Health science

The training of the medical student articulated with the One Health approach and science, technology and society, constitute theoretical references to understand the health-disease process. This review article establishes the objective of arguing the epistemology of the One Health, science, technology and society approaches in Biomedical Basic Sciences. To do this, a search of scientific literature was carried out in the Scopus, SciELO and DOAJ databases, using search engines and Boolean operators. The key words used: One Health, science, technology and society. Original, review and excerpt articles were consulted, mostly from the last five years. A total of 31 references were selected. It can be said that the One Health approach and science, technology and society in the Basic Biomedical Sciences constitute fundamental pillars of the political, economic, cultural and social development of the country. The information obtained allowed us to base the epistemology of these approaches and the integration with Basic Biomedical Sciences for the training of future doctors. The results reveal the importance of these approaches contextualized with health problems that transcend the classroom context to strengthen critical thinking, the development of cognitive, technological, and social skills necessary to face health challenges.

آموزش دانشجویان پزشکی با رویکرد یک سلامت و علم، فناوری و جامعه، به عنوان مراجع نظری برای درک فرآیند سلامت-بیماری عمل می‌کنند. این مقاله مروری هدف خود را بر استدلال در مورد معرفت‌شناسی رویکردهای یک سلامت، علم، فناوری و جامعه در علوم پایه بیومدیکال قرار می‌دهد. برای این منظور، جستجوی ادبیات علمی در پایگاه‌های داده اسکوپوس، سای‌الو و دوج انجام شد و از موتورهای جستجو و عملگرهای بولی استفاده گردید. کلیدواژه‌های مورد استفاده عبارت بودند از: یک سلامت، علم، فناوری و جامعه. مقالات اصلی، مروری و گزینش‌شده، عمدتاً مربوط به پنج سال اخیر، مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع ۳۱ مرجع انتخاب شدند. می‌توان گفت که رویکرد یک سلامت و علم، فناوری و جامعه در علوم پایه بیومدیکال، ستون‌های اساسی توسعه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور را تشکیل می‌دهند. اطلاعات به‌دست‌آمده به ما امکان داد تا معرفت‌شناسی این رویکردها و ادغام آن‌ها با علوم پایه بیومدیکال را برای آموزش پزشکان آینده پایه‌ریزی کنیم. نتایج اهمیت این رویکردها را در بافت مشکلات سلامتی که از فضای کلاس درس فراتر می‌روند، برای تقویت تفکر انتقادی و توسعه مهارت‌های شناختی، فناوری و اجتماعی لازم برای مواجهه با چالش‌های سلامت آشکار می‌سازد.

Our study examines the role of leaders in employee recovery. We hypothesize that supervisor support for recovery (between-person) will buffer the impact of daily workload (within-person) on evening psychological detachment (within-person). We tested this hypothesis with a 7-day experience sampling methodology study using data from 545 employees, 1970 valid end-of-work observations (51% response rate), and 2040 valid end-of-day observations (53% response rate), with 1321 days containing both an end-of-work and end-of-day observation (34% completion rate) during the study period. Using multilevel regression analysis, we found that higher supervisor support for recovery did buffer the negative effect of workload, such that even on days with high workload, employees with high supervisor support for recovery were better able to psychologically detach from work in the evenings than their counterparts. Our results indicate that positive leadership behavior supporting employee recovery can be beneficial for helping employees manage the variations in workload demands through more effective recovery. This study is one of the first to incorporate leader behavior on the effect of the daily relationship between workload and evening psychological detachment. Finally, supervisor support for recovery can be a key target for organizational intervention to support employee recovery and well-being.

