cognitive ability

Human cognition is unique. Our large brains and advanced cognitive skills indicate intense selection following the divergence from other hominins. Theoretical models and empirical data from the last few decades suggest that human intelligence primarily serves a social function. However, explaining precisely how human cognition is adapted for navigating the complexities of social life has proved challenging. This preregistered study empirically examines the recently proposed Coalitional Intelligence Hypothesis , which posits that the behavioral effects of human intelligence evolved as reliable signals of coalitional value, facilitating adaptive reciprocal exchanges of status and cognitive-computational services. This study also introduces the first Norwegian translation of the International Cognitive Ability Resource 16-Item Sample Test (ICAR-16), which we developed for use as our cognitive ability measure. Analysing a new dyadic dataset using the actor-partner interdependence mediation model, we found that coalitional value, operationalized in terms of ability to coordinate a group, fully mediates status allocated based on cognitive ability. These findings provide initial empirical support for the Coalitional Intelligence Hypothesis.

شناخت انسانی منحصر به فرد است. مغز بزرگ ما و مهارت‌های پیشرفته شناختی نشان‌دهنده انتخاب شدید پس از انشعاب از سایر هومینین‌ها است. مدل‌های نظری و داده‌های تجربی چند دهه اخیر نشان می‌دهند که هوش انسانی عمدتاً کارکردی اجتماعی دارد. با این حال، توضیح دقیق اینکه چگونه شناخت انسانی برای پیمایش پیچیدگی‌های زندگی اجتماعی سازگار شده است، چالش‌برانگیز بوده است. این مطالعه پیش‌ثبت‌شده به‌طور تجربی فرضیه هوش ائتلافی را که اخیراً مطرح شده است، بررسی می‌کند؛ این فرضیه بیان می‌کند که اثرات رفتاری هوش انسانی به عنوان نشانه‌های قابل اعتماد ارزش ائتلافی تکامل یافته‌اند و تبادلات متقابل سازگارانه منزلت و خدمات شناختی-محاسباتی را تسهیل می‌کنند. این مطالعه همچنین نخستین ترجمه نروژی آزمون نمونه ۱۶ ماده‌ای منبع بین‌المللی توانایی شناختی (ICAR-16) را معرفی می‌کند که ما آن را به عنوان سنجه توانایی شناختی خود توسعه دادیم. با تحلیل یک مجموعه داده دوتایی جدید با استفاده از مدل میانجی‌گری وابستگی بازیگر-شریک، دریافتیم که ارزش ائتلافی که بر اساس توانایی هماهنگی یک گروه عملیاتی شده است، به‌طور کامل میانجی‌گری تخصیص منزلت بر اساس توانایی شناختی را انجام می‌دهد. این یافته‌ها شواهد تجربی اولیه‌ای را برای فرضیه هوش ائتلافی فراهم می‌کند.

BACKGROUND: Cognitive emotion regulation may play an important role in psychological resilience; however, its association with resilience may be influenced by various factors, including cognitive ability and psychiatric symptoms. We examined whether specific cognitive emotion-regulation strategies remained associated with resilience after accounting for these factors. METHODS: We analyzed the data of 149 healthy young adults. Psychological resilience and cognitive emotion-regulation strategies were assessed using the Connor-Davidson Resilience Scale and Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ). Partial correlation analyses were performed after adjusting for demographic characteristics; full-scale intelligence quotient; and symptoms of depression, anxiety, and attention-deficit/hyperactivity disorder. In the multiple regression model, all nine CERQ subscales were entered simultaneously with these covariates, and a stepwise model was used for the exploratory analysis. RESULTS: After full adjustment, the five adaptive strategies and rumination were positively associated with resilience and remained significant after Holm correction, whereas self-blame showed only a nominal association that did not survive the correction. Positive reappraisal (r=0.691) and refocus on planning (r=0.655) showed the strongest associations. In the regression model, only positive reappraisal (β=0.348, p<0.001) and refocus on planning (β=0.289, p<0.001) were independently associated with higher resilience (adjusted R²=0.627), and the exploratory stepwise model retained both strategies. CONCLUSION: Positive reappraisal and refocus on planning showed robust associations with psychological resilience after adjusting for demographic, cognitive, and psychological factors. Adaptive reinterpretation of stressful experiences and goal-directed planning may represent particularly relevant cognitive emotion-regulation correlates of psychological resilience.

