organizational culture

School organizational culture in Islamic education requires ethical foundations that can support teachers' professional responsibility without neglecting their well-being. This article develops an analytical framework for examining the internalization of amanah (trustworthiness and accountability) and ihsan (excellence and care) in relation to teachers' organizational commitment at SDIT Ar-Raihan, Pagar Alam, Indonesia. A qualitative single-case study is proposed, involving purposively selected school leaders, teachers, and educational staff, with semi-structured interviews, nonparticipant observations, document analysis, and reflexive thematic analysis. A synthesis of recent scholarship indicates that value-based culture may influence affective and normative commitment through trustworthy leadership, professional meaning, organizational justice, and collegial support; continuance commitment also depends on employment conditions. These relationships are presented as propositions requiring field verification, not as empirical findings from the school. The framework offers an ethically grounded direction for examining teacher commitment and improving Islamic school management.

Madrasah leadership is increasingly expected to translate educational regulations and institutional visions into accountable practices that strengthen teaching, organizational culture, and Islamic character formation. This study is designed to examine how ethical, servant, spiritual, and authentic leadership are interpreted and enacted in educational policy at MTs Darussalam Lubuklinggau. A qualitative single-case study will be conducted. Purposively selected participants are expected to include the madrasah principal, vice-principals, teachers, educational staff, committee representatives, and selected students, subject to access and ethical approval. Data will be generated through in-depth interviews, non-participant observations, and analysis of institutional documents. The analysis will combine iterative data condensation, display, and conclusion verification with theory-informed and inductive thematic coding. Source and method triangulation, participant checking, and an audit trail will be used to strengthen trustworthiness. Since fieldwork has not yet been conducted, this manuscript does not report empirical findings. Its intended contribution is an analytical framework connecting four complementary leadership perspectives with the stages of madrasah policy formulation, communication, implementation, monitoring, and evaluation.

Leadership development is essential for Islamic educational institutions seeking to improve educational quality while preserving their religious and ethical foundations. This study aims to examine leadership development strategies, identify factors influencing their implementation, and explore the integration of Islamic ethical principles into leadership development. A systematic literature review (SLR) is designed using the PRISMA 2020 reporting framework and thematic synthesis. The review focuses on individual leadership competencies, organizational practices, and Islamic ethical orientation. The proposed analytical framework encompasses professional development, mentoring, succession planning, and distributed leadership, alongside organizational support, institutional culture, and opportunities to apply professional learning. It also examines how amanah (trustworthiness), ‘adl (justice), and syura (consultation) can connect leadership competence with ethical responsibility. The study’s intended contribution is an integrated conceptual framework for understanding leadership development in Islamic educational institutions and informing context-sensitive leadership programmes. Its practical implications concern leadership preparation, institutional policy, and professional learning. However, the strength of these conclusions will depend on the completeness and quality of the studies identified and included in the review. The study’s originality lies in bringing professional competencies, organizational conditions, and Islamic ethical principles into a common analytical framework.

