dietary restraint

Background Eating-related behavioural factors may contribute to the complexity of glycaemic management in type 2 diabetes mellitus (T2DM), but their relationships with treatment context remain insufficiently understood. This study examined hedonic hunger and eating-disorder symptom dimensions in relation to glycaemic control across different treatment regimens in adults with T2DM. Methods This cross-sectional study included 203 adults with T2DM attending an outpatient diet clinic in southeastern Turkey between March and September 2025. Participants were receiving oral antidiabetic medication only ( n = 108), insulin only ( n = 32), or combined oral medication plus insulin therapy ( n = 63). Hedonic hunger was assessed using the Power of Food Scale (PFS), and eating-disorder symptom dimensions using the 13-item Eating Disorder Examination Questionnaire–Short Form (EDE-Q-13). Anthropometric measurements, 24-h dietary recall data, fasting plasma glucose (FPG), and glycated haemoglobin (HbA1c) were obtained. Hierarchical linear regression was used to examine factors associated with HbA1c. Results HbA1c differed substantially across treatment groups and was highest in the insulin-only group ( p < 0.001). Several PFS subscales and EDE-Q-13 symptom dimensions also differed between groups, although their effect sizes were small. Selected PFS dimensions were weakly positively correlated with glycaemic indicators, whereas the EDE-Q-13 eating-restraint subscale and total score showed weak inverse correlations with HbA1c. In the fully adjusted model, insulin-only and combination therapy were associated with higher HbA1c compared with oral medication only, while body mass index (BMI) was inversely associated with HbA1c. Neither the PFS food available subscale nor the EDE-Q-13 total score remained independently associated with HbA1c. The final model explained 27.2% of the variance in HbA1c (adjusted r 2 = 0.230). Conclusion Treatment context was more strongly related to glycaemic status than the behavioural measures assessed, although modest differences in hedonic hunger and eating-disorder symptom dimensions were evident across treatment regimens. These findings suggest that eating-related behavioural characteristics may provide complementary information in nutritional assessment and should be interpreted alongside the broader clinical context of T2DM management.

Background Body image undergoes significant changes during early adolescence, yet empirical evidence on how the combination of negative and positive body image in this stage relates to maladaptive eating behaviors remains limited. To address this, employing a person-centered approach, this study aimed to identify distinct profiles of body image and to explore the relationships between profile membership, gender, body mass index (BMI), socioeconomic status (SES), and maladaptive eating behaviors among Chinese early adolescents. Methods Using indicators from three dimensions of positive body image (i.e., body self-appreciation, body other-appreciation, resilience against negative appearance feedback) and negative body image (i.e., body dissatisfaction), latent profile analysis (LPA) was conducted with a sample of 1,248 junior high school students (aged 12–15 years, M = 13.42, SD = 1.03; 50.4% boys) from Heilongjiang Province, China. Results Three distinct body image profiles were identified: the Positive Body Image Group (66.59%), the Body Other-Appreciation Dominant Group (23.88%), and the Moderate Body Image Group (9.54%). Gender and BMI significantly predicted profile membership, whereas SES did not. Regarding maladaptive eating behaviors, both the Body Other-Appreciation Dominant Group and the Moderate Body Image Group reported significantly higher levels of restrained eating than the Positive Body Image Group. The Moderate Body Image Group also reported significantly higher levels of emotional eating compared with the Positive Body Image Group. No significant differences were found in external eating among the three profiles. Conclusion Early adolescents' body image profiles exhibit significant heterogeneity, with distinct patterns of association with maladaptive eating behaviors across profiles. Accordingly, interventions should consider gender and body mass index and be tailored to the characteristics of each profile to improve body image and eating behaviors.

زمینه: تصویر بدنی در دوران نوجوانی ابتدایی دستخوش تغییرات قابل توجهی می‌شود، اما شواهد تجربی درباره اینکه چگونه ترکیب تصویر بدنی منفی و مثبت در این مرحله با رفتارهای تغذیه‌ای ناسازگارانه مرتبط است، همچنان محدود است. به منظور پاسخ به این مسئله، این مطالعه با بهره‌گیری از رویکرد فردمحور، با هدف شناسایی نمایه‌های متمایز تصویر بدنی و بررسی روابط بین عضویت در نمایه‌ها، جنسیت، شاخص توده بدنی (BMI)، وضعیت اجتماعی-اقتصادی (SES) و رفتارهای تغذیه‌ای ناسازگارانه در میان نوجوانان ابتدایی چینی انجام شد. روش‌ها: با استفاده از شاخص‌هایی از سه بُعد تصویر بدنی مثبت (یعنی خودقدردانی بدنی، قدردانی از بدن دیگران، تاب‌آوری در برابر بازخورد منفی نسبت به ظاهر) و تصویر بدنی منفی (یعنی نارضایتی بدنی)، تحلیل نمایه پنهان (LPA) بر روی نمونه‌ای متشکل از ۱۲۴۸ دانش‌آموز دبیرستانی (در بازه سنی ۱۲ تا ۱۵ سال، میانگین = ۱۳٫۴۲، انحراف معیار = ۱٫۰۳؛ ۵۰٫۴٪ پسر) از استان هیلونگ‌جیانگ چین انجام شد. یافته‌ها: سه نمایه متمایز تصویر بدنی شناسایی شد: گروه تصویر بدنی مثبت (۶۶٫۵۹٪)، گروه غالب قدردانی از بدن دیگران (۲۳٫۸۸٪) و گروه تصویر بدنی متوسط (۹٫۵۴٪). جنسیت و BMI به طور معناداری عضویت در نمایه‌ها را پیش‌بینی کردند، در حالی که SES چنین نبود. در خصوص رفتارهای تغذیه‌ای ناسازگارانه، هر دو گروه غالب قدردانی از بدن دیگران و گروه تصویر بدنی متوسط، سطوح معنادار بالاتری از خوردن محدودشده نسبت به گروه تصویر بدنی مثبت گزارش کردند. همچنین گروه تصویر بدنی متوسط، سطوح معنادار بالاتری از خوردن هیجانی نسبت به گروه تصویر بدنی مثبت گزارش نمود. در خوردن بیرونی بین سه نمایه تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: نمایه‌های تصویر بدنی نوجوانان ابتدایی ناهمگونی قابل توجهی را نشان می‌دهد و الگوهای متمایزی از ارتباط با رفتارهای تغذیه‌ای ناسازگارانه در میان نمایه‌ها وجود دارد. بر این اساس، مداخلات باید جنسیت و شاخص توده بدنی را مدنظر قرار داده و متناسب با ویژگی‌های هر نمایه برای بهبود تصویر بدنی و رفتارهای تغذیه‌ای طراحی شود.