زمینه: تنظیم هیجان شناختی ممکن است نقش مهمی در تاب‌آوری روان‌شناختی ایفا کند؛ با این حال، ارتباط آن با تاب‌آوری ممکن است تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله توانایی شناختی و علائم روان‌پزشکی قرار گیرد. ما بررسی کردیم که آیا راهبردهای خاص تنظیم هیجان شناختی پس از کنترل این عوامل همچنان با تاب‌آوری مرتبط باقی می‌مانند یا خیر. روش‌ها: داده‌های ۱۴۹ بزرگسال جوان سالم مورد تحلیل قرار گرفت. تاب‌آوری روان‌شناختی و راهبردهای تنظیم هیجان شناختی با استفاده از مقیاس تاب‌آوری Connor-Davidson و پرسشنامه تنظیم هیجان شناختی (CERQ) ارزیابی شد. تحلیل‌های همبستگی جزئی پس از تعدیل برای ویژگی‌های جمعیت‌شناختی؛ بهره هوشی مقیاس کامل؛ و علائم افسردگی، اضطراب و اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی انجام شد. در مدل رگرسیون چندگانه، هر ۹ زیرمقیاس CERQ به طور همزمان همراه با این متغیرهای کمکی وارد شدند و برای تحلیل اکتشافی از مدل گام‌به‌گام استفاده شد. یافته‌ها: پس از تعدیل کامل، پنج راهبرد سازگارانه و نشخوار فکری با تاب‌آوری ارتباط مثبت داشتند و پس از اصلاح هولم همچنان معنادار باقی ماندند، در حالی که سرزنش خود تنها ارتباط اسمی نشان داد که پس از اصلاح معنادار نبود. بازنگری مثبت (r=0.691) و تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی (r=0.655) قوی‌ترین ارتباط را نشان دادند. در مدل رگرسیون، تنها بازنگری مثبت (β=0.348, p<0.001) و تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی (β=0.289, p<0.001) به طور مستقل با تاب‌آوری بالاتر مرتبط بودند (R² تعدیل‌شده=0.627) و مدل اکتشافی گام‌به‌گام هر دو راهبرد را حفظ کرد. نتیجه‌گیری: بازنگری مثبت و تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی پس از تعدیل برای عوامل جمعیت‌شناختی، شناختی و روان‌شناختی ارتباط قوی با تاب‌آوری روان‌شناختی نشان دادند. تفسیر سازگارانه تجارب استرس‌زا و برنامه‌ریزی هدف‌محور ممکن است به‌عنوان همبسته‌های شناختی تنظیم هیجان به‌ویژه مرتبط با تاب‌آوری روان‌شناختی مطرح باشند.

Support for the growing population of family caregivers in the United States remains a challenging public health issue. With a limited workforce to support families coping with chronic and degenerative conditions, caregivers are turning to individualized approaches to gain information and emotional support. One approach that may be gaining popularity in caregiving support is the use of Artificial Intelligence (AI) chatbots. This study examined caregivers' awareness and general use of AI chatbots, their use of AI chatbots for caregiving purposes, and variations in these outcomes by individual characteristics (e.g., the Big 5 personality traits, internet literacy, cognitive ability) and caregiving contextual factors (e.g., caregiving relationship, caregiving stress, the health condition of the care recipient). To this end, we used one of the waves of the Understanding America Study-Caregiving Lifecourse Experiences Assessed in Real-time (UAS-CLEAR), a longitudinal study of caregivers in the U.S. The sample consisted of 1,300 caregivers, with data collected between August and October 2025. We employed a cross-sectional, mixed-methods design, combining quantitative analysis of structured survey items with thematic coding of open-ended responses. Of the 487 respondents who reported being AI chatbot users, 25% used the technology for caregiving. Those who were more likely to use AI for caregiving were higher in openness, lower in internet literacy, lower in cognitive ability, helped with more caregiving tasks, and were more uncertain in their caregiving role. Over half (58%) used AI chatbots for information about caregiving, 34% for emotional support related to caregiving, and 37% reported other uses. Open-ended responses about individuals' experiences using AI chatbots for caregiving also revealed that the most common reason for use was information seeking. In addition, caregivers found the chatbot support to be useful, while acknowledging some limitations of their use. Future research should examine perceptions of AI chatbots among non-users, the mechanisms linking individual traits to caregiving-related chatbot use, and the longitudinal effects of such use on caregiver well-being.

