nursing education

Objective: to report the experience of remote teaching in an academic master’s degree course during the covid-19 pandemic. Methods: this is a descriptive study, experience report type, experienced from October to December 2020 in a mandatory subject of the Postgraduate Program in Nursing of a Public University in the state of Pará. Results: The educational activities took place synchronously and asynchronous, from virtual classes and texts for reading, all of that was possible by the use of educational technological strategies in the experienced pandemic scenario. Remote teaching required students and teachers to adapt to the new classroom routine in their homes, adapting the study environment and appropriate equipment for this context. Even with the challenges faced, the establishment of the remote learning process added skills among those involved, improvement of tools and digital transformation of the conventional classroom. Conclusion: remote teaching was efficient and provided opportunities for pedagogical mediations, promoting collaborative learning among students. It also revealed the need for training for those involved in the process.

Purpose This study examined the global landscape of mental health literacy (MHL) education for health professions students, focusing on publication trends, intervention designs, pedagogical approaches, MHL domains addressed, evaluation methods, and contextual influences. Methods Following PRISMA-ScR guidelines, an Evidence and Gap Mapping (EGM) scoping review was conducted to identify and visually synthesize MHL education interventions. Searches were conducted in PubMed, Embase, Scopus, Web of Science, EBSCOhost (including CINAHL, PsycINFO, and ERIC), and APA PsycArticles (February 1997-May 2025). The included studies involved pre-licensure health professions students and implemented structured educational interventions explicitly targeting MHL domains. The data were extracted using a standardized framework and analyzed through descriptive synthesis and visual mapping to identify research clusters and gaps. PROSPERO registration: CRD420251050891. Results Fifty-five studies met the inclusion criteria for this review. Notably, the number of publications increased significantly after 2016, with most of the evidence coming from Europe, the Western Pacific, and the Americas, while representation from the African and Eastern Mediterranean regions was limited. Quasi-experimental designs were the most common, characterized by short-term, classroom-based interventions primarily targeting specific professions, particularly nursing and medicine. Although traditional didactic teaching methods remained prevalent, experiential strategies such as simulation, role-play, and reflective practices were increasingly adopted. Within the existing body of evidence, interventions predominantly emphasized knowledge, attitudes, and confidence, whereas skills development, behavioral change, self-awareness, and help-seeking were less consistently addressed. Furthermore, evaluations mostly relied on short-term, self-reported outcomes, with few studies examining behavioral change or long-term impacts. Conclusions MHL education for future health professionals is expanding but remains unevenly distributed, pedagogically conservative, and methodologically limited. Advancing the field will require longitudinal, theory-informed, and experiential approaches, stronger evaluation designs, integration of lived-experience perspectives, and targeted capacity-building in low- and middle-income settings.

