Islamic boarding school students

Fi sabilillah is one of the eight asnaf entitled to receive zakat under Qur'an Surah At-Taubah verse 60, but its scope remains debated between classical and contemporary scholars. This study aims to analyze the interpretation of fi sabilillah by religious scholars in determining zakat fitrah recipients and the factors underlying changes in its distribution pattern in Desa Sipaho, Kecamatan Halongonan, Kabupaten Padang Lawas Utara. This empirical legal research employs a descriptive qualitative approach with a case study strategy. Primary data were obtained through interviews with eight informants consisting of five religious scholars, two zakat administrators, and one fi sabilillah recipient, while secondary data were obtained from relevant Islamic legal literature and previous studies. The findings indicate that the meaning of fi sabilillah has shifted from a status-based approach focusing on Islamic boarding school students toward a functional approach emphasizing religious activities, educational capacity, and community contributions. This shift was influenced by changing educational needs, the expansion of educational access, and considerations of community benefit (maslahah). The category was extended to public-school students in 2021 and Islamic higher-education students in 2023. The 2024 findings show that this broader interpretation continued to be applied in zakat distribution based on beneficiaries' educational and community-oriented activities. This interpretation is closer to Yusuf al-Qardhawi's contemporary view than the restrictive classical interpretation. The study concludes that the practice reflects contextualization of Islamic law, but requires objective and consistent criteria to maintain compliance with Islamic legal principles.

فی سبیل‌الله یکی از هشت اصناف مستحق دریافت زکات بر اساس آیه ۶۰ سوره توبه است، اما دامنه معنایی آن همچنان میان علمای کلاسیک و معاصر مورد بحث است. هدف این پژوهش، تحلیل تفسیر فی سبیل‌الله توسط علمای دینی در تعیین دریافت‌کنندگان زکات فطره و عوامل مؤثر بر تغییر الگوی توزیع آن در روستای سیپاهو، بخش هالونگان، شهرستان پادانگ لاواس اوتارا می‌باشد. این پژوهش حقوقی تجربی با رویکرد کیفی توصیفی و راهبرد مطالعه موردی انجام شده است. داده‌های اولیه از طریق مصاحبه با هشت مطلع شامل پنج عالم دینی، دو مدیر زکات و یک دریافت‌کننده فی سبیل‌الله گردآوری شد و داده‌های ثانویه از منابع فقهی اسلامی مرتبط و پژوهش‌های پیشین به‌دست آمد. یافته‌ها نشان می‌دهد که معنای فی سبیل‌الله از رویکرد مبتنی بر وضعیت که بر دانش‌آموزان مدارس اسلامی متمرکز بود، به رویکرد کارکردی با تأکید بر فعالیت‌های دینی، ظرفیت آموزشی و مشارکت اجتماعی تغییر یافته است. این تغییر تحت تأثیر نیازهای آموزشی متغیر، گسترش دسترسی به آموزش و ملاحظات منفعت عمومی (مصلحت) قرار گرفته است. این دسته‌بندی در سال ۲۰۲۱ به دانش‌آموزان مدارس دولتی و در سال ۲۰۲۳ به دانشجویان مؤسسات آموزش عالی اسلامی تعمیم یافت. یافته‌های سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که این تفسیر گسترده‌تر همچنان در توزیع زکات بر اساس فعالیت‌های آموزشی و اجتماعی دریافت‌کنندگان به‌کار می‌رود. این تفسیر به دیدگاه معاصر Yusuf al-Qaradawi نزدیک‌تر است تا تفسیر محدود کلاسیک. نتیجه پژوهش آن است که این رویه بازتابی از بومی‌سازی فقه اسلامی است، اما نیازمند معیارهای عینی و ثابت برای حفظ انطباق با اصول حقوق اسلامی می‌باشد.