حمایت از جمعیت رو به رشد مراقبان خانوادگی در ایالات متحده همچنان یک مسئله چالش‌برانگیز در حوزه سلامت عمومی است. با توجه به نیروی کار محدود برای حمایت از خانواده‌هایی که با شرایط مزمن و تحلیل‌برنده مواجه هستند، مراقبان به رویکردهای فردی برای کسب اطلاعات و حمایت عاطفی روی آورده‌اند. یکی از رویکردهایی که ممکن است در حمایت از مراقبان محبوبیت بیشتری پیدا کند، استفاده از چت‌بات‌های هوش مصنوعی (AI) است. این مطالعه به بررسی آگاهی و استفاده کلی مراقبان از چت‌بات‌های هوش مصنوعی، استفاده آن‌ها از چت‌بات‌های هوش مصنوعی برای اهداف مراقبتی، و تفاوت‌های این پیامدها بر اساس ویژگی‌های فردی (مانند پنج عامل بزرگ شخصیت، سواد اینترنتی، توانایی شناختی) و عوامل زمینه‌ای مراقبت (مانند نوع رابطه مراقبتی، استرس مراقبت، وضعیت سلامت دریافت‌کننده مراقبت) پرداخت. بدین منظور، یکی از موج‌های مطالعه Understanding America Study-Caregiving Lifecourse Experiences Assessed in Real-time (UAS-CLEAR)، که یک مطالعه طولی درباره مراقبان در ایالات متحده است، مورد استفاده قرار گرفت. نمونه شامل ۱۳۰۰ مراقب بود و داده‌ها بین اوت و اکتبر ۲۰۲۵ جمع‌آوری شد. ما از یک طرح مقطعی با روش‌های ترکیبی استفاده کردیم که تحلیل کمی پرسش‌های ساختاریافته پرسشنامه را با کدگذاری تماتیک پاسخ‌های باز ترکیب می‌کرد. از میان ۴۸۷ پاسخ‌دهنده‌ای که گزارش کردند کاربر چت‌بات هوش مصنوعی هستند، ۲۵٪ از این فناوری برای مراقبت استفاده کردند. افرادی که احتمال بیشتری داشت از هوش مصنوعی برای مراقبت استفاده کنند، در باز بودن بالاتر، در سواد اینترنتی پایین‌تر، در توانایی شناختی پایین‌تر، در انجام وظایف مراقبتی بیشتر و در نقش مراقبتی خود نامطمئن‌تر بودند. بیش از نیمی (۵۸٪) از چت‌بات‌های هوش مصنوعی برای کسب اطلاعات درباره مراقبت، ۳۴٪ برای حمایت عاطفی مرتبط با مراقبت و ۳۷٪ برای سایر کاربردها استفاده کردند. پاسخ‌های باز درباره تجربه افراد از استفاده از چت‌بات‌های هوش مصنوعی برای مراقبت نیز نشان داد که رایج‌ترین دلیل استفاده، جستجوی اطلاعات بوده است. علاوه بر این، مراقبان حمایت چت‌بات را مفید یافتند، در حالی که به برخی محدودیت‌های استفاده از آن نیز اذعان داشتند. پژوهش‌های آتی باید به بررسی ادراکات نسبت به چت‌بات‌های هوش مصنوعی در میان غیرکاربران، سازوکارهای پیونددهنده ویژگی‌های فردی با استفاده مراقبتی از چت‌بات و اثرات طولی چنین استفاده‌ای بر بهزیستی مراقبان بپردازند.