توسعه رهبری برای مؤسسات آموزشی اسلامی که به دنبال ارتقای کیفیت آموزشی در عین حفظ مبانی دینی و اخلاقی خود هستند، امری ضروری است. هدف این مطالعه بررسی راهبردهای توسعه رهبری، شناسایی عوامل مؤثر بر اجرای آن‌ها و واکاوی ادغام اصول اخلاقی اسلامی در توسعه رهبری است. یک مرور نظام‌مند ادبیات (SLR) با استفاده از چارچوب گزارش‌دهی PRISMA 2020 و سنتز موضوعی طراحی شده است. این مرور بر شایستگی‌های فردی رهبری، رویه‌های سازمانی و جهت‌گیری اخلاقی اسلامی تمرکز دارد. چارچوب تحلیلی پیشنهادی شامل توسعه حرفه‌ای، مربی‌گری، برنامه‌ریزی جانشینی و رهبری توزیعی، در کنار حمایت سازمانی، فرهنگ نهادی و فرصت‌های به‌کارگیری یادگیری حرفه‌ای است. همچنین بررسی می‌کند که چگونه امانت (trustworthiness)، عدل (‘adl) و شورا (syura) می‌توانند شایستگی رهبری را با مسئولیت اخلاقی پیوند دهند. هدف این مطالعه ارائه یک چارچوب مفهومی یکپارچه برای فهم توسعه رهبری در مؤسسات آموزشی اسلامی و اطلاع‌رسانی به برنامه‌های رهبری متناسب با زمینه است. پیامدهای عملی آن به آمادگی رهبری، سیاست‌گذاری نهادی و یادگیری حرفه‌ای مربوط می‌شود. با این حال، قوت این نتایج به جامعیت و کیفیت مطالعات شناسایی و وارد شده در مرور بستگی خواهد داشت. نوآوری این مطالعه در گردآوری شایستگی‌های حرفه‌ای، شرایط سازمانی و اصول اخلاقی اسلامی در یک چارچوب تحلیلی مشترک نهفته است.

Teachers’ Organizational Citizenship Behaviour (OCB) refers to voluntary behaviours that contribute to the effectiveness of school organizations. An initial survey showed that teachers’ OCB in private senior high schools and vocational high schools in Curug District, Tangerang Regency, was generally in the good category, although variations remained across several indicators. This study aimed to analyze the relationships between principal support, organizational culture, and job satisfaction and teachers’ OCB in A-accredited private senior high schools and vocational high schools in Curug District, Tangerang Regency. This study employed a quantitative approach using a correlational method. The population and sample consisted of 112 teachers from five schools, selected using total sampling. Data were collected through questionnaires that had met validity and reliability requirements. Data were analyzed using Spearman’s correlation and Kendall’s W with the assistance of SPSS version 27. The results showed that, partially, principal support had no significant relationship with teachers’ OCB (r = 0.132; p = 0.166), organizational culture had no significant relationship with teachers’ OCB (r = 0.002; p = 0.984), and job satisfaction had no significant relationship with teachers’ OCB (r = 0.012; p = 0.901). However, the Kendall’s W test showed that principal support, organizational culture, and job satisfaction simultaneously had a significant relationship with teachers’ OCB (W = 0.101; p < 0.001). Thus, principal support, organizational culture, and job satisfaction were not significantly related to teachers’ OCB when examined individually, but they were significantly related when examined simultaneously. These findings indicate that teachers’ OCB needs to be understood through the integration of various organizational aspects, particularly principal support, organizational culture, and job satisfaction.

رفتار شهروندی سازمانی (OCB) معلمان به رفتارهای داوطلبانه‌ای اشاره دارد که به اثربخشی سازمان‌های مدرسه‌ای کمک می‌کند. بررسی اولیه نشان داد که OCB معلمان در دبیرستان‌ها و هنرستان‌های غیرانتفاعی بخش کوروق شهرستان تانگرانگ عموماً در سطح خوب قرار دارد، اگرچه در برخی شاخص‌ها تفاوت‌هایی مشاهده می‌شود. هدف این پژوهش، تحلیل روابط بین حمایت مدیر، فرهنگ سازمانی و رضایت شغلی با OCB معلمان در دبیرستان‌ها و هنرستان‌های غیرانتفاعی دارای درجه اعتبار A در بخش کوروق شهرستان تانگرانگ بود. این پژوهش با رویکرد کمی و روش همبستگی انجام شد. جامعه و نمونه شامل ۱۱۲ معلم از پنج مدرسه بود که با روش سرشماری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌هایی که شرایط روایی و پایایی را احراز کرده بودند، گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از همبستگی اسپیرمن و آزمون Kendall’s W و با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که به طور جداگانه، حمایت مدیر با OCB معلمان رابطه معناداری نداشت (r = 0.132؛ p = 0.166)، فرهنگ سازمانی با OCB معلمان رابطه معناداری نداشت (r = 0.002؛ p = 0.984) و رضایت شغلی نیز با OCB معلمان رابطه معناداری نداشت (r = 0.012؛ p = 0.901). با این حال، آزمون Kendall’s W نشان داد که حمایت مدیر، فرهنگ سازمانی و رضایت شغلی به طور همزمان با OCB معلمان رابطه معناداری دارند (W = 0.101؛ p < 0.001). بنابراین، حمایت مدیر، فرهنگ سازمانی و رضایت شغلی به صورت فردی با OCB معلمان رابطه معناداری نداشتند، اما به صورت همزمان رابطه معناداری داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که OCB معلمان باید از طریق ادغام جنبه‌های مختلف سازمانی، به ویژه حمایت مدیر، فرهنگ سازمانی و رضایت شغلی، مورد توجه قرار گیرد.

