Workforce development

This study assessed the employability skill readiness of Alternative Learning System (ALS) graduates in Liloan District, Cebu, during School Year 2025–2026 as a basis for developing a skill enhancement plan. Anchored on Human Capital Theory, Career Construction Theory, and Social Cognitive Career Theory, the study employed a quantitative correlational research design involving 70 ALS graduates. Data were collected using an adapted and modified questionnaire and analyzed through percentages, weighted means, standard deviations, Pearson product-moment correlation, and chi-square tests. Findings revealed high employability skill readiness in communication (M = 4.08), teamwork (M = 3.82), problem-solving (M = 3.81), self-management (M = 3.48), and technical or job-specific skills (M = 3.52). Employability readiness was significantly associated with age, parents’ educational attainment, parents’ occupation, and combined monthly family income, while gender showed no significant relationship. Furthermore, challenges encountered exhibited a significant negative relationship with employability readiness (r = −0.46), indicating that greater challenges were associated with lower readiness. Prominent challenges included limited access to training and upskilling opportunities, insufficient career preparation, inadequate hands-on experience, and limited confidence in applying acquired skills. The study recommends implementing the proposed Skill Enhancement Plan through accessible training, career guidance, workplace exposure, and strengthened stakeholder partnerships. The research aligns with Sustainable Development Goal (SDG) 4 (Quality Education) and SDG 8 (Decent Work and Economic Growth) by promoting inclusive skills development and employment readiness. Its potential contribution to educational, socioeconomic, and community sustainability lies in supporting lifelong learning, equitable employment preparation, and improved workforce participation among ALS graduates.

The persistent shortage of skilled labour and high youth unemployment have rendered learnership programmes a crucial policy instrument for workforce development and socio-economic inclusion in South Africa. Notwithstanding an extensive legislative and institutional framework, concerns persist regarding the limited effectiveness of these programmes in meeting industry skills demands. This study investigates the systemic constraints that undermine the implementation and effectiveness of construction learnership programmes in the Eastern Cape Province of South Africa, with a focus on the gap between policy intent and practice. A descriptive, cross-sectional design was employed, utilising a structured questionnaire administered to 149 stakeholders, including employers, accredited training providers, and construction industry practitioners occupying roles such as project managers, administrative officers, supervisors, facilitators, and coordinators involved in learnership delivery. Data were analysed using descriptive statistics and Principal Component Analysis (PCA) to reduce the 34 observed barriers into a smaller set of interpretable components. The barrier items with the strongest loadings on the retained components included ineffective assessment methods, lack of regulatory compliance, and financial constraints on beneficiaries. The PCA reduced the barriers to five interrelated components, which collectively explain 69.73% of the total variance, indicating that the constraints are systemic rather than isolated. The findings underscore the necessity for strengthened inter-institutional collaboration, enhanced industry incentives, alignment of curricula with evolving construction practices, and robust quality-assurance mechanisms to translate learnership policy ambitions into effective practice. These findings contribute to the development of a resilient construction workforce in the Eastern Cape and, by extension, South Africa's broader construction sector.

