measurement instruments

Contextual factors (CFs) can influence therapeutic encounters and clinical outcomes, yet their measurement remains fragmented, lacking a unified framework to guide tool selection. To identify, appraise, and synthesize CF measurement instruments into an expert-informed clinical toolkit and identify current measurement gaps. An international panel of 15 experts evaluated 227 instruments across five domains (patient/practitioner characteristics, relational dynamics, environment, and treatment) using a hybrid COSMIN-informed appraisal design. Instruments were screened for content validity and psychometric robustness. Twenty instruments were selected for inclusion in the toolkit. Despite identifying high-quality instruments for stable traits, our analysis revealed critical measurement gaps in dynamic, state-responsive processes. Specifically, there is an absence of validated, clinically feasible tools for capturing real-time clinician affective states, non-verbal synchrony, therapeutic touch, and moment-to-moment environmental or procedural interactions. This study provides the first expert-informed framework for assessing CFs. Future research should prioritize developing state-responsive instruments capable of capturing these dynamic elements as they unfold in real-world settings to better understand the contextual drivers of recovery.

عوامل زمینه‌ای (CFs) می‌توانند بر مواجهه‌های درمانی و پیامدهای بالینی تأثیرگذار باشند، اما سنجش آن‌ها همچنان پراکنده بوده و فاقد یک چارچوب یکپارچه برای راهنمایی در انتخاب ابزار است. هدف این مطالعه شناسایی، ارزیابی و تلفیق ابزارهای سنجش عوامل زمینه‌ای در قالب یک جعبه‌ابزار بالینی مبتنی بر نظر خبرگان و شناسایی خلأهای موجود در سنجش این عوامل بود. یک پانل بین‌المللی متشکل از ۱۵ خبره، ۲۲۷ ابزار را در پنج حوزه (ویژگی‌های بیمار/درمانگر، پویایی‌های رابطه‌ای، محیط و درمان) با استفاده از یک طرح ارزیابی ترکیبی مبتنی بر COSMIN مورد ارزیابی قرار دادند. ابزارها از نظر روایی محتوایی و استحکام روان‌سنجی غربال شدند. بیست ابزار برای گنجاندن در جعبه‌ابزار انتخاب شدند. علی‌رغم شناسایی ابزارهای با کیفیت بالا برای ویژگی‌های پایدار، تحلیل ما شکاف‌های مهمی را در سنجش فرآیندهای پویا و پاسخ‌دهنده به وضعیت نشان داد. به طور خاص، فقدان ابزارهای معتبر و قابل استفاده بالینی برای ثبت وضعیت‌های عاطفی آنی درمانگر، هماهنگی غیرکلامی، لمس درمانی و تعاملات محیطی یا رویه‌ای لحظه‌به‌لحظه وجود دارد. این مطالعه نخستین چارچوب مبتنی بر نظر خبرگان برای ارزیابی عوامل زمینه‌ای را ارائه می‌دهد. پژوهش‌های آتی باید توسعه ابزارهای پاسخ‌دهنده به وضعیت را که قادر به ثبت این عناصر پویا در بسترهای واقعی هستند، در اولویت قرار دهند تا درک بهتری از محرک‌های زمینه‌ای بهبودی حاصل شود.

Background: Indirect exposure to disasters and violence through continuous news and social media is increasingly common among adolescents. However, instruments designed to assess media-induced indirect trauma in this population remain limited and conceptually heterogeneous.Objective: This systematic review aims to synthesize the characteristics and psychometric evidence of instruments measuring media-induced indirect trauma and evaluate their suitability for adolescents.Methods: This review of outcome measurement instruments (OMIs) was conducted using the COnsensus-based Standards for the selection of health Measurement INstruments (COSMIN) methodology and reported in accordance with the Preferred Reporting Items for Systematic reviews and Meta-Analyses−COSMIN for OMIs 2024 guideline. Eight electronic databases were searched for peer-reviewed articles published between 1 January 2000 and 22 October 2025, in English or Korean. Reference list screening was also performed. Eligible studies used or developed self-report instruments assessing media-induced vicarious, secondary, or indirect trauma responses to potentially traumatic events. Methodological quality was evaluated using the COSMIN Risk of Bias checklist, and certainty of evidence was graded using a modified Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation approach.Results: Seven instruments were evaluated, varying in conceptual focus, recall periods, and contextual framing. Evidence for structural validity and internal consistency was generally moderate, whereas content validity was rated very low across all instruments. Overall, while evidence for internal structure is relatively stronger, substantial gaps in content validity and longitudinal measurement properties limit confident application in adolescents.Conclusion: Future research should prioritize adolescent-inclusive validation; systematic content validity evaluations; and rigorous reporting of test–retest reliability, measurement error, responsiveness, and interpretability.

