writing instruction

This study aimed to investigate the effectiveness of a project-based learning strategy utilizing digital platforms in developing the analytical writing skills of female secondary school students. The study employed a quasi-experimental approach, with a sample consisting of 60 eleventh-grade students from Al-Nuzha Secondary Mixed School, under the Qwaismeh Directorate. The participants were divided equally into two groups: an experimental group (n = 30) and a control group (n = 30). Data were gathered by administering a pre- and post-test of analytical writing to the study sample.The results revealed statistically significant differences between the mean scores of the experimental group in the pre- and post-assessments of the analytical writing test, favoring the post-test with a mean value of 32.23. Furthermore, statistically significant differences were observed at the significance level (α = 0.05) among the students’ mean scores across the specific dimensions of analytical writing (text introduction, text body, text conclusion, and text coherence). Notably, highly significant differences were detected at the significance level (p = 0.000) in the post-assessment of both the "text body" and "text coherence" dimensions. Based on these findings, the study recommends developing specialized educational digital platforms for the Ministry of Education and integrating them with school textbooks, while emphasizing the necessity of training teachers to effectively utilize and implement these platforms in the educational process, particularly for teaching language. skills.

ABSTRACT Short story writing instruction among eighth-grade students at SMP NW Aikmual faces several challenges, including generating ideas, developing thoughts, selecting appropriate words, accessing reading references, and maintaining concentration. This study aims to describe the teacher’s role in supporting the development of students’ short story writing skills and to identify the supporting and inhibiting factors in the learning process. The study employed a descriptive qualitative approach involving seven informants selected through purposive sampling, comprising one Indonesian language teacher and six eighth-grade students directly involved in short story writing activities. Data were collected through semi-structured interviews, observations, and documentation, then analyzed through data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The findings indicate that the teacher acts as a facilitator by providing learning materials and short story examples, a motivator through encouragement and appreciation, a mentor by guiding students in generating ideas and developing stories, and an evaluator by providing corrections and feedback. Supporting factors include teacher guidance, student motivation, and the availability of learning resources, while inhibiting factors include difficulties in developing ideas, limited vocabulary and reading references, and concentration problems. These findings indicate that targeted and continuous teacher support helps facilitate the short story writing process according to students’ needs. ABSTRAK Pembelajaran menulis cerpen pada siswa kelas VIII SMP NW Aikmual masih menghadapi kendala dalam menemukan ide, mengembangkan gagasan, merangkai kata, memperoleh referensi bacaan, dan mempertahankan konsentrasi. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan peran guru dalam mendukung proses pengembangan kemampuan menulis cerpen serta mengidentifikasi faktor pendukung dan penghambat pembelajaran. Penelitian menggunakan pendekatan deskriptif kualitatif dengan tujuh informan yang dipilih secara purposive sampling, terdiri atas satu guru Bahasa Indonesia dan enam siswa kelas VIII yang terlibat langsung dalam pembelajaran menulis cerpen. Data dikumpulkan melalui wawancara semi-terstruktur, observasi, dan dokumentasi, kemudian dianalisis melalui reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa guru berperan sebagai fasilitator melalui penyediaan materi dan contoh cerpen, motivator melalui dorongan dan apresiasi, pembimbing melalui pendampingan dalam menentukan ide dan mengembangkan cerita, serta evaluator melalui koreksi dan umpan balik. Faktor pendukung meliputi bimbingan guru, motivasi siswa, dan ketersediaan sumber belajar, sedangkan faktor penghambat mencakup kesulitan mengembangkan gagasan, keterbatasan kosakata dan referensi, serta masalah konsentrasi. Temuan ini menunjukkan bahwa dukungan guru yang terarah dan berkelanjutan berperan dalam memfasilitasi proses menulis sesuai kebutuhan siswa.

