student-centered instruction

This study was motivated by the low learning outcomes of third-grade students in Natural and Social Sciences (IPAS), caused in part by conventional, teacher-centered instruction. This classroom action research aimed to improve students’ IPAS learning outcomes through a Deep Learning approach integrated with the Problem-Based Learning (PBL) model. Deep Learning was implemented through mindful, meaningful, and joyful learning experiences that encouraged students to understand learning goals, connect concepts with real-life problems, collaborate in investigations, apply knowledge, and reflect on their learning. The study was conducted in two cycles, each consisting of planning, implementation, observation, and reflection, at SDN Tempel. Data were collected through observation, documentation, interviews, and learning-outcome tests, then analyzed using quantitative and qualitative descriptive techniques. The class average increased from 76.8 in Cycle I to 86.5 in Cycle II, while classical mastery improved from 70% to 100%. These findings indicate that the integration of Deep Learning and PBL can improve students’ IPAS learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان پایه سوم در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) که بخشی از آن ناشی از آموزش سنتی و معلم‌محور بود، انجام شد. هدف این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، ارتقای نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان از طریق رویکرد یادگیری عمیق تلفیق‌شده با مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) بود. یادگیری عمیق از طریق تجارب یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش اجرا شد که دانش‌آموزان را به درک اهداف یادگیری، ارتباط مفاهیم با مسائل واقعی زندگی، همکاری در پژوهش، به‌کارگیری دانش و تأمل در یادگیری خود تشویق می‌کرد. این مطالعه در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل در دبستان دولتی تمپل انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی، مصاحبه و آزمون‌های نتایج یادگیری گردآوری و با روش‌های توصیفی کمی و کیفی تحلیل شدند. میانگین کلاس از ۷۶.۸ در چرخه اول به ۸۶.۵ در چرخه دوم افزایش یافت و تسلط کلاسیک از ۷۰٪ به ۱۰۰٪ بهبود یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام یادگیری عمیق و PBL می‌تواند نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان را بهبود بخشد.

Education grapples with two essential orientations to instruction: teacher-centered and student-centered; each has important strengths and weaknesses for children's learning. This narrative review concerns how these two learning orientations (LOs) have been measured in research by examining 75 years of Likert scale LO measures. Candidate instruments were identified through iterative database and reference-list searches, and were retained if they used a Likert scale format, applied to teaching generally rather than a specific subject, yielded scores for exactly two orientations, had undergone formal scale development, and had been used by researchers other than the scale's developer. Fifteen instruments met these criteria. We organize them into five dominant perspectives or theoretical frameworks: progressivism, teacher control and student autonomy, developmental, constructivism, and teacher/student-centered and -oriented. A central observation is that measures differ in whether they treat teacher- and student-oriented beliefs as opposite ends of a single continuum or as orthogonal, potentially coexisting constructs; we argue the latter framing may better capture teachers’ belief systems and better accommodate instruction that blends structure and autonomy. By summarizing instruments and their psychometric properties, this review offers researchers a comprehensive reference for selecting measures of these constructs, as well as context for developing new measures.