پژوهش حاضر نقش رهبران در بازیابی کارکنان را مورد بررسی قرار می‌دهد. ما فرض کردیم که حمایت سرپرست از بازیابی (بین‌فردی) تأثیر بار کاری روزانه (درون‌فردی) بر جداشدگی ذهنی عصرگاهی (درون‌فردی) را تعدیل خواهد کرد. این فرضیه با استفاده از روش‌شناسی نمونه‌برداری تجربی ۷ روزه و داده‌های ۵۴۵ کارمند، ۱۹۷۰ مشاهده معتبر پایان کار (نرخ پاسخ‌دهی ۵۱٪) و ۲۰۴۰ مشاهده معتبر پایان روز (نرخ پاسخ‌دهی ۵۳٪) و ۱۳۲۱ روز که هر دو مشاهده پایان کار و پایان روز را داشتند (نرخ تکمیل ۳۴٪) در طول دوره مطالعه آزمون شد. با استفاده از تحلیل رگرسیون چندسطحی، دریافتیم که حمایت بالاتر سرپرست از بازیابی، اثر منفی بار کاری را تعدیل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که حتی در روزهایی با بار کاری بالا، کارکنانی که حمایت بالایی از سوی سرپرست برای بازیابی دریافت می‌کنند، بهتر می‌توانند در عصرها از کار جدا شوند نسبت به همتایان خود. نتایج ما نشان می‌دهد که رفتار رهبری مثبت در حمایت از بازیابی کارکنان می‌تواند برای کمک به کارکنان در مدیریت تغییرات تقاضاهای بار کاری از طریق بازیابی مؤثرتر سودمند باشد. این مطالعه از نخستین پژوهش‌هایی است که رفتار رهبر را در تأثیر رابطه روزانه بین بار کاری و جداشدگی ذهنی عصرگاهی وارد می‌کند. در نهایت، حمایت سرپرست از بازیابی می‌تواند هدف کلیدی برای مداخله سازمانی به منظور حمایت از بازیابی و بهزیستی کارکنان باشد.

Foundational basic science courses in early health sciences curricula are characterized by high conceptual density, complex disciplinary content, and large student enrollments. In this demanding environment, students frequently rely on superficial rote memorization rather than deep conceptual understanding, compromising the overarching curricular goal of establishing robust scientific foundations for subsequent clinical training. The pedagogical strategy implemented in this study consisted of an instructional framework combining weekly curated short instructional videos with asynchronous, incentivized online formative quizzes, designed to provide students with opportunities to identify conceptual gaps and perform active retrieval practice. Utilizing a multi-campus, observational quasi-experimental design across two consecutive cohorts of first-year dental students ( N = 771), the association between active quiz completion (Responders) and raw summative examination performance was analyzed. Active participation in the strategy was significantly and positively associated with raw summative examination scores across all evaluation periods (Cohen's d = 0.37–0.77), with continuous milestone completion accounting for 14.1% of the total variance in overall semester performance ( η 2 = 0.1409). Additionally, a concept-matched anchor-question design aligned with Bloom's revised taxonomy was implemented ( N = 412) to explore whether active participation was associated with item-level performance on higher-order questions, operationalized into categorical response profiles (Null, Basic, and Deep). Although small effect sizes were observed (Cramer's V = 0.10–0.11), item-level response profile distributions between Responders and Non-responders did not reach statistical significance following False Discovery Rate adjustment ( p adj >.25). The instructional design described here provides an adaptable, operationally scalable formative framework for large-enrollment health science courses. Prospective and longitudinal studies will be valuable to further investigate the relationship between continuous formative scaffolding and both long-term knowledge retention and higher-order analytical performance.

