رهبری

Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan strategi kepala sekolah dalam mendukung efektivitas penerapan Full Day School di SMAN 12 Tanjung Jabung Barat yang meliputi perumusan, pelaksanaan, evaluasi strategi, serta faktor pendukung dan penghambat. Penelitian ini dilakukan di SMAN 12 Tanjung Jabung Barat. Penelitian ini menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis studi kasus, dengan subjek kepala sekolah, wakil kepala sekolah bidang kurikulum, guru, dan siswa. Teknik pengumpulan data dilakukan melalui wawancara, observasi, dan dokumentasi, serta diuji dengan triangulasi sumber dan teknik. Hasil penelitian menunjukkan bahwa proses perumusan strategi kepala sekolah dilakukan secara sistematis dan partisipatif melalui perencanaan pengelolaan waktu belajar, perencanaan kesiapan pendidik, perencanaan pengembangan sarana dan prasarana, serta perencanaan pemerataan layanan pendidikan yang disesuaikan dengan kebutuhan siswa guna menciptakan pembelajaran yang efektif dan merata. Kata Kunci: strategi kepala sekolah, efektivitas, full day school. Abstract: This study aims to describe the principal's strategy in supporting the effectiveness of the Full Day School implementation at SMAN 12 Tanjung Jabung Barat, which includes the formulation, implementation, evaluation of the strategy, as well as supporting and inhibiting factors. This research was conducted at SMAN 12 Tanjung Jabung Barat. This study used a qualitative approach with a case study type, with the subjects of the principal, vice principal for curriculum, teachers, and students. Data collection techniques were carried out through interviews, observation, and documentation, and tested by triangulation of sources and techniques. The results of the study indicate that the principal's strategy formulation process was carried out systematically and participatory through planning learning time management, planning teacher readiness, planning the development of facilities and infrastructure, and planning the equal distribution of educational services tailored to student needs to create effective and equitable learning. Keywords: principal strategy, effectiveness, full day school.

این پژوهش با هدف توصیف استراتژی مدیر مدرسه در حمایت از اثربخشی اجرای مدرسه تمام‌وقت در دبیرستان دولتی شماره ۱۲ تانجونگ جابانگ بارات انجام شده است که شامل فرمول‌بندی، اجرا، ارزیابی استراتژی و همچنین عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده می‌شود. این پژوهش در دبیرستان دولتی شماره ۱۲ تانجونگ جابانگ بارات انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و از نوع مطالعه موردی انجام شده و شرکت‌کنندگان شامل مدیر مدرسه، معاون آموزشی، معلمان و دانش‌آموزان بوده‌اند. داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و اسناد جمع‌آوری شده و با استفاده از مثلث‌سازی منابع و روش‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که فرایند فرمول‌بندی استراتژی مدیر مدرسه به‌صورت نظام‌مند و مشارکتی از طریق برنامه‌ریزی مدیریت زمان یادگیری، برنامه‌ریزی آمادگی معلمان، برنامه‌ریزی توسعه امکانات و زیرساخت‌ها و برنامه‌ریزی توزیع عادلانه خدمات آموزشی متناسب با نیازهای دانش‌آموزان به‌منظور ایجاد یادگیری اثربخش و عادلانه انجام شده است.

Penelitian ini bertujuan untuk menganalisis strategi yang digunakan oleh kepala sekolah dalam mengembangkan kompetensi pedagogik guru di SMP Negeri 34 Muaro Jambi, serta untuk mengetahui faktor-faktor yang mendukung dan menghambat pelaksanaan strategi tersebut. Metode yang digunakan dalam penelitian ini adalah pendekatan kualitatif dengan studi kasus. Narasumber dalam penelitian ini terdiri dari kepala sekolah, wakil kepala sekolah, dan guru yang dipilih menggunakan teknik purposive sampling. Pengumpulan data dilakukan melalui observasi, wawancara, dan dokumentasi. Keabsahan data diuji dengan cara triangulasi sumber dan triangulasi teknik. Hasil penelitian menunjukkan bahwa kepala sekolah menerapkan strategi pengembangan kompetensi pedagogik guru melalui empat tahap, yaitu perencanaan, pengorganisasian, pelaksanaan, serta pengawasan dan evaluasi. Kata Kunci: Strategi Kepala Sekolah, Kompetensi Pedagogik Abstract: This study aims to analyze the strategies used by the principal in developing teachers' pedagogical competence at SMP Negeri 34 Muaro Jambi, as well as to identify the factors that support and hinder the implementation of these strategies. The method used in this study is a qualitative approach with a case study. The sources in this study consist of the principal, vice principal, and teachers selected using purposive sampling techniques. Data collection was carried out through observation, interviews, and documentation. The validity of the data was tested through source triangulation and technique triangulation. The results of the study indicate that the principal implements strategies for developing teachers' pedagogical competence through four stages, namely planning, organizing, implementation, and supervision and evaluation. Keywords: School Principal Strategy, Pedagogical Competence

این پژوهش با هدف تحلیل راهبردهایی که توسط مدیر مدرسه برای توسعه شایستگی‌های پداگوژیک معلمان در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی به‌کار گرفته می‌شود و همچنین شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده اجرای این راهبردها انجام شده است. روش مورد استفاده در این پژوهش، رویکرد کیفی با مطالعه موردی است. منابع پژوهش شامل مدیر مدرسه، معاون مدیر و معلمان است که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی صورت گرفته است. روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی منبع و مثلث‌سازی روش مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مدیر مدرسه راهبردهای توسعه شایستگی‌های پداگوژیک معلمان را در چهار مرحله شامل برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و همچنین نظارت و ارزیابی به‌کار می‌گیرد.

This study aims to describe and analyze the implementation of school leadership in improving management standards at SMP Negeri 1 Kotaagung. The research focuses on planning, implementation, supervision, and evaluation carried out by the principal in meeting school management standards. This study employed a qualitative approach using a case study method. Data were collected through in-depth interviews, observations, and document analysis. The data were analyzed using the interactive model of Miles and Huberman, including data reduction, data display, and conclusion drawing, with validity ensured through source and technique triangulation. The findings indicate that school leadership implementation is carried out through work program planning aligned with the school’s vision and mission, strengthening coordination with teachers and administrative staff, and systematic supervision of school administration and management. Participatory and communicative leadership has contributed significantly to enhancing the effectiveness of school management, particularly in planning, organizing, and evaluating programs. In conclusion, visionary, collaborative, and consistent school leadership plays a significant role in improving school management standards. The implication of this study highlights the importance of strengthening principals’ managerial competencies and fostering a collaborative work culture to achieve effective and sustainable school governance. Keywords: School Leadership, Management Standards, Educational Management

این پژوهش با هدف توصیف و تحلیل اجرای رهبری مدرسه در بهبود استانداردهای مدیریت در SMP Negeri 1 Kotaagung انجام شده است. تمرکز پژوهش بر برنامه‌ریزی، اجرا، نظارت و ارزیابی است که توسط مدیر مدرسه در راستای تحقق استانداردهای مدیریت مدرسه صورت می‌گیرد. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مطالعه موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و تحلیل اسناد گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی Miles و Huberman شامل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری انجام شده و روایی از طریق مثلث‌سازی منبع و روش تضمین گردیده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای رهبری مدرسه از طریق برنامه‌ریزی برنامه‌های کاری منطبق با چشم‌انداز و مأموریت مدرسه، تقویت هماهنگی با معلمان و کارکنان اداری و نظارت نظام‌مند بر امور اداری و مدیریتی مدرسه صورت می‌گیرد. رهبری مشارکتی و ارتباطی نقش قابل توجهی در افزایش اثربخشی مدیریت مدرسه، به ویژه در برنامه‌ریزی، سازماندهی و ارزیابی برنامه‌ها داشته است. در نتیجه، رهبری مدرسه با رویکرد آینده‌نگر، مشارکتی و مستمر نقش مهمی در بهبود استانداردهای مدیریت مدرسه ایفا می‌کند. پیامد این پژوهش بر اهمیت تقویت شایستگی‌های مدیریتی مدیران و ترویج فرهنگ کاری مشارکتی برای دستیابی به حکمرانی مدرسه‌ای اثربخش و پایدار تأکید دارد.