Background External ventricular drainage (EVD) is an important intervention in the management of patients with severe neurological conditions, and standardized nursing care is essential for preventing complications and ensuring patient safety. Nurses’ knowledge of recommended EVD care practices is an important foundation for safe and evidence-based care. However, existing instruments for assessing EVD-related nursing knowledge are often lengthy or have limited psychometric validation, which may restrict their use in routine clinical assessment and large-scale training. Therefore, a brief, reliable, and psychometrically robust instrument is needed to efficiently assess nurses’ knowledge of EVD care practices and identify areas requiring targeted education. Aim To translate and culturally adapt the Short Knowledge Test to Evaluate Awareness of External Ventricular Drain Care Practices and evaluate its psychometric properties among Chinese nurses using the Rasch model, thereby providing a reliable tool for the rapid assessment of nurses’ self-reported knowledge of recommended EVD care practices and the identification of targeted training needs. Method The original scale was translated and culturally adapted into Chinese using the Brislin forward–backward translation method, resulting in the Chinese version of the Short Knowledge Test to Evaluate Awareness of External Ventricular Drain Care Practices (C-SKT-EVD). A cross-sectional survey was conducted among clinical nurses recruited from First Affiliated Hospital of Jinzhou Medical University, Liaoning Province, mainland China. 242 valid participants included in the final analysis. Descriptive statistics were performed using SPSS version 26.0, and the psychometric properties of the scale were evaluated using the Rasch Rating Scale Model in Winsteps version 3.72.3, focusing on unidimensionality, item fit, category functioning, item–person distribution, test information function, separation indices and reliability, and differential item functioning (DIF). Results The empirical variance explained by the measures was 55.1%, and the eigenvalue of the first contrast was 1.4, supporting the unidimensionality of the C-SKT-EVD. The Infit mean-square (MNSQ) values for the seven items ranged from 0.94 to 1.16, while the Outfit MNSQ values ranged from 0.94 to 1.07, all indicating acceptable fit to the Rasch model. The point-measure correlation coefficients (PT-Measure Corr.) ranged from 0.63 to 0.70, suggesting good alignment between the items and the underlying latent construct. The observed average measures across the five rating categories increased monotonically, and the category thresholds were ordered sequentially. The category probability curves also showed clearly defined peaks, indicating that the rating categories functioned well and that no category collapsing was required. The item difficulty distribution was generally well matched to the respondents’ levels of self-reported EVD care knowledge, and the test information function indicated higher measurement precision around the average level of the measured construct, with relatively less information provided for respondents with extremely high or low levels of the latent trait. Conclusion The C-SKT-EVD demonstrated generally acceptable Rasch measurement properties in the present sample of Chinese nurses, providing preliminary evidence for its use as a brief screening and educational assessment tool for self-reported knowledge of recommended EVD care practices. However, these findings do not establish comprehensive validity or objective clinical competence. Further multicenter studies in diverse nursing populations are needed to confirm its broader applicability.