This study discusses the character development of students at MTs Negeri 2 Medan through the Living Qur'an approach by making QS. Luqman verses 12–19 as the basis for character education values. This study is motivated by the importance of strengthening students' characters amidst technological developments, social changes, and various moral challenges faced by adolescents. QS. Luqman verses 12–19 contain comprehensive educational principles, ranging from gratitude, monotheism, respect for parents, awareness of Allah's supervision, implementation of worship, amar ma'ruf nahi munkar , patience, humility, to communication ethics. This study uses a qualitative approach with the Living Qur'an method . Data were obtained through observation, interviews, and documentation of religious practices and character development of students at MTs Negeri 2 Medan. Data analysis was carried out through the stages of data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results of the study indicate that the values of QS. Luqman verses 12–19 can be contextualized in the formation of student character through the habit of worship, teacher role models, respect for parents and educators, fostering discipline, social awareness, patience, humility, and the habit of speaking politely. Thus, Living Qur'an not only positions the Qur'an as a text to be read and understood, but as a source of values that are brought to life in students' daily behavior.

این پژوهش به بررسی توسعه شخصیت دانش‌آموزان مدرسه MTs Negeri 2 مدان از طریق رویکرد قرآن زیسته با محوریت آیات ۱۲ تا ۱۹ سوره لقمان به عنوان مبنای ارزش‌های تربیت شخصیتی می‌پردازد. انگیزه این پژوهش، اهمیت تقویت شخصیت دانش‌آموزان در میان تحولات فناوری، تغییرات اجتماعی و چالش‌های اخلاقی متعدد پیش‌روی نوجوانان است. آیات ۱۲ تا ۱۹ سوره لقمان اصول تربیتی جامعی را دربرمی‌گیرد؛ از شکرگزاری، توحید، احترام به والدین، آگاهی از نظارت الهی، اجرای عبادت، امر به معروف و نهی از منکر، صبر، فروتنی تا اخلاق ارتباطی. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش قرآن زیسته انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی فعالیت‌های دینی و توسعه شخصیت دانش‌آموزان مدرسه MTs Negeri 2 مدان گردآوری شد. تحلیل داده‌ها در مراحل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که ارزش‌های آیات ۱۲ تا ۱۹ سوره لقمان را می‌توان در شکل‌گیری شخصیت دانش‌آموزان از طریق عادت به عبادت، الگوگیری از معلمان، احترام به والدین و مربیان، تقویت انضباط، آگاهی اجتماعی، صبر، فروتنی و عادت به سخن گفتن مؤدبانه، بومی‌سازی کرد. بنابراین، قرآن زیسته نه تنها قرآن را به عنوان متنی برای قرائت و فهم قرار می‌دهد، بلکه آن را به عنوان منبعی از ارزش‌ها که در رفتار روزمره دانش‌آموزان جاری می‌شود، معرفی می‌کند.

This study aims to reveal the strategies used by Al-Qur'an Hadith teachers in improving the Qur'an reading ability of tenth-grade students at MA NWDI Pringgasela. The ability to read the Qur'an is a fundamental aspect of Islamic education, as it serves as the foundation for students to correctly understand the content and message of the Qur'an. Al-Qur'an Hadith teachers play a crucial role in shaping this ability through a structured and systematic learning process. This research employs a qualitative descriptive approach using field research, focusing on the objective depiction of real conditions in the field. Data collection techniques include observation, interviews, and documentation to obtain in-depth insights into the teaching strategies applied by the teachers. The results of the study show that the main strategy used by Al-Qur'an Hadith teachers at MA NWDI Pringgasela is the expository strategy, which emphasizes direct delivery of material from teacher to students. This strategy is implemented through two main methods: the lecture method and the talaqqi method. Through lectures, teachers explain the rules of tajwid, makharijul huruf (points of articulation), and the ethics of reading the Qur'an. Meanwhile, the talaqqi method is used to train students' reading skills by listening to and imitating the teacher's recitation to correct pronunciation errors. The application of these methods has proven effective in improving students' ability to read the Qur'an accurately while fostering discipline and love for the Qur'an.

