Gambling disorder

Introduction Gambling problems (GP) remain underexplored among forensic psychiatric patients (FPPs). Given the associations between GP, mental distress, and criminal behavior, it is imperative to investigate GP in this population. Aims This study aimed to estimate the prevalence of gambling and GP among FPPs in Denmark and explore associations between GP and sociodemographic, behavioral, and clinical variables. Methods A cross-sectional survey was conducted, including 214 FPPs across 19 hospital units in two major Danish Health Regions. The primary measures were past-year gambling and GP assessed via the Problem Gambling Severity Index (PGSI). Secondary measures included gambling behavior (e.g., expenditure, frequency, self-exclusion), sociodemographic (e.g., age, gender, educational attainment), financial (e.g., consumer loans, monetary savings), and clinical variables (e.g., length of stay, psychiatric diagnoses). Gambling FPPs were asked if they had felt compelled to commit crime due to gambling during the past 12 months. Correlates of GP were identified by comparing higher-risk (PGSI ≥ 3) to lower-risk (PGSI ≤2) gambling FPPs. Prevalence was compared to a gender- and age-matched normative sample from a recent Danish national gambling survey. Results The prevalence of past-year gambling among FPPs was 46% (95% CI = 39-53%), while the prevalence of severe GP (PGSI ≥ 8, indicative of gambling disorder) was 12% (95% CI: 8.1-17%). Relative to lower-risk gambling FPPs (PGSI ≤2), higher-risk FPPs (PGSI ≥ 3) were more likely to be male, to express poorer financial conditions, and to have felt compelled to engage in criminal behavior due to gambling. GP prevalence was markedly higher among FPPs than in the normative sample, where 1.8% reported severe GP (PGSI ≥ 8) (95% CI: 1.3-2.5%). Discussion and Conclusion To our knowledge, this is the first study to examine the prevalence of gambling and GP among FPPs, and the rates were considerable. Given the consequences that GP may have on FPP health and economy, and thus recovery, our findings underscore the potential benefits of screening for and addressing GP in forensic psychiatric care. There is a strong need for further research to inform tailored interventions, improve treatment, and mitigate the potential impact of gambling on recidivism risk.

مقدمه مشکلات قمار (GP) در میان بیماران روان‌پزشکی قانونی (FPPs) همچنان کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌اند. با توجه به ارتباط میان GP، پریشانی روانی و رفتار مجرمانه، بررسی GP در این جمعیت ضروری است. اهداف این مطالعه با هدف برآورد شیوع قمار و GP در میان FPPs در دانمارک و بررسی ارتباط میان GP و متغیرهای جمعیت‌شناختی، رفتاری و بالینی انجام شد. روش‌ها یک پیمایش مقطعی با مشارکت ۲۱۴ نفر از FPPs در ۱۹ بخش بیمارستانی در دو منطقه بزرگ سلامت دانمارک انجام شد. شاخص‌های اصلی، قمار و GP در سال گذشته بودند که با استفاده از شاخص شدت مشکلات قمار (PGSI) ارزیابی شدند. شاخص‌های ثانویه شامل رفتار قمار (مانند میزان هزینه، فراوانی، خودمحروم‌سازی)، متغیرهای جمعیت‌شناختی (مانند سن، جنسیت، میزان تحصیلات)، مالی (مانند وام‌های مصرفی، پس‌انداز مالی) و بالینی (مانند مدت اقامت، تشخیص‌های روان‌پزشکی) بودند. از FPPs قمارکننده پرسیده شد که آیا در ۱۲ ماه گذشته به دلیل قمار احساس اجبار به ارتکاب جرم داشته‌اند یا خیر. عوامل مرتبط با GP با مقایسه FPPs با ریسک بالاتر (PGSI ≥ ۳) و ریسک پایین‌تر (PGSI ≤۲) شناسایی شد. شیوع با نمونه هنجاری همسان‌سازی‌شده بر اساس جنس و سن از یک پیمایش ملی اخیر قمار در دانمارک مقایسه شد. نتایج شیوع قمار در سال گذشته در میان FPPs برابر با ۴۶٪ (۹۵٪ CI = ۳۹-۵۳٪) و شیوع GP شدید (PGSI ≥ ۸، نشان‌دهنده اختلال قمار) برابر با ۱۲٪ (۹۵٪ CI: ۸.۱-۱۷٪) بود. در مقایسه با FPPs با ریسک پایین‌تر قمار (PGSI ≤۲)، افراد با ریسک بالاتر (PGSI ≥ ۳) بیشتر مرد بودند، شرایط مالی ضعیف‌تری داشتند و بیشتر احساس اجبار به ارتکاب رفتار مجرمانه به دلیل قمار را گزارش کردند. شیوع GP در میان FPPs به طور قابل توجهی بالاتر از نمونه هنجاری بود که در آن ۱.۸٪ GP شدید (PGSI ≥ ۸) را گزارش کردند (۹۵٪ CI: ۱.۳-۲.۵٪). بحث و نتیجه‌گیری تا جایی که اطلاع داریم، این نخستین مطالعه‌ای است که شیوع قمار و GP را در میان FPPs بررسی می‌کند و نرخ‌ها قابل توجه بودند. با توجه به پیامدهایی که GP می‌تواند بر سلامت و اقتصاد FPPs و در نتیجه بهبودی آنان داشته باشد، یافته‌های ما بر مزایای بالقوه غربالگری و پرداختن به GP در مراقبت روان‌پزشکی قانونی تأکید می‌کند. نیاز جدی به پژوهش‌های بیشتر برای اطلاع‌رسانی مداخلات هدفمند، بهبود درمان و کاهش تأثیر احتمالی قمار بر ریسک عود جرم وجود دارد.