آموزش با دو گرایش اساسی در تدریس مواجه است: معلم‌محور و دانش‌آموزمحور؛ هر یک از این گرایش‌ها نقاط قوت و ضعف مهمی برای یادگیری کودکان دارند. این مرور روایتی به بررسی چگونگی سنجش این دو گرایش یادگیری (LOs) در پژوهش‌ها می‌پردازد و ۷۵ سال سنجش‌های گرایش یادگیری با مقیاس لیکرت را مرور می‌کند. ابزارهای مورد نظر از طریق جستجوی تکرارشونده در پایگاه‌های داده و فهرست منابع شناسایی شدند و در صورتی حفظ شدند که از قالب مقیاس لیکرت استفاده کرده باشند، به تدریس به طور کلی (نه یک موضوع خاص) پرداخته باشند، برای دقیقاً دو گرایش نمره‌دهی داشته باشند، توسعه مقیاس رسمی را طی کرده باشند و توسط پژوهشگرانی غیر از توسعه‌دهنده مقیاس به کار رفته باشند. پانزده ابزار این معیارها را داشتند. ما آن‌ها را در پنج دیدگاه یا چارچوب نظری غالب سازماندهی می‌کنیم: پراگرسیویسم، کنترل معلم و خودمختاری دانش‌آموز، رشدی، ساخت‌گرایی و معلم/دانش‌آموزمحور و -گرا. مشاهده مرکزی این است که سنجه‌ها در این که باورهای معلم‌محور و دانش‌آموزمحور را به عنوان دو سر یک پیوستار واحد یا به عنوان سازه‌هایی متعامد و بالقوه همزیست در نظر می‌گیرند، متفاوت هستند؛ ما استدلال می‌کنیم که چارچوب دوم ممکن است نظام باور معلمان را بهتر منعکس کند و آموزش ترکیبی از ساختار و خودمختاری را بهتر پوشش دهد. با خلاصه‌سازی ابزارها و ویژگی‌های روان‌سنجی آن‌ها، این مرور مرجعی جامع برای پژوهشگران جهت انتخاب سنجه‌های این سازه‌ها و نیز زمینه‌ای برای توسعه سنجه‌های جدید فراهم می‌کند.

This study investigates Moroccan high school teachers and students’ perceptions of humanistic language teaching in the AI era, with particular emphasis on ICT-enhanced and game-based pedagogical practices in Arabic and English classrooms. It compares instructional approaches adopted by Arabic and English teachers and examines the extent to which these practices foster a humanistic learning environment. The research explores the role of humour, educational games and digital tools in enhancing student engagement and participation. Special attention is given to the integration of ICT applications such as Kahoot as game-based learning tools that support interactive and student-centered instruction. A mixed-methods design was employed. Questionnaires were administered to teachers and students to collect quantitative data on their perceptions of humanistic and technology-enhanced teaching practices. Semi-structured interviews with teachers provided deeper insights into the pedagogical value of humour, games and ICT integration. Classroom observations involving twenty teachers examined the frequency and effectiveness of innovative practices in fostering humanistic learning. Additionally, an experimental intervention assessed the effectiveness of game-based digital tools in supporting vocabulary development. The findings indicate that both teachers and students hold positive perceptions of humanistic language teaching supported by ICT and game-based strategies. English teachers demonstrated greater integration of innovative practices than their Arabic counterparts. Results also show that students exhibit higher motivation, participation and interaction in technology-enhanced humanistic classrooms. The study concludes that combining humanistic pedagogy with ICT and game-based learning represents an effective approach to language teaching in the AI era.

این پژوهش به بررسی ادراک معلمان و دانش‌آموزان دبیرستان‌های مراکش نسبت به آموزش زبان انسان‌گرایانه در عصر هوش مصنوعی می‌پردازد و به طور ویژه بر شیوه‌های آموزشی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات و بازی‌محور در کلاس‌های زبان عربی و انگلیسی تأکید دارد. رویکردهای آموزشی اتخاذشده توسط معلمان عربی و انگلیسی مقایسه می‌شود و میزان تأثیر این شیوه‌ها در تقویت محیط یادگیری انسان‌گرایانه مورد بررسی قرار می‌گیرد. نقش شوخ‌طبعی، بازی‌های آموزشی و ابزارهای دیجیتال در افزایش مشارکت و درگیری دانش‌آموزان بررسی می‌شود. توجه ویژه‌ای به ادغام برنامه‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند Kahoot به عنوان ابزارهای یادگیری بازی‌محور که از آموزش تعاملی و دانش‌آموزمحور حمایت می‌کنند، معطوف شده است. طرح پژوهش از نوع روش ترکیبی بود. برای جمع‌آوری داده‌های کمی درباره ادراک معلمان و دانش‌آموزان نسبت به شیوه‌های آموزش انسان‌گرایانه و مبتنی بر فناوری، پرسشنامه‌هایی به معلمان و دانش‌آموزان ارائه شد. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با معلمان، بینش عمیق‌تری درباره ارزش آموزشی شوخ‌طبعی، بازی‌ها و ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات فراهم کرد. مشاهده کلاس‌های درس با مشارکت بیست معلم، فراوانی و اثربخشی شیوه‌های نوآورانه در تقویت یادگیری انسان‌گرایانه را بررسی نمود. علاوه بر این، یک مداخله آزمایشی اثربخشی ابزارهای دیجیتال بازی‌محور را در حمایت از توسعه واژگان ارزیابی کرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو گروه معلمان و دانش‌آموزان نگرش مثبتی نسبت به آموزش زبان انسان‌گرایانه با حمایت فناوری اطلاعات و ارتباطات و راهبردهای بازی‌محور دارند. معلمان زبان انگلیسی نسبت به همتایان عربی خود، ادغام بیشتری از شیوه‌های نوآورانه نشان دادند. نتایج همچنین نشان می‌دهد که دانش‌آموزان در کلاس‌های انسان‌گرایانه مبتنی بر فناوری، انگیزه، مشارکت و تعامل بیشتری از خود نشان می‌دهند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که ترکیب آموزش انسان‌گرایانه با فناوری اطلاعات و ارتباطات و یادگیری بازی‌محور، رویکردی مؤثر برای آموزش زبان در عصر هوش مصنوعی به شمار می‌رود.