This study aims to explore the principal's efforts in fostering organizational culture at MTs Darunnajah Jakarta, particularly in creating an educational climate that supports character development, discipline, and quality of learning. This study uses a qualitative approach with a case study type. Data were collected through in-depth interviews with the principal, teachers, administrative staff, and students, participant observation of madrasah activities, and documentation analysis. The data obtained were analyzed using the Miles and Huberman model which includes data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results show that organizational culture at MTs Darunnajah Jakarta is characterized by the existence of behavioral rules, norms, and dominant values that emphasize respect, politeness, discipline, and kinship. The principal plays a central role in fostering this culture through structural strategies, such as religious programs and routine activities, as well as non-structural strategies such as role models, moral development, and democratic communication. Supporting factors for fostering organizational culture include parental involvement, teacher loyalty, and the existence of character-building programs, while inhibiting factors include limited resources and the inactivity of some teachers and students. These findings emphasize the importance of visionary, transformational, and participatory leadership in building a productive and competitive organizational culture in madrasas.

هدف این پژوهش بررسی تلاش‌های مدیر مدرسه در تقویت فرهنگ سازمانی در مدرسه MTs Darunnajah جاکارتا، به‌ویژه در ایجاد فضای آموزشی که از پرورش شخصیت، انضباط و کیفیت یادگیری حمایت می‌کند، می‌باشد. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مطالعه موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با مدیر مدرسه، معلمان، کارکنان اداری و دانش‌آموزان، مشاهده مشارکتی فعالیت‌های مدرسه و تحلیل اسناد گردآوری شده‌اند. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از مدل Miles و Huberman شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که فرهنگ سازمانی در مدرسه MTs Darunnajah جاکارتا با وجود قواعد رفتاری، هنجارها و ارزش‌های غالب که بر احترام، ادب، انضباط و خویشاوندی تأکید دارند، مشخص می‌شود. مدیر مدرسه نقش محوری در تقویت این فرهنگ از طریق راهبردهای ساختاری مانند برنامه‌های مذهبی و فعالیت‌های روتین و همچنین راهبردهای غیرساختاری مانند الگو بودن، پرورش اخلاقی و ارتباط دموکراتیک ایفا می‌کند. عوامل حمایت‌کننده در تقویت فرهنگ سازمانی شامل مشارکت والدین، وفاداری معلمان و وجود برنامه‌های پرورش شخصیت است و عوامل بازدارنده شامل محدودیت منابع و غیرفعال بودن برخی معلمان و دانش‌آموزان می‌باشد. این یافته‌ها بر اهمیت رهبری آینده‌نگر، تحول‌آفرین و مشارکتی در ساخت فرهنگ سازمانی مولد و رقابتی در مدارس تأکید می‌کند.

