With the continuous advancement of the construction of a national lifelong learning system and the deepening reform of the modern vocational education system, exploring the internal and external driving factors underlying the high-quality development of higher vocational colleges in border regions can effectively address several prominent challenges faced by northern higher vocational institutions, including insufficient connotative development in relation to construction requirements, inadequate motivation for autonomous learning among teachers and students, and difficulties in adapting lifelong education services to the needs of regional industries. Therefore, this research has significant practical implications.Drawing on self-efficacy theory and lifelong education theory, this study clarifies the transmission mechanisms among variables and constructs a theoretical model centered on lifelong education driving factors, teachers’ and students’ self-efficacy, and the high-quality development of higher vocational colleges. The study conducted a survey among 14 public higher vocational colleges in Heilongjiang Province, collecting 628 valid teacher questionnaires and 864 valid student questionnaires. Empirical analysis was conducted using SPSS 26.0 and the PROCESS macro, including reliability and validity tests, correlation analysis, and Bootstrap tests of mediating effects.The empirical results reveal several key findings. First, four driving factors associated with lifelong education—digital learning resource provision, the implementation of industry–education integration, the cultivation of a lifelong learning-oriented campus environment, and modern institutional governance—can all positively promote the high-quality development of higher vocational colleges. Second, these four types of factors significantly enhance the self-efficacy levels of both teachers and students. Finally, teachers’ and students’ self-efficacy plays a mediating role in this process: various lifelong education-related factors not only directly improve the quality of institutional development but also indirectly facilitate the connotative development of colleges by strengthening teachers’ and students’ confidence in learning and career development.Based on the practical context of higher vocational education in Heilongjiang Province, this study enriches the theoretical framework concerning institutional development from the perspective of lifelong education and provides two practical implications for higher vocational colleges in northern border regions. Higher vocational institutions should not only align their educational practices with local industrial characteristics but also focus on stimulating the subjective initiative of teachers and students, thereby establishing a sustainable and stable model of high-quality development.
Justification: Reading comprehension difficulties among basic education students have driven the search for pedagogical strategies such as gamification; however, their effectiveness depends on the specific characteristics of the context in which they are implemented. Objective: Therefore, the aim of this study was to conduct a systematic review of the literature published between 2020 and 2025 on gamification strategies used to strengthen reading comprehension among basic education students in Ecuador and to analyze the reported results regarding their effectiveness. Methodology: The study was conducted following the PRISMA 2020 guidelines. The search was carried out in the Scopus, SciELO, Redalyc, DOAJ, and Latindex databases. A total of 34 records were retrieved, of which 12 studies were selected for analysis. Results: Findings indicate that gamification strategies were mainly developed through digital resources and structured instructional sequences integrating challenges, feedback, rewards, points, levels, badges, narratives, progression systems, and collaborative activities. Regarding effectiveness, the studies reported improvements in literal, inferential, and critical reading comprehension, with greater progress in inferential and critical processes. In addition, increases were found in motivation, participation, engagement, and interest in reading. Conclusion: The findings support the favorable effects of gamification in strengthening reading comprehension among basic education students in Ecuador.
Background--One way that digital learning materials in elementary schools can support students' creativity and problem-solving skills is by incorporating the STEAM approach into interactive e-books. As the primary user in the classroom, the teacher must determine the product's degree of practicality before testing it on students. Objectves--The purpose of this study is to describe the level of practicality of interactive e-books supported by Book Creator using the STEAM approach based on the evaluation of elementary school teachers and students. Method--This study R&D research was adapted ADDIE model. A Likert-scale response questionnaire is used to gather practicality data from 20 elementary school students and 15 active elementary school teachers who were chosen through purposive sampling. Results--The study's findings demonstrate that interactive e-books supported by Book Creator with the STEAM approach achieved an average practicality percentage of 87.81% according to teachers and 89.58% according to students, both of which fall into very practical category. This e-book was deemed user-friendly, engaging, and perceived by both educators and learners as having the potential to support students' creativity and problem-solving skills. Conclusion--Based on teacher and student assessments, interactive e-books supported by Book Creator with the STEAM approach were deemed very practical to use as learning media by the teachers and students involved in this limited-scale trial. Therefore, it is worthwhile to conduct additional testing to gauge its effectiveness on students' problem-solving skills and learning creativity.
