facial attractiveness

People perceive more symmetrical individuals as more attractive; therefore, facial symmetry has been linked to mate selection. Being perceived as more attractive could also increase women's indirect reproductive benefits that would follow from pronounced sexuality and enhanced mating. Sexuality can be examined either as long-term, through sociosexual orientation, or through current sexual activity and desire. This study explored the relationship between facial asymmetry and female sexuality, while taking into account a relationship status and, due to the potential differences in facial asymmetry between female from rural and urban areas, the place of residence. Long-term sexuality was measured with the three subscales of the Sociosexual Orientation Inventory (SOI-R): Behavior, Attitude, and Desire. Current sexual activity and desire were assessed with questions about their frequency and intensity (based on the Female Sexual Function Index). Simple correlations revealed a weak, negative association between facial asymmetry and the number of sexual partners in the last year (ρ = - .23, 95% CI [- 0.45, 0.01], p = .047), SOI Attitude (ρ = - .25, 95% CI [- 0.44, - 0.03], p = .031), and sexual desire (ρ = - .21, 95% CI [- 0.43, - 0,00], p = .082). However, these effects were no longer significant after including place of residence as a confounder (.42 < p < .91). These results highlight the importance of external conditions when investigating correlates of facial asymmetry.

افراد، افراد متقارن‌تر را جذاب‌تر ادراک می‌کنند؛ بنابراین، تقارن چهره با انتخاب همسر مرتبط دانسته شده است. ادراک شدن به عنوان فردی جذاب‌تر می‌تواند منافع غیرمستقیم تولیدمثلی زنان را که ناشی از تمایلات جنسی برجسته و افزایش جفت‌یابی است، افزایش دهد. تمایلات جنسی را می‌توان هم به صورت بلندمدت، از طریق جهت‌گیری اجتماعی-جنسی، و هم از طریق فعالیت و میل جنسی فعلی بررسی کرد. این مطالعه به بررسی رابطه بین عدم تقارن چهره و تمایلات جنسی زنان، با در نظر گرفتن وضعیت رابطه و محل سکونت (به دلیل تفاوت‌های احتمالی در عدم تقارن چهره بین زنان مناطق روستایی و شهری) پرداخت. تمایلات جنسی بلندمدت با استفاده از سه خرده‌مقیاس پرسشنامه جهت‌گیری اجتماعی-جنسی (SOI-R): رفتار، نگرش و میل، سنجیده شد. فعالیت و میل جنسی فعلی با سؤالاتی درباره فراوانی و شدت آن‌ها (بر اساس شاخص عملکرد جنسی زنان) ارزیابی شد. همبستگی‌های ساده، ارتباط منفی و ضعیفی را بین عدم تقارن چهره و تعداد شرکای جنسی در سال گذشته (ρ = - .23, 95% CI [- 0.45, 0.01], p = .047)، نگرش SOI (ρ = - .25, 95% CI [- 0.44, - 0.03], p = .031)، و میل جنسی (ρ = - .21, 95% CI [- 0.43, - 0,00], p = .082) نشان داد. با این حال، پس از وارد کردن محل سکونت به عنوان متغیر مخدوش‌کننده، این اثرات دیگر معنادار نبودند (.42 < p < .91). این نتایج بر اهمیت شرایط بیرونی در بررسی همبسته‌های عدم تقارن چهره تأکید می‌کند.