زمینه: درناژ بطنی خارجی (EVD) یک مداخله مهم در مدیریت بیماران با شرایط شدید نورولوژیک است و مراقبت پرستاری استاندارد برای پیشگیری از عوارض و تضمین ایمنی بیمار ضروری است. دانش پرستاران درباره مراقبت‌های توصیه‌شده EVD، پایه‌ای مهم برای مراقبت ایمن و مبتنی بر شواهد به‌شمار می‌رود. با این حال، ابزارهای موجود برای سنجش دانش پرستاری مرتبط با EVD اغلب طولانی یا دارای روایی و پایایی روان‌سنجی محدودی هستند که ممکن است استفاده از آن‌ها را در ارزیابی‌های بالینی روتین و آموزش‌های وسیع محدود کند. بنابراین، وجود ابزاری کوتاه، پایا و دارای ویژگی‌های روان‌سنجی قوی برای سنجش کارآمد دانش پرستاران درباره مراقبت‌های EVD و شناسایی حوزه‌های نیازمند آموزش هدفمند ضروری است. هدف: ترجمه و بومی‌سازی فرهنگی آزمون کوتاه دانش برای ارزیابی آگاهی از مراقبت‌های درناژ بطنی خارجی و ارزیابی ویژگی‌های روان‌سنجی آن در میان پرستاران چینی با استفاده از مدل Rasch، به‌منظور ارائه ابزاری پایا برای ارزیابی سریع دانش خودگزارشی پرستاران از مراقبت‌های توصیه‌شده EVD و شناسایی نیازهای آموزشی هدفمند. روش: مقیاس اصلی با استفاده از روش ترجمه پیشرو–پسرو Brislin به زبان چینی ترجمه و بومی‌سازی فرهنگی شد و نسخه چینی آزمون کوتاه دانش برای ارزیابی آگاهی از مراقبت‌های درناژ بطنی خارجی (C-SKT-EVD) حاصل گردید. یک مطالعه مقطعی در میان پرستاران بالینی شاغل در بیمارستان وابسته اول دانشگاه علوم پزشکی Jinzhou، استان لیائونینگ، چین انجام شد. ۲۴۲ شرکت‌کننده معتبر در تحلیل نهایی وارد شدند. آمار توصیفی با استفاده از SPSS نسخه ۲۶.۰ انجام شد و ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس با مدل Rasch Rating Scale در نرم‌افزار Winsteps نسخه ۳.۷۲.۳ ارزیابی گردید و بر یک‌بعدی بودن، برازش ماده، عملکرد دسته‌بندی، توزیع ماده–فرد، تابع اطلاعات آزمون، شاخص‌های جداسازی و پایایی، و عملکرد افتراقی ماده (DIF) تمرکز شد. نتایج: واریانس تجربی تبیین‌شده توسط اندازه‌گیری‌ها ۵۵.۱٪ بود و مقدار ویژه اولین کنتراست ۱.۴ به‌دست آمد که یک‌بعدی بودن C-SKT-EVD را تأیید می‌کند. مقادیر Infit میانگین مربع (MNSQ) برای هفت ماده بین ۰.۹۴ تا ۱.۱۶ و مقادیر Outfit MNSQ بین ۰.۹۴ تا ۱.۰۷ بود که همگی برازش قابل قبول به مدل Rasch را نشان می‌دهند. ضرایب همبستگی نقطه–اندازه‌گیری (PT-Measure Corr.) بین ۰.۶۳ تا ۰.۷۰ بود که هم‌راستایی خوب مواد با سازه نهفته را نشان می‌دهد. میانگین اندازه‌گیری مشاهده‌شده در پنج دسته‌بندی امتیازدهی به‌صورت یکنواخت افزایش یافت و آستانه‌های دسته‌بندی به‌ترتیب مرتب بودند. منحنی‌های احتمال دسته‌بندی نیز اوج‌های مشخصی داشتند که نشان‌دهنده عملکرد مناسب دسته‌بندی‌ها و عدم نیاز به ادغام دسته‌ها بود. توزیع دشواری مواد به‌طور کلی با سطح دانش خودگزارشی مراقبت EVD پاسخ‌دهندگان تطابق داشت و تابع اطلاعات آزمون دقت اندازه‌گیری بالاتری را در سطح متوسط سازه اندازه‌گیری‌شده نشان داد، در حالی که برای پاسخ‌دهندگان با سطوح بسیار بالا یا پایین ویژگی نهفته، اطلاعات نسبتاً کمتری فراهم شد. نتیجه‌گیری: C-SKT-EVD در نمونه حاضر از پرستاران چینی ویژگی‌های اندازه‌گیری Rasch قابل قبولی را نشان داد و شواهد اولیه‌ای برای استفاده از آن به‌عنوان ابزار غربالگری و ارزیابی آموزشی کوتاه برای دانش خودگزارشی مراقبت‌های توصیه‌شده EVD فراهم کرد. با این حال، این یافته‌ها روایی جامع یا شایستگی بالینی عینی را اثبات نمی‌کند. مطالعات چندمرکزی بیشتر در جمعیت‌های متنوع پرستاری برای تأیید کاربرد وسیع‌تر آن مورد نیاز است.

Anxiety is a psychological condition that college students may experience, particularly when they face exams that require clinical skills, such as the Objective Structured Clinical Examination (OSCE). Increasing anxiety leading up to the OSCE can affect students’ sleep quality. The purpose of this study was to analyze the relationship between anxiety levels and sleep quality among nursing students at Muhammadiyah University of Semarang leading up to the OSCE. This study was conducted as a cross-sectional study with random sampling. The sample consisted of 100 undergraduate students in the Nursing program at Muhammadiyah University of Semarang who were scheduled to take the OSCE. Data were collected via a questionnaire assessing anxiety levels and sleep quality. The data were analyzed univariately and bivariately using the chi-square test and Spearman’s rank correlation. The results showed that the majority of respondents experienced high anxiety (50 individuals, 50%), while the sleep quality of most respondents fell into the “poor” category (38 individuals, 38%). The results of the Spearman’s rank correlation test showed a correlation coefficient (r) = 0.509 with a p-value (p < 0.001), indicating a significant moderate-strength relationship between anxiety levels and sleep quality among students prior to the OSCE exam.