زمینه و هدف—یکی از راههایی که مواد آموزشی دیجیتال در مدارس ابتدایی میتوانند از خلاقیت و مهارتهای حل مسئله دانشآموزان حمایت کنند، ادغام رویکرد STEAM در کتابهای الکترونیکی تعاملی است. معلم به عنوان کاربر اصلی در کلاس باید پیش از آزمون آن بر روی دانشآموزان، میزان کاربردی بودن محصول را تعیین کند. هدف—هدف این پژوهش توصیف سطح کاربردی بودن کتابهای الکترونیکی تعاملی پشتیبانیشده توسط Book Creator با رویکرد STEAM بر اساس ارزیابی معلمان و دانشآموزان مدارس ابتدایی است. روش—این پژوهش از نوع تحقیق و توسعه (R&D) بوده و مدل ADDIE را اقتباس کرده است. برای گردآوری دادههای کاربردی بودن، از پرسشنامهای با مقیاس لیکرت استفاده شد که توسط ۲۰ دانشآموز ابتدایی و ۱۵ معلم فعال ابتدایی که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند، تکمیل گردید. یافتهها—نتایج پژوهش نشان داد که کتابهای الکترونیکی تعاملی پشتیبانیشده توسط Book Creator با رویکرد STEAM، به طور میانگین از دید معلمان ۸۷/۸۱٪ و از دید دانشآموزان ۸۹/۵۸٪ کاربردی بودن را کسب کردند که هر دو در دسته بسیار کاربردی قرار میگیرند. این کتاب الکترونیکی از نظر کاربران، کاربرپسند، جذاب و دارای پتانسیل حمایت از خلاقیت و مهارتهای حل مسئله دانشآموزان ارزیابی شد. نتیجهگیری—بر اساس ارزیابی معلمان و دانشآموزان، کتابهای الکترونیکی تعاملی پشتیبانیشده توسط Book Creator با رویکرد STEAM، از نظر معلمان و دانشآموزان شرکتکننده در این آزمون محدود، بسیار کاربردی برای استفاده به عنوان رسانه آموزشی تشخیص داده شد. بنابراین، انجام آزمونهای بیشتر برای سنجش اثربخشی آن بر مهارتهای حل مسئله و خلاقیت یادگیری دانشآموزان توصیه میشود.
Background—Primary teachers need support to translate digital access into pedagogically coherent lesson plans and teaching materials. Objectives—This study examined five connected aspects of principals’ support: diagnosing digital-learning needs, enabling situated professional learning, orchestrating digital resources, evaluating practice and renewing support, and synthesizing a cross-case leadership cycle. Method—A qualitative multiple-case study was conducted in four public primary schools in Muaro Jambi, Indonesia. Four principals and eight experienced upper-primary teachers participated, providing accounts complemented by non-participant observations and school documents. Within-case summaries and cross-case matrices were interpreted through source and method triangulation and member checking. Results—The cases shared needs diagnosis, workplace learning, resource coordination, and formative supervision, but differed in the evidence used, learning arrangements, and access constraints. Teaching materials considered in the study included teaching modules, worksheets, digital media, and assessments; no standardized improvement scores were available. Education-report analysis was prominent in Case A and Case B, peer-supported learning in Case C, and phase-based discussion in Case D. The synthesis yielded a diagnose–enable–evaluate–renew cycle, with resource orchestration embedded in enablement. Conclusions—The cycle offers a context-sensitive explanation of leadership support for digital lesson planning. It is an interpretive proposition for further testing, rather than evidence of causal effects on teacher competence or student outcomes.
