life skills education

Purpose: This study aimed to compare the effectiveness of Compassion-Focused Acceptance and Commitment Therapy and Schema-Integrated Acceptance and Commitment Therapy on body image and sexual relationship quality in women with breast cancer in Hamadan. Methods and Materials: This applied quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a two-month follow-up, two experimental groups, and one active control group. The statistical population consisted of women with breast cancer attending the Health Donors Association of Hamadan Province during 2025–2026. Sixty eligible women were selected through convenience sampling and randomly assigned to three groups of 20 participants. Following attrition, the final sample comprised 50 women, including 17 in the Compassion-Focused Acceptance and Commitment Therapy group, 16 in the Schema-Integrated Acceptance and Commitment Therapy group, and 17 in the control group. The experimental groups received 10 weekly 90-minute group sessions of their respective interventions, while the control group received five weekly 60-minute health and life-skills education sessions. Data were collected using the Objectified Body Consciousness Scale and the Sexual Quality of Life–Female Questionnaire. Data were analyzed in SPSS version 26 using multivariate and univariate analyses of covariance and Bonferroni-adjusted pairwise comparisons. Findings: Multivariate analysis showed a significant overall effect of treatment condition on the combined dependent variables, Pillai’s Trace = 0.592, F(4, 90) = 9.468, p < 0.001, partial η² = 0.296. Significant group effects were found for body image, F(2, 45) = 20.691, p < 0.001, partial η² = 0.482, and sexual relationship quality, F(2, 45) = 16.250, p < 0.001, partial η² = 0.419. Bonferroni comparisons indicated that both interventions were significantly more effective than the control condition on both outcomes. Compassion-Focused Acceptance and Commitment Therapy was also significantly more effective than Schema-Integrated Acceptance and Commitment Therapy for body image, p = 0.006, and sexual relationship quality, p = 0.031. Conclusion: Both interventions were effective in improving body image and sexual relationship quality among women with breast cancer, although Compassion-Focused Acceptance and Commitment Therapy demonstrated greater effectiveness and may therefore be particularly useful in psycho-oncological rehabilitation following breast cancer treatment.

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با محوریت شفقت و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یکپارچه با طرحواره بر تصویر بدنی و کیفیت رابطه جنسی زنان مبتلا به سرطان پستان در همدان انجام شد. روش‌ها و مواد: این مطالعه کاربردی از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با پیگیری دو ماهه، دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل فعال بود. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه‌کننده به انجمن اهداکنندگان سلامت استان همدان در سال‌های 2025 تا 2026 بود. شصت زن واجد شرایط به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 20 نفره گمارده شدند. پس از ریزش، نمونه نهایی شامل 50 زن بود که 17 نفر در گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با محوریت شفقت، 16 نفر در گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یکپارچه با طرحواره و 17 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. گروه‌های آزمایشی هر یک 10 جلسه گروهی 90 دقیقه‌ای درمان مربوطه را دریافت کردند و گروه کنترل 5 جلسه 60 دقیقه‌ای آموزش سلامت و مهارت‌های زندگی را گذراند. داده‌ها با استفاده از مقیاس آگاهی بدنی عینی‌شده و پرسشنامه کیفیت زندگی جنسی زنان گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره و مقایسه‌های زوجی با اصلاح بونفرونی انجام گرفت. یافته‌ها: تحلیل چندمتغیره اثر کلی معناداری برای شرایط درمان بر متغیرهای وابسته ترکیبی نشان داد (Pillai’s Trace = 0.592, F(4, 90) = 9.468, p < 0.001, η² جزئی = 0.296). اثر گروه برای تصویر بدنی (F(2, 45) = 20.691, p < 0.001, η² جزئی = 0.482) و کیفیت رابطه جنسی (F(2, 45) = 16.250, p < 0.001, η² جزئی = 0.419) معنادار بود. مقایسه‌های بونفرونی نشان داد هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل در هر دو پیامد اثربخشی بیشتری داشتند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با محوریت شفقت نسبت به درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یکپارچه با طرحواره در بهبود تصویر بدنی (p = 0.006) و کیفیت رابطه جنسی (p = 0.031) اثربخشی بیشتری داشت. نتیجه‌گیری: هر دو مداخله در بهبود تصویر بدنی و کیفیت رابطه جنسی زنان مبتلا به سرطان پستان مؤثر بودند، هرچند درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با محوریت شفقت اثربخشی بیشتری نشان داد و می‌تواند به‌ویژه در بازتوانی روان‌آنکولوژیک پس از درمان سرطان پستان مفید باشد.