اضطراب یک وضعیت روان‌شناختی است که دانشجویان دانشگاه ممکن است تجربه کنند، به‌ویژه زمانی که با آزمون‌هایی مواجه می‌شوند که نیازمند مهارت‌های بالینی هستند، مانند آزمون ساختاریافته عینی بالینی (OSCE). افزایش اضطراب در آستانه برگزاری OSCE می‌تواند بر کیفیت خواب دانشجویان تأثیر بگذارد. هدف این پژوهش تحلیل ارتباط بین سطح اضطراب و کیفیت خواب در میان دانشجویان پرستاری دانشگاه محمدیه سمارانگ پیش از برگزاری OSCE بود. این پژوهش به صورت مقطعی و با نمونه‌گیری تصادفی انجام شد. نمونه شامل ۱۰۰ دانشجوی کارشناسی رشته پرستاری دانشگاه محمدیه سمارانگ بود که قرار بود در آزمون OSCE شرکت کنند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای که سطح اضطراب و کیفیت خواب را ارزیابی می‌کرد، جمع‌آوری شد. داده‌ها به صورت یک‌متغیره و دو‌متغیره با استفاده از آزمون کای‌اسکوئر و همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اکثریت پاسخ‌دهندگان دارای اضطراب بالا بودند (۵۰ نفر، ۵۰٪)، در حالی که کیفیت خواب اکثر پاسخ‌دهندگان در دسته «ضعیف» قرار داشت (۳۸ نفر، ۳۸٪). نتایج آزمون همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن ضریب همبستگی (r) = ۰.۵۰۹ با مقدار p (p < ۰.۰۰۱) را نشان داد که بیانگر وجود رابطه معنادار با قدرت متوسط بین سطح اضطراب و کیفیت خواب دانشجویان پیش از آزمون OSCE است.

Background This study compared educational outcomes between nursing students receiving a CDIO-guided case-based and gamified teaching program and those receiving conventional teaching. Materials and methods This two-class quasi-experimental study included 140 nursing students from two classes between March and June 2025. Classes were assigned by lottery to the intervention ( n = 65) or control ( n = 75) group. The intervention integrated progressive cases, microlectures, teamwork, board games, and escape-room simulation, whereas the control received traditional lectures and Small Private Online Course self-study. Self-directed learning, critical thinking, and learning engagement were assessed before and after the course. Post-course outcomes included theoretical performance, cardiopulmonary resuscitation performance, course performance, and teaching evaluation. Analysis of covariance, Welch’s t tests, and Holm correction were applied. Results The intervention class had higher adjusted post-course scores for self-directed learning (mean difference, 7.68; 95% CI, 3.29–12.07), critical thinking (15.27; 95% CI, 11.53–19.00), and learning engagement (7.06; 95% CI, 1.82–12.30). It also achieved higher theoretical, cardiopulmonary resuscitation, course, and teaching-evaluation scores. Students generally found the activities engaging, although some reported nervousness. Conclusion The program was associated with improved educational outcomes, but intervention and class effects could not be separated. Multicenter studies with multiple classes per arm are required.