زمینه—معلمان ابتدایی نیازمند حمایت برای تبدیل دسترسی دیجیتال به طرح درسها و مواد آموزشی منسجم از نظر آموزشی هستند. اهداف—این پژوهش پنج جنبه مرتبط از حمایت مدیران را بررسی کرد: تشخیص نیازهای یادگیری دیجیتال، امکانسازی یادگیری حرفهای موقعیتی، سازماندهی منابع دیجیتال، ارزیابی عمل و تجدید حمایت، و ترکیب یک چرخه رهبری بینموردی. روش—یک مطالعه کیفی چندموردی در چهار مدرسه ابتدایی دولتی در Muaro Jambi اندونزی انجام شد. چهار مدیر و هشت معلم باتجربه پایههای بالای ابتدایی شرکت کردند و روایتهایی ارائه دادند که با مشاهدات غیرمشارکتی و اسناد مدرسه تکمیل شد. خلاصههای درونموردی و ماتریسهای بینموردی از طریق مثلثسازی منبع و روش و بررسی اعضا تفسیر شدند. یافتهها—موارد مورد بررسی در تشخیص نیاز، یادگیری در محیط کار، هماهنگی منابع و نظارت تکوینی مشترک بودند، اما در شواهد مورد استفاده، ترتیبات یادگیری و محدودیتهای دسترسی تفاوت داشتند. مواد آموزشی مورد بررسی شامل ماژولهای آموزشی، برگههای کار، رسانههای دیجیتال و ارزشیابیها بود؛ هیچ نمره استانداردی برای بهبود در دسترس نبود. تحلیل گزارشهای آموزشی در مورد A و مورد B برجسته بود، یادگیری با حمایت همتا در مورد C و بحث مبتنی بر مرحله در مورد D. ترکیب یافتهها منجر به چرخه تشخیص–امکانسازی–ارزیابی–تجدید شد که سازماندهی منابع در امکانسازی ادغام شده است. نتیجهگیری—این چرخه تبیینی حساس به زمینه از حمایت رهبری برای برنامهریزی درسی دیجیتال ارائه میدهد. این یک گزاره تفسیری برای آزمونهای بیشتر است و نه شواهدی از اثرات علّی بر شایستگی معلمان یا پیامدهای دانشآموزان.
This study investigated the impact of TPACK-aligned digital materials on student engagement and learning performance among Grade 5 pupils in Lutayan District II. Specifically, it determined the level of teachers’ utilization of digital tools, assessed students’ engagement in terms of behavioral, emotional, and cognitive dimensions, and examined the significant relationship between these variables. The study focused on the use of Microsoft PowerPoint/Google Slides, Canva for Education, and online games as instructional materials. A quantitative descriptive research design was employed, utilizing survey questionnaires administered to 114 Grade 5 pupils and their teachers. The instruments included a Teacher TPACK Integration Checklist and a Student Engagement Survey. Findings revealed that teachers demonstrated a high level of utilization of TPACK-aligned digital materials, particularly presentation and design tools, while the use of online games was observed at a moderate level, indicating an area for improvement. Moreover, students exhibited a high level of engagement across behavioral, emotional, and cognitive domains, suggesting that digital integration enhances participation, motivation, and critical thinking. Statistical analysis showed a significant positive relationship (r = 0.72, p = < .001) between teachers’ use of TPACK-aligned digital materials and student engagement. The study concludes that effective integration of technology aligned with pedagogy and content knowledge significantly improves student engagement and supports better learning outcomes. It is recommended that teachers further develop their digital competencies and incorporate diverse interactive tools to enrich classroom instruction.
این پژوهش تأثیر مواد دیجیتال همسو با TPACK را بر میزان درگیری و عملکرد یادگیری دانشآموزان پایه پنجم در ناحیه دوم لوتایان مورد بررسی قرار داد. به طور خاص، سطح استفاده معلمان از ابزارهای دیجیتال تعیین شد، میزان درگیری دانشآموزان از لحاظ ابعاد رفتاری، هیجانی و شناختی ارزیابی گردید و رابطه معنادار میان این متغیرها بررسی شد. تمرکز پژوهش بر استفاده از Microsoft PowerPoint/Google Slides، Canva for Education و بازیهای آنلاین به عنوان مواد آموزشی بود. طرح پژوهش توصیفی کمی به کار گرفته شد و پرسشنامههای نظرسنجی در میان ۱۱۴ دانشآموز پایه پنجم و معلمان آنها توزیع گردید. ابزارهای مورد استفاده شامل فهرست بررسی ادغام TPACK معلمان و پرسشنامه درگیری دانشآموزان بود. یافتهها نشان داد که معلمان سطح بالایی از استفاده از مواد دیجیتال همسو با TPACK، به ویژه ابزارهای ارائه و طراحی، را از خود نشان دادند، در حالی که استفاده از بازیهای آنلاین در سطح متوسط مشاهده شد که نشاندهنده زمینهای برای بهبود است. همچنین، دانشآموزان در سطوح رفتاری، هیجانی و شناختی، میزان بالایی از درگیری را نشان دادند که حاکی از آن است که ادغام دیجیتال موجب افزایش مشارکت، انگیزش و تفکر انتقادی میشود. تحلیل آماری رابطه مثبت معناداری (r = 0.72, p = < .001) میان استفاده معلمان از مواد دیجیتال همسو با TPACK و درگیری دانشآموزان نشان داد. پژوهش نتیجه میگیرد که ادغام مؤثر فناوری همسو با دانش محتوا و آموزش به طور معناداری موجب بهبود درگیری دانشآموزان و حمایت از نتایج بهتر یادگیری میشود. توصیه میشود معلمان شایستگیهای دیجیتال خود را بیشتر توسعه دهند و ابزارهای تعاملی متنوعی را برای غنیسازی آموزش در کلاس درس به کار گیرند.