This study assessed the instructional skills of Master Teachers, organizational commitment, and school performance in public junior high schools in the Division of Bacoor City and used the findings as the basis for a capability-building program. A descriptive-comparative-correlational design was employed using a validated researcher-made survey questionnaire and documentary analysis of school performance records. The study involved 878 respondents comprising 11 Education Program Supervisors, 21 school administrators, 50 Master Teachers, and 796 teachers. Percentage, weighted mean, one-way analysis of variance, Tukey-Kramer post-hoc test, Pearson correlation, and regression analysis were used. Master Teachers’ instructional skills were rated highly evident overall (grand mean = 4.50), with classroom management receiving the highest composite mean (4.67) and innovation and research the lowest (4.15). Organizational commitment was rated very committed (grand mean = 4.46), led by affective commitment (4.57). Significant differences were found among respondent groups across all seven instructional-skill domains. School performance showed varying enrollment, school-leaver, retention, and promotion patterns across schools over three school years. Instructional skills were significantly related to organizational commitment (R = .935, F = 9.234, p = .049), but instructional skills and organizational commitment did not significantly predict school performance. Challenges in instructional skills and organizational commitment were moderately encountered, with composite means of 2.65 and 2.40, respectively. The proposed capability-building program was rated highly suitable, highly acceptable, and highly feasible, each with an overall mean of 4.61. The findings support sustained professional development focused on research, innovation, mentoring, instructional leadership, and organizational engagement.

این پژوهش به ارزیابی مهارت‌های آموزشی معلمان راهنما، تعهد سازمانی و عملکرد مدرسه در دبیرستان‌های دولتی دوره اول متوسطه در منطقه Bacoor City پرداخته و یافته‌ها را به عنوان مبنایی برای برنامه توانمندسازی مورد استفاده قرار داده است. طرح پژوهش توصیفی-مقایسه‌ای-همبستگی با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته معتبر و تحلیل اسنادی سوابق عملکرد مدارس به کار گرفته شد. جامعه پژوهش شامل ۸۷۸ نفر از جمله ۱۱ ناظر برنامه آموزشی، ۲۱ مدیر مدرسه، ۵۰ معلم راهنما و ۷۹۶ معلم بود. از درصد، میانگین وزنی، تحلیل واریانس یک‌طرفه، آزمون پس از hoc توکی-کرامر، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. مهارت‌های آموزشی معلمان راهنما در مجموع بسیار مشهود ارزیابی شد (میانگین کل = ۴٫۵۰)، که مدیریت کلاس بالاترین میانگین ترکیبی (۴٫۶۷) و نوآوری و پژوهش پایین‌ترین (۴٫۱۵) را داشتند. تعهد سازمانی در سطح بسیار متعهد (میانگین کل = ۴٫۴۶) ارزیابی شد و تعهد عاطفی (۴٫۵۷) در صدر قرار داشت. تفاوت معناداری میان گروه‌های پاسخ‌دهنده در تمامی هفت حوزه مهارت آموزشی مشاهده شد. عملکرد مدرسه در سه سال تحصیلی مختلف، الگوهای متفاوتی از ثبت‌نام، ترک تحصیل، ماندگاری و ارتقاء را نشان داد. مهارت‌های آموزشی با تعهد سازمانی رابطه معناداری داشتند (R = .935, F = 9.234, p = .049)، اما مهارت‌های آموزشی و تعهد سازمانی پیش‌بینی‌کننده معناداری برای عملکرد مدرسه نبودند. چالش‌های مربوط به مهارت‌های آموزشی و تعهد سازمانی در حد متوسط تجربه شدند، با میانگین ترکیبی به ترتیب ۲٫۶۵ و ۲٫۴۰. برنامه پیشنهادی توانمندسازی از نظر تناسب، پذیرش و امکان‌پذیری، هر یک با میانگین کل ۴٫۶۱، بسیار مطلوب ارزیابی شد. یافته‌ها بر توسعه حرفه‌ای مستمر با تمرکز بر پژوهش، نوآوری، مشاوره، رهبری آموزشی و مشارکت سازمانی تأکید دارند.

Tujuan penelitian ini adalah untuk mengevaluasi pelaksanaan program pencegahan bullying di SMP Negeri 34 Muaro Jambi dengan menggunakan pendekatan manajemen POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling). Wawancara, observasi, dan dokumentasi adalah metode pengumpulan data yang digunakan dalam penelitian kualitatif ini. Hasil menunjukkan bahwa sekolah telah merencanakan, melaksanakan, dan mengawasi program pencegahan bullying. Studi ini dilakukan dengan pendekatan kualitatif dan studi kasus. Untuk mengumpulkan data, informan termasuk kepala sekolah, guru, dan siswa diwawancarai, diamati, dan didokumentasikan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa sekolah telah merencanakan program pencegahan bullying dengan kegiatan sosialisasi dan pembinaan karakter. Pengorganisasian melibatkan guru, kepala sekolah, dan pihak terkait lainnya untuk membagi tugas sesuai dengan peran dan tanggung jawab masing-masing. Kata Kunci: Bullying, Pencegahan, Manajemen Pendidikan, POAC Abstract: The purpose of this study was to evaluate the implementation of the bullying prevention program at SMP Negeri 34 Muaro Jambi using the POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling) management approach. Interviews, observation, and documentation were the data collection methods used in this qualitative study. The results showed that the school had planned, implemented, and supervised the bullying prevention program. This study was conducted using a qualitative approach and case study. To collect data, informants including the principal, teachers, and students were interviewed, observed, and documented. The results showed that the school had planned a bullying prevention program with socialization and character building activities. The organization involved teachers, the principal, and other related parties to divide tasks according to their respective roles and responsibilities. The program has run quite well in its implementation. Overall, the bullying prevention program at SMP Negeri 34 Muaro Jambi has been implemented in accordance with the POAC management function. This study is expected to contribute to the development of educational management, especially in the implementation of bullying prevention programs in schools. Keywords: Bullying, Prevention, Educational Management, POAC

هدف این پژوهش، ارزیابی اجرای برنامه پیشگیری از زورگویی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی با استفاده از رویکرد مدیریت POAC (برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا، کنترل) است. مصاحبه، مشاهده و مستندسازی، روش‌های گردآوری داده‌ها در این پژوهش کیفی بودند. نتایج نشان داد که مدرسه برنامه پیشگیری از زورگویی را برنامه‌ریزی، اجرا و نظارت کرده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به صورت مطالعه موردی انجام شده است. برای گردآوری داده‌ها، مطلعین شامل مدیر مدرسه، معلمان و دانش‌آموزان مورد مصاحبه، مشاهده و مستندسازی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که مدرسه برنامه پیشگیری از زورگویی را با فعالیت‌های اجتماعی‌سازی و پرورش شخصیت برنامه‌ریزی کرده است. سازماندهی شامل معلمان، مدیر مدرسه و سایر افراد مرتبط برای تقسیم وظایف بر اساس نقش‌ها و مسئولیت‌های هر یک بوده است. این برنامه در اجرا نسبتاً موفق عمل کرده است. به طور کلی، برنامه پیشگیری از زورگویی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی مطابق با وظایف مدیریت POAC اجرا شده است. انتظار می‌رود این پژوهش به توسعه مدیریت آموزشی، به ویژه در اجرای برنامه‌های پیشگیری از زورگویی در مدارس، کمک کند.

This study aims to determine the formation of student leadership at Junior High School of 2 Sorong Regency, teacher strategies in improving leadership through OSIS, and supporting and inhibiting factors in the process. The method used is a descriptive qualitative approach with Miles and Huberman model data analysis techniques. The results of the study indicate that the formation of leadership is carried out through real practices in the OSIS organization, such as the selection of administrators through internal elections, the provision of operational responsibilities, and character building through social activities. Supporting factors for the success of this program include participatory principal leadership, progressive OSIS mentors, a functional organizational structure, parental involvement, and the diversity of OSIS activities. The inhibiting factors are the absence of structural training such as LDKS, the high workload of mentoring teachers, and the lack of student understanding of the concept of leadership. Therefore, the development of student leadership requires a structured, consistent strategy and support from various parties.

