The present study examined differences in the desire to become a celebrity versus a hero in Iran and Afghanistan and investigated whether admiration of one’s favorite celebrity was associated with these aspirations. Participants completed an online questionnaire including a 7-item version of the Celebrity Attitude Scale (CAS-7) and measures of desire to become a celebrity or hero. In Iran, participants reported significantly greater interest in becoming a hero than a celebrity, whereas this difference was not significant in Afghanistan. CAS-7 scores were positively associated with the desire to become a celebrity in both Iran and Afghanistan. These findings suggest that the desire to be a hero, rather than a celebrity, extends well beyond American borders.
This study investigated the relationship between celebrity worship and body dysmorphic symptoms among 1,081 adolescent female K-pop fans. We examined body image disturbance and self-objectification as mediators. Participants completed the Body Dysmorphic Disorder Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale-Self report, the Celebrity Attitude Scale-23, the Self-Objectification Questionnaire, and the Multidimensional Body-Self Relations Questionnaire-AS. The structural equation model demonstrated significant direct and indirect pathways among the study variables, confirming the mediating roles of both variables and the overall adequacy of model fit. This suggests that intense identification with celebrities is associated with heightened vulnerability to body dysmorphic symptoms among adolescents, reflecting the internalisation of unrealistic beauty ideals and appearance-focused cognitive and emotional processes, particularly in cultures that emphasise feminine beauty. Interventions that enhance media literacy and critical thinking about beauty norms are essential, especially as societal structures intensify appearance-related pressures.
این پژوهش به بررسی رابطه بین پرستش افراد مشهور و نشانه‌های اختلال بدریخت‌انگاری بدنی در میان ۱۰۸۱ نوجوان دختر طرفدار کی‌پاپ پرداخت. در این مطالعه، اختلال تصویر بدنی و خودشیءانگاری به عنوان متغیرهای میانجی مورد بررسی قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان مقیاس وسواس فکری-عملی اختلال بدریخت‌انگاری بدنی ییل-براون (خودگزارش‌دهی)، مقیاس نگرش نسبت به افراد مشهور-۲۳، پرسشنامه خودشیءانگاری و پرسشنامه چندبعدی روابط بدن-خود (AS) را تکمیل کردند. مدل معادلات ساختاری، مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم معناداری را میان متغیرهای پژوهش نشان داد و نقش میانجی هر دو متغیر و کفایت کلی برازش مدل را تأیید کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که همانندسازی شدید با افراد مشهور با آسیب‌پذیری بیشتر نسبت به نشانه‌های اختلال بدریخت‌انگاری بدنی در نوجوانان همراه است و بازتابی از درونی‌سازی آرمان‌های زیبایی غیرواقعی و فرایندهای شناختی و هیجانی متمرکز بر ظاهر، به‌ویژه در فرهنگ‌هایی است که بر زیبایی زنانه تأکید دارند. مداخلاتی که سواد رسانه‌ای و تفکر انتقادی درباره هنجارهای زیبایی را تقویت می‌کنند، به‌ویژه با توجه به تشدید فشارهای مرتبط با ظاهر توسط ساختارهای اجتماعی، ضروری است.
