زایمان

INTRODUCTION: Outpatient hysteroscopy is an essential gynaecological procedure used to evaluate and treat any intrauterine pathologies. However, the most common reason for procedure failure is pain. This study aimed to evaluate the efficacy of virtual reality (VR) and music for pain management during outpatient hysteroscopy. METHODS: This was a non-blinded randomised controlled trial conducted at a single tertiary hospital in Hong Kong. Eligible patients were randomised at a 1:1:1 ratio into three groups: VR, music, and control. Patients' pain scores were assessed using the Numerical Pain Rating Scale from 0 to 10 at various timepoints during hysteroscopy. The primary outcome was the maximum pain score during hysteroscopy. Secondary outcomes included pain scores at specific timepoints during hysteroscopy, other symptoms, patient satisfaction scores, and acceptance of undergoing future hysteroscopy in the same setting if needed. RESULTS: A total of 210 patients were analysed in the study. Overall, 65.7% of patients underwent diagnostic hysteroscopy, and 34.3% underwent additional procedures. The mean maximum pain scores did not significantly differ among the three groups (P=0.131). However, acceptance of future hysteroscopy was significantly higher in both the music group (mean ± standard deviation: 8.8 ± 2.1; P=0.002) and the VR group (8.6 ± 1.6; P=0.009) than in the control group (7.5 ± 2.7; overall P=0.001). CONCLUSION: The use of VR and music during outpatient hysteroscopy did not result in a statistically significant reduction in pain. However, patient acceptance of future hysteroscopy was significantly improved in both intervention groups.

مقدمه: هیستروسکوپی سرپایی یک روش ضروری در زنان‌ و زایمان است که برای ارزیابی و درمان آسیب‌شناسی‌های داخل‌رحمی به کار می‌رود. با این حال، شایع‌ترین علت شکست این روش، درد است. هدف این مطالعه، ارزیابی اثربخشی واقعیت مجازی (VR) و موسیقی در مدیریت درد حین هیستروسکوپی سرپایی بود. روش‌ها: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده و غیرکور بود که در یک بیمارستان تخصصی در هنگ‌کنگ انجام شد. بیماران واجد شرایط به نسبت ۱:۱:۱ به سه گروه واقعیت مجازی، موسیقی و کنترل تقسیم شدند. نمرات درد بیماران با استفاده از مقیاس عددی ارزیابی درد از ۰ تا ۱۰ در زمان‌های مختلف حین هیستروسکوپی سنجیده شد. پیامد اصلی، بیشینه نمره درد در طول هیستروسکوپی بود. پیامدهای ثانویه شامل نمرات درد در زمان‌های خاص حین هیستروسکوپی، سایر علائم، نمرات رضایت بیماران و پذیرش انجام هیستروسکوپی مجدد در آینده در همان شرایط در صورت نیاز بود. نتایج: در مجموع ۲۱۰ بیمار در مطالعه مورد تحلیل قرار گرفتند. به طور کلی، ۶۵.۷٪ بیماران هیستروسکوپی تشخیصی و ۳۴.۳٪ بیماران اقدامات اضافی دریافت کردند. میانگین بیشینه نمرات درد بین سه گروه تفاوت معناداری نداشت (P=0.131). با این حال، پذیرش هیستروسکوپی آینده در گروه موسیقی (میانگین ± انحراف معیار: ۸.۸ ± ۲.۱؛ P=0.002) و گروه واقعیت مجازی (۸.۶ ± ۱.۶؛ P=0.009) به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل (۷.۵ ± ۲.۷؛ P کلی=۰.۰۰۱) بود. نتیجه‌گیری: استفاده از واقعیت مجازی و موسیقی در طول هیستروسکوپی سرپایی منجر به کاهش معنادار آماری در درد نشد. با این حال، پذیرش بیماران برای انجام هیستروسکوپی آینده در هر دو گروه مداخله به طور معناداری بهبود یافت.

