public school teachers

This study examined teachers’ awareness, perceptions, and challenges during the first-year implementation of the Expanded Career Progression (ECP) System in South District 5, Cebu City Division, during School Year 2025–2026. Anchored on Diffusion of Innovations Theory, Theory of Planned Behavior, and Herzberg’s Two-Factor Theory, it employed a descriptive–correlational–comparative design involving 62 public elementary and secondary school teachers selected through stratified random sampling. Data were collected using an adopted structured questionnaire and analyzed through descriptive statistics, analysis of variance, and Pearson correlation. Findings revealed high awareness of ECP objectives, qualification standards, and procedures, alongside favorable perceptions of fairness, merit recognition, motivation, and professional growth. However, respondents experienced moderate challenges related to documentary requirements, administrative procedures, workload, time constraints, and institutional support. Awareness and perceptions did not differ significantly across demographic groups, whereas challenges differed significantly according to years of service. Awareness was positively and significantly associated with perceptions, but neither awareness nor perceptions showed a significant relationship with implementation challenges under the study’s reported significance criteria. The study concluded that practical and administrative barriers remained despite teachers’ understanding and acceptance of the system. It recommended clearer guidelines, streamlined documentation, strengthened orientation, differentiated assistance, and an ECP Guidelines-Based Resource Toolkit for Teachers. The research aligns with Sustainable Development Goal 4, Quality Education, through teacher professional development, and Goal 16, Peace, Justice and Strong Institutions, through transparent career progression processes. Its contribution to sustainability lies in supporting equitable advancement, consistent policy implementation, and strengthening institutional capacity for continuing teacher professional development.

این مطالعه به بررسی آگاهی، ادراک و چالش‌های معلمان در طول نخستین سال اجرای نظام توسعه‌یافته پیشرفت شغلی (ECP) در منطقه ۵ جنوبی، ناحیه آموزشی شهر سبو، در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ پرداخت. این پژوهش مبتنی بر نظریه انتشار نوآوری‌ها، نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده و نظریه دو عاملی هرزبرگ بوده و از طرح توصیفی–همبستگی–مقایسه‌ای با مشارکت ۶۲ معلم مدارس ابتدایی و متوسطه دولتی که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند، استفاده کرده است. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته اقتباس‌شده گردآوری و از طریق آمار توصیفی، تحلیل واریانس و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که آگاهی نسبت به اهداف، استانداردهای صلاحیت و رویه‌های ECP در سطح بالایی قرار دارد و ادراکات نسبت به انصاف، شناسایی شایستگی، انگیزش و رشد حرفه‌ای نیز مطلوب بوده است. با این حال، پاسخ‌دهندگان با چالش‌های متوسطی در زمینه الزامات مستندسازی، رویه‌های اداری، حجم کار، محدودیت‌های زمانی و حمایت نهادی مواجه بودند. آگاهی و ادراکات در میان گروه‌های جمعیت‌شناختی تفاوت معناداری نداشت، در حالی که چالش‌ها بر اساس سال‌های خدمت تفاوت معناداری نشان دادند. آگاهی با ادراکات رابطه مثبت و معناداری داشت، اما هیچ‌یک از آگاهی یا ادراکات با چالش‌های اجرای نظام، طبق معیارهای معناداری گزارش‌شده در مطالعه، رابطه معناداری نشان ندادند. مطالعه نتیجه گرفت که علی‌رغم درک و پذیرش معلمان از نظام، موانع عملی و اداری همچنان باقی مانده است. توصیه شد که دستورالعمل‌های شفاف‌تر، مستندسازی ساده‌شده، تقویت آشنایی، حمایت‌های متمایز و جعبه‌ابزار منابع مبتنی بر دستورالعمل‌های ECP برای معلمان فراهم شود. این پژوهش با هدف توسعه پایدار ۴ (آموزش با کیفیت) از طریق توسعه حرفه‌ای معلمان و هدف ۱۶ (صلح، عدالت و نهادهای قوی) از طریق فرآیندهای شفاف پیشرفت شغلی همسو است. سهم آن در پایداری، حمایت از پیشرفت عادلانه، اجرای سیاست‌های منسجم و تقویت ظرفیت نهادی برای توسعه حرفه‌ای مستمر معلمان است.

This study determined the relationship between self-efficacy and job satisfaction among secondary public-school teachers in the Dupax del Sur District. Using a quantitative-descriptive design, data were collected from 80 teachers from Ganao, Carolotan, and Dupax del Sur National High Schools through an adopted standardized questionnaire. Findings revealed that teachers possessed a high level of self-efficacy in student engagement, instructional strategies, and classroom management. They have high job satisfaction in compensation and benefits, leadership, social relationship, and work environment. Significant relationships found between teachers' self-efficacy in student engagement with compensation and benefits, social relationship, and leadership; and self-efficacy in classroom management with compensation and benefits. This indicates that teachers exhibited high self-efficacy and job satisfaction, driven by supportive leadership and a positive work environment. To sustain and further improve these positive outcomes, the implementation of the proposed action plan is strongly recommended. The action plan is designed to systematically enhance teachers’ self-efficacy and job satisfaction through targeted professional development initiatives, strengthened leadership support mechanisms, and structured recognition and reward programs. Effective implementation of this action plan will provide schools with a practical framework for fostering a supportive organizational climate, promoting continuous teacher growth, and ultimately improving teaching quality and educational outcomes.

