anxiolytics

BACKGROUND: Understanding prescription trends and costs of psychotropic drugs is essential to inform mental healthcare policy and practice. However, comprehensive national evidence across psychotropic drug classes is limited, and little is known on how prescription volumes changed during the COVID-19 pandemic. AIMS: We examined prescription trends and costs of psychotropic drugs in the UK and assessed changes in prescription volumes following the onset of the COVID-19 pandemic. METHOD: We analysed national Prescription Cost Analysis data from 2013 to 2023, for six major psychotropic drug classes. Annual prescription volumes, total costs and average costs per drug were estimated. Linear regression was used to assess temporal trends and changes in prescription volume during the pandemic years. Costs were adjusted for inflation to 2023 prices. RESULTS: Between 2013 and 2023, psychotropic prescriptions grew 4% (95% CI 3.9-4.2) annually. Prescriptions for antidepressants, antipsychotics, stimulants and anti-dementia drugs increased, but not for hypnotics and anxiolytics and drugs used in substance dependence. In contrast, total costs declined by approximately £328 million, and the average cost per drug dropped from £11 to £5.9. Prescription volume remained unchanged during the pandemic years, except for anti-dementia medications, which showed an annual reduction of 17.2% (95% CI 7.8-26.6) relative to the underlying temporal trend during the study period. CONCLUSIONS: Our observed rising prescription trend is consistent with global evidence on availability and use of psychotropic drugs. Furthermore, we found a decrease both in total drug costs and average costs per drug.

Purpose To evaluate trends in psychotropic prescription rates (PRs) in a Peruvian general hospital during and after the COVID-19 pandemic. Materials and methods We conducted an interrupted time-series (ITS) study using routinely collected clinical data from hospitalized patients with psychiatric diagnoses between September 2020 and December 2024. Psychotropic PRs, defined as the number of weekly psychotropic prescriptions per 1,000 psychiatric consultations, were calculated overall and by subclass: antidepressants (N06A), antipsychotics (N05A), anxiolytics (N05B), and mood stabilizers (N05AN01/N03A). For ITS analysis, the study period was divided into six predefined phases (two waves, three relaxation phases, and one post-pandemic phase) based on COVID-19 mortality and transmission trends in Peru. Segmented regression models were applied to estimate phase-specific level and slope changes. Results A total of 6,151 patients were included. The overall psychotropic PR was higher during the post-pandemic period compared with the pandemic period (1,308 vs. 1,254; p = 0.023). ITS analyses showed a significant downward trend in overall psychotropic prescribing during phase 1 (post-first wave stabilization, β = −25.53; 95% CI = −43.82 to −7.01; p = 0.007), followed by a structural break in phase 2 (second pandemic wave) with an abrupt level increase (β = 295.53; 95% CI = 60.48 to 530.57; p = 0.014) and slope reversal (β = 23.79; 95% CI = 3.33 to 44.26; p = 0.016), after which prescribing stabilized. A similar temporal pattern was observed for antidepressant PR. Anxiolytic PR displayed a transient upward slope change in phase 2 (β = 14.15; 95% CI = 1.80 to 26.50; p = 0.01), whereas antipsychotic and mood stabilizer prescribing remained stable across phases. Conclusions Overall psychotropic prescribing showed phase-specific disruption followed by structural rebound and subsequent stabilization across the COVID-19 and post-pandemic periods. These findings provide real-world evidence and underscore the need to monitor psychiatric prescribing and mental health service adaptation in middle-income settings.

هدف: ارزیابی روندهای نرخ تجویز داروهای روان‌گردان (PRs) در یک بیمارستان عمومی پرویی در دوران و پس از همه‌گیری COVID-19. مواد و روش‌ها: یک مطالعه سری زمانی منقطع (ITS) با استفاده از داده‌های بالینی جمع‌آوری‌شده به طور روتین از بیماران بستری با تشخیص روان‌پزشکی بین سپتامبر 2020 تا دسامبر 2024 انجام شد. نرخ‌های تجویز داروهای روان‌گردان، که به عنوان تعداد تجویزهای هفتگی داروهای روان‌گردان به ازای هر ۱٬۰۰۰ مشاوره روان‌پزشکی تعریف شد، به طور کلی و بر اساس زیرگروه‌ها محاسبه گردید: داروهای ضدافسردگی (N06A)، داروهای ضدروان‌پریشی (N05A)، داروهای ضداضطراب (N05B) و تثبیت‌کننده‌های خلق (N05AN01/N03A). برای تحلیل ITS، دوره مطالعه به شش فاز از پیش تعیین‌شده (دو موج، سه فاز کاهش محدودیت و یک فاز پس از همه‌گیری) بر اساس روندهای مرگ‌ومیر و انتقال COVID-19 در پرو تقسیم شد. مدل‌های رگرسیون قطعه‌ای برای برآورد تغییرات سطح و شیب مختص هر فاز به کار رفت. نتایج: در مجموع ۶٬۱۵۱ بیمار وارد مطالعه شدند. نرخ کلی تجویز داروهای روان‌گردان در دوره پس از همه‌گیری نسبت به دوره همه‌گیری بالاتر بود (۱٬۳۰۸ در مقابل ۱٬۲۵۴؛ ۰٫۰۲۳ = p). تحلیل‌های ITS کاهش معنادار روند تجویز کلی داروهای روان‌گردان را در فاز ۱ (تثبیت پس از موج اول، β = ‎−۲۵٫۵۳؛ ۹۵٪ CI = ‎−۴۳٫۸۲ تا ‎−۷٫۰۱؛ ۰٫۰۰۷ = p) نشان داد، که به دنبال آن در فاز ۲ (موج دوم همه‌گیری) یک شکست ساختاری با افزایش ناگهانی سطح (β = ۲۹۵٫۵۳؛ ۹۵٪ CI = ۶۰٫۴۸ تا ۵۳۰٫۵۷؛ ۰٫۰۱۴ = p) و معکوس شدن شیب (β = ۲۳٫۷۹؛ ۹۵٪ CI = ۳٫۳۳ تا ۴۴٫۲۶؛ ۰٫۰۱۶ = p) رخ داد و پس از آن تجویز تثبیت شد. الگوی زمانی مشابهی برای نرخ تجویز داروهای ضدافسردگی مشاهده شد. نرخ تجویز داروهای ضداضطراب در فاز ۲ تغییر شیب افزایشی موقتی نشان داد (β = ۱۴٫۱۵؛ ۹۵٪ CI = ۱٫۸۰ تا ۲۶٫۵۰؛ ۰٫۰۱ = p)، در حالی که تجویز داروهای ضدروان‌پریشی و تثبیت‌کننده‌های خلق در طول فازها پایدار باقی ماند. نتیجه‌گیری: تجویز کلی داروهای روان‌گردان دچار اختلال فازمحور شد و پس از آن بازگشت ساختاری و در نهایت تثبیت در طول دوره‌های همه‌گیری و پس از همه‌گیری مشاهده گردید. این یافته‌ها شواهد دنیای واقعی ارائه می‌دهد و بر ضرورت پایش تجویز روان‌پزشکی و سازگاری خدمات سلامت روان در محیط‌های با درآمد متوسط تأکید می‌کند.