هدف این پژوهش، شناسایی فرآیند شکل‌گیری رهبری دانش‌آموزان در دبیرستان دوره اول ناحیه ۲ سورونگ، راهبردهای معلمان در ارتقای رهبری از طریق سازمان دانش‌آموزی درون‌مدرسه‌ای (OSIS) و عوامل حمایتی و بازدارنده در این فرآیند است. روش پژوهش، کیفی توصیفی با رویکرد تحلیل داده‌ها بر اساس مدل Miles و Huberman می‌باشد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که شکل‌گیری رهبری از طریق تمرین‌های عملی در سازمان OSIS صورت می‌گیرد؛ از جمله انتخاب اعضای هیئت‌رئیسه از طریق انتخابات داخلی، واگذاری مسئولیت‌های اجرایی و تقویت شخصیت از طریق فعالیت‌های اجتماعی. عوامل حمایتی موفقیت این برنامه شامل رهبری مشارکتی مدیر مدرسه، مربیان پیشرو OSIS، ساختار سازمانی کارآمد، مشارکت والدین و تنوع فعالیت‌های OSIS است. عوامل بازدارنده نیز عبارت‌اند از فقدان آموزش‌های ساختاری مانند LDKS، حجم بالای کار معلمان راهنما و فقدان درک کافی دانش‌آموزان از مفهوم رهبری. بنابراین، توسعه رهبری دانش‌آموزان نیازمند راهبردی ساختاریافته و مستمر و حمایت از سوی بخش‌های مختلف است.

Political emotions may shape not only which issues citizens prioritise, but also which social traits they value in leaders. Here we tested whether anger and fear elicited by real political issues differentially influence preferences for political leaders' facial traits. A balanced sample of U.S. Republicans and Democrats identified the political issue that made them most angry or most afraid and then chose which leader would best address that issue using computer-generated faces varying in dominance and trustworthiness. Participants chose a more dominant and less trustworthy-looking leader more often when angry (49.5 percent) than when fearful (46.5 percent). Mechanistically, anger shifted choices toward more dominant-looking leaders by increasing reliance on dominance cues and reducing reliance on trustworthiness cues, whereas fear selectively increased reliance on trustworthiness cues. These findings show that issue-linked political emotions exert distinct influences on leader evaluation with implications for democratic decision-making and electoral choices.

هیجانات سیاسی ممکن است نه تنها بر اولویت‌بندی مسائل توسط شهروندان، بلکه بر ویژگی‌های اجتماعی مورد ارزش در رهبران نیز تأثیرگذار باشند. در پژوهش حاضر بررسی شد که آیا خشم و ترس برانگیخته‌شده توسط مسائل واقعی سیاسی به‌طور متفاوتی بر ترجیحات نسبت به ویژگی‌های چهره رهبران سیاسی اثر می‌گذارند یا خیر. نمونه‌ای متعادل از جمهوری‌خواهان و دموکرات‌های ایالات متحده، مسئله سیاسی‌ای را که بیشترین خشم یا ترس را در آن‌ها ایجاد می‌کرد شناسایی کردند و سپس با استفاده از چهره‌های تولیدشده توسط رایانه که در ابعاد سلطه‌گری و قابل‌اعتماد بودن متفاوت بودند، رهبر مناسب برای حل آن مسئله را انتخاب نمودند. شرکت‌کنندگان در حالت خشم (۴۹٫۵ درصد) نسبت به حالت ترس (۴۶٫۵ درصد) بیشتر رهبرانی با ظاهر سلطه‌گر و کمتر قابل‌اعتماد را انتخاب کردند. از نظر سازوکار، خشم با افزایش اتکا به نشانه‌های سلطه‌گری و کاهش اتکا به نشانه‌های قابل‌اعتماد بودن، انتخاب‌ها را به سوی رهبران با ظاهر سلطه‌گر سوق داد، در حالی که ترس به طور انتخابی اتکا به نشانه‌های قابل‌اعتماد بودن را افزایش داد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که هیجانات سیاسی مرتبط با مسائل، تأثیرات متمایزی بر ارزیابی رهبران دارند که پیامدهایی برای تصمیم‌گیری دموکراتیک و انتخاب‌های انتخاباتی به همراه دارد.

STEAM education in early childhood settings requires not only teaching and learning resources but also organizational conditions that support their use in educational practice. This study examined resource provision and the broader organizational context associated with STEAM implementation in Lithuanian early childhood education institutions using a sequential mixed-methods design. The quantitative component drew on national survey data from 831 institutions and examined teaching and learning resource provision. The subsequent qualitative component involved open-ended responses from 38 educational leaders from institutions included in the quantitative dataset and explored their perspectives on resources, professional learning, collaboration, leadership practices, and barriers associated with STEAM implementation. The quantitative findings revealed variation in resource provision levels across curriculum areas and resource types. Within “Exploring and Understanding the Environment,” several resources showed provision levels above 70%, whereas the provision level for specialized STEAM laboratory kits was 30.01%. Qualitative findings showed that material resources and digital technologies were the most frequently identified resource subcategory ( n = 27), followed by teachers’ STEAM competencies ( n = 23). Leaders also identified learning environments, professional learning, collaboration, leadership practices, partnerships, and organizational conditions. Material barriers were prominent, particularly limited specialized STEAM resources and digital technologies ( n = 17) and lack of dedicated STEAM learning spaces and laboratory equipment ( n = 15), alongside pedagogical, organizational, and financial barriers. Integration of the findings indicates that material provision is an important but not isolated dimension of STEAM implementation. The qualitative findings situate national patterns of resource provision within a broader organizational context involving professional capacities, leadership practices, collaboration, learning environments, and institutional conditions. A data-informed conceptual framework synthesizes these dimensions without implying causal or hierarchical relationships. The findings suggest that efforts to support STEAM implementation may benefit from addressing material provision and broader organizational conditions in combination.

آموزش STEAM در محیط‌های آموزش دوران کودکی نه‌تنها به منابع آموزشی و یادگیری نیاز دارد، بلکه به شرایط سازمانی‌ای که از به‌کارگیری این منابع در عمل آموزشی حمایت می‌کند نیز وابسته است. این پژوهش، تأمین منابع و زمینه سازمانی گسترده‌تر مرتبط با اجرای STEAM را در مؤسسات آموزش دوران کودکی لیتوانی با استفاده از طرح پژوهش آمیخته‌روشی متوالی بررسی کرده است. بخش کمی پژوهش بر داده‌های پیمایش ملی از ۸۳۱ مؤسسه تکیه داشته و تأمین منابع آموزشی و یادگیری را مورد بررسی قرار داده است. بخش کیفی متعاقب آن شامل پاسخ‌های باز از ۳۸ رهبر آموزشی از مؤسسات حاضر در مجموعه داده کمی بوده و دیدگاه‌های آنان درباره منابع، یادگیری حرفه‌ای، همکاری، شیوه‌های رهبری و موانع مرتبط با اجرای STEAM را کاوش کرده است. یافته‌های کمی نشان‌دهنده تفاوت در سطح تأمین منابع در حوزه‌های برنامه درسی و انواع منابع بوده است. در حوزه «کاوش و درک محیط»، چندین منبع دارای سطح تأمین بالاتر از ۷۰٪ بوده‌اند، در حالی که سطح تأمین کیت‌های آزمایشگاهی تخصصی STEAM برابر با ۳۰٫۰۱٪ گزارش شده است. یافته‌های کیفی نشان داد که منابع مادی و فناوری‌های دیجیتال بیشترین زیرمجموعه منابع شناسایی‌شده (n = ۲۷) بوده‌اند و پس از آن شایستگی‌های معلمان در STEAM (n = ۲۳) قرار داشته است. رهبران همچنین محیط‌های یادگیری، یادگیری حرفه‌ای، همکاری، شیوه‌های رهبری، مشارکت‌ها و شرایط سازمانی را شناسایی کردند. موانع مادی برجسته بودند، به‌ویژه محدودیت منابع تخصصی STEAM و فناوری‌های دیجیتال (n = ۱۷) و فقدان فضاهای اختصاصی یادگیری STEAM و تجهیزات آزمایشگاهی (n = ۱۵)، در کنار موانع آموزشی، سازمانی و مالی. ادغام یافته‌ها نشان می‌دهد که تأمین منابع مادی بُعدی مهم اما مجزا از اجرای STEAM نیست. یافته‌های کیفی الگوهای ملی تأمین منابع را در زمینه‌ای سازمانی گسترده‌تر شامل ظرفیت‌های حرفه‌ای، شیوه‌های رهبری، همکاری، محیط‌های یادگیری و شرایط نهادی قرار می‌دهد. یک چارچوب مفهومی مبتنی بر داده این ابعاد را بدون القای روابط علّی یا سلسله‌مراتبی تلفیق می‌کند. یافته‌ها حاکی از آن است که تلاش‌ها برای حمایت از اجرای STEAM ممکن است از پرداختن همزمان به تأمین منابع مادی و شرایط سازمانی گسترده‌تر سود ببرند.

