sexual minority youth

LGBTQ+ adolescents face more substance use risk than straight peers; however, within-group differences remain understudied. This study analyzed 2023 Youth Risk Behavior Survey data to compare alcohol and cannabis use between bisexual adolescents and their peers. Bisexual adolescents were 1.31x as likely to use alcohol as peers identifying “some other way” (95% CI [1.01, 1.52]). Cannabis use was 1.57x as likely among bisexual adolescents as straight adolescents (95% CI [1.48, 1.64]), 1.30x as likely as lesbian/gay adolescents (95% CI [1.02, 1.50]), and 1.64x as likely as peers unsure of their sexual identity (95% CI [1.46, 1.76]). Use of both substances was 1.54x as likely among bisexual adolescents as straight peers (95% CI [1.47, 1.61]) and 1.28x as likely as peers unsure of their sexual identity (95% CI [1.04, 1.45]). Findings support elevated cannabis use risk among bisexual adolescents. Bisexual-specific stressor awareness may enhance adolescent cannabis use prevention and reduction efforts.

نوجوانان LGBTQ+ با خطر بیشتری برای مصرف مواد نسبت به همسالان دگرجنس‌گرا مواجه هستند؛ با این حال، تفاوت‌های درون‌گروهی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. این پژوهش داده‌های پیمایش رفتارهای پرخطر نوجوانان سال ۲۰۲۳ را برای مقایسه مصرف الکل و کانابیس بین نوجوانان دوجنس‌گرا و همسالان آن‌ها تحلیل کرد. احتمال مصرف الکل در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۳۱ برابر بیشتر از همسالانی بود که هویت جنسی خود را «به گونه‌ای دیگر» اعلام کرده بودند (۹۵٪ CI [1.01, 1.52]). احتمال مصرف کانابیس در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۵۷ برابر بیشتر از نوجوانان دگرجنس‌گرا (۹۵٪ CI [1.48, 1.64])، ۱٫۳۰ برابر بیشتر از نوجوانان همجنس‌گرا/لزبین (۹۵٪ CI [1.02, 1.50]) و ۱٫۶۴ برابر بیشتر از همسالانی بود که نسبت به هویت جنسی خود مطمئن نبودند (۹۵٪ CI [1.46, 1.76]). احتمال مصرف هر دو ماده در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۵۴ برابر بیشتر از همسالان دگرجنس‌گرا (۹۵٪ CI [1.47, 1.61]) و ۱٫۲۸ برابر بیشتر از همسالانی بود که نسبت به هویت جنسی خود مطمئن نبودند (۹۵٪ CI [1.04, 1.45]). یافته‌ها نشان‌دهنده افزایش خطر مصرف کانابیس در میان نوجوانان دوجنس‌گرا است. آگاهی از عوامل استرس‌زای خاص دوجنس‌گرایان می‌تواند تلاش‌ها برای پیشگیری و کاهش مصرف کانابیس در نوجوانان را بهبود بخشد.

This study assessed whether associations between suicidality, victimization, and hopelessness varied across heterosexual, bisexual, homosexual, and unsure-orientation youth. Data comprised 20,367 complete cases drawn from the 2015-2023 Youth Risk Behavior Surveillance System. Overlap propensity score weights balanced more than 40 suicidality-related covariates (e.g., gender, age, race/ethnicity, health behaviors, substance use, and risk-seeking behaviors) across groups. Weighted logistic regressions estimated group differences and tested sexual orientation by stressor interactions. After weighting, bisexual, homosexual, and unsure-orientation youth exhibited significantly higher odds of suicidal ideation and planning compared to heterosexual peers (ORs = 2.06-4.19), though adjusted differences in suicide attempts were varied (ORs = 0.89-1.46). While victimization and hopelessness were robustly associated with ideation and planning across all groups (ORs = 1.73-3.32), their associations with suicide attempts were inconsistent (ORs = 0.32-1.45). Interaction analyses between sexual orientation and these stressors showed inconsistent results (ORs = 0.54-1.69), suggesting that, the impact of victimization and hopelessness may not vary uniformly by orientation. Supplementary analyses of 2023 data indicated that among transgender youth, victimization had a weaker association with suicide outcomes (ORs = 0.56-0.99), whereas hopelessness was more strongly correlated with ideation and planning (ORs = 1.46-5.73). These transgender-specific estimates should be interpreted with caution due to small subgroup size and limited covariate overlap. Together, these findings highlight heterogeneity in suicidality across sexual-orientation groups and emphasize the need for longitudinal research with richer contextual and biological measures to clarify mechanisms and subgroup-specific risk and protective factors.

این مطالعه بررسی کرد که آیا ارتباط میان خودکشی‌گرایی، قربانی‌شدن و ناامیدی در میان نوجوانان دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا، همجنس‌گرا و دارای گرایش نامطمئن متفاوت است یا خیر. داده‌ها شامل ۲۰٬۳۶۷ مورد کامل از سامانه پایش رفتارهای پرخطر جوانان در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ بود. وزن‌دهی امتیاز گرایش همپوشان بیش از ۴۰ متغیر مرتبط با خودکشی‌گرایی (مانند جنسیت، سن، نژاد/قومیت، رفتارهای سلامت، مصرف مواد و رفتارهای خطرپذیر) را در میان گروه‌ها متعادل کرد. رگرسیون‌های لجستیک وزن‌دهی‌شده تفاوت‌های گروهی را برآورد کرده و تعامل گرایش جنسی با عوامل استرس‌زا را آزمودند. پس از وزن‌دهی، نوجوانان دوجنس‌گرا، همجنس‌گرا و با گرایش نامطمئن نسبت به همتایان دگرجنس‌گرا احتمال معنادار بیشتری برای افکار خودکشی و برنامه‌ریزی برای خودکشی نشان دادند (ORs = 2.06-4.19)، اگرچه تفاوت‌های تعدیل‌شده در اقدام به خودکشی متغیر بود (ORs = 0.89-1.46). در حالی که قربانی‌شدن و ناامیدی با افکار خودکشی و برنامه‌ریزی برای خودکشی در همه گروه‌ها ارتباط قوی داشتند (ORs = 1.73-3.32)، ارتباط آن‌ها با اقدام به خودکشی ناسازگار بود (ORs = 0.32-1.45). تحلیل‌های تعاملی میان گرایش جنسی و این عوامل استرس‌زا نتایج ناسازگاری نشان داد (ORs = 0.54-1.69) که حاکی از آن است که تأثیر قربانی‌شدن و ناامیدی ممکن است به طور یکنواخت بر اساس گرایش جنسی متفاوت نباشد. تحلیل‌های تکمیلی داده‌های ۲۰۲۳ نشان داد که در میان نوجوانان تراجنسیتی، قربانی‌شدن ارتباط ضعیف‌تری با پیامدهای خودکشی داشت (ORs = 0.56-0.99)، در حالی که ناامیدی با افکار خودکشی و برنامه‌ریزی برای خودکشی همبستگی قوی‌تری داشت (ORs = 1.46-5.73). این برآوردهای خاص تراجنسیتی به دلیل اندازه کوچک زیرگروه و همپوشانی محدود متغیرها باید با احتیاط تفسیر شود. این یافته‌ها ناهمگونی خودکشی‌گرایی در میان گروه‌های مختلف گرایش جنسی را برجسته کرده و بر نیاز به پژوهش‌های طولی با سنجه‌های غنی‌تر زمینه‌ای و زیستی برای روشن شدن سازوکارها و عوامل خطر و محافظت‌کننده ویژه زیرگروه‌ها تأکید می‌کند.