This study examines how critical thinking, collaboration, and technology utilization are manifested in technology-based Islamic Religious Education among teachers participating in the Subject Teacher Forum (MGMP) in Blitar, Indonesia. This qualitative case study design explored teachers’ experiences, practices, and perceptions within their professional learning context. The study involved 96 Islamic Religious Education teachers affiliated with the MGMP, from whom 22 teachers were selected as intensive participants based on their active participation in more than 75% of forum meetings and their involvement in the forum’s professional learning activities on technology-supported instruction. Data were collected over one semester through semi-structured interviews and focus group discussions. The data were analyzed using the interactive qualitative analysis process of data condensation, data display, and conclusion drawing and verification, supported by open, axial, and selective coding. The findings indicate that critical thinking was manifested in teachers’ efforts to identify instructional problems, evaluate the relevance and credibility of information from digital sources, compare alternative teaching strategies, and make pedagogical decisions. Collaboration was reflected in knowledge sharing, joint lesson planning, collective problem solving, and mutual support among teachers. Technology functioned as an enabling medium through which teachers accessed learning resources, communicated with colleagues, shared instructional materials, and implemented digital learning activities. The findings further indicate that critical thinking and collaboration were interconnected rather than hierarchical competencies: critical thinking supported the evaluation and selection of information and instructional alternatives, whereas collaboration provided opportunities for teachers to discuss, validate, and refine their decisions collectively. The study concludes that technology-based Islamic Religious Education requires the simultaneous development of teachers’ critical thinking, collaborative practices, and digital competence. The findings have implications for MGMP-based professional development, particularly in designing collaborative activities that strengthen teachers’ capacity to critically evaluate digital religious learning resources. Keywords: critical thinking; collaboration; technology; Islamic education
این پژوهش به بررسی نحوه تجلی تفکر انتقادی، همکاری و بهرهگیری از فناوری در آموزش دینی اسلامی مبتنی بر فناوری در میان معلمان شرکتکننده در انجمن معلمان موضوعی (MGMP) در بلتار، اندونزی میپردازد. این مطالعه با رویکرد کیفی و طراحی مطالعه موردی، به واکاوی تجارب، عملکردها و ادراکات معلمان در بستر یادگیری حرفهای آنان میپردازد. جامعه پژوهش شامل ۹۶ معلم آموزش دینی اسلامی وابسته به MGMP بود که از میان آنها ۲۲ معلم به عنوان مشارکتکنندگان فشرده بر اساس حضور فعال در بیش از ۷۵٪ جلسات انجمن و مشارکت در فعالیتهای یادگیری حرفهای انجمن در زمینه آموزش مبتنی بر فناوری انتخاب شدند. دادهها طی یک نیمسال تحصیلی از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته و بحثهای گروهی متمرکز گردآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از فرایند تعاملی تحلیل کیفی شامل تقطیر دادهها، نمایش دادهها و نتیجهگیری و اعتبارسنجی، با پشتیبانی کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. یافتهها نشان میدهد که تفکر انتقادی در تلاش معلمان برای شناسایی مسائل آموزشی، ارزیابی ارتباط و اعتبار اطلاعات منابع دیجیتال، مقایسه راهبردهای جایگزین تدریس و اتخاذ تصمیمات آموزشی تجلی یافته است. همکاری نیز در به اشتراکگذاری دانش، برنامهریزی مشترک دروس، حل مسئله جمعی و حمایت متقابل میان معلمان نمود یافته است. فناوری به عنوان بستری تسهیلگر عمل کرده که معلمان از طریق آن به منابع یادگیری دسترسی یافته، با