زمینه: این مطالعه پیامدهای آموزشی دانشجویان پرستاری دریافت‌کننده برنامه آموزشی مبتنی بر مورد و بازی‌وارسازی با راهنمایی CDIO را با دانشجویان دریافت‌کننده آموزش متداول مقایسه کرد. مواد و روش‌ها: این مطالعه شبه‌آزمایشی دوکلاسه شامل ۱۴۰ دانشجوی پرستاری از دو کلاس بین مارس تا ژوئن ۲۰۲۵ بود. کلاس‌ها به‌صورت قرعه‌کشی به گروه مداخله (n = 65) یا کنترل (n = 75) اختصاص یافتند. مداخله شامل موارد پیشرونده، میکرولکچرها، کار تیمی، بازی‌های رومیزی و شبیه‌سازی اتاق فرار بود، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی و خودآموزی Small Private Online Course را دریافت کرد. یادگیری خودراهبر، تفکر انتقادی و درگیری یادگیری قبل و بعد از دوره ارزیابی شد. پیامدهای پس از دوره شامل عملکرد نظری، عملکرد احیای قلبی‌ریوی، عملکرد دوره و ارزیابی تدریس بود. از تحلیل کوواریانس، آزمون t ولچ و تصحیح هولم استفاده شد. نتایج: کلاس مداخله نمرات تعدیل‌شده بالاتری در یادگیری خودراهبر (تفاوت میانگین، ۷٫۶۸؛ ۹۵٪ CI، ۳٫۲۹–۱۲٫۰۷)، تفکر انتقادی (۱۵٫۲۷؛ ۹۵٪ CI، ۱۱٫۵۳–۱۹٫۰۰) و درگیری یادگیری (۷٫۰۶؛ ۹۵٪ CI، ۱٫۸۲–۱۲٫۳۰) پس از دوره داشت. همچنین نمرات بالاتری در عملکرد نظری، احیای قلبی‌ریوی، عملکرد دوره و ارزیابی تدریس کسب کرد. دانشجویان به طور کلی فعالیت‌ها را جذاب یافتند، اگرچه برخی احساس اضطراب داشتند. نتیجه‌گیری: این برنامه با بهبود پیامدهای آموزشی همراه بود، اما اثرات مداخله و کلاس قابل تفکیک نبود. مطالعات چندمرکزی با چند کلاس در هر بازو مورد نیاز است.

Background Emotional distress is common around clinical procedures, cancer supportive care, and health-professions training. Aromatherapy and music are easy to deliver, yet it remains unclear when combining them is worthwhile and whether the combination offers more than either component alone. Objective To synthesize experimental studies of aromatherapy combined with music or sound published from January 2019 through September 7, 2026; identify the populations and settings in which benefits were most consistent; and separate benefit over inactive care from incremental benefit over a single sensory intervention. Methods We searched PubMed, Embase, CINAHL, APA PsycINFO, Scopus, Web of Science Core Collection, CENTRAL, CNKI, and Dentistry & Oral Sciences Source from January 1, 2019, to September 7, 2026. Randomized trials and controlled nonrandomized or quasi-experimental studies were eligible when they included an identifiable arm combining aromatherapy with music or sound and reported emotional-distress or related physiological outcomes. Two reviewers independently screened records, extracted data, and assessed risk of bias. Clinical and methodological heterogeneity precluded meta-analysis; findings were synthesized narratively using SWiM guidance. Results Twenty-four studies involving 2,530 participants from 12 countries or regions were included. Of these, 21 were randomized studies and three were controlled nonrandomized or quasi-experimental studies. The evidence covered procedural and perioperative care, dentistry, nursing education and occupational stress, and cancer or palliative care. Results were most consistent in pediatric dentistry, magnetic resonance imaging, nursing examinations or skills testing, and some repeated cancer-support programs. Two lithotripsy trials and the adult endodontic study did not show a clear benefit. Although combined treatment often outperformed inactive care, it frequently failed to outperform aromatherapy or music alone. Adverse events, acceptability, and economic outcomes were poorly reported. Conclusion Combined aromatherapy and music or sound showed the most consistent reductions in anxiety or distress in pediatric dentistry, MRI examinations, nursing examinations or skills training, and some perioperative and cancer-support settings. Clear benefit was not demonstrated in lithotripsy or endodontic care; in general surgery, pregnancy non-stress testing, coronary angiography, palliative care, and outpatient oncology, the combination generally did not outperform a single modality. Future adequately powered factorial trials should standardize the interventions and use prespecified between-group comparisons, longer follow-up, and systematic reporting of adverse events and costs. Systematic review registration https://www.crd.york.ac.uk/PROSPERO/view/CRD42024570691 , CRD42024570691.