This research was motivated by the low writing skills of fourth-grade students at SDN 37 Tampunik in writing descriptive texts. This research aimed to improve students’ descriptive writing skills through the use of the Write Around learning model. The research employed both qualitative and quantitative data using Classroom Action Research (CAR). The research was conducted in two cycles consisting of three meetings. The subjects of this research were fourth-grade students at SDN 37 Tampunik. The research instruments included observation sheets, documentation sheets, and writing tests. The results showed an improvement in all observed aspects from Cycle I to Cycle II. The lesson planning increased from 80.35% in Cycle I to 92.85% in Cycle II. The observation of teacher activities increased from an average of 78.57% in Cycle I to 89.28% in Cycle II. The observation of student activities increased from 74.99% in Cycle I to 89.28% in Cycle II. The results of the descriptive writing skills test also increased, with the average score improving from 77.84 in Cycle I to 90.37 in Cycle II. Based on these results, it can be concluded that the implementation of the Write Around learning model can improve the descriptive writing skills of fourth-grade students at SDN 37 Tampunik, Lengayang District, Pesisir Selatan Regency.

این پژوهش با انگیزهٔ پایین بودن مهارت‌های نوشتن دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 37 Tampunik در نگارش متون توصیفی انجام شد. هدف این پژوهش، ارتقای مهارت‌های نوشتن توصیفی دانش‌آموزان از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری Write Around بود. این پژوهش با استفاده از داده‌های کیفی و کمی و روش پژوهش اقدام‌پژوهی در کلاس (Classroom Action Research - CAR) انجام شد. پژوهش در دو چرخه و هر چرخه شامل سه جلسه برگزار گردید. جامعهٔ آماری پژوهش، دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 37 Tampunik بودند. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده، برگه‌های مستندسازی و آزمون‌های نوشتاری بود. نتایج نشان داد که در تمامی جنبه‌های مورد مشاهده از چرخه اول تا چرخه دوم بهبود حاصل شد. برنامه‌ریزی درسی از ۸۰٫۳۵٪ در چرخه اول به ۹۲٫۸۵٪ در چرخه دوم افزایش یافت. مشاهدهٔ فعالیت‌های معلم به طور میانگین از ۷۸٫۵۷٪ در چرخه اول به ۸۹٫۲۸٪ در چرخه دوم رسید. مشاهدهٔ فعالیت‌های دانش‌آموزان نیز از ۷۴٫۹۹٪ در چرخه اول به ۸۹٫۲۸٪ در چرخه دوم افزایش یافت. نتایج آزمون مهارت‌های نوشتن توصیفی نیز بهبود یافت و میانگین نمره از ۷۷٫۸۴ در چرخه اول به ۹۰٫۳۷ در چرخه دوم افزایش پیدا کرد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری Write Around می‌تواند مهارت‌های نوشتن توصیفی دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 37 Tampunik، بخش Lengayang، شهرستان Pesisir Selatan را بهبود بخشد.

This study aims to analyze the cognitive levels represented in the writing exercises of Basic English for Elementary School Grade VI based on Revised Bloom’s Taxonomy and to identify the dominant cognitive level represented in the exercises. This study employed a qualitative descriptive design using qualitative content analysis. The data consisted of 50 independent writing-exercise units identified from the textbook. The exercises were analyzed based on the six cognitive levels of Revised Bloom’s Taxonomy: Remembering (C1), Understanding (C2), Applying (C3), Analyzing (C4), Evaluating (C5), and Creating (C6). The findings show that five cognitive levels were represented: C1, C2, C3, C4, and C6, while C5 was not identified. Applying (C3) was the dominant cognitive level, accounting for 35 exercises (70%), followed by Understanding (C2) with 7 exercises (14%), Creating (C6) with 6 exercises (12%), and Remembering (C1) and Analyzing (C4) with 1 exercise each (2%). Overall, lower-order thinking skills (C1-C3) accounted for 86% of the exercises, whereas higher-order thinking skills (C4-C6) accounted for 14%. These findings indicate that the textbook predominantly emphasizes the application of previously learned language knowledge through structured writing activities, while opportunities for analysis, evaluation, and extended creative production remain limited. The study highlights the importance of considering a more balanced distribution of cognitive levels in elementary English writing exercises.