Perioperative anxiety and emergence delirium are common clinical challenges in children undergoing adenotonsillectomy, which can compromise post-surgical recovery and caregiver satisfaction. This single-center, parallel-group randomized controlled trial evaluated the effects of the nurse-led Interactive Multisensory Preoperative Orientation Program on perioperative outcomes in school-aged children aged 6–12 years undergoing elective adenotonsillectomy. Ninety children at a Grade III tertiary hospital in Anhui, China, were randomly assigned (1:1) to either a control group (n = 45) receiving standard perioperative care or an intervention group (n = 45) receiving the program in addition. Explicitly designed around Kolb’s Experiential Learning Theory, our half-day intervention operationalized the four-stage experiential cycle through operating-room familiarization, interactive storybook debriefing, animated video discussion, and supervised procedural simulation with teach-back. The primary outcome was preoperative anxiety, measured via the modified Yale Preoperative Anxiety Scale–Short Form. Secondary outcomes were measured using the Induction Compliance Checklist, the Pediatric Anesthesia Emergence Delirium Scale, and the Parental Satisfaction Scale. Data were analyzed using descriptive statistics, independent t‑tests, Mann–Whitney U tests, and Chi-square or Fisher's exact tests. Children in the intervention group demonstrated significantly lower preoperative anxiety scores, significantly improved anesthesia induction compliance, and a shorter duration of emergence delirium compared to the control group. Furthermore, parental satisfaction was significantly higher in the intervention group than in the control group. The Interactive Multisensory Preoperative Orientation Program significantly reduces preoperative anxiety and emergence delirium, improves induction compliance, and enhances caregiver satisfaction. Nurses can readily integrate this theory-based program into clinical practice after further testing with different samples. Future multicenter trials should incorporate mediation analyses, cost-effectiveness evaluations, and potential moderators, such as parental anxiety, to further clarify mechanistic pathways.

اضطراب پیرامون‌جراحی و هذیان بیداری از بیهوشی از چالش‌های بالینی شایع در کودکان تحت آدنو‌تونسیلکتومی هستند که می‌توانند بهبودی پس از جراحی و رضایت مراقبان را به خطر اندازند. این کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده با طرح موازی و تک‌مرکزی، تأثیرات برنامه‌ی تعاملی چندحسی آشنایی پیش‌از‌عمل به رهبری پرستار را بر پیامدهای پیرامون‌جراحی در کودکان سن مدرسه (۶ تا ۱۲ سال) که تحت آدنو‌تونسیلکتومی انتخابی قرار گرفتند، ارزیابی کرد. نود کودک در یک بیمارستان درجه سه در آنهویی، چین، به طور تصادفی (۱:۱) به گروه کنترل (n = 45) که مراقبت استاندارد پیرامون‌جراحی دریافت کردند یا گروه مداخله (n = 45) که علاوه بر آن برنامه را دریافت کردند، تخصیص یافتند. مداخله‌ی نیم‌روزه‌ی ما که به طور صریح بر اساس نظریه‌ی یادگیری تجربی Kolb طراحی شده بود، چرخه‌ی چهارمرحله‌ای تجربه را از طریق آشنایی با اتاق عمل، بازخوانی تعاملی داستان مصور، بحث ویدئوی انیمیشنی و شبیه‌سازی فرایندی تحت نظارت با بازآموزی عملیاتی کرد. پیامد اصلی، اضطراب پیش‌از‌عمل بود که با استفاده از نسخه‌ی کوتاه‌شده‌ی مقیاس اضطراب پیش‌از‌عمل Yale اصلاح‌شده سنجیده شد. پیامدهای ثانویه با استفاده از چک‌لیست تبعیت از القای بیهوشی، مقیاس هذیان بیداری از بیهوشی کودکان و مقیاس رضایت والدین اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t مستقل، آزمون Mann–Whitney U و آزمون کای‌دو یا آزمون دقیق فیشر تحلیل شدند. کودکان گروه مداخله به طور معناداری نمرات اضطراب پیش‌از‌عمل پایین‌تری، تبعیت بهبود‌یافته از القای بیهوشی و مدت زمان کوتاه‌تر هذیان بیداری از بیهوشی نسبت به گروه کنترل نشان دادند. همچنین، رضایت والدین در گروه مداخله به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. برنامه‌ی تعاملی چندحسی آشنایی پیش‌از‌عمل به طور معناداری اضطراب پیش‌از‌عمل و هذیان بیداری از بیهوشی را کاهش می‌دهد، تبعیت از القای بیهوشی را بهبود می‌بخشد و رضایت مراقبان را افزایش می‌دهد. پرستاران می‌توانند این برنامه‌ی مبتنی بر نظریه را پس از آزمون بیشتر با نمونه‌های مختلف به راحتی در عمل بالینی ادغام کنند. کارآزمایی‌های چندمرکزی آینده باید تحلیل‌های میانجی‌گری، ارزیابی‌های هزینه-اثربخشی و تعدیل‌گرهای بالقوه مانند اضطراب والدین را برای روشن‌تر شدن مسیرهای مکانیکی وارد کنند.

This study aims to critically analyze Islamic educational leadership models in response to the challenges of the digital era and globalization. Employing a library research approach, this article examines 22 relevant sources to identify the leadership principles, strategies, and transformations required in the era of Industrial Revolutions 4.0 and 5.0. The findings indicate that effective Islamic educational leadership must be transformative, adaptive, and spiritually grounded, while also capable of wisely integrating Islamic values ​​with digital technology. Furthermore, communicative, democratic, and collaborative leadership styles are deemed more relevant for fostering an educational ecosystem that is responsive to change. Curriculum reform, the enhancement of educators' digital literacy, and collaboration among institutions, communities, and the industry constitute vital components of contemporary leadership strategies. The study concludes that Islamic educational leadership models must adopt an integrative approach that not only addresses the challenges of the times but also reinforces Islamic identity as a moral and spiritual foundation. This article contributes to formulating a strategic and contextual leadership framework to guide policymaking within Islamic educational institutions.

این مطالعه با هدف تحلیل انتقادی مدل‌های رهبری آموزشی اسلامی در پاسخ به چالش‌های عصر دیجیتال و جهانی‌شدن انجام شده است. با بهره‌گیری از رویکرد پژوهش کتابخانه‌ای، این مقاله ۲۲ منبع مرتبط را مورد بررسی قرار می‌دهد تا اصول، راهبردها و تحولات مورد نیاز رهبری در دوران انقلاب‌های صنعتی ۴.۰ و ۵.۰ را شناسایی کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری آموزشی اسلامی اثربخش باید تحول‌آفرین، سازگارپذیر و مبتنی بر معنویت باشد و همچنین توانایی ادغام هوشمندانه ارزش‌های اسلامی با فناوری دیجیتال را داشته باشد. افزون بر این، سبک‌های رهبری ارتباطی، دموکراتیک و مشارکتی برای ایجاد اکوسیستم آموزشی پاسخگو به تغییر، مرتبط‌تر تلقی می‌شوند. اصلاح برنامهٔ درسی، ارتقای سواد دیجیتال معلمان و همکاری میان نهادها، جوامع و صنعت از اجزای حیاتی راهبردهای رهبری معاصر به‌شمار می‌روند. نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که مدل‌های رهبری آموزشی اسلامی باید رویکردی تلفیقی اتخاذ کنند که نه‌تنها به چالش‌های زمانه پاسخ دهد، بلکه هویت اسلامی را به‌عنوان بنیان اخلاقی و معنوی تقویت نماید. این مقاله به تدوین چارچوبی راهبردی و زمینه‌مند برای هدایت سیاست‌گذاری در نهادهای آموزشی اسلامی کمک می‌کند.

