achievement gap

Abstract Educational tracking shapes students’ learning opportunities, yet isolating its effects from prior selection remains a key challenge in large-scale assessment research. This study examines both the size and the mechanisms of academic-track advantages by integrating longitudinal population-level administrative data from INVALSI with school- and student-level indicators from PISA 2018 in Italy. Focusing on lyceums versus technical schools, we exploit rich pre-tracking information on achievement, socio-demographic background, and early attitudes, and apply entropy balancing to adjust for selection into tracks. Results show that achievement gaps at Grade 10 are large across domains, but substantially reduced once differences in prior competencies and backgrounds are accounted for. Nonetheless, a meaningful academic-track advantage persists after balancing. Decomposition analyses indicate that this residual gap is largely explained by differences in school environments, particularly classroom academic and SES composition alongside school climate, while instructional practices and organizational policies or school resources contribute little on average. The findings support a dual interpretation of tracking effects, combining cumulative selection and exposure to differentiated learning contexts, and highlight the value of linking administrative panels with international assessment data to study both outcomes and mechanisms of educational stratification.

This action research study examined the impact of interactive math games on engagement and achievement in a second-grade classroom at an urban Title I elementary school. Fourteen students participated in a six-week multiplication unit that integrated weekly math games alongside standard instruction. Data sources included pre- and post-tests, interest surveys, and understanding surveys. Results showed very high student engagement, moderate gains in conceptual understanding, and a positive trend in achievement scores, with most students demonstrating growth. Results suggest that game-based learning can support mathematical practices and may help address achievement gaps for students of color when thoughtfully implemented.

This research is motivated by the achievement gap between the Excellent Class and the Regular Class at MTs Negeri 1 Banjarnegara, with students in the Excellent Class demonstrating higher academic achievement. This gap makes it important to examine how the management of the Excellent Class program is planned, implemented, and evaluated to support student achievement. This study aims to analyze the management of teaching staff in the superior class program at the junior high school level. A qualitative case study approach was employed in this study. This research was conducted at MTs Negeri 1 Banjarnegara. The subjects of this study were the principal, the deputy principal for curriculum, and teachers. Data were collected through observation, interviews, and documentation. Data were analyzed interactively through data reduction, data presentation, and conclusion drawing. There are six processes of teaching staff management in the superior class program at MTs Negeri 1 Banjarnegara. First, collaboration carried out by MTs Negeri 1 Banjarnegara includes teacher recruitment tailored to the needs of each superior class program. Second, teaching staff development is designed comprehensively in each superior class program, such as curriculum training, teaching modules, assessments, workshops, and MGMP. Third, compensation has been provided by the madrasah to all teaching staff in the superior class program according to their contributions and proportionally. Fourth, integration is carried out by creating practical institutional policies that consider the role, capacity, and welfare of teaching staff. Fifth, maintenance carried out by MTs Negeri 1 Banjarnegara includes training, workshops, tarbawiyah trips, pilgrimages, awards, incentives, sufficient vacation time, and participation in national and international activities. Sixth, MTs Negeri 1 Banjarnegara manages the termination of teaching staff due to retirement, transfer, contract expiration, or other reasons through an approach that upholds the values ​​of respect and moral responsibility.

این پژوهش با انگیزه شکاف عملکردی میان کلاس ممتاز و کلاس عادی در مدرسه متوسطه دینی دولتی شماره ۱ بانجارنگارا انجام شده است؛ به‌گونه‌ای که دانش‌آموزان کلاس ممتاز، دستاوردهای تحصیلی بالاتری را نشان می‌دهند. این تفاوت، اهمیت بررسی نحوه برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی مدیریت برنامه کلاس ممتاز را برای حمایت از پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان برجسته می‌کند. هدف این مطالعه، تحلیل مدیریت کارکنان آموزشی در برنامه کلاس ممتاز در سطح متوسطه اول است. رویکرد مطالعه موردی کیفی در این پژوهش به‌کار رفته است. این پژوهش در مدرسه متوسطه دینی دولتی شماره ۱ بانجارنگارا انجام شده است. شرکت‌کنندگان این مطالعه شامل مدیر مدرسه، معاون آموزشی و معلمان بوده‌اند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها به‌صورت تعاملی از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری انجام گرفته است. شش فرایند مدیریت کارکنان آموزشی در برنامه کلاس ممتاز مدرسه متوسطه دینی دولتی شماره ۱ بانجارنگارا شناسایی شده است. نخست، همکاری که توسط مدرسه از طریق جذب معلم متناسب با نیازهای هر برنامه کلاس ممتاز انجام می‌شود. دوم، توسعه کارکنان آموزشی که به‌صورت جامع در هر برنامه کلاس ممتاز طراحی شده است، مانند آموزش برنامه درسی، ماژول‌های تدریس، ارزیابی‌ها، کارگاه‌ها و MGMP. سوم، جبران خدمات که توسط مدرسه به همه کارکنان آموزشی برنامه کلاس ممتاز متناسب با سهم و به‌صورت عادلانه ارائه می‌شود. چهارم، یکپارچه‌سازی که از طریق تدوین سیاست‌های نهادی عملیاتی با در نظر گرفتن نقش، ظرفیت و رفاه کارکنان آموزشی انجام می‌شود. پنجم، نگهداری که شامل آموزش، کارگاه‌ها، سفرهای تربیتی، زیارت، اعطای جوایز، مشوق‌ها، زمان کافی برای تعطیلات و مشارکت در فعالیت‌های ملی و بین‌المللی است. ششم، مدیریت خاتمه همکاری با کارکنان آموزشی به دلایل بازنشستگی، انتقال، اتمام قرارداد یا سایر دلایل از طریق رویکردی مبتنی بر احترام و مسئولیت اخلاقی صورت می‌گیرد.