هدف این پژوهش تحلیل سطوح شناختی نمایان‌شده در تمرین‌های نوشتاری کتاب درسی زبان انگلیسی پایه ششم ابتدایی بر اساس طبقه‌بندی تجدیدنظرشده بلوم و شناسایی سطح شناختی غالب در این تمرین‌ها است. این پژوهش با استفاده از طرح توصیفی کیفی و تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. داده‌ها شامل ۵۰ واحد مستقل تمرین نوشتاری استخراج‌شده از کتاب درسی بودند. تمرین‌ها بر اساس شش سطح شناختی طبقه‌بندی تجدیدنظرشده بلوم شامل: یادآوری (C1)، درک (C2)، به‌کارگیری (C3)، تحلیل (C4)، ارزشیابی (C5) و خلق (C6) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که پنج سطح شناختی شامل C1، C2، C3، C4 و C6 در تمرین‌ها نمایان شده‌اند و سطح C5 شناسایی نشده است. سطح به‌کارگیری (C3) با ۳۵ تمرین (۷۰٪) سطح غالب بوده است، پس از آن سطح درک (C2) با ۷ تمرین (۱۴٪)، خلق (C6) با ۶ تمرین (۱۲٪) و یادآوری (C1) و تحلیل (C4) هر کدام با ۱ تمرین (۲٪) قرار دارند. به طور کلی، مهارت‌های تفکر سطوح پایین‌تر (C1-C3) ۸۶٪ از تمرین‌ها را تشکیل داده‌اند، در حالی که مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر (C4-C6) ۱۴٪ را شامل می‌شوند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کتاب درسی عمدتاً بر به‌کارگیری دانش زبانی آموخته‌شده از طریق فعالیت‌های نوشتاری ساختاریافته تأکید دارد و فرصت‌های تحلیل، ارزشیابی و تولید خلاقانه گسترده محدود باقی مانده است. این پژوهش بر اهمیت توجه به توزیع متوازن‌تر سطوح شناختی در تمرین‌های نوشتاری زبان انگلیسی ابتدایی تأکید می‌کند.

Abstract: The study aims to determine the effect of the Canva Media-Assisted Experiential Learning Model on the Poetry Writing Skills at VIIIth class Students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. The research method used is quantitative with a quasi-experimental design. The data collection technique used is a write poetry by writing test, which is processed and calculated using IBM SPSS Statistics version 32 software. Data analysis techniques used normality and homogeneity tests, and hypothesis testing using the t-test (Independent Samples T-Test). The data analysis results showed an average post-test score of 65.77 for the control class, while the experimental class achieved 88.87. Based on the hypothesis test, a 2-tailed Sig. value of <0.001 is obtained, which is smaller than the 0.05 significance level (<0.001 < 0.05), and a calculated t-value of -21.599, which is greater than the t-table. These results indicate that the Null Hypothesis (Ho) is rejected and the Alternative Hypothesis (Ha) is accepted. There is an effect of the Experiential Learning model on the ability to write poetry texts using Canva media at VIIIth class students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. Keyword: Experiental Learning, Canva, Poetry Writing, Quantitative. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui Pengaruh Model Pembelajaran Experiental Learning Berbantuan Media Canva Terhadap Kemampuan Menulis Teks Puisi Siswa Kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti Tahun Ajaran 2025/2026. Metode penelitian yang digunakan adalah kuantitatif dengan desain kuasi eksperimen. Teknik pengumpulan data yang digunakan adalah tes tertulis membuat puisi yang diolah dan dihitung menggunakan bantuan software IBM SPSS Statistics versi 32. Teknik analisis data menggunakan uji normalitas, homogenitas dan melalui uji hipotesis menggunakan uji-t (Independent Samples T-Test). Hasil analisis data menunjukkan nilai rata-rata post-test kelas kontrol sebesar 65,77, sedangkan kelas eksperimen mencapai 88,87. Berdasarkan uji hipotesis, diperoleh nilai (Sig. 2-tailed) sebesar <0,001 yang lebih kecil dari taraf signifikansi 0,05 (<0,001 < 0,05), serta nilai t-hitung -21,599 yang lebih besar dari t-tabel. Hasil tersebut menunjukkan bahwa Hipotesis Nol (Ho) ditolak dan Hipotesis Alternatif (Ha) diterima. Ada pengaruh model pembelajaran Experiental Learning terhadap kemampuan menulis teks puisi berbantuan media Canva di kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti tahun ajaran 2025/2026. Kata kunci: Experiental Learning, Canva, Menulis Puisi, Kuantitatif.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تجربی با کمک رسانه Canva بر مهارت نوشتن شعر در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ انجام شده است. روش پژوهش مورد استفاده، کمی با طرح شبه‌آزمایشی است. تکنیک گردآوری داده‌ها، آزمون نوشتاری شعر بوده که داده‌های آن با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS Statistics نسخه ۳۲ پردازش و محاسبه شده است. تکنیک‌های تحلیل داده شامل آزمون نرمالیتی و همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t (Independent Samples T-Test) بوده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون کلاس کنترل ۶۵٫۷۷ و کلاس آزمایش ۸۸٫۸۷ بوده است. بر اساس آزمون فرضیه، مقدار معناداری دوطرفه (Sig. 2-tailed) برابر با <۰٫۰۰۱ به دست آمد که کمتر از سطح معناداری ۰٫۰۵ است (<۰٫۰۰۱ < ۰٫۰۵) و مقدار t محاسبه‌شده برابر با ‎-۲۱٫۵۹۹ است که از مقدار t جدول بزرگ‌تر است. این نتایج نشان می‌دهد فرضیه صفر (Ho) رد و فرضیه جایگزین (Ha) پذیرفته می‌شود. بنابراین، مدل یادگیری تجربی بر توانایی نوشتن متن شعر با استفاده از رسانه Canva در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ تأثیر دارد.