Effective schools rely on strategic leadership and regular processes that facilitate the improvement of teaching, learning and learning outcomes. This paper explores the importance of academic coordination, curriculum leadership, and quality assurance as tools to develop high-performing schools and enhance student achievement. Academic coordination assists in consistency of lesson planning, teaching schedules, assessment, communication and teacher collaboration. Curriculum leadership is the linking of curriculum planning and implementation, instruction, assessment, professional development, and responsiveness to students through curriculum. Continuous improvement is also promoted by monitoring, assessment, internal evaluation, feedback, performance review, accountability and curriculum review which all support quality assurance. The literature reviewed suggests that leadership, curriculum practices, teacher collaboration and quality assurance mechanisms can support better academic achievement, but may not work as effectively in every institutional and contextual setting. From a general perspective, the integration of these mechanisms can reinforce the quality of teaching, student engagement, learning results, and academic progress, which in turn can be used as a continuous improvement process.

مدارس مؤثر بر رهبری راهبردی و فرایندهای منظم که به بهبود تدریس، یادگیری و نتایج یادگیری کمک می‌کنند، تکیه دارند. این مقاله اهمیت هماهنگی آموزشی، رهبری برنامهٔ درسی و تضمین کیفیت را به عنوان ابزارهایی برای توسعه مدارس با عملکرد بالا و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان بررسی می‌کند. هماهنگی آموزشی به ایجاد انسجام در برنامه‌ریزی درسی، زمان‌بندی تدریس، ارزیابی، ارتباطات و همکاری معلمان کمک می‌کند. رهبری برنامهٔ درسی به پیوند برنامه‌ریزی و اجرای برنامهٔ درسی، آموزش، ارزیابی، توسعه حرفه‌ای و پاسخگویی به دانش‌آموزان از طریق برنامهٔ درسی اشاره دارد. بهبود مستمر نیز از طریق پایش، ارزیابی، ارزشیابی داخلی، بازخورد، بازنگری عملکرد، پاسخگویی و بازنگری برنامهٔ درسی که همگی از تضمین کیفیت حمایت می‌کنند، ترویج می‌شود. مروری بر ادبیات پژوهش نشان می‌دهد که رهبری، شیوه‌های برنامهٔ درسی، همکاری معلمان و سازوکارهای تضمین کیفیت می‌توانند از پیشرفت تحصیلی بهتر حمایت کنند، اما ممکن است در هر محیط و زمینهٔ نهادی به یک اندازه مؤثر نباشند. از دیدگاه کلی، ادغام این سازوکارها می‌تواند کیفیت تدریس، مشارکت دانش‌آموزان، نتایج یادگیری و پیشرفت تحصیلی را تقویت کند که به نوبه خود می‌تواند به عنوان فرایندی برای بهبود مستمر مورد استفاده قرار گیرد.

This cultural case study examines a community-based, trans-led psychosocial support service provided by the Greek Transgender Support Association (GTSA) between 2010 and 2025. Operating within a context of limited public provision of gender-affirming mental health services, the GTSA Psychotherapy and Gender-Affirming Care Team supported 380 transgender and gender-diverse individuals through more than 3,567 h of individual psychotherapy and at least 620 h of group-based interventions. Most service users sought support in relation to social, legal, and medical aspects of gender transition, while approximately one-third presented with suicidal ideation during intake or follow-up. Only one adult case of detransition was documented, followed by later retransition, and no completed suicides were recorded among individuals engaged in continuous follow-up. Key features of the service included continuity of care, explicitly depathologizing clinical practices, cultural humility, and the integration of psychosocial support with practical and advocacy-oriented interventions. Drawing on aggregated service records and situating the analysis within Greece’s socio-cultural and institutional landscape, this case study documents sustained demand for accessible, affirming, low-threshold psychosocial care in a context of institutional absence and structural stigma.

این مطالعه موردی فرهنگی به بررسی یک خدمت حمایت روانی‌اجتماعی جامعه‌محور و با رهبری افراد ترنس، ارائه‌شده توسط انجمن حمایت از ترنسجندرهای یونان (GTSA) در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ می‌پردازد. این خدمت در بستری از فقدان ارائه عمومی خدمات سلامت روان تأییدکننده جنسیت فعالیت داشته است. تیم روان‌درمانی و مراقبت تأییدکننده جنسیت GTSA به ۳۸۰ فرد ترنسجندر و دارای تنوع جنسیتی از طریق بیش از ۳٬۵۶۷ ساعت روان‌درمانی فردی و حداقل ۶۲۰ ساعت مداخلات گروهی حمایت ارائه کرده است. اکثر استفاده‌کنندگان از خدمات، به‌دنبال حمایت در زمینه‌های اجتماعی، حقوقی و پزشکی گذار جنسیتی بوده‌اند، در حالی که تقریباً یک‌سوم از آنان در زمان پذیرش یا پیگیری، با افکار خودکشی مواجه بوده‌اند. تنها یک مورد بزرگسال از بازگشت از گذار جنسیتی ثبت شده است که پس از آن مجدداً گذار انجام شده و هیچ مورد خودکشی کامل در میان افرادی که پیگیری مستمر داشته‌اند، گزارش نشده است. ویژگی‌های کلیدی این خدمت شامل تداوم مراقبت، رویکردهای بالینی آشکارا غیربیمارگون‌ساز، فروتنی فرهنگی و ادغام حمایت روانی‌اجتماعی با مداخلات عملی و مبتنی بر حمایت‌گری بوده است. با استفاده از داده‌های تجمیع‌شده خدمات و قرار دادن تحلیل در بستر اجتماعی‌فرهنگی و نهادی یونان، این مطالعه موردی تقاضای پایدار برای مراقبت روانی‌اجتماعی قابل دسترس، تأییدکننده و کم‌مانع را در شرایط فقدان نهادی و انگ ساختاری مستند می‌کند.

This qualitative study examines how a district-level secondary science education leader in a large urban United States school district engaged in co-design to reconsider organizational systems and conditions supporting teacher learning during the implementation of state-adopted science standards. Grounded in organizational sensemaking and co-design, the study conceptualizes leadership practice as the ongoing interpretation and redesign of system conditions that shape teaching and learning. In partnership with a team of researchers, the leader co-developed and implemented a survey as a diagnostic tool to capture teachers’ perspectives, challenges, and goals related to standards-aligned instruction. The co-design process provided contextual relevance while positioning the development of the diagnostic tool as a site for leadership reflection and sensemaking. Study results show that the co-design process functioned as a form of leadership learning, supporting shifts in how the leader made sense of organizational conditions and approached evidence-informed decision-making. The primary participant's interpretation of teacher feedback surfaced patterns of uncertainty, support, and disconnection, informing her thinking about professional learning priorities, teacher engagement, and communication practices. These shifts represent early efforts to reconsider both the technical and cultural dimensions of professional learning systems. The study suggests the potential of co-design as a site for leadership learning by supporting leaders in diagnosing system conditions and considering adaptive approaches to teacher learning. These findings suggest that co-constructed diagnostic tools may provide structured opportunities for leaders to examine assumptions, engage in sensemaking, and reconsider approaches to organizational improvement.