زمینه و هدف: پریشانی هیجانی در حین فرایندهای بالینی، مراقبت حمایتی سرطان و آموزش حرفه‌های سلامت شایع است. آروماتراپی و موسیقی روش‌هایی آسان برای اجرا هستند، اما هنوز مشخص نیست که ترکیب آن‌ها چه زمانی ارزشمند است و آیا این ترکیب نسبت به هر یک از اجزای منفرد مزیت بیشتری دارد یا خیر. هدف: سنتز مطالعات تجربی آروماتراپی ترکیب‌شده با موسیقی یا صدا که از ژانویه ۲۰۱۹ تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شده‌اند؛ شناسایی جمعیت‌ها و محیط‌هایی که بیشترین سودمندی را داشته‌اند؛ و تفکیک سودمندی نسبت به مراقبت غیرفعال از سودمندی افزایشی نسبت به مداخله حسی منفرد. روش‌ها: پایگاه‌های PubMed، Embase، CINAHL، APA PsycINFO، Scopus، Web of Science Core Collection، CENTRAL، CNKI و Dentistry & Oral Sciences Source از ۱ ژانویه ۲۰۱۹ تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۶ جست‌وجو شدند. کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و مطالعات کنترل‌شده غیرتصادفی یا شبه‌تجربی زمانی واجد شرایط بودند که یک بازوی قابل‌شناسایی ترکیب آروماتراپی با موسیقی یا صدا را شامل می‌شد و پیامدهای پریشانی هیجانی یا پیامدهای فیزیولوژیک مرتبط را گزارش می‌کرد. دو ارزیاب به طور مستقل سوابق را غربالگری، داده‌ها را استخراج و خطر سوگیری را ارزیابی کردند. ناهمگونی بالینی و روش‌شناختی، انجام فراتحلیل را غیرممکن ساخت؛ یافته‌ها به صورت روایی و با استفاده از راهنمای SWiM سنتز شدند. نتایج: بیست‌وچهار مطالعه با مشارکت ۲۵۳۰ نفر از ۱۲ کشور یا منطقه وارد شدند. از این میان، ۲۱ مطالعه تصادفی‌سازی‌شده و سه مطالعه کنترل‌شده غیرتصادفی یا شبه‌تجربی بودند. شواهد شامل مراقبت‌های فرایندی و دوره‌پری‌عملیاتی، دندانپزشکی، آموزش پرستاری و استرس شغلی، و مراقبت سرطان یا تسکینی بود. نتایج در دندانپزشکی کودکان، تصویربرداری تشدید مغناطیسی، آزمون‌ها یا ارزیابی مهارت‌های پرستاری و برخی برنامه‌های حمایتی تکرارشونده سرطان بیشترین ثبات را داشت. دو کارآزمایی لیتوتریپسی و مطالعه اندودنتیک بزرگسالان سودمندی واضحی نشان ندادند. اگرچه درمان ترکیبی اغلب نسبت به مراقبت غیرفعال برتری داشت، اما در بسیاری موارد نسبت به آروماتراپی یا موسیقی به تنهایی برتری نداشت. رویدادهای ناخواسته، پذیرش‌پذیری و پیامدهای اقتصادی به‌خوبی گزارش نشده بودند. نتیجه‌گیری: آروماتراپی ترکیبی با موسیقی یا صدا بیشترین کاهش پایدار اضطراب یا پریشانی را در دندانپزشکی کودکان، تصویربرداری تشدید مغناطیسی، آزمون‌ها یا آموزش مهارت‌های پرستاری و برخی محیط‌های دوره‌پری‌عملیاتی و حمایتی سرطان نشان داد. سودمندی واضحی در لیتوتریپسی یا مراقبت اندودنتیک مشاهده نشد؛ در جراحی عمومی، آزمون بدون استرس بارداری، آنژیوگرافی کرونر، مراقبت تسکینی و انکولوژی سرپایی نیز ترکیب معمولاً نسبت به یک روش منفرد برتری نداشت. مطالعات آینده با توان آماری کافی باید مداخلات را استانداردسازی کرده، مقایسه‌های بین‌گروهی از پیش تعیین‌شده، پیگیری طولانی‌تر و گزارش نظام‌مند رویدادهای ناخواسته و هزینه‌ها را مدنظر قرار دهند. ثبت مرور نظام‌مند: https://www.crd.york.ac.uk/PROSPERO/view/CRD42024570691 ، CRD42024570691.