Persistent educational inequalities related to gender, socioeconomic status (SES), and linguistic background remain significant challenges in Luxembourg's education system. Utilizing a repeated cross-sectional design, this study applies multilevel modeling to six annual cohorts (2014–2019) of Grade 3 students to examine whether classroom composition, teacher-student ratios, and a commune-level social index moderate achievement gaps in mathematics and German reading comprehension. Overall, main and interaction effects varied substantially across survey years, demonstrating marked temporal instability. While providing extra resources to disadvantaged communes showed consistent descriptive trends, contextual moderating effects, such as high teacher-to-student ratios or classroom SES homogeneity, were observed only sporadically in isolated years rather than as stable patterns over time. Furthermore, classroom language composition showed no reliable moderating effect across cohorts. These findings highlight the importance of evaluating contextual policy mechanisms across multiple years and caution against drawing sweeping conclusions from single-year snapshot data.

نابرابری‌های پایدار آموزشی مرتبط با جنسیت، وضعیت اجتماعی-اقتصادی (SES) و پیشینه زبانی همچنان چالش‌های مهمی در نظام آموزشی لوکزامبورگ به شمار می‌روند. این مطالعه با بهره‌گیری از طرح مقطعی مکرر و مدل‌سازی چندسطحی بر روی شش گروه سالانه (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹) از دانش‌آموزان پایه سوم، بررسی می‌کند که آیا ترکیب کلاس، نسبت معلم به دانش‌آموز و شاخص اجتماعی در سطح کمون، شکاف‌های پیشرفت در ریاضیات و درک مطلب زبان آلمانی را تعدیل می‌کنند یا خیر. به طور کلی، اثرات اصلی و تعاملی به طور قابل توجهی در سال‌های مختلف پیمایش متفاوت بودند و بی‌ثباتی زمانی چشمگیری را نشان دادند. در حالی که تخصیص منابع اضافی به کمون‌های محروم روندهای توصیفی ثابتی را نشان داد، اثرات تعدیل‌گری زمینه‌ای مانند نسبت بالای معلم به دانش‌آموز یا همگنی SES در کلاس تنها به طور پراکنده و در سال‌های منفرد مشاهده شد و به عنوان الگوهای پایدار در طول زمان ظاهر نشدند. علاوه بر این، ترکیب زبانی کلاس در میان گروه‌های مختلف، اثر تعدیل‌گری قابل اعتمادی نشان نداد. این یافته‌ها بر اهمیت ارزیابی سازوکارهای سیاستی زمینه‌ای در طول چندین سال تأکید می‌کنند و نسبت به نتیجه‌گیری‌های کلی بر اساس داده‌های مقطعی یک‌ساله هشدار می‌دهند.