این مطالعه کیفی به بررسی چگونگی مشارکت یک رهبر آموزش علوم متوسطه در سطح ناحیه‌ای در یک ناحیه آموزشی بزرگ شهری ایالات متحده در فرآیند هم‌طراحی به منظور بازنگری نظام‌ها و شرایط سازمانی حامی یادگیری معلمان در جریان اجرای استانداردهای علوم مصوب ایالتی می‌پردازد. این پژوهش با تکیه بر نظریه معناپردازی سازمانی و هم‌طراحی، عمل رهبری را به عنوان تفسیر و بازطراحی مستمر شرایط نظامی که آموزش و یادگیری را شکل می‌دهد، مفهوم‌سازی می‌کند. رهبر مورد مطالعه در همکاری با یک تیم پژوهشی، یک پرسشنامه را به عنوان ابزار تشخیصی برای دریافت دیدگاه‌ها، چالش‌ها و اهداف معلمان در ارتباط با آموزش منطبق با استانداردها، هم‌توسعه و اجرا کرد. فرآیند هم‌طراحی، ارتباط بافتی را فراهم ساخت و توسعه ابزار تشخیصی را به عنوان بستری برای بازتاب و معناپردازی رهبری قرار داد. نتایج مطالعه نشان می‌دهد که فرآیند هم‌طراحی به عنوان شکلی از یادگیری رهبری عمل کرده و موجب تغییر در نحوه معناپردازی رهبر نسبت به شرایط سازمانی و رویکرد وی به تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد شده است. تفسیر بازخورد معلمان توسط مشارکت‌کننده اصلی، الگوهایی از عدم قطعیت، حمایت و گسست را آشکار ساخت که بر تفکر وی درباره اولویت‌های یادگیری حرفه‌ای، مشارکت معلمان و شیوه‌های ارتباطی تأثیر گذاشت. این تغییرات نمایانگر تلاش‌های اولیه برای بازنگری ابعاد فنی و فرهنگی نظام‌های یادگیری حرفه‌ای است. مطالعه حاضر، ظرفیت هم‌طراحی را به عنوان بستری برای یادگیری رهبری از طریق حمایت از رهبران در تشخیص شرایط نظامی و بررسی رویکردهای سازگارانه به یادگیری معلمان نشان می‌دهد. این یافته‌ها حاکی از آن است که ابزارهای تشخیصی هم‌ساخته می‌توانند فرصت‌های ساختاریافته‌ای برای رهبران جهت بررسی پیش‌فرض‌ها، مشارکت در معناپردازی و بازنگری رویکردها به بهبود سازمانی فراهم آورند.

Introduction Research has consistently highlighted key pedagogical dynamics that shape children's engagement, exploration, and learning. Crucial elements include the flow of daily routines, opportunities for child agency and participation, and the intentional integration of indoor and outdoor learning contexts. The aim of this study was to use a person-centered approach to identify profiles of pedagogical dynamics in Portuguese ECEC contexts and to examine how these profiles relate to professionals’ perceived quality of the organization of the educational environment. Method We used the EduIn&Out Organization of ECEC Environments Questionnaire to explore educators’ characterization of their pedagogical dynamics (routine flow, children's agency, and the use of indoor and outdoor contexts) and explored educators’ perceptions of various aspects of the quality of ECEC environment, including the organization of the space, materials and equipment (both indoor and outdoor), time management and daily routines, family and child participation, coordination with the educational team and with the center's leadership. The questionnaire was completed by 757 Portuguese educators with experience in preschool education (ages 3 to 6). Latent profile analysis was used to identify profiles of pedagogical dynamics:. Results Four distinct profiles were identified, characterized by different combinations of pedagogical dynamics: (1) Constrained-Fragmented – unstable routines, predominantly adult-led activities, and indoor-centered practices; (2) Balanced-Neutral – moderately structured routines, balanced agency and balanced use of indoor and outdoor spaces; (3) Collaborative-Integrated – highly structured routines, collaborative agency and integrated indoor-outdoor practices; and (4) Participatory-Dynamic – dynamic routines, child-led agency and outdoor-oriented practices. Discussion Profiles characterized by more structured routines, collaborative or child-led agency, and greater integration of indoor and outdoor contexts were associated with higher perceived educational environment quality, highlighting the importance of coherent pedagogical dynamics for high-quality ECEC settings.

مقدمه پژوهش‌ها به طور مستمر بر پویایی‌های کلیدی آموزشی که بر درگیری، کاوش و یادگیری کودکان تأثیر می‌گذارند، تأکید داشته‌اند. عناصر اساسی شامل جریان روال‌های روزانه، فرصت‌هایی برای عاملیت و مشارکت کودک، و ادغام هدفمند زمینه‌های یادگیری درونی و بیرونی است. هدف این مطالعه استفاده از رویکرد فردمحور برای شناسایی پروفایل‌های پویایی‌های آموزشی در زمینه‌های ECEC پرتغال و بررسی نحوه ارتباط این پروفایل‌ها با کیفیت ادراک‌شده توسط متخصصان از سازماندهی محیط آموزشی بود. روش از پرسشنامه EduIn&Out Organization of ECEC Environments برای بررسی توصیف مربیان از پویایی‌های آموزشی خود (جریان روال، عاملیت کودکان و استفاده از زمینه‌های درونی و بیرونی) استفاده شد و ادراک مربیان از جنبه‌های مختلف کیفیت محیط ECEC، از جمله سازماندهی فضا، مواد و تجهیزات (درونی و بیرونی)، مدیریت زمان و روال‌های روزانه، مشارکت خانواده و کودک، هماهنگی با تیم آموزشی و رهبری مرکز مورد بررسی قرار گرفت. پرسشنامه توسط ۷۵۷ مربی پرتغالی با تجربه در آموزش پیش‌دبستانی (۳ تا ۶ سال) تکمیل شد. برای شناسایی پروفایل‌های پویایی‌های آموزشی از تحلیل پروفایل نهفته استفاده شد. یافته‌ها چهار پروفایل متمایز شناسایی شد که با ترکیب‌های متفاوتی از پویایی‌های آموزشی مشخص می‌شوند: (۱) محدود-گسسته – روال‌های ناپایدار، فعالیت‌های عمدتاً هدایت‌شده توسط بزرگسالان و شیوه‌های متمرکز بر فضای داخلی؛ (۲) متعادل-خنثی – روال‌های نسبتاً ساختاریافته، عاملیت متعادل و استفاده متعادل از فضاهای داخلی و بیرونی؛ (۳) مشارکتی-یکپارچه – روال‌های بسیار ساختاریافته، عاملیت مشارکتی و شیوه‌های یکپارچه داخلی-بیرونی؛ و (۴) مشارکتی-پویا – روال‌های پویا، عاملیت هدایت‌شده توسط کودک و شیوه‌های متمرکز بر فضای بیرونی. بحث پروفایل‌هایی که با روال‌های ساختاریافته‌تر، عاملیت مشارکتی یا هدایت‌شده توسط کودک و ادغام بیشتر زمینه‌های داخلی و بیرونی مشخص می‌شوند، با کیفیت بالاتر ادراک‌شده محیط آموزشی همراه بودند و اهمیت پویایی‌های آموزشی منسجم را برای محیط‌های ECEC با کیفیت بالا برجسته می‌کنند.

In Tanzania, the persistent challenge of low academic achievement in secondary schools has been linked to underperforming teachers, prompting a need to investigate the organisational factors that predict educator effectiveness. This study examines whether leadership support from heads of schools, particularly decision-making involvement, recognition, role modelling, and managerial support, predicts teachers' work performance. Using an explanatory research design and quantitative approach, data were collected from 380 teachers in Iringa and Njombe regions, with 378 valid responses analysed. Regression analysis using SPSS version 27 assessed the strength and significance of relationships between leadership support and teacher performance. Findings revealed a statistically significant positive relationship between overall leadership support and teacher performance. Among the individual leadership dimensions, involvement in decision-making was the strongest predictor, enhancing teachers' sense of ownership and commitment. Although recognition and role modelling showed positive contributions, they were not individually statistically significant. The study concludes that supportive school leadership is significantly associated with improved teacher performance. It recommends a holistic leadership-support framework, prioritising participatory decision-making, to strengthen teacher effectiveness, classroom productivity, educational outcomes, and overall school effectiveness.