This study aims to determine the informative text writing skills and reading comprehension achievement of third-year pre-service primary school teachers. For this purpose, a one-group pre-test-post-test design, a quasi-experimental model based on the quantitative method, was implemented. The study involved 58 third-year students in the Department of Primary Education who took the Life Sciences Teaching course during the 2025-2026 academic year. A convenience sampling method was used to select the participants of the study. Data were collected using the “Reading Comprehension Achievement Test” developed by Karabay (2012) and the “Informative Text Writing Performance Rating Scale” developed by Dölek and Hamzadayı (2022). The results of the analyses indicated that the teacher candidates exhibited “moderate” levels of informative text writing skills in the Life Sciences Teaching course. In addition, it was concluded that the informative text writing skills differed by gender, with female teacher candidates showing greater improvement than their male counterparts. Furthermore, the teacher candidates demonstrated “moderate” levels of reading comprehension skills. The results obtained regarding whether there was a difference between the pre-test and post-test scores of the reading comprehension achievement of the teacher candidates suggest that their reading comprehension skills improved following the instructional and practice-based process.

هدف این پژوهش تعیین مهارت‌های نگارش متون اطلاعاتی و موفقیت درک مطلب دانشجویان سال سوم رشته آموزش ابتدایی است. بدین منظور، از طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی، به‌عنوان یک مدل شبه‌آزمایشی مبتنی بر روش کمی، استفاده شد. جامعه پژوهش شامل ۵۸ دانشجوی سال سوم گروه آموزش ابتدایی بود که در سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ درس آموزش علوم تجربی را اخذ کرده بودند. روش نمونه‌گیری در دسترس برای انتخاب شرکت‌کنندگان به‌کار رفت. داده‌ها با استفاده از «آزمون موفقیت درک مطلب» که توسط Karabay (2012) تدوین شده و «مقیاس ارزیابی عملکرد نگارش متون اطلاعاتی» که توسط Dölek و Hamzadayı (2022) توسعه یافته است، جمع‌آوری شد. نتایج تحلیل‌ها نشان داد که داوطلبان معلم در درس آموزش علوم تجربی از سطح «متوسط» مهارت‌های نگارش متون اطلاعاتی برخوردار بودند. همچنین، مشخص شد که مهارت‌های نگارش متون اطلاعاتی بر حسب جنسیت متفاوت است و داوطلبان معلم زن نسبت به مردان پیشرفت بیشتری داشتند. افزون بر این، داوطلبان معلم از سطح «متوسط» مهارت‌های درک مطلب برخوردار بودند. نتایج به‌دست‌آمده در خصوص تفاوت بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون موفقیت درک مطلب داوطلبان معلم حاکی از آن است که مهارت‌های درک مطلب آنان پس از فرایند آموزشی و مبتنی بر تمرین بهبود یافته است.