BACKGROUND AND OBJECTIVES: Problem gambling impacts substance use disorder (SUD) treatment outcomes. To support early intervention, this study investigated gambling behaviors associated with problem gambling among SUD patients. METHODS: Patients (N = 593) from 19 residential SUD treatment facilities in California were surveyed about gambling behaviors and services. Patients identified as "problem gamblers" screened positive for gambling disorder or reported gambling behaviors at high risk for progression to gambling disorder. Multivariate regression analyses compared problem gamblers to nonproblem gamblers on specific gambling behaviors and receipt of gambling services. RESULTS: Of the total sample, 223 (37.6%) gambled in the past year. Among past-year gamblers, those meeting problem gambling criteria (n = 106) were more likely than nonproblem gamblers to endorse betting on "games of skill" including cards (adjusted odds ratio [AOR] = 2.35, 95% confidence interval [CI] = 1.46, 3.78) and participating in online/electronic gambling (AOR = 5.61, 95% CI = 2.27, 13.88) and casino games (AOR = 2.30, 95% CI = 1.42, 3.72). Patients with problem gambling reported more gambling activity types than nonproblem gamblers (mean difference = 1.82, 95% CI = 1.59, 2.05). Only 35% of patients with problem gambling received gambling services from the SUD treatment program. DISCUSSION AND CONCLUSIONS: Specific gambling behaviors increase risk of problem gambling for SUD patients. SUD treatment programs should screen for and address problem gambling. SCIENTIFIC SIGNIFICANCE: SUD patients may have lower risk thresholds for gambling disorder. This study provides new data on specific behaviors associated with problem gambling among SUD patients.

زمینه و اهداف: قمار مسئله‌ساز بر پیامدهای درمان اختلال مصرف مواد (SUD) تأثیر می‌گذارد. به منظور حمایت از مداخله زودهنگام، این مطالعه به بررسی رفتارهای قمار مرتبط با قمار مسئله‌ساز در میان بیماران SUD پرداخت. روش‌ها: بیماران (N = 593) از ۱۹ مرکز درمانی اقامتی اختلال مصرف مواد در کالیفرنیا درباره رفتارهای قمار و خدمات مربوطه مورد پرسش قرار گرفتند. بیمارانی که به عنوان «قمارباز مسئله‌ساز» شناسایی شدند، یا غربالگری مثبت برای اختلال قمار داشتند یا رفتارهای قماری با ریسک بالای پیشرفت به اختلال قمار را گزارش کردند. تحلیل‌های رگرسیون چندمتغیره، قماربازان مسئله‌ساز را از نظر رفتارهای خاص قمار و دریافت خدمات قمار با قماربازان غیرمسئله‌ساز مقایسه کرد. یافته‌ها: از کل نمونه، ۲۲۳ نفر (۳۷/۶٪) در سال گذشته قمار کرده بودند. در میان قماربازان سال گذشته، افرادی که معیارهای قمار مسئله‌ساز را داشتند (n = 106) نسبت به قماربازان غیرمسئله‌ساز بیشتر احتمال داشت شرط‌بندی بر «بازی‌های مهارتی» از جمله ورق (نسبت شانس تعدیل‌شده [AOR] = ۲/۳۵، فاصله اطمینان ۹۵٪ [CI] = ۱/۴۶، ۳/۷۸)، شرکت در قمار آنلاین/الکترونیکی (AOR = ۵/۶۱، CI ۹۵٪ = ۲/۲۷، ۱۳/۸۸) و بازی‌های کازینو (AOR = ۲/۳۰، CI ۹۵٪ = ۱/۴۲، ۳/۷۲) را تأیید کنند. بیماران دارای قمار مسئله‌ساز نسبت به قماربازان غیرمسئله‌ساز انواع بیشتری از فعالیت‌های قمار را گزارش کردند (تفاوت میانگین = ۱/۸۲، CI ۹۵٪ = ۱/۵۹، ۲/۰۵). تنها ۳۵٪ از بیماران دارای قمار مسئله‌ساز، خدمات قمار را از برنامه درمان SUD دریافت کردند. بحث و نتیجه‌گیری: رفتارهای خاص قمار، ریسک قمار مسئله‌ساز را برای بیماران SUD افزایش می‌دهد. برنامه‌های درمان SUD باید غربالگری و مداخله در قمار مسئله‌ساز را مدنظر قرار دهند. اهمیت علمی: بیماران SUD ممکن است آستانه ریسک پایین‌تری برای اختلال قمار داشته باشند. این مطالعه داده‌های جدیدی درباره رفتارهای خاص مرتبط با قمار مسئله‌ساز در میان بیماران SUD ارائه می‌دهد.