در تانزانیا، چالش مداوم دستاورد تحصیلی پایین در مدارس متوسطه به معلمان کم‌کارایی نسبت داده شده است و این امر نیاز به بررسی عوامل سازمانی پیش‌بینی‌کننده اثربخشی معلمان را ایجاد کرده است. این پژوهش بررسی می‌کند که آیا حمایت رهبری از سوی مدیران مدارس، به‌ویژه مشارکت در تصمیم‌گیری، شناسایی، الگو بودن و حمایت مدیریتی، عملکرد شغلی معلمان را پیش‌بینی می‌کند یا خیر. با استفاده از طرح پژوهش تبیینی و رویکرد کمی، داده‌ها از ۳۸۰ معلم در مناطق Iringa و Njombe گردآوری شد و ۳۷۸ پاسخ معتبر مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل رگرسیون با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ برای ارزیابی قدرت و معناداری روابط بین حمایت رهبری و عملکرد معلمان به‌کار رفت. یافته‌ها نشان داد که بین حمایت کلی رهبری و عملکرد معلمان رابطه مثبت معنادار آماری وجود دارد. در میان ابعاد فردی رهبری، مشارکت در تصمیم‌گیری قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده بود و حس مالکیت و تعهد معلمان را افزایش داد. اگرچه شناسایی و الگو بودن نیز سهم مثبتی داشتند، اما به‌طور فردی از لحاظ آماری معنادار نبودند. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که رهبری حمایتی مدرسه به‌طور معناداری با بهبود عملکرد معلمان مرتبط است. چارچوبی جامع برای حمایت رهبری با اولویت دادن به تصمیم‌گیری مشارکتی توصیه می‌شود تا اثربخشی معلمان، بهره‌وری کلاس درس، نتایج آموزشی و اثربخشی کلی مدرسه تقویت شود.

This study examines contingency leadership theory and contemporary leadership in educational organizations. Contingency leadership theory emphasizes that leadership effectiveness depends on the leader's ability to adapt their leadership style to the situation, organizational conditions, and the characteristics of their subordinates. Meanwhile, contemporary leadership emphasizes innovation, collaboration, effective communication, and the ability to adapt to changing times and technology. In education, the application of these two theories can improve organizational effectiveness, teacher performance quality, and create a more innovative and conducive learning environment. However, their implementation still faces various challenges, such as limited leadership competency, resistance to change, and a lack of supporting resources. Therefore, educational leaders are required to possess adaptive, innovative, and professional skills to be able to face various dynamics and improve the quality of education sustainably.

این مطالعه به بررسی نظریه رهبری اقتضایی و رهبری معاصر در سازمان‌های آموزشی می‌پردازد. نظریه رهبری اقتضایی تأکید می‌کند که اثربخشی رهبری به توانایی رهبر در تطبیق سبک رهبری خود با موقعیت، شرایط سازمانی و ویژگی‌های زیردستان بستگی دارد. در مقابل، رهبری معاصر بر نوآوری، همکاری، ارتباط مؤثر و توانایی سازگاری با تغییرات زمان و فناوری تأکید دارد. در حوزه آموزش، به‌کارگیری این دو نظریه می‌تواند اثربخشی سازمانی، کیفیت عملکرد معلمان و ایجاد محیط یادگیری نوآورانه و مساعد را بهبود بخشد. با این حال، اجرای آن‌ها همچنان با چالش‌های مختلفی مانند محدودیت شایستگی رهبری، مقاومت در برابر تغییر و کمبود منابع حمایتی مواجه است. بنابراین، از رهبران آموزشی انتظار می‌رود که مهارت‌های سازگارپذیر، نوآورانه و حرفه‌ای را دارا باشند تا بتوانند با پویایی‌های مختلف روبه‌رو شده و کیفیت آموزش را به‌صورت پایدار ارتقا دهند.

Our study examines the role of leaders in employee recovery. We hypothesize that supervisor support for recovery (between-person) will buffer the impact of daily workload (within-person) on evening psychological detachment (within-person). We tested this hypothesis with a 7-day experience sampling methodology study using data from 545 employees, 1970 valid end-of-work observations (51% response rate), and 2040 valid end-of-day observations (53% response rate), with 1321 days containing both an end-of-work and end-of-day observation (34% completion rate) during the study period. Using multilevel regression analysis, we found that higher supervisor support for recovery did buffer the negative effect of workload, such that even on days with high workload, employees with high supervisor support for recovery were better able to psychologically detach from work in the evenings than their counterparts. Our results indicate that positive leadership behavior supporting employee recovery can be beneficial for helping employees manage the variations in workload demands through more effective recovery. This study is one of the first to incorporate leader behavior on the effect of the daily relationship between workload and evening psychological detachment. Finally, supervisor support for recovery can be a key target for organizational intervention to support employee recovery and well-being.

پژوهش حاضر نقش رهبران در بازیابی کارکنان را مورد بررسی قرار می‌دهد. ما فرض کردیم که حمایت سرپرست از بازیابی (بین‌فردی) تأثیر بار کاری روزانه (درون‌فردی) بر جداشدگی ذهنی عصرگاهی (درون‌فردی) را تعدیل خواهد کرد. این فرضیه با استفاده از روش‌شناسی نمونه‌برداری تجربی ۷ روزه و داده‌های ۵۴۵ کارمند، ۱۹۷۰ مشاهده معتبر پایان کار (نرخ پاسخ‌دهی ۵۱٪) و ۲۰۴۰ مشاهده معتبر پایان روز (نرخ پاسخ‌دهی ۵۳٪) و ۱۳۲۱ روز که هر دو مشاهده پایان کار و پایان روز را داشتند (نرخ تکمیل ۳۴٪) در طول دوره مطالعه آزمون شد. با استفاده از تحلیل رگرسیون چندسطحی، دریافتیم که حمایت بالاتر سرپرست از بازیابی، اثر منفی بار کاری را تعدیل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که حتی در روزهایی با بار کاری بالا، کارکنانی که حمایت بالایی از سوی سرپرست برای بازیابی دریافت می‌کنند، بهتر می‌توانند در عصرها از کار جدا شوند نسبت به همتایان خود. نتایج ما نشان می‌دهد که رفتار رهبری مثبت در حمایت از بازیابی کارکنان می‌تواند برای کمک به کارکنان در مدیریت تغییرات تقاضاهای بار کاری از طریق بازیابی مؤثرتر سودمند باشد. این مطالعه از نخستین پژوهش‌هایی است که رفتار رهبر را در تأثیر رابطه روزانه بین بار کاری و جداشدگی ذهنی عصرگاهی وارد می‌کند. در نهایت، حمایت سرپرست از بازیابی می‌تواند هدف کلیدی برای مداخله سازمانی به منظور حمایت از بازیابی و بهزیستی کارکنان باشد.

Student evaluations of teaching (SET) remain the most widely used—and most contested—form of feedback in U.S. higher education. Evidence documents validity threats, including confounding from course difficulty, grading, modality, and student and instructor demographics, plus a persistent gap between in-the-moment experience and longer-horizon learning. Yet SET still anchor consequential personnel decisions and function within market logics that shape course selection and branding. Rather than abandoning SET, this paper asks how the instrument can be redesigned to serve assessment for learning. Using design-based research, the authors synthesized peer-reviewed and grey literature, audited an existing instrument in a graduate business-leadership course, and iteratively developed a revised SET built on learning-centered teaching, customizable course-level items, and a common cross-disciplinary core. The paper presents the redesign process, early implementation evidence, and a transferable toolkit. A redesigned instrument is necessary but insufficient; lasting change also requires aligning instruments with institutional incentives.

ارزیابی‌های دانشجویی تدریس (SET) همچنان رایج‌ترین و در عین حال بحث‌برانگیزترین شکل بازخورد در آموزش عالی ایالات متحده هستند. شواهد، تهدیدهای روایی را مستند می‌کنند، از جمله تداخل با دشواری درس، نمره‌دهی، شیوه ارائه، و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی دانشجویان و مدرسان، به‌علاوه شکاف ماندگار میان تجربه لحظه‌ای و یادگیری بلندمدت. با این حال، SET همچنان مبنای تصمیم‌گیری‌های مهم پرسنلی است و در منطق بازار که انتخاب و برندینگ درس‌ها را شکل می‌دهد، ایفای نقش می‌کند. این مقاله به جای کنار گذاشتن SET، می‌پرسد چگونه می‌توان این ابزار را برای خدمت به ارزیابی در جهت یادگیری بازطراحی کرد. نویسندگان با استفاده از پژوهش مبتنی بر طراحی، ادبیات داوری‌شده و خاکستری را سنتز کردند، یک ابزار موجود را در یک درس رهبری کسب‌وکار در مقطع تحصیلات تکمیلی ممیزی کردند و به‌صورت تکراری یک SET بازطراحی‌شده مبتنی بر تدریس یادگیری‌محور، آیتم‌های قابل تنظیم در سطح درس، و یک هسته مشترک بین‌رشته‌ای توسعه دادند. مقاله فرایند بازطراحی، شواهد اولیه پیاده‌سازی و یک جعبه‌ابزار قابل انتقال را ارائه می‌کند. یک ابزار بازطراحی‌شده لازم اما ناکافی است؛ تغییر پایدار همچنین مستلزم همسویی ابزارها با مشوق‌های نهادی است.