هدف این پژوهش، آشکار ساختن راهبردهای مورد استفاده معلمان قرآن و حدیث در بهبود توانایی قرائت قرآن دانش‌آموزان پایه دهم در مدرسه MA NWDI Pringgasela است. توانایی قرائت قرآن یکی از جنبه‌های بنیادی آموزش اسلامی به‌شمار می‌رود، چرا که مبنایی برای درک صحیح محتوای قرآن و پیام آن توسط دانش‌آموزان فراهم می‌کند. معلمان قرآن و حدیث نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به این توانایی از طریق فرایند یاددهی-یادگیری ساختارمند و نظام‌مند ایفا می‌کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کیفی و با بهره‌گیری از پژوهش میدانی انجام شده است و تمرکز آن بر توصیف عینی شرایط واقعی در میدان پژوهش است. تکنیک‌های گردآوری داده‌ها شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی به‌منظور دستیابی به بینش‌های عمیق درباره راهبردهای تدریس به‌کاررفته توسط معلمان است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که راهبرد اصلی مورد استفاده معلمان قرآن و حدیث در مدرسه MA NWDI Pringgasela، راهبرد اکتشافی (expository) است که بر انتقال مستقیم مطالب از معلم به دانش‌آموزان تأکید دارد. این راهبرد از طریق دو روش اصلی اجرا می‌شود: روش سخنرانی (lecture method) و روش تلقی (talaqqi method). در روش سخنرانی، معلمان قواعد تجوید، مخارج الحروف و آداب قرائت قرآن را توضیح می‌دهند. در حالی که روش تلقی برای تمرین مهارت قرائت دانش‌آموزان از طریق شنیدن و تقلید قرائت معلم به‌منظور تصحیح اشتباهات تلفظی به‌کار می‌رود. اجرای این روش‌ها در بهبود توانایی قرائت صحیح قرآن دانش‌آموزان و همچنین تقویت نظم و علاقه به قرآن مؤثر بوده است.

This study aims to describe the implementation of morning and evening dhikr habituation, the formation of students’ religious morals, supporting and inhibiting factors, and solutions to obstacles at SMAIT Al Ishlah Maros. This research employed a qualitative field approach. Primary data were obtained from the female student coordinator, Islamic Education teacher, and students, while secondary data consisted of school documents and archives. Data were collected through observation, structured interviews, and documentation, then analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data validity was examined through source and technique triangulation. The findings show that morning and evening dhikr is implemented routinely and in a structured manner as part of the school’s religious culture. Morning dhikr starts at 07.15 and is supported by OSIS assistants and teacher supervision, while evening dhikr is arranged according to students’ prayer conditions. The habituation is associated with discipline, responsibility, calmness, politeness, social care, and awareness of worship. Supporting factors include teacher and school support, OSIS involvement, parent cooperation, clear rules, and consistent habituation. Obstacles include lateness, reduced focus, drowsiness, peer distraction, desire to finish quickly, and weather conditions. Solutions include repeated dhikr for late students, strengthened supervision, coordination with parents and transportation providers, moving activities indoors during rain, and educational sanctions such as short religious talks.

هدف این پژوهش توصیف اجرای عادت ذکر صبح و عصر، شکل‌گیری اخلاق دینی دانش‌آموزان، عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده، و راه‌حل‌های موانع در دبیرستان SMAIT Al Ishlah Maros است. این پژوهش با رویکرد میدانی کیفی انجام شده است. داده‌های اولیه از هماهنگ‌کننده دانش‌آموزان دختر، معلم آموزش اسلامی و دانش‌آموزان به‌دست آمد و داده‌های ثانویه شامل اسناد و آرشیوهای مدرسه بود. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه ساختاریافته و مستندسازی جمع‌آوری و سپس از طریق کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش بررسی شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ذکر صبح و عصر به صورت منظم و ساختاریافته به عنوان بخشی از فرهنگ دینی مدرسه اجرا می‌شود. ذکر صبح از ساعت ۰۷:۱۵ آغاز می‌شود و با حمایت دستیاران OSIS و نظارت معلمان همراه است، در حالی که ذکر عصر بر اساس شرایط نماز دانش‌آموزان تنظیم می‌شود. این عادت با نظم، مسئولیت‌پذیری، آرامش، ادب، مراقبت اجتماعی و آگاهی از عبادت مرتبط است. عوامل حمایت‌کننده شامل حمایت معلمان و مدرسه، مشارکت OSIS، همکاری والدین، قوانین شفاف و استمرار در عادت‌دهی است. موانع شامل تأخیر، کاهش تمرکز، خواب‌آلودگی، حواس‌پرتی توسط همسالان، تمایل به اتمام سریع و شرایط آب‌وهوایی است. راه‌حل‌ها شامل تکرار ذکر برای دانش‌آموزان دیررسیده، تقویت نظارت، هماهنگی با والدین و ارائه‌دهندگان حمل‌ونقل، انتقال فعالیت‌ها به فضای داخلی در هنگام باران و اعمال تنبیهات آموزشی مانند سخنرانی‌های کوتاه دینی است.

