gender-affirming hormone therapy

Background Chronic pelvic pain (CPP) and related genital pain are disabling and multifaceted, but understudied in transgender and gender-diverse (TGD) people. Methods In this scoping review, we mapped evidence on prevalence, aetiology, assessment, and management across gender-affirming hormone therapy (GAHT), surgical, and community contexts. Following Joanna Briggs Institute methodology and Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses extension for Scoping Reviews (PRISMA-ScR) reporting guidance, we searched ten databases from database inception to 30 July 2025, supplemented by citation chasing, and including primary-data reports of duration-defined CPP (persistent or recurrent pelvic pain for at least three months) or related pelvic and genital pain within a broad chronic pain framework. The search protocol was registered prospectively on the Open Science Framework (osf.io/mk6cp). Two reviewers independently screened records and extracted published data. Findings 24 reports representing 23 unique cohorts and 5527 TGD participants were included. Only one study explicitly estimated duration-defined CPP prevalence, reporting 17·7% among TGD adults assigned female at birth. Broader pelvic and genital pain outcomes ranged from 9·6% to 72·2% across five studies, but should not be interpreted as duration-defined CPP prevalence. Four non-mutually exclusive domains were identified: hormonal and tissue-mediated, pelvic floor and musculoskeletal, surgical and anatomical, and psychosocial and trauma-related. Assessment and diagnostic pathways were heterogeneous. Management evidence was very limited and derived almost entirely from observational studies, programme audits, and case reports; only one short randomised trial evaluated an intervention. Interpretation Our findings support gender-affirming, multidisciplinary evaluation while highlighting the need for standardised CPP definitions, validated TGD-specific patient-reported measures, prospective cohorts, and adequately powered interventional trials. Funding None.

زمینه و هدف: درد مزمن لگنی (CPP) و دردهای تناسلی مرتبط، ناتوان‌کننده و چندوجهی هستند، اما در افراد ترنسجندر و دارای تنوع جنسیتی (TGD) کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. روش‌ها: در این مرور محدوده‌ای، شواهد مربوط به شیوع، علل، ارزیابی و مدیریت در زمینه‌های هورمون‌درمانی تأییدکننده جنسیت (GAHT)، جراحی و جامعه را بررسی کردیم. با پیروی از روش‌شناسی مؤسسه Joanna Briggs و راهنمای گزارش‌دهی PRISMA-ScR، ده پایگاه داده از ابتدای تأسیس تا ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵ جستجو شد و جستجوی ارجاعات نیز انجام گرفت. گزارش‌های داده‌های اولیه درباره CPP با تعریف مدت‌زمان (درد لگنی مداوم یا عودکننده به مدت حداقل سه ماه) یا دردهای لگنی و تناسلی مرتبط در چارچوب گسترده درد مزمن وارد شدند. پروتکل جستجو به طور پیشینی در Open Science Framework (osf.io/mk6cp) ثبت شد. دو مرورگر به طور مستقل منابع را غربالگری و داده‌های منتشرشده را استخراج کردند. یافته‌ها: ۲۴ گزارش نمایانگر ۲۳ گروه منحصربه‌فرد و ۵۵۲۷ شرکت‌کننده TGD وارد مطالعه شدند. تنها یک مطالعه به طور صریح شیوع CPP با تعریف مدت‌زمان را برآورد کرد و میزان ۱۷/۷٪ را در بزرگسالان TGD با تعیین جنسیت مؤنث در بدو تولد گزارش داد. پیامدهای گسترده‌تر درد لگنی و تناسلی در پنج مطالعه بین ۹/۶٪ تا ۷۲/۲٪ متغیر بود، اما نباید به عنوان شیوع CPP با تعریف مدت‌زمان تفسیر شود. چهار حوزه غیرانحصاری شناسایی شد: هورمونی و بافتی، کف لگن و اسکلتی‌عضلانی، جراحی و آناتومیکی، و روانی‌اجتماعی و مرتبط با تروما. مسیرهای ارزیابی و تشخیصی ناهمگون بودند. شواهد مربوط به مدیریت بسیار محدود و تقریباً به طور کامل برگرفته از مطالعات مشاهده‌ای، ارزیابی برنامه‌ها و گزارش‌های موردی بود؛ تنها یک کارآزمایی تصادفی کوتاه یک مداخله را ارزیابی کرد. تفسیر: یافته‌های ما از ارزیابی چندرشته‌ای و تأییدکننده جنسیت حمایت می‌کند و در عین حال بر نیاز به تعاریف استاندارد CPP، ابزارهای معتبر گزارش‌شده توسط بیماران ویژه TGD، گروه‌های کوهورت آینده‌نگر و کارآزمایی‌های مداخله‌ای با توان کافی تأکید دارد. حمایت مالی: ندارد.