دروس علوم پایه بنیادین در اوایل برنامه‌های درسی علوم سلامت با تراکم مفهومی بالا، محتوای پیچیده رشته‌ای و تعداد زیاد دانشجویان مشخص می‌شوند. در این محیط پر‌چالش، دانشجویان اغلب به حفظیات سطحی تکیه می‌کنند تا درک عمیق مفهومی، که این امر هدف کلی برنامه درسی مبنی بر ایجاد بنیان‌های علمی قوی برای آموزش بالینی بعدی را به خطر می‌اندازد. راهبرد آموزشی به‌کاررفته در این پژوهش شامل چارچوبی آموزشی بود که ویدئوهای آموزشی کوتاه هفتگی گزینش‌شده را با آزمون‌های تکوینی آنلاین غیرهمزمان و مشوق‌دار ترکیب می‌کرد تا فرصت‌هایی برای شناسایی خلأهای مفهومی و تمرین بازیابی فعال برای دانشجویان فراهم آورد. با استفاده از طرح شبه‌آزمایشی مشاهده‌ای چند‌دانشگاهی در دو گروه متوالی از دانشجویان سال اول دندانپزشکی (N = 771)، ارتباط بین تکمیل فعال آزمون‌ها (پاسخ‌دهندگان) و عملکرد خام در آزمون‌های جمع‌بندی مورد تحلیل قرار گرفت. مشارکت فعال در این راهبرد به طور معنادار و مثبت با نمرات خام آزمون‌های جمع‌بندی در تمامی دوره‌های ارزیابی مرتبط بود (d کوهن = 0.37–0.77)، به‌طوری که تکمیل مستمر مراحل، ۱۴.۱٪ از واریانس کل عملکرد ترم را تبیین کرد (η۲ = 0.1409). علاوه بر این، طراحی سؤال لنگر مفهومی منطبق با طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم (N = 412) به کار گرفته شد تا بررسی شود که آیا مشارکت فعال با عملکرد در سطح آیتم در سؤالات سطوح بالاتر، که به پروفایل‌های پاسخ‌دهی طبقه‌ای (Null، Basic و Deep) عملیاتی شده بود، مرتبط است یا خیر. اگرچه اندازه اثرات کوچک مشاهده شد (V کرامر = 0.10–0.11)، توزیع پروفایل‌های پاسخ‌دهی در سطح آیتم بین پاسخ‌دهندگان و غیرپاسخ‌دهندگان پس از اصلاح نرخ کشف کاذب از نظر آماری معنادار نشد (p adj >.25). طراحی آموزشی توصیف‌شده در اینجا، چارچوب تکوینی قابل تطبیق و مقیاس‌پذیری عملیاتی برای دروس علوم سلامت با ثبت‌نام بالا فراهم می‌کند. مطالعات آینده‌نگر و طولی برای بررسی بیشتر رابطه بین پشتیبانی تکوینی مستمر و هر دو نگهداری دانش بلندمدت و عملکرد تحلیلی سطوح بالاتر ارزشمند خواهند بود.

BACKGROUND: Educator leadership behaviors are widely recognized as an important component of the classroom environment and may be associated with student engagement and critical thinking disposition. In health sciences education, these competencies are fundamental to clinical reasoning and evidence-based decision-making. However, empirical evidence examining the associations among educator leadership styles, student engagement, and critical thinking disposition remains limited. METHODS: This explanatory sequential mixed-methods study was conducted at a Saudi health sciences university. Quantitative data were collected from a stratified random sample of 351 undergraduate students across four health sciences colleges using the Leadership Style Questionnaire, the Critical Thinking Disposition Scale, and the University Student Engagement Inventory. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson's correlations, multiple linear regression, and bootstrapped cross-sectional indirect-effect analysis. Qualitative data were subsequently collected from 58 unique participants through 40 semi-structured interviews and four focus group discussions (28 participants, including 10 who also participated in interviews) and analyzed using inductive reflexive thematic analysis. RESULTS: Students reported mean student engagement and critical thinking disposition scores above the scale midpoint. Democratic leadership demonstrated the strongest positive bivariate associations with student engagement (r = .363, p < .001) and critical thinking disposition (r = .402, p < .001), whereas laissez-faire leadership demonstrated comparatively weaker associations. In adjusted regression analyses, democratic leadership remained independently associated with student engagement (β = 0.39, p < .001) and critical thinking disposition (β = 0.15, p = .007), whereas laissez-faire leadership showed no statistically significant independent association with either outcome after adjustment for the remaining leadership styles. Bootstrapped indirect-effect analysis indicated that student engagement statistically accounted for part of the association between democratic leadership and critical thinking disposition. Qualitative findings converged with and expanded the quantitative results, with students describing participatory teaching behaviors, open dialogue, constructive questioning, collaborative learning, and clear instructional guidance as supporting engagement and reflective thinking. CONCLUSIONS: Democratic educator leadership demonstrated the strongest positive associations with student engagement and critical thinking disposition. These findings suggest that participatory teaching approaches may represent valuable components of faculty development and educational practice. Longitudinal and multi-institutional studies are warranted to further examine the temporal relationships among educator leadership, student engagement, and critical thinking disposition.