کمبود مداوم نیروی کار ماهر و نرخ بالای بیکاری جوانان، برنامه‌های کارآموزی را به ابزاری سیاستی حیاتی برای توسعه نیروی کار و شمول اجتماعی در آفریقای جنوبی تبدیل کرده است. با وجود چارچوب قانونی و نهادی گسترده، نگرانی‌هایی درباره اثربخشی محدود این برنامه‌ها در پاسخ‌گویی به نیازهای مهارتی صنعت همچنان وجود دارد. این مطالعه به بررسی محدودیت‌های نظام‌مندی می‌پردازد که اجرای برنامه‌های کارآموزی ساخت‌وساز و اثربخشی آن‌ها را در استان Eastern Cape آفریقای جنوبی تضعیف می‌کند و بر فاصله میان هدف سیاستی و عمل تمرکز دارد. این پژوهش با طراحی توصیفی و مقطعی انجام شد و از پرسشنامه ساختاریافته‌ای استفاده گردید که به ۱۴۹ ذینفع شامل کارفرمایان، ارائه‌دهندگان آموزش معتبر و فعالان صنعت ساخت‌وساز در نقش‌هایی چون مدیر پروژه، کارمند اداری، سرپرست، تسهیل‌گر و هماهنگ‌کننده‌های دخیل در اجرای کارآموزی ارائه شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) برای کاهش ۳۴ مانع مشاهده‌شده به مجموعه‌ای کوچکتر از مؤلفه‌های قابل تفسیر تحلیل شدند. آیتم‌های مانع با بیشترین بار عاملی بر مؤلفه‌های حفظ‌شده شامل روش‌های ارزیابی غیرموثر، عدم رعایت مقررات و محدودیت‌های مالی برای ذینفعان بودند. تحلیل مؤلفه‌های اصلی، موانع را به پنج مؤلفه مرتبط کاهش داد که در مجموع ۶۹٫۷۳٪ از واریانس کل را تبیین می‌کنند و نشان می‌دهد که این محدودیت‌ها نظام‌مند و نه منفرد هستند. یافته‌ها بر ضرورت تقویت همکاری‌های بین‌نهادی، افزایش مشوق‌های صنعتی، همسویی برنامه‌های درسی با شیوه‌های نوین ساخت‌وساز و سازوکارهای تضمین کیفیت قوی برای تبدیل اهداف سیاستی کارآموزی به عمل مؤثر تأکید دارند. این یافته‌ها به توسعه نیروی کار مقاوم در بخش ساخت‌وساز استان Eastern Cape و به تبع آن، بخش ساخت‌وساز وسیع‌تر آفریقای جنوبی کمک می‌کند.

As Tribal Nations explore emerging opportunities in bio-based economies, hemp education offers a meaningful platform for integrating land stewardship, cultural knowledge, community priorities, and workforce development. Yet existing science, technology, engineering, and mathematics (STEM) and agricultural education models rarely provide culturally grounded approaches that integrate Indigenous epistemologies, land-based pedagogy, and sovereignty-centered economic development. This article introduces a conceptual Indigenous land-based curriculum framework for culturally grounded STEM and agricultural education, using hemp education as an applied and relational learning context. Grounded in Indigenous research methodologies and guided by a Two-Eyed Seeing orientation, the framework was developed through qualitative conceptual inquiry and iterative synthesis of scholarship on Indigenous epistemologies, culturally grounded STEM education, land-based learning, and community-centered economic development. Centered on Land, Culture, Voice, and Economics as foundational dimensions of curriculum design, the model is represented through a flower metaphor that emphasizes holistic, experiential, place-based, community-based, and intergenerational learning. Indigenous values of reciprocity, relationality, responsibility, and respect further shape how teaching and learning are enacted within the framework. By articulating a cohesive pedagogical structure that bridges Indigenous knowledge systems, applied STEM learning, and sustainable bio-based economic futures, the article offers a conceptual model for designing culturally grounded curricula, advances scholarship on Indigenous land-based curriculum design, and provides a foundation for future curriculum development and research.