This study aims to describe about the transformation of Islamic organizational culture in madrasah as a strategic effort to develop a quality-oriented learning environment. Using a literature review approach, that examine the role of spirituality, leadership, and management innovation in enhancing educational quality within Islamic institutions. The results reveal that Islamic organizational culture anchored in values such as sincerity (ikhlas), trustworthiness (amanah), and collective responsibility serves as a moral and managerial foundation for creating effective and sustainable educational systems. Furthermore, spiritual leadership emerges as a key driver in strengthening teachers' professional commitment and fostering continuous quality improvement. Madrasah that successfully integrate Islamic values into their management practices demonstrate higher levels of teacher satisfaction, student engagement, and institutional effectiveness. However, challenges remain in bridging the gap between ideal Islamic values and real-world administrative practices, particularly in resource-limited institutions. The study concludes that the transformation of Islamic organizational culture must be positioned as a central agenda in the quality development of madrasah. By harmonizing spiritual values with modern quality management principles, Islamic educational institutions can not only improve academic performance but also cultivate ethical and holistic human resources

این مطالعه با هدف توصیف تحول فرهنگ سازمانی اسلامی در مدارس به‌عنوان تلاشی راهبردی برای توسعه محیط یادگیری مبتنی بر کیفیت انجام شده است. این پژوهش با رویکرد مروری بر ادبیات، نقش معنویت، رهبری و نوآوری مدیریتی را در ارتقای کیفیت آموزشی در نهادهای اسلامی بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که فرهنگ سازمانی اسلامی مبتنی بر ارزش‌هایی چون اخلاص، امانت‌داری و مسئولیت‌پذیری جمعی، به‌عنوان زیربنای اخلاقی و مدیریتی برای ایجاد نظام‌های آموزشی اثربخش و پایدار عمل می‌کند. افزون بر این، رهبری معنوی به‌عنوان عامل کلیدی در تقویت تعهد حرفه‌ای معلمان و ارتقای مستمر کیفیت مطرح می‌شود. مدارسی که موفق به ادغام ارزش‌های اسلامی در شیوه‌های مدیریتی خود شده‌اند، سطوح بالاتری از رضایت معلمان، مشارکت دانش‌آموزان و اثربخشی نهادی را نشان می‌دهند. با این حال، چالش‌هایی در پر کردن فاصله میان ارزش‌های ایده‌آل اسلامی و رویه‌های اداری واقعی، به‌ویژه در نهادهای دارای منابع محدود، وجود دارد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که تحول فرهنگ سازمانی اسلامی باید به‌عنوان دستور کار مرکزی در توسعه کیفیت مدارس قرار گیرد. با همسوسازی ارزش‌های معنوی با اصول مدیریت کیفیت نوین، نهادهای آموزشی اسلامی نه‌تنها می‌توانند عملکرد تحصیلی را بهبود بخشند بلکه منابع انسانی اخلاق‌مدار و جامع‌نگر نیز پرورش دهند.

Sustainability in higher education increasingly depends on governance and institutional strategies aligned with the sustainable development goals. Examining how leadership commitment, policy alignment, institutional adaptability, stakeholder engagement, and organizational culture shape university sustainability is essential for promoting sustainable academic environments. This study explores the individual and combined impacts of these factors on university sustainability across social, economic, and environmental dimensions using hierarchical regression analysis. A cross-sectional survey was conducted with 2,167 participants. Data were gathered using the researcher-developed Governance Variables and University Sustainability Scale, validated to ensure sound psychometric properties. Hierarchical regression analyses assessed the relative and combined effects of the predictors. The results reveal that policy alignment is the most influential factor for social and overall sustainability, while institutional adaptability and stakeholder engagement predominantly drive economic sustainability. Stakeholder engagement emerged as the key determinant of environmental sustainability. Leadership commitment served as a foundational influence but diminished in significance when other variables were considered. Organizational culture made incremental contributions and, in some cases, exhibited negative effects depending on the sustainability dimension. Universities should focus on coherent policy implementation, adaptable governance structures, stakeholder engagement, and a sustainability-oriented organizational culture to achieve multidimensional sustainability. The study offers new insights by conceptualizing these factors as interrelated drivers of university sustainability and highlighting the importance of systemic strategies.