Life Skills Education (LSE) is now a crucial element of holistic learning in the 21st century, with the focus on the socio-emotional, cognitive, and behavioural progression among students. LSE is of special importance in the context of Eklavya Model Residential Schools (EMRS) as the schools cater to the needs of Scheduled Tribe (ST) students, where socio-cultural, linguistic, and economic issues impact them. This qualitative research which has been sponsored by the Indian Council of Social Science Research (ICSSR) under the major and minor research project for the session 2024-2025 investigated the opinions and best practices as well as assessment methods of teachers in reference to LSE in EMRS, even as the study explored the connection between tribal culture and the development of life skills. The semi-structured interviews were used to collect data on 20 EMRS teachers in Uttar Pradesh and Madhya Pradesh and were analysed thematically. The results of the study indicate that educators have a general perception of what life skills entail and how LSE is significant in equipping students to address real-life issues. The attitude of teachers towards the inclusion of LSE in the school curricula was positive, and the approaches that were considered to be effective were group activities, role-play, and collaborative learning. There exist gaps, though, arising because of insufficient training, no formal teaching modules and no formal assessment techniques. The research recommends the significance of culturally contextualised pedagogies, teacher capacity building and well-organised assessment frameworks to reinforce the LSE delivery and guarantee effective socio-emotional development in tribal students.

آموزش مهارت‌های زندگی (LSE) در قرن بیست‌ویکم به عنوان یکی از عناصر اساسی یادگیری جامع مطرح است و بر پیشرفت اجتماعی-هیجانی، شناختی و رفتاری دانش‌آموزان تمرکز دارد. اهمیت LSE در زمینه مدارس شبانه‌روزی مدل اکلوییا (EMRS) به‌ویژه برجسته است، زیرا این مدارس به نیازهای دانش‌آموزان اقوام ثبت‌شده (ST) می‌پردازند که مسائل اجتماعی-فرهنگی، زبانی و اقتصادی بر آن‌ها تأثیرگذار است. این پژوهش کیفی که با حمایت شورای تحقیقات علوم اجتماعی هند (ICSSR) در قالب پروژه‌های پژوهشی عمده و فرعی برای سال تحصیلی 2024-2025 انجام شده است، به بررسی دیدگاه‌ها و بهترین شیوه‌ها و همچنین روش‌های ارزیابی معلمان در ارتباط با LSE در EMRS پرداخته و همچنین ارتباط میان فرهنگ قبیله‌ای و توسعه مهارت‌های زندگی را مورد مطالعه قرار داده است. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 20 معلم EMRS در ایالت‌های اوتار پرادش و مادیا پرادش استفاده شد و داده‌ها به روش تحلیل تماتیک بررسی گردید. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که معلمان درک کلی از ماهیت مهارت‌های زندگی و اهمیت LSE در تجهیز دانش‌آموزان برای مواجهه با مسائل واقعی زندگی دارند. نگرش معلمان نسبت به گنجاندن LSE در برنامه درسی مدارس مثبت بوده و رویکردهایی مانند فعالیت‌های گروهی، ایفای نقش و یادگیری مشارکتی مؤثر تلقی شده‌اند. با این حال، شکاف‌هایی به دلیل آموزش ناکافی، نبود ماژول‌های آموزشی رسمی و فقدان تکنیک‌های ارزیابی رسمی وجود دارد. پژوهش بر اهمیت روش‌های آموزشی بومی‌سازی‌شده، توانمندسازی معلمان و چارچوب‌های ارزیابی منسجم برای تقویت ارائه LSE و تضمین رشد اجتماعی-هیجانی مؤثر در دانش‌آموزان قبیله‌ای تأکید می‌کند.