The purpose of this literature synthesis was to identify the level of research evidence for specific writing instructional practices and opportunities for next steps in research. Instead of relying on how study authors described their instruction, this synthesis aggregated studies by the effects on specific component skills of writing (spelling, handwriting, grammar, vocabulary, discourse elements, higher-order cognition, and self-regulation). These specific components were chosen based on a comprehensive and empirically derived theoretical framework – the Direct and Indirect Effects Model of Writing. The literature search included studies with a controlled intervention design, resulting in 162 studies (74% in grades K–5). Studies were reviewed for their design quality, instruction provided, proximal outcomes measured, participant characteristics, and instructional context. Robust positive effects were found for explicitly teaching students discourse elements, spelling, handwriting, and multiple components to a variety of students. More research is needed for vocabulary, grammar, typing, higher-order cognition, and implementation. There is promising evidence of effective instruction in the component skills of writing. Future research that better describes instruction and the unique contextual challenges of different populations holds promise for addressing the need for writing instruction.

هدف این سنتز ادبیات، شناسایی سطح شواهد پژوهشی برای روش‌های خاص آموزش نوشتن و فرصت‌های گام‌های بعدی در پژوهش بود. به جای اتکا به توصیف نویسندگان مطالعات از آموزش خود، این سنتز مطالعات را بر اساس تأثیر آن‌ها بر مهارت‌های اجزایی خاص نوشتن (املاء، خوشنویسی، دستور زبان، واژگان، عناصر گفتمان، شناخت مرتبه بالاتر و خودتنظیمی) تجمیع کرد. این اجزای خاص بر اساس یک چارچوب نظری جامع و مبتنی بر شواهد تجربی – مدل اثرات مستقیم و غیرمستقیم نوشتن – انتخاب شدند. جستجوی ادبیات شامل مطالعاتی با طرح مداخله کنترل‌شده بود که منجر به ۱۶۲ مطالعه (۷۴٪ در پایه‌های K–5) شد. مطالعات از نظر کیفیت طرح، آموزش ارائه‌شده، پیامدهای نزدیک اندازه‌گیری‌شده، ویژگی‌های شرکت‌کنندگان و زمینه آموزشی مرور شدند. آثار مثبت قوی برای آموزش صریح عناصر گفتمان، املاء، خوشنویسی و چندین مؤلفه برای انواع مختلفی از دانش‌آموزان مشاهده شد. برای واژگان، دستور زبان، تایپ، شناخت مرتبه بالاتر و اجرا به پژوهش بیشتری نیاز است. شواهد امیدوارکننده‌ای از آموزش مؤثر در مهارت‌های اجزایی نوشتن وجود دارد. پژوهش‌های آینده که آموزش و چالش‌های زمینه‌ای خاص جمعیت‌های مختلف را بهتر توصیف کنند، امیدبخش پاسخگویی به نیاز آموزش نوشتن هستند.

The rapid adoption of generative artificial intelligence (AI) tools such as ChatGPT in second language (L2) writing instruction has produced a fast-growing body of research on AI-generated written corrective feedback. Two recent scoping reviews have mapped this literature broadly, focusing on feedback quality, learner uptake and pedagogical integration. However, neither review specifically examined how this literature treats grammatical and lexical development as distinct, measurable constructs, nor how it addresses the moderating role of learner proficiency over time. This scoping review synthesizes 30 empirical and methodological sources, identified through a targeted, PRISMA-ScR-informed search of Google Scholar, Scopus-indexed journal content and ERIC, together with citation networks, to map the state of longitudinal research on generative-AI-mediated feedback and grammatical-lexical development in L2/EFL writing. The review finds that most intervention studies remain limited to a single semester or shorter, that grammatical accuracy and lexical development are rarely measured as separate, co-tracked outcomes and that only a small number of very recent studies (2025-2026) have applied longitudinal growth-modelling techniques, none of which disentangle grammar from vocabulary or systematically test proficiency level as a moderator of developmental trajectories. No such study appears to have been conducted in the Vietnamese EFL context, based on the sources identified in this review. The review proposes a research agenda for longitudinal, multi-proficiency-level, construct-differentiated research on generative-AI-mediated feedback and outlines implications for instructional design and future primary research.