همزمان با اینکه ملت‌های قبیله‌ای فرصت‌های نوظهور در اقتصادهای زیستی را بررسی می‌کنند، آموزش شاهدانه بستری معنادار برای ادغام سرپرستی زمین، دانش فرهنگی، اولویت‌های جامعه و توسعه نیروی کار فراهم می‌آورد. با این حال، مدل‌های موجود آموزش علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) و کشاورزی به ندرت رویکردهایی مبتنی بر فرهنگ ارائه می‌دهند که معرفت‌شناسی‌های بومی، آموزش مبتنی بر زمین و توسعه اقتصادی مبتنی بر حاکمیت را ادغام کنند. این مقاله چارچوب مفهومی برنامه درسی مبتنی بر زمین بومی را برای آموزش STEM و کشاورزی مبتنی بر فرهنگ معرفی می‌کند و از آموزش شاهدانه به عنوان زمینه‌ای کاربردی و ارتباطی برای یادگیری بهره می‌گیرد. این چارچوب که بر مبنای روش‌شناسی‌های پژوهش بومی و با هدایت رویکرد «دیدن با دو چشم» تدوین شده است، از طریق پژوهش مفهومی کیفی و ترکیب تدریجی آثار علمی درباره معرفت‌شناسی‌های بومی، آموزش STEM مبتنی بر فرهنگ، یادگیری مبتنی بر زمین و توسعه اقتصادی مبتنی بر جامعه توسعه یافته است. این مدل با تمرکز بر زمین، فرهنگ، صدا و اقتصاد به عنوان ابعاد بنیادین طراحی برنامه درسی، از استعاره گل برای نمایش یادگیری کل‌نگر، تجربی، مبتنی بر مکان، مبتنی بر جامعه و بین‌نسلی بهره می‌گیرد. ارزش‌های بومی همچون دوسویگی، ارتباط‌مندی، مسئولیت‌پذیری و احترام نیز نحوه اجرای آموزش و یادگیری را در این چارچوب شکل می‌دهند. این مقاله با تبیین ساختاری آموزشی که نظام‌های دانشی بومی، یادگیری کاربردی STEM و آینده‌های اقتصادی زیستی پایدار را به هم پیوند می‌دهد، مدلی مفهومی برای طراحی برنامه‌های درسی مبتنی بر فرهنگ ارائه می‌دهد، پژوهش‌ها در زمینه طراحی برنامه درسی مبتنی بر زمین بومی را پیش می‌برد و بنیانی برای توسعه و پژوهش‌های آتی برنامه درسی فراهم می‌کند.

Community Outreach and Engagement (COE) is a mandated component of National Cancer Institute (NCI)- designated comprehensive cancer centers. Community partnerships are necessary to address cancer disparities, yet few examples of training programs exist to guide career development focused on community-engaged cancer prevention. We designed and assessed a COE internship to enhance workforce development through experiential learning in cancer prevention and control. We implemented a six-week, part-time COE internship that paired didactic training with hands-on experience in patient navigation, community outreach and engagement, health education, and clinical research. Undergraduate, graduate, and post-baccalaureate students engaged in staff-led learning and participated in outreach at the community-level. Intern experiences and self-perceived competency development were assessed using post-program surveys. 35 interns successfully completed the COE internship between inception and Spring 2026. Twenty-eight interns responded to the program evaluation survey. 92% of interns rated their overall experience as either excellent (64%) or very good (28%). The majority of interns reported significant competency development in communication, health education, and knowledge dissemination skills (46%). Awareness of community health disparities (36%), professional skills and interpersonal relations (29%), patient navigation and administration (29%), and research and analytical skills (25%) were also noted. Themes identified through qualitative responses included appreciation for interdisciplinary mentorship and hands-on experience. Our COE internship provided students an opportunity to gain experience in community-engaged cancer prevention. Integration of COE components will continue to develop the necessary workforce skills for those pursuing careers in public health and cancer research.