زمینه: مواجهه غیرمستقیم با بلایا و خشونت از طریق اخبار و رسانه‌های اجتماعی به طور فزاینده‌ای در میان نوجوانان رایج شده است. با این حال، ابزارهای طراحی‌شده برای سنجش تروماي غیرمستقیم ناشی از رسانه در این جمعیت محدود و از نظر مفهومی ناهمگون هستند. هدف: این مرور نظام‌مند با هدف تلفیق ویژگی‌ها و شواهد روان‌سنجی ابزارهای سنجش تروماي غیرمستقیم ناشی از رسانه و ارزیابی شایستگی آن‌ها برای نوجوانان انجام شده است. روش‌ها: این مرور ابزارهای سنجش پیامد (OMIs) با استفاده از روش‌شناسی COnsensus-based Standards for the selection of health Measurement INstruments (COSMIN) و مطابق با راهنمای Preferred Reporting Items for Systematic reviews and Meta-Analyses−COSMIN for OMIs 2024 گزارش شده است. هشت پایگاه داده الکترونیکی برای مقالات داوری‌شده منتشرشده بین ۱ ژانویه ۲۰۰۰ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۲۵ به زبان انگلیسی یا کره‌ای جست‌وجو شد. غربالگری فهرست منابع نیز انجام شد. مطالعات واجد شرایط، ابزارهای خودگزارشی را که پاسخ‌های تروماي ویکاری، ثانویه یا غیرمستقیم ناشی از رسانه به رویدادهای بالقوه تروماتیک را ارزیابی می‌کردند، استفاده یا توسعه داده بودند. کیفیت روش‌شناختی با استفاده از چک‌لیست COSMIN Risk of Bias ارزیابی شد و قطعیت شواهد با رویکرد اصلاح‌شده Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation درجه‌بندی گردید. یافته‌ها: هفت ابزار مورد ارزیابی قرار گرفت که از نظر تمرکز مفهومی، دوره‌های یادآوری و چارچوب زمینه‌ای متفاوت بودند. شواهد مربوط به روایی ساختاری و پایایی درونی عموماً در سطح متوسط بود، در حالی که روایی محتوا در همه ابزارها بسیار پایین ارزیابی شد. به طور کلی، اگرچه شواهد مربوط به ساختار درونی نسبتاً قوی‌تر است، اما شکاف‌های قابل توجهی در روایی محتوا و ویژگی‌های سنجش طولی، کاربرد مطمئن این ابزارها را در نوجوانان محدود می‌کند. نتیجه‌گیری: پژوهش‌های آتی باید اعتبارسنجی با مشارکت نوجوانان، ارزیابی‌های نظام‌مند روایی محتوا و گزارش دقیق پایایی آزمون–بازآزمون، خطای اندازه‌گیری، پاسخگویی و تفسیرپذیری را در اولویت قرار دهند.

Although personal trainers (PTs) play an important role in promoting physical activity and providing individualized exercise guidance, their occupational well-being and retention in commercial fitness clubs have received limited scholarly attention. This study examined the association between self-efficacy and turnover intention among PTs and investigated whether job burnout mediated this relationship. A cross-sectional survey was conducted among 565 fitness-club employees who were actively providing personal-training services, including trainers with concurrent supervisory or managerial responsibilities. Confirmatory factor analysis indicated that the measurement model demonstrated acceptable fit, and reliability and validity tests supported the adequacy of the measurement instruments. Correlation analyses showed that self-efficacy was negatively associated with job burnout and turnover intention, whereas job burnout was positively associated with turnover intention. Bootstrap mediation analyses further indicated that job burnout served as an indirect mechanism linking self-efficacy to turnover intention, with emotional exhaustion showing the most consistent mediating role. These findings suggest that self-efficacy may be an important psychological resource associated with lower burnout and weaker turnover intention among PTs. From a practical perspective, strategies aimed at strengthening PTs’ self-efficacy, preventing emotional exhaustion, and reducing burnout may help improve staff retention in commercial fitness clubs.

اگرچه مربیان شخصی (PTs) نقش مهمی در ارتقاء فعالیت بدنی و ارائه راهنمایی‌های تمرینی فردی ایفا می‌کنند، اما بهزیستی شغلی و ماندگاری آن‌ها در باشگاه‌های ورزشی تجاری توجه پژوهشی محدودی دریافت کرده است. این مطالعه به بررسی ارتباط بین خودکارآمدی و قصد ترک شغل در میان مربیان شخصی پرداخت و نقش میانجی‌گری فرسودگی شغلی را در این رابطه مورد بررسی قرار داد. یک پژوهش مقطعی بر روی ۵۶۵ نفر از کارکنان باشگاه‌های ورزشی که به طور فعال خدمات مربی‌گری شخصی ارائه می‌دادند، از جمله مربیانی با مسئولیت‌های همزمان سرپرستی یا مدیریتی، انجام شد. تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل اندازه‌گیری برازش قابل قبولی دارد و آزمون‌های پایایی و روایی کفایت ابزارهای اندازه‌گیری را تأیید کردند. تحلیل‌های همبستگی نشان داد که خودکارآمدی با فرسودگی شغلی و قصد ترک شغل رابطه منفی دارد، در حالی که فرسودگی شغلی با قصد ترک شغل رابطه مثبت دارد. تحلیل‌های میانجی‌گری به روش بوت‌استرپ نشان داد که فرسودگی شغلی به عنوان یک سازوکار غیرمستقیم، خودکارآمدی را به قصد ترک شغل پیوند می‌دهد و فرسودگی عاطفی بیشترین نقش میانجی‌گری را ایفا می‌کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که خودکارآمدی می‌تواند یک منبع روان‌شناختی مهم مرتبط با کاهش فرسودگی شغلی و تضعیف قصد ترک شغل در میان مربیان شخصی باشد. از منظر عملی، راهبردهایی که با هدف تقویت خودکارآمدی مربیان شخصی، پیشگیری از فرسودگی عاطفی و کاهش فرسودگی شغلی تدوین می‌شوند، می‌توانند به بهبود ماندگاری کارکنان در باشگاه‌های ورزشی تجاری کمک کنند.