Aim. Compassionate care is vital for quality healthcare. Empathy and compassion are key skills for nurses, but they are often hindered by stress, time pressures and excessive workload. Compassion fatigue can lead to burnout and lower-quality care. This review sought to identify effective interventions for enhancing compassionate nursing care, supporting nurses’ job satisfaction, and reducing the risk of burnout. Material and methods. We conducted a narrative review of international literature (2014-2023) from MEDLINE and CINAHL Ultimate, with the focus on empathy, compassion, burnout, and nursing interventions. After screening titles, abstracts, and full texts, a total of 44 relevant articles were included. Due to heterogeneity, findings were synthesized narratively. Results. Mindfulness, cognitive-behavioral therapy and reflective practices effectively reduce stress among nurses. Supportive leadership, positive work environments and the use of digital tools further enhance stress management. Integrating empathy and emotional regulation into nursing education strengthens resilience and improves job satisfaction. Conclusions. While empathy and compassion are central to nursing, they may also contribute to burnout and compassion fatigue. Empowering nurses through education, self-care, and emotional regulation supported by healthy workplaces and teamwork reduces burnout, enhances job satisfaction, and improves patient care. Ongoing research is essential in order to sustain resilience and compassionate healthcare worldwide.

هدف: مراقبت شفقت‌آمیز برای کیفیت مراقبت‌های بهداشتی حیاتی است. همدلی و شفقت مهارت‌های کلیدی برای پرستاران هستند، اما اغلب به دلیل استرس، فشار زمانی و بار کاری بیش از حد مختل می‌شوند. خستگی شفقت می‌تواند منجر به فرسودگی شغلی و کاهش کیفیت مراقبت شود. این مرور با هدف شناسایی مداخلات مؤثر برای ارتقای مراقبت شفقت‌آمیز پرستاری، حمایت از رضایت شغلی پرستاران و کاهش خطر فرسودگی شغلی انجام شد. مواد و روش‌ها: مرور روایتی ادبیات بین‌المللی (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳) از پایگاه‌های MEDLINE و CINAHL Ultimate با تمرکز بر همدلی، شفقت، فرسودگی شغلی و مداخلات پرستاری انجام شد. پس از غربالگری عناوین، چکیده‌ها و متون کامل، در مجموع ۴۴ مقاله مرتبط وارد مطالعه شدند. به دلیل ناهمگونی، یافته‌ها به صورت روایتی سنتز شدند. نتایج: ذهن‌آگاهی، درمان شناختی‌رفتاری و تمرینات تأملی به طور مؤثری استرس را در میان پرستاران کاهش می‌دهند. رهبری حمایتی، محیط‌های کاری مثبت و استفاده از ابزارهای دیجیتال مدیریت استرس را بیشتر تقویت می‌کنند. ادغام همدلی و تنظیم هیجانی در آموزش پرستاری، تاب‌آوری را تقویت و رضایت شغلی را بهبود می‌بخشد. نتیجه‌گیری: اگرچه همدلی و شفقت در پرستاری نقش محوری دارند، اما ممکن است به فرسودگی شغلی و خستگی شفقت نیز منجر شوند. توانمندسازی پرستاران از طریق آموزش، خودمراقبتی و تنظیم هیجانی با حمایت محیط‌های کاری سالم و کار تیمی، فرسودگی شغلی را کاهش داده، رضایت شغلی را افزایش می‌دهد و مراقبت از بیمار را بهبود می‌بخشد. پژوهش‌های مستمر برای حفظ تاب‌آوری و مراقبت شفقت‌آمیز در سراسر جهان ضروری است.