The number of people seeking gender-affirming medical care and gender-affirming hormone therapy (GAHT) is increasing. As sex steroids shape cardiometabolic physiology, GAHT is expected to meaningfully alter cardiometabolic risk. The aim of this review was to systematically determine and narratively synthesize evidence on the cardiometabolic effects of GAHT and identify clinically relevant knowledge gaps. We searched PubMed for English-language primary human studies published through November 26, 2025. Of 346 screened records, 96 unique original investigations were included. Most studies had less than 3 years of follow-up, the longest being 20 years in one electronic health record-based study. In transgender women, BMI was often reported as stable with higher fat and lower lean mass compared to baseline; insulin resistance tended to increase while fasting glucose and HbA1c were usually longitudinally stable. Lipid changes often showed reductions in total and low-density lipoprotein cholesterol as well as triglyceride levels. Blood pressure generally remained stable or decreased. In transgender women, VTE incidence was higher than in both cisgender women and men, whereas stroke and MI incidence was higher primarily in comparison with cisgender women. In transgender men, BMI was increased or stable and lean mass increased with variable fat mass changes and some long-term increases in visceral and liver fat. Glucose usually remained stable while insulin resistance findings were mixed. Lipid profiles commonly shifted toward lower high-density lipoprotein cholesterol and higher low-density lipoprotein cholesterol and triglycerides. Blood pressure findings were mixed with some cohorts showing an increase. In transgender men, MI incidence was higher than in cisgender women but generally not higher than in cisgender men; evidence for other cardiovascular outcomes was limited and inconsistent. Overall, evidence on systemic inflammation, renal and hepatic outcomes is sparse. In conclusion, GAHT is associated with quantifiable cardiometabolic changes, but magnitude and clinical relevance vary by regimen, population, baseline risk and study follow-up duration. Heterogeneous regimens, study methods, and confounding contribute to mixed findings. Major gaps persist with limited long-term prospective data, sparse mechanistic insights, underrepresentation of adolescents and non-European ancestry populations, and insufficient information on cardiometabolic outcomes with ageing. Sex- and gender identity-stratified evidence synthesis: Distinguishes feminizing and masculinizing GAHT while presenting parallel outcome analyses for transgender women and transgender men, enabling more clinically precise interpretation of cardiometabolic effects. Systematic characterization of heterogeneity: Integrates regimen-, population-, and context-specific findings, including discordant results, into structured domain-specific evidence tables, improving transparency and interpretability across a heterogeneous literature base. Novel evidence mapping framework: Introduces a domain-level framework quantifying both evidence volume (number of primary studies) and directional concordance of findings, visualized within a sex-stratified cardiometabolic risk continuum to identify areas of consistency, uncertainty, and evidence gaps.