پایداری در آموزش عالی به طور فزاینده‌ای به حاکمیت و راهبردهای نهادی همسو با اهداف توسعه پایدار وابسته است. بررسی نحوه تأثیر تعهد رهبری، همسویی سیاست‌ها، سازگاری نهادی، مشارکت ذینفعان و فرهنگ سازمانی بر شکل‌گیری پایداری دانشگاه برای ارتقای محیط‌های دانشگاهی پایدار ضروری است. این پژوهش به بررسی تأثیرات فردی و ترکیبی این عوامل بر پایداری دانشگاه در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی با استفاده از تحلیل رگرسیون سلسله‌مراتبی می‌پردازد. یک مطالعه مقطعی با مشارکت ۲٬۱۶۷ نفر انجام شد. داده‌ها با استفاده از مقیاس متغیرهای حاکمیتی و پایداری دانشگاه که توسط پژوهشگر ساخته و از نظر ویژگی‌های روان‌سنجی اعتبارسنجی شده بود، گردآوری شد. تحلیل‌های رگرسیون سلسله‌مراتبی برای ارزیابی اثرات نسبی و ترکیبی متغیرهای پیش‌بین انجام گرفت. نتایج نشان داد که همسویی سیاست‌ها تأثیرگذارترین عامل در پایداری اجتماعی و کلی است، در حالی که سازگاری نهادی و مشارکت ذینفعان عمدتاً محرک پایداری اقتصادی هستند. مشارکت ذینفعان به عنوان عامل کلیدی پایداری زیست‌محیطی شناسایی شد. تعهد رهبری نقش زیربنایی داشت اما با در نظر گرفتن سایر متغیرها اهمیت آن کاهش یافت. فرهنگ سازمانی سهم افزایشی داشت و در برخی موارد بسته به بُعد پایداری، آثار منفی نشان داد. دانشگاه‌ها باید بر اجرای منسجم سیاست‌ها، ساختارهای حاکمیتی سازگار، مشارکت ذینفعان و فرهنگ سازمانی مبتنی بر پایداری برای دستیابی به پایداری چندبُعدی تمرکز کنند. این مطالعه با مفهوم‌سازی این عوامل به عنوان محرک‌های مرتبط پایداری دانشگاه و تأکید بر اهمیت راهبردهای نظام‌مند، بینش‌های جدیدی ارائه می‌دهد.

Organizational behavior is one of the important aspects that influences the effectiveness of educational management in schools. The success of an educational institution is not only determined by the availability of facilities and infrastructure but also by how individuals and groups interact in achieving organizational goals. This article discusses the influence of individual and group behavior interactions on the dynamics of educational organizations, the role of job satisfaction in shaping organizational commitment, the significance of work discipline in strengthening professionalism, the importance of individual development in enhancing human resource capacity, and the interrelationship of all elements of organizational behavior in achieving the effectiveness of educational organizations. The discussion indicates that harmonious interactions between individuals and groups can create a positive organizational culture and support the establishment of a conducive work environment. Job satisfaction contributes to the enhancement of organizational commitment, while work discipline serves as an essential foundation for building the professionalism of educators. In addition, individual development plays a strategic role in improving the competence and capacity of educational human resources. All these elements are interconnected and form a system that supports the creation of educational organizations that are effective, productive, and adaptive to the challenges of changing times