The development of Artificial Intelligence (AI) is increasingly mediating how humans acquire knowledge, make decisions, and perform cognitive activities. In higher education, the delegation of cognitive activities to algorithmic systems has the potential to shift human judgment and responsibility. This study aims to examine Qur’anic anthropology as a foundation for reframing human agency under increasingly AI-mediated conditions. This study employs a qualitative approach using a literature-based design and conceptual analysis. A semantic-contextual analysis is conducted on the Qur’anic terms al-insān, al-bashar, al-nās, Banī Ādam, al-ins, al-mar’, as well as the concepts of ‘abd and khalīfah. The findings are then synthesized with theories of human agency, moral responsibility, and AI ethics. The findings reveal that Qur’anic anthropology represents human beings as multidimensional entities possessing cognitive, relational, moral, spiritual, and teleological capacities. These dimensions are reconstructed into eight capacities of Qur’anic human agency: epistemic, moral, relational, spiritual, and teleological agency. The findings demonstrate that human agency from a Qur’anic perspective is not synonymous with absolute autonomy, but rather constitutes the capacity to understand, evaluate, choose, and act consciously within an orientation of values and responsibility. In the context of AI, Qur’anic Ethical Intelligence (QEI) is conceptualized as an ethical capacity to direct and evaluate the use of AI without surrendering human judgment and responsibility to algorithmic systems. As a conceptual study, this research does not empirically test the application of QEI among university students. Further research is therefore needed to validate and develop measurement instruments. This study connects Qur’anic anthropology with human agency under algorithmic conditions and proposes QEI as a framework for strengthening human agency resilience in the age of AI.

توسعه هوش مصنوعی (AI) به طور فزاینده‌ای در نحوه کسب دانش، تصمیم‌گیری و انجام فعالیت‌های شناختی توسط انسان‌ها نقش میانجی ایفا می‌کند. در آموزش عالی، واگذاری فعالیت‌های شناختی به سامانه‌های الگوریتمی می‌تواند موجب تغییر در قضاوت و مسئولیت انسانی شود. هدف این پژوهش بررسی انسان‌شناسی قرآنی به عنوان مبنایی برای بازنگری عاملیت انسانی در شرایطی است که به طور فزاینده‌ای با میانجی‌گری هوش مصنوعی مواجه هستیم. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از طراحی مبتنی بر مرور متون و تحلیل مفهومی انجام شده است. تحلیل معنایی-زمینه‌ای بر روی واژگان قرآنی الانسان، البشر، الناس، بنی‌آدم، الانس، المرء و همچنین مفاهیم عبد و خلیفه صورت گرفته است. یافته‌ها با نظریه‌های عاملیت انسانی، مسئولیت اخلاقی و اخلاق هوش مصنوعی تلفیق شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که انسان‌شناسی قرآنی، انسان را به عنوان موجودی چندبعدی با ظرفیت‌های شناختی، ارتباطی، اخلاقی، معنوی و غایتمند معرفی می‌کند. این ابعاد در قالب هشت ظرفیت عاملیت انسانی قرآنی شامل عاملیت معرفتی، اخلاقی، ارتباطی، معنوی و غایتمند بازسازی شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که عاملیت انسانی از منظر قرآنی معادل خودمختاری مطلق نیست، بلکه عبارت است از توانایی فهم، ارزیابی، انتخاب و عمل آگاهانه در چارچوب جهت‌گیری ارزشی و مسئولیت. در زمینه هوش مصنوعی، «هوش اخلاقی قرآنی» (QEI) به عنوان ظرفیتی اخلاقی برای هدایت و ارزیابی استفاده از هوش مصنوعی بدون واگذاری قضاوت و مسئولیت انسانی به سامانه‌های الگوریتمی مفهوم‌سازی می‌شود. این پژوهش به عنوان یک مطالعه مفهومی، به طور تجربی کاربرد QEI را در میان دانشجویان دانشگاهی آزمون نکرده است؛ بنابراین، پژوهش‌های بیشتری برای اعتبارسنجی و توسعه ابزارهای سنجش مورد نیاز است. این مطالعه انسان‌شناسی قرآنی را با عاملیت انسانی در شرایط الگوریتمی پیوند داده و QEI را به عنوان چارچوبی برای تقویت تاب‌آوری عاملیت انسانی در عصر هوش مصنوعی پیشنهاد می‌کند.