This study aims to describe the management of santri (Islamic boarding school students), identify the obstacles faced by the caretakers, and describe the efforts made to overcome these obstacles in order to increase the interest of prospective students in enrolling at Pondok Pesantren Darul Fikri Muaro Jambi. This research employs a qualitative approach using a descriptive method. Data collection techniques included in-depth interviews, observation, and documentation. Data analysis utilized the Miles, Huberman, and Saldana model, comprising data reduction, data display, and verification/conclusion drawing. Data validity was ensured through triangulation of sources, techniques, and time. The research results indicate that: (1) Santri management is implemented through the POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling) management functions. Planning focuses on character building, discipline, mental strengthening, and the study of kitab kuning (traditional Islamic texts). Organizing involves the boarding school head, ustadz (religious teachers), administrators, and public relations staff. Implementation encompasses character guidance, organizational discipline, community engagement jam'iyyah, role modeling, and livestock farming skills. Supervision is conducted through monitoring behavior and adherence to rules, as well as the imposition of educational sanctions. (2) Obstacles faced include difficulties in instilling discipline, a limited number of administrators, new students' adaptation issues, student behavioral problems, and limited facilities and infrastructure. (3) Efforts undertaken include continuous character and discipline guidance, the application of educational sanctions, the strengthening of religious programs, the provision of free schooling, the development of livestock farming skills, and the creation of a comfortable environment. Effective management has been proven to increase the interest of prospective students through positive student experiences and programs that align with community needs.

هدف این پژوهش توصیف مدیریت دانش‌آموزان (طلاب مدارس اسلامی)، شناسایی موانع پیش‌روی متولیان، و تبیین تلاش‌های صورت‌گرفته برای غلبه بر این موانع به منظور افزایش علاقه‌مندی داوطلبان ثبت‌نام در مدرسه علمیه دارالفکر معارو جامبی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. تکنیک‌های گردآوری داده شامل مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و مستندسازی بوده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل Miles، Huberman و Saldana شامل کاهش داده، نمایش داده و تأیید/استخراج نتیجه انجام شده است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منابع، تکنیک‌ها و زمان تضمین شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد: (۱) مدیریت دانش‌آموزان از طریق کارکردهای مدیریتی POAC (برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا، کنترل) اجرا می‌شود. برنامه‌ریزی بر پرورش شخصیت، انضباط، تقویت روحیه و مطالعه کتاب‌های سنتی اسلامی (کتاب کُنینگ) متمرکز است. سازماندهی شامل رئیس مدرسه، اساتید (استادان دینی)، مدیران و کارکنان روابط عمومی است. اجرا شامل هدایت شخصیتی، انضباط سازمانی، مشارکت اجتماعی جمعیه، الگوسازی و مهارت‌آموزی دامپروری است. نظارت از طریق پایش رفتار و رعایت قوانین و همچنین اعمال تنبیهات آموزشی صورت می‌گیرد. (۲) موانع موجود شامل دشواری در نهادینه‌سازی انضباط، تعداد محدود مدیران، مشکلات سازگاری دانش‌آموزان جدید، مشکلات رفتاری دانش‌آموزان و کمبود امکانات و زیرساخت‌ها است. (۳) تلاش‌های صورت‌گرفته شامل هدایت مستمر شخصیت و انضباط، اعمال تنبیهات آموزشی، تقویت برنامه‌های مذهبی، ارائه تحصیل رایگان، توسعه مهارت‌های دامپروری و ایجاد محیطی راحت می‌باشد. مدیریت مؤثر به اثبات رسیده است که علاقه‌مندی داوطلبان را از طریق تجارب مثبت دانش‌آموزان و برنامه‌هایی که با نیازهای جامعه هم‌راستا هستند، افزایش می‌دهد.