رفتار سازمانی یکی از جنبه‌های مهمی است که بر اثربخشی مدیریت آموزشی در مدارس تأثیر می‌گذارد. موفقیت یک نهاد آموزشی تنها به وجود امکانات و زیرساخت‌ها محدود نمی‌شود، بلکه به نحوه تعامل افراد و گروه‌ها در دستیابی به اهداف سازمانی نیز بستگی دارد. این مقاله به بررسی تأثیر تعامل رفتار فردی و گروهی بر پویایی سازمان‌های آموزشی، نقش رضایت شغلی در شکل‌دهی تعهد سازمانی، اهمیت انضباط کاری در تقویت حرفه‌ای‌گری، اهمیت توسعه فردی در ارتقای ظرفیت منابع انسانی و ارتباط متقابل تمامی عناصر رفتار سازمانی در تحقق اثربخشی سازمان‌های آموزشی می‌پردازد. بحث‌ها نشان می‌دهد که تعاملات هماهنگ میان افراد و گروه‌ها می‌تواند فرهنگ سازمانی مثبتی ایجاد کند و به شکل‌گیری محیط کاری مطلوب کمک نماید. رضایت شغلی به افزایش تعهد سازمانی کمک می‌کند، در حالی که انضباط کاری به عنوان پایه‌ای اساسی برای ساخت حرفه‌ای‌گری معلمان محسوب می‌شود. علاوه بر این، توسعه فردی نقش راهبردی در بهبود شایستگی و ظرفیت منابع انسانی آموزشی ایفا می‌کند. تمامی این عناصر به هم پیوسته‌اند و سیستمی را تشکیل می‌دهند که از ایجاد سازمان‌های آموزشی اثربخش، مولد و سازگار با چالش‌های زمانه حمایت می‌کند.

School well-being is a critical precondition for sustaining education quality in madrasah institutions shaped by Islamic values and Muhammadiyah's organizational culture. This study empirically examines the partial and simultaneous effects of principals' academic supervision and teachers' social capital on school well-being among 86 teachers at Muhammadiyah Islamic elementary schools (Madrasah Ibtidaiyah) in Matesih Subdistrict, Karanganyar Regency, and identifies which factor is more dominant. A quantitative correlational approach with an ex post facto design and total sampling technique was employed. Data were collected through validated and reliable Likert-scale questionnaires, then analyzed using multiple linear regression after classical assumption tests were satisfied. Both variables were partially significant, but when tested simultaneously, only teacher social capital remained significant (β = 0.739; p = 0.000), while academic supervision became non-significant (β = 0.104; p = 0.190). Together, both predictors explained 63.1% of the variance in school well-being (F = 73.560; p = 0.000). These findings confirm the dominance of teacher social capital, likely due to overlapping variance between predictors. Strengthening school well-being in madrasah settings therefore requires deliberate investment in trust, networks, and reciprocity among teachers, not merely formal supervision.

بهزیستی مدرسه پیش‌شرطی اساسی برای حفظ کیفیت آموزش در نهادهای مدرسه‌ای مبتنی بر ارزش‌های اسلامی و فرهنگ سازمانی محمدیه است. این پژوهش به‌صورت تجربی اثرات جزئی و همزمان نظارت آموزشی مدیران و سرمایه اجتماعی معلمان بر بهزیستی مدرسه را در میان ۸۶ معلم مدارس ابتدایی اسلامی محمدیه (مدرسه ابتدایی اسلامی) در بخش ماتسیه، شهرستان کارانگانیار بررسی می‌کند و عامل غالب را شناسایی می‌نماید. رویکرد کمی همبستگی با طرح پس‌رویدادی و روش نمونه‌گیری کل جامعه به‌کار گرفته شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های لیکرت معتبر و پایا گردآوری و پس از اطمینان از رعایت مفروضات کلاسیک، با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند. هر دو متغیر به‌صورت جزئی معنادار بودند، اما در آزمون همزمان، تنها سرمایه اجتماعی معلمان معنادار باقی ماند (β = 0.739؛ p = 0.000) و نظارت آموزشی غیرمعنادار شد (β = 0.104؛ p = 0.190). مجموعاً، این دو پیش‌بین ۶۳.۱٪ از واریانس بهزیستی مدرسه را تبیین کردند (F = 73.560؛ p = 0.000). این یافته‌ها بر غلبه سرمایه اجتماعی معلمان تأکید دارد که احتمالاً ناشی از همپوشانی واریانس بین پیش‌بین‌ها است. بنابراین، تقویت بهزیستی مدرسه در محیط‌های مدرسه‌ای اسلامی مستلزم سرمایه‌گذاری هدفمند در اعتماد، شبکه‌ها و کنش متقابل میان معلمان است و نه صرفاً نظارت رسمی.

