depression assessment

OBJECTIVES: This study aimed to comprehensively investigate the psychometric properties of the Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale (MADRS) in a sample from Northeast Brazil. METHODS: Data were obtained from a cross-sectional study of 303 participants with depressive disorders assessed using the MINI 7.02, MADRS, GAD-7, and ASSIST 3.0. We evaluated reliability, construct validity, convergent and discriminant validity, and diagnostic accuracy. RESULTS: Regarding reliability, the instrument demonstrated robust internal consistency, supported by strong Cronbach's alpha and McDonald's omega coefficients. In terms of construct validity, Exploratory Factor Analysis (EFA) indicated a single-factor solution, while the H-index supported a replicable latent structure. However, formal assessments of closeness to unidimensionality suggested that the scale is not strictly unidimensional. For convergent and discriminant validity, correlational analyses showed a moderate association with anxiety symptoms and weak associations with substance use measures, respectively. Regarding accuracy, ROC curve analysis indicated that a cutoff score of 9 is useful for screening, whereas 18 may better identify a depressive episode. CONCLUSION: While the MADRS remains a valuable tool, structural refinements could further enhance its psychometric performance across distinct clinical settings.

اهداف: این مطالعه با هدف بررسی جامع ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس درجه‌بندی افسردگی مونتگومری-آسبرگ (MADRS) در نمونه‌ای از شمال‌شرق برزیل انجام شد. روش‌ها: داده‌ها از یک مطالعه مقطعی با ۳۰۳ شرکت‌کننده مبتلا به اختلالات افسردگی که با استفاده از MINI 7.02، MADRS، GAD-7 و ASSIST 3.0 ارزیابی شدند، به‌دست آمد. پایایی، روایی سازه، روایی همگرا و واگرا و دقت تشخیصی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: از نظر پایایی، ابزار مذکور انسجام درونی قوی‌ای را نشان داد که توسط ضرایب آلفای کرونباخ و امگا مک‌دونالد تأیید شد. از نظر روایی سازه، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) راه‌حل تک‌عاملی را نشان داد، در حالی که شاخص H ساختار نهفته قابل تکرار را تأیید کرد. با این حال، ارزیابی‌های رسمی نزدیکی به تک‌بعدی بودن نشان داد که این مقیاس کاملاً تک‌بعدی نیست. برای روایی همگرا و واگرا، تحلیل‌های همبستگی به ترتیب ارتباط متوسط با علائم اضطراب و ارتباط ضعیف با شاخص‌های مصرف مواد را نشان دادند. از نظر دقت، تحلیل منحنی ROC نشان داد که نمره برش ۹ برای غربالگری مفید است، در حالی که نمره ۱۸ ممکن است برای شناسایی اپیزود افسردگی مناسب‌تر باشد. نتیجه‌گیری: اگرچه MADRS همچنان ابزاری ارزشمند است، اصلاحات ساختاری می‌تواند عملکرد روان‌سنجی آن را در محیط‌های بالینی مختلف بهبود بخشد.

OBJECTIVES: Depression, which is the most common comorbidity in breast cancer (BC) patients, has adverse effects on patients’ quality of life, disease progress, and survival.METHODS: The protocol of this study was registered in PROSPERO (registration No. CRD42019121494). We electronically searched published studies through January 2019 with the aim of finding articles that investigated the prevalence of depression among BC survivors. Web of Science, Scopus, PubMed/MEDLINE, Science Direct, and Google Scholar were searched to obtain relevant published studies. This review included 14 cross-sectional and 4 cohort studies published from 2000 to 2018. We used a random-effects model to conduct the meta-analysis and generated a summary estimate for the pooled prevalence with 95% confidence intervals (CIs). A subgroup analysis was also conducted based on the depression assessment tool used and the study design.RESULTS: The total sample size of the studies contained 2,799 women with BC, including 1,228 women who were diagnosed with depression. The pooled prevalence of depression among Iranian women with BC was 46.83% (95% CI, 33.77 to 59.88) with significant heterogeneity (I2 =98.5%; p<0.001). The prevalence of depression ranged from 14.00% (95% CI, 4.91 to 23.09) to 95.90% (95% CI, 91.97 to 99.83). The results of the subgroup analyses suggested that the depression assessment tool, year of publication, and study design were sources of heterogeneity.CONCLUSIONS: Our findings indicate a high prevalence of depression among BC patients, underscoring the urgent need for clinicians and health authorities to provide well-defined social and psychological supportive care programs for these patients.

اهداف: افسردگی که شایع‌ترین همبودی در بیماران مبتلا به سرطان پستان (BC) است، تأثیرات نامطلوبی بر کیفیت زندگی بیماران، پیشرفت بیماری و بقا دارد. روش‌ها: پروتکل این مطالعه در PROSPERO (شماره ثبت: CRD42019121494) ثبت شد. ما به‌صورت الکترونیکی مطالعات منتشرشده تا ژانویه ۲۰۱۹ را با هدف یافتن مقالاتی که شیوع افسردگی در میان بازماندگان سرطان پستان را بررسی کرده‌اند، جستجو کردیم. پایگاه‌های Web of Science، Scopus، PubMed/MEDLINE، Science Direct و Google Scholar برای به‌دست آوردن مطالعات مرتبط جستجو شدند. این مرور شامل ۱۴ مطالعه مقطعی و ۴ مطالعه کوهورت منتشرشده از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۸ بود. برای انجام فراتحلیل از مدل اثرات تصادفی استفاده کردیم و برآورد خلاصه‌ای برای شیوع تجمیعی با فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) ارائه شد. همچنین تحلیل زیرگروه بر اساس ابزار سنجش افسردگی و طرح مطالعه انجام شد. نتایج: مجموع حجم نمونه مطالعات شامل ۲۷۹۹ زن مبتلا به سرطان پستان بود که از این میان ۱۲۲۸ نفر مبتلا به افسردگی تشخیص داده شدند. شیوع تجمیعی افسردگی در زنان ایرانی مبتلا به سرطان پستان ۴۶.۸۳٪ (۹۵٪ CI: ۳۳.۷۷ تا ۵۹.۸۸) با ناهمگنی معنادار (I2=۹۸.۵٪؛ p<0.001) بود. شیوع افسردگی از ۱۴.۰۰٪ (۹۵٪ CI: ۴.۹۱ تا ۲۳.۰۹) تا ۹۵.۹۰٪ (۹۵٪ CI: ۹۱.۹۷ تا ۹۹.۸۳) متغیر بود. نتایج تحلیل‌های زیرگروه نشان داد که ابزار سنجش افسردگی، سال انتشار و طرح مطالعه از منابع ناهمگنی بودند. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان‌دهنده شیوع بالای افسردگی در بیماران سرطان پستان است و بر نیاز فوری پزشکان و مسئولان سلامت برای ارائه برنامه‌های مراقبت حمایتی اجتماعی و روان‌شناختی مشخص برای این بیماران تأکید دارد.