پذیرش سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد مانند ChatGPT در آموزش نگارش زبان دوم (L2) منجر به رشد سریع پژوهش‌ها در زمینه بازخورد اصلاحی نوشتاری تولیدشده توسط هوش مصنوعی شده است. دو مرور محدوده‌ای اخیر این ادبیات را به طور کلی ترسیم کرده‌اند و بر کیفیت بازخورد، جذب یادگیرنده و ادغام آموزشی تمرکز داشته‌اند. با این حال، هیچ‌یک از این مرورها به طور خاص بررسی نکرده‌اند که این ادبیات چگونه توسعه دستوری و واژگانی را به عنوان سازه‌هایی متمایز و قابل سنجش مورد توجه قرار می‌دهد و یا نقش تعدیل‌کننده سطح مهارت یادگیرنده در طول زمان را چگونه بررسی می‌کند. این مرور محدوده‌ای با ترکیب ۳۰ منبع تجربی و روش‌شناختی، که از طریق جستجوی هدفمند مبتنی بر PRISMA-ScR در Google Scholar، محتوای مجلات نمایه‌شده در Scopus و ERIC، همراه با شبکه‌های ارجاعی شناسایی شده‌اند، وضعیت پژوهش‌های طولی درباره بازخورد مبتنی بر هوش مصنوعی مولد و توسعه دستوری-واژگانی در نگارش زبان دوم/انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) را ترسیم می‌کند. یافته‌های مرور نشان می‌دهد که اغلب مطالعات مداخله‌ای به یک ترم یا کمتر محدود می‌شوند، دقت دستوری و توسعه واژگانی به ندرت به عنوان پیامدهایی جداگانه و همزمان سنجیده می‌شوند و تنها تعداد اندکی از مطالعات بسیار جدید (۲۰۲۵-۲۰۲۶) از تکنیک‌های مدل‌سازی رشد طولی استفاده کرده‌اند که هیچ‌یک از آن‌ها دستور زبان را از واژگان تفکیک نکرده یا سطح مهارت را به طور نظام‌مند به عنوان تعدیل‌کننده مسیرهای رشد بررسی نکرده‌اند. بر اساس منابع شناسایی‌شده در این مرور، هیچ مطالعه‌ای از این نوع در زمینه آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ویتنام انجام نشده است. این مرور، دستورکار پژوهشی برای مطالعات طولی، چندسطحی از نظر مهارت و متمایز از نظر سازه‌ای درباره بازخورد مبتنی بر هوش مصنوعی مولد ارائه می‌دهد و پیامدهایی برای طراحی آموزشی و پژوهش‌های اولیه آینده ترسیم می‌کند.

This Hypothesis and Theory paper addresses a design problem at the center of AI-assisted research writing: which cognitive demands should AI reduce, and which must remain the writer’s own work. Generative AI can absorb the effort of drafting, organizing, and synthesizing prose, but that same effort is where understanding takes shape. Recent empirical work documents reduced neural engagement, weaker recall of one’s own writing, and a diminished sense of authorship among writers who rely heavily on AI assistance. The paper grounds this problem in cognitive load theory, which distinguishes intrinsic load (the element interactivity a task inherently requires) from extraneous load (demands that do not contribute to learning), and which treats germane processes as the working memory resources a writer allocates to intrinsic load. It draws on productive struggle and generative processing to explain why germane processing cannot be offloaded: when a tool performs the work, the processing does not transfer to the writer; it does not occur. Two research questions are posed. First, which cognitive demands in research writing constitute extraneous load that AI could reduce, and which require germane processing that must remain the writer’s own. Second, how can human-in-the-loop AI collaboration be designed across the phases of research writing so that this distinction is operationalized through human judgment? The contribution is a nine-phase conceptual framework mapped to the sections of a research paper, from curiosity and inquiry through references and submission. Each phase specifies the dominant cognitive demand, the AI role (ranging from minimal involvement to full collaboration), and design guidelines for tools and interactions. The framework addresses research writing from secondary school (grades 9–12) through postdoctoral and professional research, across disciplines. It treats phase-aware AI use as responsive pedagogy applied to research writing: instruction and tool design that respond to the cognitive demands of the task rather than to the tool’s capabilities. The paper draws implications for the design of responsive digital education, including tool selection, assessment, equity, and support for writers with cognitive differences. The framework is intended to preserve the cognitive work that makes research meaningful.