همکاران ارتباط برقرار کرده، مواد آموزشی را به اشتراک گذاشته و فعالیتهای یادگیری دیجیتال را اجرا نمودهاند. یافتهها همچنین نشان میدهد که تفکر انتقادی و همکاری، شایستگیهایی بههمپیوسته و نه سلسلهمراتبی هستند: تفکر انتقادی از ارزیابی و انتخاب اطلاعات و گزینههای آموزشی پشتیبانی میکند، در حالی که همکاری فرصتهایی برای بحث، اعتبارسنجی و اصلاح جمعی تصمیمات معلمان فراهم میآورد. نتیجهگیری پژوهش آن است که آموزش دینی اسلامی مبتنی بر فناوری مستلزم توسعه همزمان تفکر انتقادی، عملکردهای مشارکتی و شایستگی دیجیتال معلمان است. یافتهها دارای پیامدهایی برای توسعه حرفهای مبتنی بر MGMP، به ویژه در طراحی فعالیتهای مشارکتی جهت تقویت توانمندی معلمان در ارزیابی انتقادی منابع یادگیری دینی دیجیتال میباشد.
Background-Tenth-grade students at Riyadhussholihiin Senior High School reported difficulties understanding existing Arabic textbooks due to limited explanations, exercises, multimedia support, and independent learning opportunities. A needs analysis involving 29 students showed that 80% strongly needed more accessible and engaging digital materials. Objectives-This study aimed to (1) develop Google Sites-based interactive Arabic teaching materials; (2) determine their feasibility; and (3) examine students’ reading, listening, writing, and speaking outcomes. Methods-This Research and Development study employed th ADDIE model. Data were collected through observation, interviews, needs-analysis questionnaires, expert-validation sheets, and pretest-posttest assessments. Results-The resulting Google Sites materials integrated texts, pronunciation audio, instructional videos, images, interactive exercises, and quizzes. The material-validation score was 87.98% (44/50), whereas the media-validation score was 82.86% (29/35). Students provided positive responses to the materials, with an overall response score of 87.98%. The reported mean total score increased from 59.30 before implementation to 73.99 after implementation, an increase of 24.77%; listening showed the largest percentage increase (29.45%). Conclusions-The materials were feasible for use and were associated with improved Arabic language learning-outcome scores in the participating class. The conclusion is limited to the study cohort and should not be interpreted as a separate claim about student motivation.
زمینه و هدف: دانشآموزان پایه دهم دبیرستان Riyadhussholihiin گزارش کردند که به دلیل محدودیت در توضیحات، تمرینها، پشتیبانی چندرسانهای و فرصتهای یادگیری مستقل، درک کتابهای درسی عربی موجود برای آنها دشوار است. تحلیل نیازسنجی با مشارکت ۲۹ دانشآموز نشان داد که ۸۰٪ آنها به شدت به مواد دیجیتال قابل دسترستر و جذابتر نیاز دارند. اهداف: این پژوهش با هدف (۱) تدوین مواد آموزشی تعاملی زبان عربی مبتنی بر Google Sites؛ (۲) تعیین میزان قابلیت استفاده آنها؛ و (۳) بررسی نتایج یادگیری دانشآموزان در مهارتهای خواندن، شنیدن، نوشتن و صحبت کردن انجام شد. روشها: این مطالعه از نوع پژوهش و توسعه و مبتنی بر مدل ADDIE بود. دادهها از طریق مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه نیازسنجی، فرمهای اعتبارسنجی خبرگان و آزمونهای پیشآزمون-پسآزمون گردآوری شد. یافتهها: مواد آموزشی تدوینشده در Google Sites شامل متون، فایلهای صوتی تلفظ، ویدئوهای آموزشی، تصاویر، تمرینهای تعاملی و آزمونها بود. امتیاز اعتبارسنجی محتوا ۸۷/۹۸٪ (۴۴ از ۵۰) و امتیاز اعتبارسنجی رسانه ۸۲/۸۶٪ (۲۹ از ۳۵) به دست آمد. دانشآموزان پاسخهای مثبتی به این مواد ارائه دادند و امتیاز کلی پاسخدهی ۸۷/۹۸٪ بود. میانگین نمره کل از ۵۹/۳۰ پیش از اجرا به ۷۳/۹۹ پس از اجرا افزایش یافت که معادل ۲۴/۷۷٪ رشد بود؛ بیشترین افزایش درصدی مربوط به مهارت شنیداری (۲۹/۴۵٪) بود. نتیجهگیری: مواد آموزشی تدوینشده از نظر قابلیت استفاده مناسب بودند و با بهبود نمرات یادگیری زبان عربی در کلاس مورد مطالعه همراه بودند. نتیجهگیری صرفاً به نمونه پژوهش محدود است و نباید به عنوان ادعایی مستقل درباره انگیزش دانشآموزان تفسیر شود.