This study aims to examine the impact of indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow on academic library service quality within Chinese universities. It further investigates the mediating roles of supply chain integration and intellectual exports, as well as the moderating role of sustainable development goals (SDGs) orientation in strengthening service performance outcomes. A quantitative research design was adopted using a structured survey administered to academic library professionals in Chinese higher education institutions. A total of 245 valid responses were analysed using Partial Least Squares Structural Equation Modelling with SmartPLS. Reliability, convergent validity, discriminant validity, and structural relationships were assessed through bootstrapping procedures to test direct, indirect, and moderating effects. The results reveal that the indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow significantly and positively influence academic library service quality. Supply chain integration and intellectual exports partially mediate these relationships. Additionally, SDGs orientation strengthens the effects of supply chain integration and intellectual exports on service quality. This study proposes and validates an integrated, multi-layered framework that combines organizational, environmental, operational, intellectual, and sustainability dimensions to explain service quality in academic libraries. The findings offer strategic insights for enhancing library performance and sustainability alignment (SDGs) in higher education institutions.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی در دانشگاه‌های چین است. همچنین نقش‌های میانجی‌گری ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری، و نقش تعدیل‌گری جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) در تقویت پیامدهای عملکرد خدمات مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش کمی و پرسشنامه ساختاریافته که در میان متخصصان کتابخانه‌های دانشگاهی در مؤسسات آموزش عالی چین توزیع شد، انجام گردید. در مجموع ۲۴۵ پاسخ معتبر با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (Partial Least Squares Structural Equation Modelling) با نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شد. پایایی، روایی همگرا، روایی واگرا و روابط ساختاری از طریق روش بوت‌استرپ برای آزمون اثرات مستقیم، غیرمستقیم و تعدیلی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها به طور معنادار و مثبت بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی تأثیر می‌گذارند. ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری این روابط را به طور جزئی میانجی‌گری می‌کنند. علاوه بر این، جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) اثر ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری بر کیفیت خدمات را تقویت می‌کند. این پژوهش چارچوبی یکپارچه و چندلایه را پیشنهاد و اعتبارسنجی می‌کند که ابعاد سازمانی، محیطی، عملیاتی، فکری و پایداری را برای تبیین کیفیت خدمات در کتابخانه‌های دانشگاهی ترکیب می‌کند. یافته‌ها بینش‌های راهبردی برای ارتقای عملکرد کتابخانه و همسویی با پایداری (SDGs) در مؤسسات آموزش عالی ارائه می‌دهد.

An adaptive culture encourages employees to embrace change, dare to try new ideas, and learn from failure, allowing organizations to adapt quickly to environmental changes and remain competitive without compromising local cultural wisdom. This study analyses the hierarchical influence of entrepreneurial orientation and marketing strategy knowledge in determining organizational performance. The demand for batik is increasing along with the improvement of national economic conditions, which demands organizational performance. Realizing the importance of organizational performance, this study seeks to investigate more deeply the relationship between adaptive culture-based innovation and organizational performance. This study uses a quantitative approach with a descriptive survey design by utilizing data from 140 Batik pesisiran (Coastal Batik) SMEs in Indonesia. The results of the study indicate that there is a tiered influence of entrepreneurial orientation and marketing strategy knowledge on the development of new products based on local culture and low-cost creative processes based on local culture on organizational performance.