Background Ensuring equal access to quality education is essential for building fair and inclusive societies. However, educational inequalities persist across and within European countries, despite numerous policy initiatives aimed at addressing them. Objectives This systematic review aims to identify and categorise variables of educational inequalities in European primary and secondary schools, focusing on studies with longitudinal or repeated cross-sectional designs. Methods Following PRISMA 2020 guidelines, 1,399 studies published from 1995 to 2024 in seven European languages were identified through Scopus, Google Scholar, repositories of international organisations and citation mining. After a two-step screening, 157 studies that met the predefined criteria were analysed in depth using a review matrix. Inter-rater reliability checks ensured consistency. Results Despite targeted policy measures to enhance fairness and inclusion, inequalities remain widespread across European schools. Findings highlight that educational inequalities are multifaceted and begin early in a child's educational path, often widening over time. Overall, 70 variables influencing educational inequalities were identified and organised into a schema of four clusters: student, family, teacher/school and system levels. Solid links were observed between academic achievement, school engagement and student well-being. Discussion Longitudinal and repeated cross-sectional data offer valuable insights into the variables of educational inequalities and into the roles they play as factors and predictors of unequal academic achievement. Socioeconomic and cultural status, along with other family-related variables, emerged as central predictors of achievement gaps, alongside student-level variables such as school engagement. Teacher and school-level factors, as well as system-level ones, also significantly influence the complex phenomenon of educational inequalities. Conclusions/implications The evidence from this literature review reveals solid links between academic achievement and student engagement, emphasising that policies to address inequalities must address not only socioeconomic and academic factors but also socio-emotional aspects, with targeted interventions for vulnerable groups. The findings also underscore the need to explore further how variables influencing educational inequalities interact over time, from early childhood education through secondary education, to inform evidence-based interventions for more equitable educational outcomes.

زمینه: تضمین دسترسی برابر به آموزش با کیفیت برای ساختن جوامع عادلانه و فراگیر ضروری است. با این حال، نابرابری‌های آموزشی در سراسر و درون کشورهای اروپایی علی‌رغم ابتکارات سیاستی متعدد برای رفع آن‌ها همچنان پابرجا هستند. اهداف: این مرور نظام‌مند با تمرکز بر مطالعات با طرح‌های طولی یا مقطعی تکرارشونده، به شناسایی و دسته‌بندی متغیرهای نابرابری‌های آموزشی در مدارس ابتدایی و متوسطه اروپا می‌پردازد. روش‌ها: با پیروی از دستورالعمل‌های PRISMA 2020، تعداد ۱۳۹۹ مطالعه منتشرشده از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۲۴ به زبان‌های اروپایی از طریق Scopus، Google Scholar، مخازن سازمان‌های بین‌المللی و استخراج ارجاعات شناسایی شد. پس از غربالگری دو مرحله‌ای، ۱۵۷ مطالعه که معیارهای از پیش تعیین‌شده را داشتند، با استفاده از ماتریس مرور به‌طور عمیق تحلیل شدند. بررسی پایایی بین ارزیابان برای اطمینان از انسجام انجام شد. یافته‌ها: علی‌رغم اقدامات سیاستی هدفمند برای ارتقای عدالت و فراگیری، نابرابری‌ها در مدارس اروپایی همچنان گسترده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که نابرابری‌های آموزشی چندوجهی بوده و از ابتدای مسیر آموزشی کودک آغاز شده و اغلب در طول زمان افزایش می‌یابد. در مجموع، ۷۰ متغیر مؤثر بر نابرابری‌های آموزشی شناسایی و در قالب چهار خوشه در سطوح دانش‌آموز، خانواده، معلم/مدرسه و نظام سازمان‌دهی شدند. پیوندهای محکمی میان عملکرد تحصیلی، مشارکت مدرسه‌ای و بهزیستی دانش‌آموز مشاهده شد. بحث: داده‌های طولی و مقطعی تکرارشونده بینش‌های ارزشمندی درباره متغیرهای نابرابری‌های آموزشی و نقش آن‌ها به عنوان عوامل و پیش‌بینی‌کننده‌های عملکرد تحصیلی نابرابر ارائه می‌دهد. وضعیت اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی، همراه با سایر متغیرهای مرتبط با خانواده، به عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های مرکزی شکاف عملکرد تحصیلی، در کنار متغیرهای سطح دانش‌آموز مانند مشارکت مدرسه‌ای ظاهر شدند. عوامل سطح معلم و مدرسه، همچنین عوامل سطح نظام نیز به طور معناداری بر پدیده پیچیده نابرابری‌های آموزشی تأثیرگذارند. نتیجه‌گیری/پیامدها: شواهد این مرور ادبیات پیوندهای محکمی میان عملکرد تحصیلی و مشارکت دانش‌آموز نشان می‌دهد و تأکید می‌کند که سیاست‌های مقابله با نابرابری‌ها باید نه تنها عوامل اقتصادی-اجتماعی و تحصیلی، بلکه جنبه‌های اجتماعی-هیجانی را نیز با مداخلات هدفمند برای گروه‌های آسیب‌پذیر مدنظر قرار دهند. یافته‌ها همچنین بر ضرورت بررسی بیشتر نحوه تعامل متغیرهای مؤثر بر نابرابری‌های آموزشی در طول زمان، از آموزش دوران کودکی تا متوسطه، برای اطلاع‌رسانی به مداخلات مبتنی بر شواهد جهت نتایج آموزشی عادلانه‌تر تأکید دارد.