This study aims to analyze the influence of female transformational leadership, teacher motivation, and trust in leaders on innovative behavior among teachers in senior high schools and vocational high schools led by female principals. The background of this study is based on the importance of teachers' innovative behavior in supporting the improvement of educational quality amid the increasingly dynamic development and changes in the educational environment. This study employed a quantitative approach using Structural Equation Modeling (SEM) based on Partial Least Squares (PLS) for data analysis. Data were collected through questionnaires distributed to 183 teachers from senior high schools and vocational high schools led by female principals. The results indicate that female transformational leadership has a significant effect on teacher motivation and trust in leaders. In addition, teacher motivation significantly affects trust in leaders and innovative behavior. However, trust in leaders does not have a significant effect on innovative behavior. Female transformational leadership also does not directly influence innovative behavior. The mediation analysis reveals that teacher motivation fully mediates the relationship between female transformational leadership and innovative behavior (full mediation). Meanwhile, trust in leaders is unable to mediate the relationship between female transformational leadership and innovative behavior (no mediation). Furthermore, teacher motivation and trust in leaders in a sequential mediation model are also unable to mediate the relationship between female transformational leadership and innovative behavior. These findings indicate that improving teachers' innovative behavior can be achieved more effectively through enhancing teacher motivation fostered by female transformational leadership.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر رهبری تحول‌آفرین زنان، انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران بر رفتار نوآورانه معلمان در دبیرستان‌ها و هنرستان‌هایی است که توسط مدیران زن اداره می‌شوند. زمینه این پژوهش مبتنی بر اهمیت رفتار نوآورانه معلمان در حمایت از ارتقای کیفیت آموزش در میان توسعه و تغییرات فزاینده و پویای محیط آموزشی است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS) برای تحلیل داده‌ها انجام شده است. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌هایی که بین ۱۸۳ معلم از دبیرستان‌ها و هنرستان‌های تحت مدیریت مدیران زن توزیع شد، جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که رهبری تحول‌آفرین زنان تأثیر معناداری بر انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران دارد. همچنین، انگیزش معلمان تأثیر معناداری بر اعتماد به رهبران و رفتار نوآورانه دارد. با این حال، اعتماد به رهبران تأثیر معناداری بر رفتار نوآورانه ندارد. رهبری تحول‌آفرین زنان نیز به طور مستقیم بر رفتار نوآورانه تأثیرگذار نیست. تحلیل میانجی‌گری نشان داد که انگیزش معلمان رابطه بین رهبری تحول‌آفرین زنان و رفتار نوآورانه را به طور کامل میانجی‌گری می‌کند (میانجی‌گری کامل). در حالی که اعتماد به رهبران قادر به میانجی‌گری رابطه بین رهبری تحول‌آفرین زنان و رفتار نوآورانه نیست (بدون میانجی‌گری). همچنین، مدل میانجی‌گری متوالی انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران نیز قادر به میانجی‌گری رابطه بین رهبری تحول‌آفرین زنان و رفتار نوآورانه نیست. این یافته‌ها نشان می‌دهد که بهبود رفتار نوآورانه معلمان از طریق تقویت انگیزش معلمان که توسط رهبری تحول‌آفرین زنان پرورش می‌یابد، مؤثرتر است.

Background Students’ academic performance in public secondary schools remains a major education policy concern in Uganda, particularly in districts where schools face shortages of learning resources and challenges that affect teachers’ capacity to support learning. This policy brief examines teachers’ commitment and the availability of learning resources as predictors of students’ academic performance in public secondary schools in Kasese District, Uganda. Policy and implications The brief draws on evidence from a convergent parallel mixed-methods study conducted in eight public secondary schools involving head teachers, teachers and Senior Four students. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics and regression analysis, while qualitative evidence was obtained through head-teacher interviews and student focus group discussions. The combined regression model was statistically significant and explained 28.6% of the variation in students’ academic performance (R = .535, R 2 = .286, adjusted R 2 = .235, F = 5.519, p = .001). School leadership was the strongest positive independent predictor (β = .519, p = .002), while learning resources also showed a significant positive contribution (β = .385, p < .001). Work environment and job satisfaction showed positive bivariate relationships with academic performance but were not independently significant in the combined model. Professional training had a significant negative coefficient in the combined model (β = −.322, p = .043), which should not be interpreted as evidence that teacher training is harmful; rather, it suggests possible contextual, overlap or quality-related effects requiring further investigation. Recommendations Education authorities should strengthen instructional school leadership, improve the availability and equitable distribution of learning resources, and redesign professional development towards practical, continuous, and curriculum-relevant support. Schools should also strengthen teacher support systems and use school-level evidence to identify and address barriers to learning. Conclusions Improving academic performance in Kasese requires an integrated approach that combines effective leadership, adequate learning resources and meaningful teacher support rather than relying on teacher commitment alone.

زمینه: عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس متوسطه دولتی همچنان یکی از دغدغه‌های اصلی سیاست‌گذاری آموزشی در اوگاندا است، به‌ویژه در مناطقی که مدارس با کمبود منابع یادگیری و چالش‌هایی مواجه هستند که ظرفیت معلمان برای حمایت از یادگیری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این سیاست‌نامه به بررسی تعهد معلمان و دسترسی به منابع یادگیری به‌عنوان پیش‌بین‌های عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس متوسطه دولتی منطقه Kasese، اوگاندا می‌پردازد. سیاست و پیامدها: این سیاست‌نامه مبتنی بر شواهد حاصل از یک مطالعه آمیخته همگرا و موازی است که در هشت مدرسه متوسطه دولتی با مشارکت مدیران، معلمان و دانش‌آموزان پایه چهارم متوسطه انجام شده است. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند و شواهد کیفی نیز از طریق مصاحبه با مدیران و بحث‌های گروهی متمرکز با دانش‌آموزان به‌دست آمد. مدل رگرسیون ترکیبی از لحاظ آماری معنادار بود و ۲۸/۶٪ از واریانس عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان را تبیین کرد (R = .535، R 2 = .286، adjusted R 2 = .235، F = 5.519، p = .001). رهبری مدرسه قوی‌ترین پیش‌بین مثبت مستقل بود (β = .519، p = .002)، در حالی که منابع یادگیری نیز سهم مثبت معناداری نشان دادند (β = .385، p < .001). محیط کار و رضایت شغلی معلمان رابطه دوجمله‌ای مثبتی با عملکرد تحصیلی داشتند اما در مدل ترکیبی به‌طور مستقل معنادار نبودند. آموزش حرفه‌ای در مدل ترکیبی دارای ضریب منفی معنادار بود (β = −.322، p = .043) که نباید به‌عنوان شواهدی مبنی بر مضر بودن آموزش معلمان تفسیر شود؛ بلکه بیانگر اثرات احتمالی زمینه‌ای، همپوشانی یا کیفیت است که نیازمند بررسی بیشتر می‌باشد. توصیه‌ها: مقامات آموزشی باید رهبری آموزشی مدارس را تقویت کنند، دسترسی و توزیع عادلانه منابع یادگیری را بهبود بخشند و توسعه حرفه‌ای معلمان را به سمت حمایت عملی، مستمر و مرتبط با برنامه درسی بازطراحی نمایند. مدارس همچنین باید نظام‌های حمایت از معلمان را تقویت کرده و با استفاده از شواهد سطح مدرسه، موانع یادگیری را شناسایی و رفع کنند. نتیجه‌گیری: بهبود عملکرد تحصیلی در Kasese نیازمند رویکردی یکپارچه است که رهبری مؤثر، منابع یادگیری کافی و حمایت معنادار از معلمان را در کنار هم قرار دهد و اتکای صرف به تعهد معلمان کافی نیست.