زمینه: رفتارهای رهبری اعضای هیئت علمی به طور گسترده‌ای به عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم محیط کلاس درس شناخته می‌شوند و ممکن است با مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی مرتبط باشند. در آموزش علوم سلامت، این شایستگی‌ها برای استدلال بالینی و تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد اساسی هستند. با این حال، شواهد تجربی درباره بررسی ارتباط میان سبک‌های رهبری اعضای هیئت علمی، مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی همچنان محدود است. روش‌ها: این مطالعه آمیخته توضیحی-توالی در یک دانشگاه علوم سلامت عربستان انجام شد. داده‌های کمی از یک نمونه تصادفی طبقه‌بندی‌شده شامل ۳۵۱ دانشجوی کارشناسی از چهار دانشکده علوم سلامت با استفاده از پرسشنامه سبک رهبری، مقیاس گرایش به تفکر انتقادی و فهرست مشارکت دانشجویان دانشگاه جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه و تحلیل اثر غیرمستقیم مقطعی با بوت‌استرپ تحلیل شدند. سپس داده‌های کیفی از ۵۸ شرکت‌کننده منحصر به فرد از طریق ۴۰ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و چهار بحث گروهی متمرکز (۲۸ شرکت‌کننده، شامل ۱۰ نفر که در مصاحبه‌ها نیز شرکت داشتند) جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل تماتیک بازتابی استقرایی تحلیل شد. یافته‌ها: دانشجویان میانگین نمرات مشارکت دانشجویی و گرایش به تفکر انتقادی بالاتر از نقطه میانی مقیاس را گزارش کردند. رهبری دموکراتیک قوی‌ترین ارتباط مثبت دو متغیره را با مشارکت دانشجویان (r = 0.363, p < 0.001) و گرایش به تفکر انتقادی (r = 0.402, p < 0.001) نشان داد، در حالی که رهبری رهاشده (laissez-faire) ارتباطات ضعیف‌تری داشت. در تحلیل‌های رگرسیون تعدیل‌شده، رهبری دموکراتیک به طور مستقل با مشارکت دانشجویان (β = 0.39, p < 0.001) و گرایش به تفکر انتقادی (β = 0.15, p = 0.007) مرتبط باقی ماند، در حالی که رهبری رهاشده پس از تعدیل برای سایر سبک‌های رهبری، هیچ ارتباط مستقل معناداری با هیچ‌یک از پیامدها نشان نداد. تحلیل اثر غیرمستقیم با بوت‌استرپ نشان داد که مشارکت دانشجویان به طور آماری بخشی از ارتباط میان رهبری دموکراتیک و گرایش به تفکر انتقادی را تبیین می‌کند. یافته‌های کیفی با نتایج کمی همگرا و آن‌ها را گسترش داد؛ به طوری که دانشجویان رفتارهای تدریس مشارکتی، گفت‌وگوی باز، پرسشگری سازنده، یادگیری مشارکتی و راهنمایی آموزشی شفاف را به عنوان عوامل حمایت‌کننده از مشارکت و تفکر تأملی توصیف کردند. نتیجه‌گیری: رهبری دموکراتیک اعضای هیئت علمی قوی‌ترین ارتباط مثبت را با مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی نشان داد. این یافته‌ها حاکی از آن است که رویکردهای تدریس مشارکتی می‌توانند اجزای ارزشمندی برای توسعه اعضای هیئت علمی و عمل آموزشی باشند. مطالعات طولی و چندمرکزی برای بررسی بیشتر روابط زمانی میان رهبری اعضای هیئت علمی، مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی توصیه می‌شود.