‌طور فزاینده‌ای مورد توجه قرار گرفته است، اما پرسش‌های مفهومی مهمی همچنان بی‌پاسخ مانده‌اند. به‌ویژه، توافق اندکی درباره اینکه چه چیزی یک عملکرد هسته‌ای را تشکیل می‌دهد، عملکردهای هسته‌ای مبتنی بر پژوهش به چه معناست و چگونه می‌توان آن‌ها را در برنامه‌های جامع‌تر آموزش معلمان جای داد، وجود دارد. این مقاله چارچوبی نظری برای پاسخ به این پرسش‌ها پیشنهاد می‌کند. با تکیه بر ویژگی‌های تعیین‌کننده‌ای که در آثار بنیادی درباره عملکردهای هسته‌ای (مانند Grossman و همکاران، 2009) مطرح شده‌اند، استدلال می‌کنیم که عملکردهای هسته‌ای فعالیت‌های آموزشی هستند که در تعامل اجتماعی اجرا می‌شوند و سطحی میانی از جزئیات را میان حوزه‌های گسترده عمل و رفتارهای خاص تدریس اشغال می‌کنند. با بسط این مفهوم، استدلال می‌کنیم که عملکردهای هسته‌ای ممکن است از نظر روان‌شناختی به‌عنوان دسته‌های سطح پایه (Rosch، 1978) عمل کنند که معلمان نوآموز طی دوره طولانی کارآموزی مشاهده‌ای خود در مدرسه آن‌ها را توسعه داده‌اند. بنابراین، عملکردهای هسته‌ای نقاط لنگری ایده‌آلی را فراهم می‌کنند که آموزش معلمان می‌تواند حول آن‌ها سازمان یابد. با استفاده از عملکردهای هسته‌ای توضیح و مدل‌سازی، نشان می‌دهیم که چگونه عملکردهای هسته‌ای می‌توانند بر اصول آموزشی مبتنی بر شواهد برگرفته از پژوهش‌های یادگیری و آموزش استوار شوند و نمونه‌ای از معنای مبتنی بر پژوهش بودن عملکردهای هسته‌ای ارائه می‌دهیم. برای پاسخ به این پرسش که چگونه چنین عملکردهای هسته‌ای مبتنی بر پژوهش می‌توانند در چشم‌انداز گسترده‌تر آموزش معلمان جای گیرند، چارچوبی سه‌جزئی پیشنهاد می‌کنیم که در آن (الف) عملکردهای هسته‌ای به‌عنوان لنگرهایی برای معرفی نوآموزان به اصول مبتنی بر شواهد از پژوهش‌های یادگیری و آموزش عمل می‌کنند؛ (ب) عملکردهای هسته‌ای در نظریه‌های میان‌برد یادگیری و آموزش جای می‌گیرند و به نوآموزان امکان می‌دهند تصمیم بگیرند چه زمانی و چرا آن‌ها را اجرا کنند و چگونه عملکردهای هسته‌ای مختلف را به‌گونه‌ای سازمان دهند که یادگیری دانش‌آموزان را ارتقا دهد؛ و (ج) عملکردهای هسته‌ای به اساسی‌ترین اهداف تدریس، مانند حمایت از ساخت دانش فردی دانش‌آموزان، حمایت از مشارکت دانش‌آموزان در گفتمان تخصصی یا حمایت از رشد هویتی دانش‌آموزان مرتبط می‌شوند و به معلمان نوآموز امکان می‌دهند اهداف تدریس را عمیقاً درک کنند و بر اساس آن در تدریس خود تأمل و توسعه ایجاد کنند. در مجموع، مفهوم‌سازی عملکردهای هسته‌ای به‌عنوان دسته‌های سطح پایه، استوارسازی آن‌ها بر پژوهش‌های یادگیری و آموزش و استفاده از آن‌ها به‌عنوان لنگرهایی در برنامه‌های جامع‌تر آموزش معلمان، بنیانی برای یک پداگوژی امضادار مبتنی بر پژوهش در آموزش معلمان فراهم می‌کند.