Purpose: The purpose of this study was to examine the influence of teaching and learning resources on quality education in public primary schools in Machakos County, Kenya. Methodology: The study adopted a descriptive research design that combined quantitative and qualitative approaches. The target population comprised 403 head teachers, 2,015 Standard Eight teachers and 756 Standard Eight pupils in rural public primary schools (N = 3,174). A sample of 343 respondents was determined using the Krejcie and Morgan formula and selected through purposive and simple random sampling. Data were collected using structured questionnaires administered to teachers who taught Standard Eight, Focus Group Discussions (FGDs) with Standard Eight pupils, and document analysis of school records provided by head teachers. Quantitative data were analyzed in SPSS version 26.0 using descriptive statistics, Pearson’s correlation and simple linear regression, while qualitative data were analyzed thematically. Findings: The findings revealed that teachers disagreed that teaching and learning resources were adequate (overall mean = 2.31), with digital learning resources (mean = 1.66) and classrooms and laboratories (mean = 1.92) rated lowest. Pupils’ accounts and school records corroborated these shortages. Teaching and learning resources had a strong, positive and statistically significant relationship with quality education (r = .858, p < .05) and explained 73.7% of its variation (R² = .737; β = 45.526, p < .05). Unique Contribution to Theory, Practice and Policy: The study provides empirical support for the education production function in rural Kenyan primary schools. For policy, it recommends targeted and equitable resource allocation, especially for digital resources, classrooms, textbooks, sanitation facilities and staffing. For practice, it recommends that teachers move beyond sole reliance on textbooks and incorporate a variety of instructional materials such as visual aids, manipulatives, locally available resources and digital content to address diverse learning styles and improve learning outcomes.
هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر منابع آموزشی و یادگیری بر کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Machakos، کنیا بود. روششناسی: این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی بهره گرفت. جامعه هدف شامل ۴۰۳ مدیر، ۲۰۱۵ معلم پایه هشتم و ۷۵۶ دانشآموز پایه هشتم در مدارس ابتدایی دولتی روستایی (N = ۳۱۷۴) بود. نمونهای متشکل از ۳۴۳ نفر با استفاده از فرمول Krejcie و Morgan تعیین و از طریق نمونهگیری هدفمند و تصادفی ساده انتخاب شد. دادهها با استفاده از پرسشنامههای ساختاریافته برای معلمان پایه هشتم، بحثهای گروهی متمرکز (FGDs) با دانشآموزان پایه هشتم و تحلیل اسناد سوابق مدارس ارائهشده توسط مدیران گردآوری شد. دادههای کمی با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶.۰ و با بهرهگیری از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند و دادههای کیفی به صورت موضوعی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: یافتهها نشان داد که معلمان با کفایت منابع آموزشی و یادگیری موافق نبودند (میانگین کلی = ۲.۳۱)، بهطوریکه منابع یادگیری دیجیتال (میانگین = ۱.۶۶) و کلاسهای درس و آزمایشگاهها (میانگین = ۱.۹۲) پایینترین امتیاز را داشتند. اظهارات دانشآموزان و سوابق مدارس این کمبودها را تأیید کرد. منابع آموزشی و یادگیری رابطهای قوی، مثبت و از نظر آماری معنادار با کیفیت آموزش داشتند (r = .858, p < .05) و ۷۳.۷٪ از تغییرات آن را تبیین کردند (R² = .737؛ β = ۴۵.۵۲۶، p < .05). نوآوری پژوهش در نظریه، عمل و سیاست: این پژوهش شواهد تجربی برای تابع تولید آموزش در مدارس ابتدایی روستایی کنیا ارائه میدهد. در حوزه سیاست، تخصیص هدفمند و عادلانه منابع، بهویژه برای منابع دیجیتال، کلاسهای درس، کتابهای درسی، امکانات بهداشتی و نیروی انسانی توصیه میشود. در حوزه عمل، توصیه میشود معلمان فراتر از اتکای صرف به کتابهای درسی، از انواع مواد آموزشی مانند وسایل بصری، ابزارهای دستورزی، منابع محلی و محتوای دیجیتال برای پاسخگویی به سبکهای یادگیری متنوع و بهبود نتایج یادگیری استفاده کنند.