تعداد افرادی که به دنبال مراقبت‌های پزشکی تأییدکننده جنسیت و هورمون‌درمانی تأییدکننده جنسیت (GAHT) هستند در حال افزایش است. از آنجا که استروئیدهای جنسی فیزیولوژی قلبی‌متابولیک را شکل می‌دهند، انتظار می‌رود GAHT به طور معناداری ریسک قلبی‌متابولیک را تغییر دهد. هدف این مرور، تعیین نظام‌مند و تلفیق روایی شواهد درباره اثرات قلبی‌متابولیک GAHT و شناسایی شکاف‌های دانشی بالینی مرتبط بود. ما پایگاه PubMed را برای مطالعات انسانی اولیه به زبان انگلیسی منتشرشده تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ جست‌وجو کردیم. از میان ۳۴۶ رکورد غربال‌شده، ۹۶ پژوهش اصیل منحصربه‌فرد وارد شدند. اکثر مطالعات کمتر از ۳ سال پیگیری داشتند و طولانی‌ترین آن‌ها ۲۰ سال در یک مطالعه مبتنی بر پرونده الکترونیک سلامت بود. در زنان ترنسجندر، BMI اغلب به صورت پایدار گزارش شد و نسبت به خط پایه، توده چربی بیشتر و توده بدون چربی کمتر بود؛ مقاومت به انسولین تمایل به افزایش داشت در حالی که گلوکز ناشتا و HbA1c معمولاً به طور طولی پایدار بودند. تغییرات لیپیدی اغلب کاهش در کلسترول تام و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم و همچنین سطح تری‌گلیسرید را نشان داد. فشار خون عموماً پایدار یا کاهش‌یافته باقی ماند. در زنان ترنسجندر، بروز VTE بالاتر از هر دو گروه زنان و مردان سیسجندر بود، در حالی که بروز سکته مغزی و MI عمدتاً در مقایسه با زنان سیسجندر بالاتر بود. در مردان ترنسجندر، BMI افزایش یافته یا پایدار بود و توده بدون چربی افزایش یافت با تغییرات متغیر در توده چربی و برخی افزایش‌های بلندمدت در چربی احشایی و کبدی. گلوکز معمولاً پایدار باقی ماند در حالی که یافته‌های مقاومت به انسولین متناقض بود. پروفایل‌های لیپیدی معمولاً به سمت کاهش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا و افزایش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم و تری‌گلیسرید تغییر یافت. یافته‌های فشار خون متناقض بود و برخی گروه‌ها افزایش را نشان دادند. در مردان ترنسجندر، بروز MI بالاتر از زنان سیسجندر بود اما عموماً بالاتر از مردان سیسجندر نبود؛ شواهد برای سایر پیامدهای قلبی‌عروقی محدود و ناسازگار بود. به طور کلی، شواهد درباره التهاب سیستمیک، پیامدهای کلیوی و کبدی اندک است. در نتیجه، GAHT با تغییرات قلبی‌متابولیک قابل اندازه‌گیری همراه است، اما میزان و اهمیت بالینی آن بسته به رژیم، جمعیت، ریسک پایه و مدت پیگیری مطالعه متفاوت است. رژیم‌های ناهمگون، روش‌های مطالعه و عوامل مخدوش‌کننده به یافته‌های متناقض کمک می‌کنند. شکاف‌های عمده‌ای همچنان باقی است، از جمله داده‌های آینده‌نگر بلندمدت محدود، بینش‌های مکانیسمی اندک، نمایندگی ناکافی نوجوانان و جمعیت‌های با تبار غیراروپایی و اطلاعات ناکافی درباره پیامدهای قلبی‌متابولیک با افزایش سن. سنتز شواهد بر اساس جنس و هویت جنسیتی: GAHT زنانه‌ساز و مردانه‌ساز را متمایز می‌کند و در عین حال تحلیل‌های پیامدی موازی برای زنان ترنسجندر و مردان ترنسجندر ارائه می‌دهد که امکان تفسیر بالینی دقیق‌تر اثرات قلبی‌متابولیک را فراهم می‌سازد. توصیف نظام‌مند ناهمگونی: یافته‌های خاص رژیم، جمعیت و زمینه، از جمله نتایج ناسازگار را در جداول شواهد ساختاریافته حوزه‌محور ادغام می‌کند و شفافیت و قابلیت تفسیر را در یک بدنه ادبیات ناهمگون بهبود می‌بخشد. چارچوب جدید نگاشت شواهد: یک چارچوب سطح حوزه معرفی می‌کند که هم حجم شواهد (تعداد مطالعات اولیه) و هم همسویی جهت‌دار یافته‌ها را کمی‌سازی می‌کند و آن را در یک پیوستار ریسک قلبی‌متابولیک تفکیک‌شده بر اساس جنس به تصویر می‌کشد تا حوزه‌های ثبات، عدم قطعیت و شکاف‌های شواهد را شناسایی کند.