این پژوهش به تعیین رابطه بین خودکارآمدی و رضایت شغلی معلمان مدارس دولتی مقطع متوسطه در ناحیه دپاکس دل سور پرداخت. با استفاده از طرح توصیفی-کمی، داده‌ها از طریق یک پرسشنامه استاندارد برگرفته‌شده از ۸۰ معلم از دبیرستان‌های ملی گائائو، کارولوتان و دپاکس دل سور جمع‌آوری شد. یافته‌ها نشان داد که معلمان دارای سطح بالایی از خودکارآمدی در درگیری دانش‌آموزان، راهبردهای آموزشی و مدیریت کلاس هستند. آن‌ها نیز از رضایت شغلی بالایی در زمینه‌های جبران خدمات و مزایا، رهبری، روابط اجتماعی و محیط کار برخوردارند. روابط معناداری میان خودکارآمدی معلمان در درگیری دانش‌آموزان با جبران خدمات و مزایا، روابط اجتماعی و رهبری؛ و همچنین میان خودکارآمدی در مدیریت کلاس با جبران خدمات و مزایا مشاهده شد. این موضوع نشان می‌دهد که معلمان دارای خودکارآمدی و رضایت شغلی بالایی هستند که تحت تأثیر رهبری حمایت‌گر و محیط کاری مثبت شکل گرفته است. برای تداوم و بهبود بیشتر این پیامدهای مثبت، اجرای برنامه عملیاتی پیشنهادی به شدت توصیه می‌شود. این برنامه عملیاتی با هدف ارتقای سیستماتیک خودکارآمدی و رضایت شغلی معلمان از طریق راهبردهای توسعه حرفه‌ای هدفمند، تقویت مکانیسم‌های حمایت رهبری و برنامه‌های ساختاریافته تقدیر و پاداش طراحی شده است. اجرای مؤثر این برنامه عملیاتی چارچوبی کاربردی برای مدارس جهت پرورش اقلیم سازمانی حمایت‌گر، ترویج رشد مستمر معلمان و در نهایت بهبود کیفیت تدریس و پیامدهای آموزشی فراهم خواهد کرد.

This study determined public school teachers’ level of awareness of the Expanded Career Progression (ECP) System and examined its relationship with job satisfaction in Bislig 1-B District, Division of Bislig City. A quantitative descriptive-correlational design was employed among 78 public school teachers selected from nine schools in the district using purposive eligibility criteria and complete coverage of the identified teacher population. An adapted and contextualized survey questionnaire measured ECP awareness across promotion pathways, professional development opportunities, competency-based evaluation, and compensation, incentives, and benefits, and measured job satisfaction across work environment, salary and benefits, career advancement opportunities, and administrative and institutional support. Data were analyzed using frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, independent-samples t-test, one-way ANOVA, and Pearson product-moment correlation. Teachers were generally aware of the ECP system (WM = 3.93), with the highest awareness in professional development opportunities (WM = 4.14) and compensation, incentives, and benefits (WM = 4.13). They were generally satisfied with their jobs (WM = 3.80), with administrative and institutional support receiving the highest rating (WM = 3.99). Significant differences in both ECP awareness and job satisfaction were found according to age, educational attainment, and job position/rank, but not according to sex or teaching assignment. ECP awareness was moderately and positively related to job satisfaction (r = .482, p = .001). The findings indicate that clearer communication of promotion and evaluation mechanisms, accessible professional development, manageable workloads, transparent career opportunities, and continuing institutional support may strengthen teacher satisfaction and engagement.