This article analyzes the pedagogical content of homework organization in primary grades, the conditions that determine its effectiveness, and practical ways of improving it. Homework is interpreted not merely as a means of repeating previously learned material, but as a didactic tool that develops pupils’ independent learning, time-management, self-monitoring, and responsibility skills. The study examines the potential of differentiated instruction, short and clearly formulated tasks, creative exercises, appropriate cooperation with parents, balanced use of digital resources, and reflective checking techniques. The proposed approaches aim to optimize the volume, complexity, and methods of completing homework while taking into account the age related characteristics of primary school pupils.
این مقاله به تحلیل محتوای آموزشی سازماندهی تکالیف منزل در پایههای ابتدایی، شرایط تعیینکننده اثربخشی آن و راهکارهای عملی بهبود آن میپردازد. تکالیف منزل صرفاً به عنوان ابزاری برای تکرار مطالب آموختهشده قبلی تفسیر نمیشود، بلکه به عنوان ابزاری آموزشی تلقی میگردد که مهارتهای یادگیری مستقل، مدیریت زمان، خودنظارتی و مسئولیتپذیری دانشآموزان را توسعه میدهد. این مطالعه به بررسی ظرفیتهای آموزش تفکیکی، تکالیف کوتاه و با فرمولبندی شفاف، تمرینهای خلاقانه، همکاری مناسب با والدین، استفاده متعادل از منابع دیجیتال و تکنیکهای بازبینی تأملی میپردازد. رویکردهای پیشنهادی با در نظر گرفتن ویژگیهای سنی دانشآموزان ابتدایی، به بهینهسازی حجم، پیچیدگی و روشهای انجام تکالیف منزل هدفگذاری شدهاند.
This article analyzes the pedagogical content of homework organization in primary grades, the conditions that determine its effectiveness, and practical ways of improving it. Homework is interpreted not merely as a means of repeating previously learned material, but as a didactic tool that develops pupils’ independent learning, time-management, self-monitoring, and responsibility skills. The study examines the potential of differentiated instruction, short and clearly formulated tasks, creative exercises, appropriate cooperation with parents, balanced use of digital resources, and reflective checking techniques. The proposed approaches aim to optimize the volume, complexity, and methods of completing homework while taking into account the age related characteristics of primary school pupils.
این مقاله به تحلیل محتوای آموزشی سازماندهی تکالیف منزل در پایههای ابتدایی، شرایط تعیینکننده اثربخشی آن و راهکارهای عملی بهبود آن میپردازد. تکالیف منزل صرفاً به عنوان ابزاری برای تکرار مطالب آموختهشده قبلی تفسیر نمیشود، بلکه به عنوان ابزاری آموزشی تلقی میگردد که مهارتهای یادگیری مستقل، مدیریت زمان، خودنظارتی و مسئولیتپذیری دانشآموزان را توسعه میدهد. این مطالعه به بررسی ظرفیتهای آموزش تفکیکی، تکالیف کوتاه و با فرمولبندی شفاف، تمرینهای خلاقانه، همکاری مناسب با والدین، استفاده متعادل از منابع دیجیتال و تکنیکهای بازبینی تأملی میپردازد. رویکردهای پیشنهادی با در نظر گرفتن ویژگیهای سنی دانشآموزان ابتدایی، به بهینهسازی حجم، پیچیدگی و روشهای انجام تکالیف منزل هدفگذاری شدهاند.