فرهنگ سازگارپذیر کارکنان را تشویق می‌کند تا تغییر را بپذیرند، جسارت آزمودن ایده‌های نو را داشته باشند و از شکست بیاموزند، که این امر به سازمان‌ها امکان می‌دهد به سرعت با تغییرات محیطی سازگار شده و بدون به خطر انداختن خرد فرهنگی محلی، رقابتی باقی بمانند. این پژوهش تأثیر سلسله‌مراتبی گرایش کارآفرینانه و دانش استراتژی بازاریابی را در تعیین عملکرد سازمانی تحلیل می‌کند. تقاضا برای باتیک همگام با بهبود شرایط اقتصادی ملی در حال افزایش است که این امر مستلزم عملکرد سازمانی است. با درک اهمیت عملکرد سازمانی، این پژوهش در پی آن است تا رابطه بین نوآوری مبتنی بر فرهنگ سازگارپذیر و عملکرد سازمانی را عمیق‌تر بررسی کند. این مطالعه با رویکرد کمی و طرح پیمایش توصیفی با استفاده از داده‌های ۱۴۰ بنگاه کوچک و متوسط باتیک ساحلی در اندونزی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تأثیر سلسله‌مراتبی گرایش کارآفرینانه و دانش استراتژی بازاریابی بر توسعه محصولات جدید مبتنی بر فرهنگ محلی و فرآیندهای خلاقانه کم‌هزینه مبتنی بر فرهنگ محلی بر عملکرد سازمانی وجود دارد.

Feedback has been reframed in the literature as a dialogic process that aims to develop student self-regulation and improve learning. Institutional and disciplinary cultures can impact how feedback processes are designed and enacted. We investigated the role of institutional and disciplinary cultures in shaping feedback practices adopted by teaching fellows on a medical biosciences programme at a UK institution. Data generated by five individual interviews were analysed by reflexive thematic analysis, and our main findings reveal an institutional culture that values the educational development of staff through pedagogical training. This training seemed to be associated with greater awareness of the institutional learning and teaching strategy, and the development of teacher feedback literacy. Participants’ accounts also suggested that the disciplinary feedback culture on this course reflects the institutional strategy. These findings illustrate how disciplinary and institutional cultures can influence feedback practices and highlight the impact of pedagogical training on teaching.

در ادبیات پژوهش، بازخورد به عنوان فرایندی گفت‌وگومحور بازتعریف شده است که هدف آن توسعه خودتنظیمی دانشجویان و بهبود یادگیری می‌باشد. فرهنگ‌های نهادی و رشته‌ای می‌توانند بر نحوه طراحی و اجرای فرایندهای بازخورد تأثیرگذار باشند. در این پژوهش، نقش فرهنگ‌های نهادی و رشته‌ای در شکل‌دهی به شیوه‌های بازخورد مورد استفاده توسط اعضای هیئت علمی در برنامه علوم زیستی پزشکی در یک مؤسسه بریتانیایی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های حاصل از پنج مصاحبه فردی با استفاده از تحلیل تماتیک بازتابی تحلیل شدند و یافته‌های اصلی ما نشان‌دهنده فرهنگی نهادی است که به توسعه آموزشی کارکنان از طریق آموزش‌های پداگوژیک ارزش می‌دهد. به نظر می‌رسد این آموزش‌ها با آگاهی بیشتر از راهبرد یادگیری و آموزش نهادی و توسعه سواد بازخوردی معلمان مرتبط است. همچنین، روایت‌های شرکت‌کنندگان حاکی از آن بود که فرهنگ بازخورد رشته‌ای در این دوره بازتاب‌دهنده راهبرد نهادی است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که چگونه فرهنگ‌های رشته‌ای و نهادی می‌توانند بر شیوه‌های بازخورد تأثیر بگذارند و نقش آموزش‌های پداگوژیک بر تدریس را برجسته می‌کنند.