This study determined the impact of classroom management techniques on the academic performance of Grade 6 learners in public elementary schools in San Fabian, District II, Division of Pangasinan II during School Year 2024–2025. Specifically, it examined the level of impact of teacher-centered, student-centered, acceptance, assertive, behavior modification, and success classroom management techniques; determined whether there was a significant difference between the perceptions of teachers and school heads; identified the problems encountered by teachers; and proposed a plan of action to improve classroom management. The study employed a descriptive research design using a questionnaire as the primary data-gathering instrument. The respondents consisted of forty-six (46) Grade 6 teachers and fifteen (15) school heads from fifteen (15) public elementary schools. Findings revealed that the different classroom management techniques had a high level of impact on the academic performance of Grade 6 learners. No significant difference was found between the perceptions of teachers and school heads, indicating that their perceptions were generally similar. The most serious problems encountered by teachers included difficulty in integrating learning competencies, difficulty in using appropriate instructional strategies for multilevel groups, and learner absenteeism. Based on the findings, a plan of action was designed to improve the implementation of classroom management techniques and support the academic performance of Grade 6 learners.

این پژوهش تأثیر فنون مدیریت کلاس را بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم در مدارس ابتدایی دولتی منطقه دوم سن فابیان، ناحیه دوم پانگاسینان در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ تعیین کرد. به طور خاص، سطح تأثیر فنون مدیریت کلاس معلم‌محور، دانش‌آموزمحور، پذیرشی، قاطعانه، اصلاح رفتار و موفقیت را بررسی نمود؛ وجود تفاوت معنادار بین ادراکات معلمان و مدیران مدارس را تعیین کرد؛ مشکلاتی که معلمان با آن مواجه بودند را شناسایی نمود؛ و برنامه عملی برای بهبود مدیریت کلاس پیشنهاد داد. این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی با استفاده از پرسشنامه به عنوان ابزار اصلی گردآوری داده‌ها بهره برد. پاسخ‌دهندگان شامل چهل‌وشش (۴۶) معلم پایه ششم و پانزده (۱۵) مدیر مدرسه از پانزده (۱۵) مدرسه ابتدایی دولتی بودند. یافته‌ها نشان داد که فنون مختلف مدیریت کلاس تأثیر بالایی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم دارند. تفاوت معناداری بین ادراکات معلمان و مدیران مدارس مشاهده نشد و این امر نشان‌دهنده شباهت کلی دیدگاه‌های آنان بود. جدی‌ترین مشکلات گزارش‌شده توسط معلمان شامل دشواری در ادغام شایستگی‌های یادگیری، دشواری در استفاده از راهبردهای آموزشی مناسب برای گروه‌های چندسطحی و غیبت دانش‌آموزان بود. بر اساس یافته‌ها، برنامه عملی برای بهبود اجرای فنون مدیریت کلاس و حمایت از عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم طراحی شد.