این مقاله از نوع فرضیه و نظریه به یک مسئله طراحی در مرکز نگارش پژوهشی با کمک هوش مصنوعی می‌پردازد: کدام مطالبات شناختی باید توسط هوش مصنوعی کاهش یابد و کدام باید همچنان کار خود نویسنده باقی بماند. هوش مصنوعی مولد می‌تواند تلاش مربوط به پیش‌نویس‌نویسی، سازماندهی و ترکیب نثر را بر عهده گیرد، اما همین تلاش جایی است که فهم شکل می‌گیرد. پژوهش‌های تجربی اخیر کاهش درگیری عصبی، یادآوری ضعیف‌تر نوشته‌های خود و کاهش حس مالکیت نویسندگی را در میان نویسندگانی که به شدت به کمک هوش مصنوعی متکی هستند، مستند کرده‌اند. مقاله این مسئله را در نظریه بار شناختی ریشه‌یابی می‌کند که بار ذاتی (تعامل عناصر مورد نیاز ذاتی یک وظیفه) را از بار زائد (مطالباتی که به یادگیری کمک نمی‌کنند) متمایز می‌سازد و فرایندهای مرتبط را به عنوان منابع حافظه فعال که نویسنده به بار ذاتی اختصاص می‌دهد، تلقی می‌کند. مقاله با بهره‌گیری از مفاهیم تلاش مولد و پردازش مولد توضیح می‌دهد که چرا پردازش مرتبط را نمی‌توان واگذار کرد: زمانی که یک ابزار کار را انجام می‌دهد، پردازش به نویسنده منتقل نمی‌شود؛ بلکه اصلاً رخ نمی‌دهد. دو پرسش پژوهشی مطرح می‌شود. نخست، کدام مطالبات شناختی در نگارش پژوهشی بار زائد محسوب می‌شوند که هوش مصنوعی می‌تواند آن را کاهش دهد و کدام نیازمند پردازش مرتبط است که باید کار خود نویسنده باقی بماند. دوم، چگونه می‌توان همکاری هوش مصنوعی با حضور انسان در حلقه را در مراحل مختلف نگارش پژوهشی به گونه‌ای طراحی کرد که این تمایز از طریق قضاوت انسانی عملیاتی شود؟ دستاورد مقاله، یک چارچوب مفهومی نه‌مرحله‌ای است که با بخش‌های یک مقاله پژوهشی، از کنجکاوی و پرسشگری تا منابع و ارسال، تطبیق یافته است. هر مرحله، مطالبه شناختی غالب، نقش هوش مصنوعی (از حداقل مداخله تا همکاری کامل) و راهنمای طراحی برای ابزارها و تعاملات را مشخص می‌کند. این چارچوب نگارش پژوهشی را از دبیرستان (پایه‌های ۹ تا ۱۲) تا پژوهش‌های فوق‌دکتری و حرفه‌ای، در رشته‌های مختلف پوشش می‌دهد. استفاده مرحله‌محور از هوش مصنوعی را به عنوان آموزش پاسخگو در نگارش پژوهشی تلقی می‌کند: آموزش و طراحی ابزار که به مطالبات شناختی وظیفه پاسخ می‌دهد نه به قابلیت‌های ابزار. مقاله پیامدهایی برای طراحی آموزش دیجیتال پاسخگو، از جمله انتخاب ابزار، ارزیابی، عدالت و حمایت از نویسندگان با تفاوت‌های شناختی ارائه می‌دهد. هدف چارچوب، حفظ کار شناختی است که پژوهش را معنادار می‌کند.