Purpose: Transgender and gender non-conforming (TGNC) individuals are under-represented in inflammatory bowel disease (IBD) research, and little is known about their diagnostic experiences, disease burden, mental health comorbidity, or quality of life (QoL). We therefore aimed to characterise clinical features, diagnostic timelines, comorbidity, and QoL among TGNC people with IBD and to contextualise key outcomes using a matched cisgender cohort. Patients and Methods: We conducted a nationwide cohort study within the IBD BioResource population. Using questionnaires and linked BioResource data, we collected information on demographics, clinical history, gender-affirming care, comorbidity, and QoL. TGNC participants were matched to cisgender controls by sex and age category for a contextual and exploratory comparison. Analyses were performed using regression models. Results: Thirty-nine TGNC participants responded (46.2% Crohn’s disease, 43.6% ulcerative colitis, 10.3% IBD-unclassified). Median time from symptom onset to diagnosis was 10.5 months (interquartile range 6.0– 18.0), 62.3% reported prior hospitalisation and 28.2% prior IBD surgery. Psychiatric comorbidity was frequent (79%). Gender-affirming hormone therapy was reported in 30.7% and prior gender-affirming surgery in 17.9%. Matched analyses demonstrated a trend towards longer diagnostic delays and higher rates of hospitalisation and IBD-related surgery in TGNC participants. Psychiatric comorbidity was significantly higher (79.5% vs 56.8%, p =0.033). QoL impairment was substantial and broadly comparable between groups. Conclusion: TGNC individuals with IBD demonstrated a high burden of psychiatric comorbidity and signals of longer diagnostic timelines and poorer disease control compared with cisgender peers. These findings highlight potential disparities across IBD care pathways and underscore the need for larger, dedicated studies. Keywords: ulcerative colitis, Crohn’s disease, inflammatory bowel disease, transgender persons, quality of life

هدف: افراد ترنس‌جندر و غیرهم‌سو با جنسیت (TGNC) در پژوهش‌های بیماری التهابی روده (IBD) کمتر نمایان هستند و اطلاعات اندکی درباره تجربیات تشخیصی، بار بیماری، همبودی سلامت روان یا کیفیت زندگی (QoL) آن‌ها وجود دارد. بنابراین هدف ما توصیف ویژگی‌های بالینی، زمان‌بندی تشخیص، همبودی و کیفیت زندگی در افراد TGNC مبتلا به IBD و زمینه‌یابی نتایج کلیدی با استفاده از یک کوهورت همتای سیس‌جندر بود. بیماران و روش‌ها: ما یک مطالعه کوهورت سراسری در جمعیت IBD BioResource انجام دادیم. با استفاده از پرسشنامه‌ها و داده‌های پیوندی BioResource، اطلاعاتی درباره جمعیت‌شناسی، سابقه بالینی، مراقبت تأییدکننده جنسیت، همبودی و کیفیت زندگی جمع‌آوری کردیم. شرکت‌کنندگان TGNC بر اساس جنس و گروه سنی با گروه کنترل سیس‌جندر همتا شدند تا مقایسه‌ای زمینه‌ای و اکتشافی صورت گیرد. تحلیل‌ها با استفاده از مدل‌های رگرسیون انجام شد. نتایج: سی‌ونه شرکت‌کننده TGNC پاسخ دادند (۴۶٫۲٪ بیماری کرون، ۴۳٫۶٪ کولیت اولسراتیو، ۱۰٫۳٪ IBD طبقه‌بندی‌نشده). میانه زمان از شروع علائم تا تشخیص ۱۰٫۵ ماه (دامنه بین‌چهاری ۶٫۰ تا ۱۸٫۰) بود، ۶۲٫۳٪ سابقه بستری قبلی و ۲۸٫۲٪ سابقه جراحی IBD قبلی را گزارش کردند. همبودی روان‌پزشکی شایع بود (۷۹٪). ۳۰٫۷٪ درمان هورمونی تأییدکننده جنسیت و ۱۷٫۹٪ جراحی تأییدکننده جنسیت قبلی را گزارش کردند. تحلیل‌های همتا شده روندی به سوی تأخیر بیشتر در تشخیص و نرخ بالاتر بستری و جراحی مرتبط با IBD در شرکت‌کنندگان TGNC نشان داد. همبودی روان‌پزشکی به طور معناداری بالاتر بود (۷۹٫۵٪ در مقابل ۵۶٫۸٪، p = ۰٫۰۳۳). اختلال کیفیت زندگی قابل توجه و به طور کلی بین گروه‌ها قابل مقایسه بود. نتیجه‌گیری: افراد TGNC مبتلا به IBD بار بالای همبودی روان‌پزشکی و نشانه‌هایی از زمان‌بندی طولانی‌تر تشخیص و کنترل ضعیف‌تر بیماری نسبت به همتایان سیس‌جندر نشان دادند. این یافته‌ها به تفاوت‌های بالقوه در مسیرهای مراقبت IBD اشاره دارد و بر نیاز به مطالعات بزرگ‌تر و اختصاصی تأکید می‌کند.