این پژوهش سطح آگاهی معلمان مدارس دولتی از نظام توسعه‌یافته‌ی پیشرفت شغلی (ECP) را تعیین کرده و رابطه‌ی آن را با رضایت شغلی در ناحیه Bislig 1-B، اداره آموزش و پرورش شهر Bislig مورد بررسی قرار داده است. طرح پژوهش کمی از نوع توصیفی-همبستگی بر روی ۷۸ معلم مدارس دولتی که از میان نه مدرسه‌ی این ناحیه با استفاده از معیارهای هدفمند و پوشش کامل جمعیت معلمان شناسایی‌شده انتخاب شدند، اجرا شد. پرسشنامه‌ای اقتباس‌شده و بومی‌سازی‌شده، آگاهی از ECP را در محورهای مسیرهای ارتقاء، فرصت‌های توسعه حرفه‌ای، ارزیابی مبتنی بر شایستگی و جبران خدمات، مشوق‌ها و مزایا و همچنین رضایت شغلی را در محورهای محیط کار، حقوق و مزایا، فرصت‌های پیشرفت شغلی و حمایت اداری و نهادی اندازه‌گیری کرد. داده‌ها با استفاده از فراوانی، درصد، میانگین وزنی، انحراف معیار، آزمون t مستقل، تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) و همبستگی حاصل‌ضرب لحظه‌ای پیرسون تحلیل شدند. معلمان به طور کلی از نظام ECP آگاهی داشتند (WM = 3.93)، که بیشترین آگاهی مربوط به فرصت‌های توسعه حرفه‌ای (WM = 4.14) و جبران خدمات، مشوق‌ها و مزایا (WM = 4.13) بود. آن‌ها به طور کلی از شغل خود رضایت داشتند (WM = 3.80)، که بالاترین امتیاز مربوط به حمایت اداری و نهادی (WM = 3.99) بود. تفاوت معناداری در هر دو متغیر آگاهی از ECP و رضایت شغلی بر اساس سن، سطح تحصیلات و موقعیت/رتبه شغلی مشاهده شد، اما بر اساس جنسیت یا نوع تدریس تفاوت معناداری وجود نداشت. آگاهی از ECP با رضایت شغلی رابطه‌ای مثبت و متوسط داشت (r = .482, p = .001). یافته‌ها نشان می‌دهد که شفافیت بیشتر در ارتباط با سازوکارهای ارتقاء و ارزیابی، دسترسی به توسعه حرفه‌ای، حجم کار قابل مدیریت، فرصت‌های شغلی شفاف و حمایت نهادی مستمر می‌تواند رضایت و مشارکت معلمان را تقویت کند.

Abstract : This study aimed to determine the best-fit path model of organizational citizenship behavior among public school teachers in Region XI of the Philippines, as influenced by ethical climate and school culture, and individual work performance using a non-experimental descriptive-correlational research design and Path Model Analysis. A sampling frame of 405 public secondary school teachers was prepared using stratified random sampling. Levels of the variables were assessed using mean and standard deviation. Relationships and their respective directions were assessed using Pearson’s r. SEM through path model analysis was undertaken to examine predictive relationships. Results of the study showed that ethical climate were at a very high level, the two variables namely: school culture, and individual work performance were at a high level and Organizational Citizenship Behavior was at a very high level for the endogenous variable. The correlations of organizational citizenship behavior and school culture, and of individual work performance and organizational citizenship behavior were significant. Ethical climate and organizational citizenship behavior had a weak or no correlation and were not significantly correlated. It was also revealed that the best-fit path model was model 3. This best-fit Model 3 did not include all relationships as statistically significant particularly ethical climate does not influence organizational citizenship behavior, and individual work performance does not influence school culture. Additionally, school culture and individual work performance are critical when considering the implementation of positive organizational citizenship behavior. The results from this study are expected to promote the education sector and enhance educational theory and practice.

هدف این پژوهش تعیین بهترین مدل مسیر رفتار شهروندی سازمانی در میان معلمان مدارس دولتی منطقه XI فیلیپین بود که تحت تأثیر اقلیم اخلاقی، فرهنگ مدرسه و عملکرد شغلی فردی قرار دارد. این مطالعه با استفاده از طرح پژوهش توصیفی-همبستگی غیرآزمایشی و تحلیل مدل مسیر انجام شد. چارچوب نمونه‌گیری شامل ۴۰۵ معلم مدارس متوسطه دولتی با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای تهیه شد. سطوح متغیرها با استفاده از میانگین و انحراف معیار ارزیابی گردید. روابط و جهت‌گیری آن‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون (Pearson’s r) بررسی شد. مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) از طریق تحلیل مدل مسیر برای بررسی روابط پیش‌بین انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که اقلیم اخلاقی در سطح بسیار بالا قرار دارد، دو متغیر فرهنگ مدرسه و عملکرد شغلی فردی در سطح بالا و رفتار شهروندی سازمانی به عنوان متغیر درون‌زا در سطح بسیار بالا قرار داشتند. همبستگی بین رفتار شهروندی سازمانی و فرهنگ مدرسه و همچنین بین عملکرد شغلی فردی و رفتار شهروندی سازمانی معنادار بود. اقلیم اخلاقی و رفتار شهروندی سازمانی دارای همبستگی ضعیف یا بدون همبستگی و فاقد معناداری آماری بودند. همچنین مشخص شد که بهترین مدل مسیر، مدل شماره ۳ است. این مدل بهترین برازش، شامل همه روابط به صورت معنادار آماری نبود؛ به ویژه اقلیم اخلاقی بر رفتار شهروندی سازمانی تأثیرگذار نبود و عملکرد شغلی فردی بر فرهنگ مدرسه تأثیری نداشت. علاوه بر این، فرهنگ مدرسه و عملکرد شغلی فردی هنگام بررسی اجرای رفتار شهروندی سازمانی مثبت، عوامل حیاتی محسوب می‌شوند. نتایج این پژوهش می‌تواند موجب ارتقای بخش آموزش و بهبود نظریه و عمل آموزشی گردد.