Aim/objective This study aimed to assess the level of homophobia and to identify its independent predictors among practicing clinical nurses working in a tertiary university hospital in Türkiye. Background Homophobia among healthcare professionals undermines equitable care for sexual minorities and remains underexplored in Türkiye, particularly among practicing nurses. In settings with limited institutional support for sexual minority health, identifying determinants of sexual prejudice among healthcare professionals can inform training needs. Design A cross-sectional survey design was used. Methods One hundred registered nurses providing direct patient care completed the Turkish version of the Hudson and Ricketts Homophobia Scale and a structured questionnaire assessing sociodemographic characteristics, knowledge, etiological beliefs, interpersonal contact, and comfort working with LGB patients and colleagues. Homophobia scores were dichotomized using a median split, and binary logistic regression was performed to identify independent predictors Results The mean homophobia score was 102.14 (SD = 24.73). In multivariate analysis, endorsing biological explanations for homosexuality (OR = 0.22), having a homosexual acquaintance (OR = 0.19) and greater comfort working with LGB colleagues (OR = 0.41) were independently associated with lower odds of homophobia, whereas holding a bachelor’s degree was associated with higher odds (OR = 4.24). Conclusions Homophobia scores among nurses were shaped by educational, interpersonal, cognitive, and affective factors. These findings underscore the need for structured, evidence-based, and inclusive nursing education and institutional reform to promote equitable and ethical care for sexual minority patients.

هدف/هدف مطالعه حاضر با هدف ارزیابی میزان هموفوبیا و شناسایی پیش‌بینی‌کننده‌های مستقل آن در میان پرستاران بالینی شاغل در یک بیمارستان دانشگاهی سطح سوم در ترکیه انجام شد. پیش‌زمینه هموفوبیا در میان حرفه‌ای‌های مراقبت سلامت، ارائه مراقبت عادلانه به اقلیت‌های جنسی را تضعیف می‌کند و در ترکیه، به ویژه در میان پرستاران شاغل، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. در محیط‌هایی با حمایت نهادی محدود برای سلامت اقلیت‌های جنسی، شناسایی عوامل تعیین‌کننده پیش‌داوری جنسی در میان حرفه‌ای‌های مراقبت سلامت می‌تواند نیازهای آموزشی را مشخص کند. طرح پژوهش از طرح مقطعی پیمایشی استفاده شد. روش‌ها صد پرستار ثبت‌نام‌شده که مراقبت مستقیم از بیماران ارائه می‌دادند، نسخه ترکی مقیاس هموفوبیا هادسون و ریکتس و یک پرسشنامه ساختاریافته جهت ارزیابی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، دانش، باورهای علت‌شناختی، تماس بین‌فردی و میزان راحتی در کار با بیماران و همکاران LGB را تکمیل کردند. نمرات هموفوبیا با استفاده از تقسیم میانه دوگانه شدند و رگرسیون لجستیک دوتایی برای شناسایی پیش‌بینی‌کننده‌های مستقل انجام شد. نتایج میانگین نمره هموفوبیا ۱۰۲٫۱۴ (انحراف معیار = ۲۴٫۷۳) بود. در تحلیل چندمتغیره، تأیید توضیحات زیستی برای همجنس‌گرایی (OR = 0.22)، داشتن آشنای همجنس‌گرا (OR = 0.19) و راحتی بیشتر در کار با همکاران LGB (OR = 0.41) به طور مستقل با احتمال کمتر هموفوبیا مرتبط بودند، در حالی که داشتن مدرک کارشناسی با احتمال بیشتر هموفوبیا (OR = 4.24) همراه بود. نتیجه‌گیری نمرات هموفوبیا در میان پرستاران تحت تأثیر عوامل آموزشی، بین‌فردی، شناختی و عاطفی قرار داشت. این یافته‌ها بر ضرورت آموزش پرستاری ساختارمند، مبتنی بر شواهد و فراگیر و اصلاحات نهادی برای ارتقای مراقبت عادلانه و اخلاقی از بیماران اقلیت جنسی تأکید می‌کند.