ارتباط و مشارکت با جامعه (COE) یکی از اجزای الزامی مراکز جامع سرطان مورد تأیید مؤسسه ملی سرطان (NCI) است. مشارکت‌های اجتماعی برای رفع نابرابری‌های سرطان ضروری هستند، اما نمونه‌های اندکی از برنامه‌های آموزشی برای هدایت توسعه حرفه‌ای با تمرکز بر پیشگیری مشارکتی از سرطان وجود دارد. ما یک برنامه کارآموزی COE را طراحی و ارزیابی کردیم تا توسعه نیروی کار را از طریق یادگیری تجربی در زمینه پیشگیری و کنترل سرطان ارتقا دهیم. این کارآموزی COE به مدت شش هفته و به صورت پاره‌وقت اجرا شد و آموزش نظری را با تجربه عملی در ناوبری بیماران، ارتباط و مشارکت با جامعه، آموزش سلامت و پژوهش بالینی ترکیب کرد. دانشجویان مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و فارغ‌التحصیلان دوره کارشناسی در یادگیری هدایت‌شده توسط کارکنان مشارکت کردند و در فعالیت‌های ارتباطی در سطح جامعه حضور یافتند. تجربیات کارآموزان و رشد شایستگی‌های ادراک‌شده توسط خود آن‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های پس از برنامه ارزیابی شد. ۳۵ کارآموز از ابتدای برنامه تا بهار ۲۰۲۶ با موفقیت این کارآموزی COE را به پایان رساندند. ۲۸ نفر از کارآموزان به پرسشنامه ارزیابی برنامه پاسخ دادند. ۹۲٪ از کارآموزان تجربه کلی خود را عالی (۶۴٪) یا بسیار خوب (۲۸٪) ارزیابی کردند. اکثریت کارآموزان رشد قابل توجهی در شایستگی‌های ارتباطی، آموزش سلامت و مهارت‌های انتقال دانش (۴۶٪) گزارش کردند. همچنین افزایش آگاهی نسبت به نابرابری‌های سلامت جامعه (۳۶٪)، مهارت‌های حرفه‌ای و روابط بین‌فردی (۲۹٪)، ناوبری بیماران و امور اداری (۲۹٪) و مهارت‌های پژوهشی و تحلیلی (۲۵٪) مشاهده شد. مضامین استخراج‌شده از پاسخ‌های کیفی شامل قدردانی از راهنمایی میان‌رشته‌ای و تجربه عملی بود. کارآموزی COE ما فرصتی را برای دانشجویان فراهم کرد تا تجربه‌ای در پیشگیری مشارکتی از سرطان کسب کنند. ادغام اجزای COE به توسعه مهارت‌های لازم برای افرادی که به دنبال حرفه‌ای در سلامت عمومی و پژوهش سرطان هستند، ادامه خواهد داد.

A major challenge for quantum workforce development is the need to both understand and reliably assess student learning of quantum information science (QIS) fundamentals. Yet student thinking is notoriously difficult to probe, even for seasoned education researchers. This article presents the story of Item 15 on the Quantum Computing Conceptual Survey (QCCS). This assessment item underwent more revision and discussion within the team than the remaining 19 assessment questions combined. This paper provides a behind-the-scenes look at the development of this assessment question: a story that both reveals interesting findings about student reasoning in quantum computing and illustrates why quantum education researchers insist on triangulating diverse quantitative and qualitative data sources when developing and refining assessment items, with implications for any researcher looking to understand and measure student conceptual reasoning in quantum computing, as well as for QIS curriculum and workforce development more broadly.

یکی از چالش‌های اصلی در توسعه نیروی کار کوانتومی، نیاز به درک و ارزیابی قابل اعتماد یادگیری دانشجویان در مبانی علم اطلاعات کوانتومی (QIS) است. با این حال، بررسی تفکر دانشجویان حتی برای پژوهشگران باتجربه آموزش نیز به‌طور berجسته‌ای دشوار است. این مقاله به شرح داستان سؤال ۱۵ در «پیمایش مفهومی محاسبات کوانتومی» (QCCS) می‌پردازد. این سؤال ارزیابی نسبت به ۱۹ سؤال دیگر این آزمون، بازنگری و بحث بیشتری را در تیم پژوهشی به خود اختصاص داد. این مقاله نگاهی پشت‌صحنه به فرآیند توسعه این سؤال ارزیابی ارائه می‌دهد: روایتی که هم یافته‌های جالبی درباره استدلال دانشجویان در محاسبات کوانتومی آشکار می‌کند و هم نشان می‌دهد چرا پژوهشگران آموزش کوانتومی بر مثلث‌بندی منابع متنوع داده‌های کمی و کیفی در هنگام توسعه و اصلاح سؤالات ارزیابی تأکید دارند؛ این موضوع پیامدهایی برای هر پژوهشگری دارد که به دنبال درک و سنجش استدلال مفهومی دانشجویان در محاسبات کوانتومی است و همچنین برای توسعه برنامه درسی QIS و نیروی کار در سطحی گسترده‌تر اهمیت دارد.