Depression is a common and disabling condition, yet population-level estimates among Ethiopian and Ethiopian-descendant adults in the Seattle metropolitan area are limited. We conducted a cross-sectional community-based survey from November to December 2024 among adults aged ≥18 years who self-identified as Ethiopian or Ethiopian-descendant. Participants were recruited through social media, community networks, and faith-based organizations and completed anonymous REDCap questionnaires. Clinically significant depressive symptoms were defined as a Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) score ≥10, a screening threshold rather than a clinical diagnosis. We used logistic regression to examine associations between clinically significant depressive symptoms and the primary exposures of nativity, self-rated physical health, chronic medical conditions, reproductive health history, recreational marijuana or other drug use, and firearm exposure, with adjustment for prespecified sociodemographic covariates. A comprehensive model included the primary full-sample exposures simultaneously, with Benjamini-Hochberg correction for multiple comparisons. Among 474 participants (mean age, 31.6 years; 49.8% male), 178 (37.6%) screened positive for clinically significant depressive symptoms. In the mutually adjusted model, poorer self-rated physical health was associated with higher odds of depressive symptoms: average health (adjusted odds ratio [aOR], 3.83; 95% CI, 2.08–7.36) and poor/somewhat poor health (aOR, 10.73; 95% CI, 4.53–26.80), compared with excellent health. Ever use of recreational marijuana or other drugs (aOR, 3.52; 95% CI, 2.08–6.03) and knowing someone injured or killed by a firearm in the past year (aOR, 2.32; 95% CI, 1.39–3.90) were also associated with higher odds. Among parous women, a history of postpartum depression was associated with current depressive symptoms (aOR, 9.76; 95% CI, 4.31–23.51). Clinically significant depressive symptoms were common in this sample and were associated with poorer physical health, recreational marijuana or other drug use, firearm-related exposure, and prior postpartum depression. Longitudinal research is needed to clarify temporal relationships and inform culturally responsive prevention and care.

افسردگی یک وضعیت شایع و ناتوان‌کننده است، اما برآوردهای جمعیت‌محور در میان بزرگسالان اتیوپیایی و افراد با تبار اتیوپیایی در منطقه کلان‌شهری سیاتل محدود است. ما یک مطالعه مقطعی مبتنی بر جامعه را از نوامبر تا دسامبر ۲۰۲۴ در میان بزرگسالان با سن ≥۱۸ سال که خود را اتیوپیایی یا دارای تبار اتیوپیایی معرفی کردند، انجام دادیم. شرکت‌کنندگان از طریق شبکه‌های اجتماعی، شبکه‌های اجتماعی جامعه‌محور و سازمان‌های مذهبی جذب شدند و پرسشنامه‌های ناشناس REDCap را تکمیل کردند. علائم افسردگی بالینی به‌عنوان نمره ≥۱۰ در پرسشنامه سلامت بیمار-۹ (PHQ-9) تعریف شد که یک آستانه غربالگری است و نه تشخیص بالینی. برای بررسی ارتباط بین علائم افسردگی بالینی و متغیرهای اصلی شامل محل تولد، سلامت جسمانی خودارزیابی‌شده، بیماری‌های مزمن جسمانی، سابقه سلامت باروری، مصرف تفننی ماریجوانا یا سایر مواد مخدر و مواجهه با سلاح گرم، با تعدیل برای متغیرهای جمعیت‌شناختی از پیش تعیین‌شده، از رگرسیون لجستیک استفاده شد. یک مدل جامع، متغیرهای اصلی را به طور همزمان در کل نمونه وارد کرد و اصلاح بنجامینی-هوچبرگ برای مقایسات متعدد اعمال شد. در میان ۴۷۴ شرکت‌کننده (میانگین سنی ۳۱/۶ سال؛ ۴۹/۸٪ مرد)، ۱۷۸ نفر (۳۷/۶٪) از نظر علائم افسردگی بالینی مثبت غربال شدند. در مدل تعدیل‌شده متقابل، سلامت جسمانی خودارزیابی‌شده ضعیف‌تر با احتمال بالاتر علائم افسردگی همراه بود: سلامت متوسط (نسبت شانس تعدیل‌شده [aOR]، ۳/۸۳؛ ۹۵٪ CI، ۲/۰۸–۷/۳۶) و سلامت ضعیف/تاحدی ضعیف (aOR، ۱۰/۷۳؛ ۹۵٪ CI، ۴/۵۳–۲۶/۸۰) در مقایسه با سلامت عالی. مصرف تفننی ماریجوانا یا سایر مواد مخدر (aOR، ۳/۵۲؛ ۹۵٪ CI، ۲/۰۸–۶/۰۳) و شناخت فردی که در سال گذشته توسط سلاح گرم مجروح یا کشته شده است (aOR، ۲/۳۲؛ ۹۵٪ CI، ۱/۳۹–۳/۹۰) نیز با احتمال بالاتر همراه بود. در میان زنان دارای سابقه زایمان، سابقه افسردگی پس از زایمان با علائم فعلی افسردگی مرتبط بود (aOR، ۹/۷۶؛ ۹۵٪ CI، ۴/۳۱–۲۳/۵۱). علائم افسردگی بالینی در این نمونه شایع بود و با سلامت جسمانی ضعیف‌تر، مصرف تفننی ماریجوانا یا سایر مواد مخدر، مواجهه با سلاح گرم و سابقه افسردگی پس از زایمان ارتباط داشت. پژوهش‌های طولی برای روشن شدن روابط زمانی و اطلاع‌رسانی به پیشگیری و مراقبت متناسب با فرهنگ مورد نیاز است.

Maternal behaviors are evolutionarily conserved yet sensitive to environmental factors such as resource availability. Scarcity-adversity, modeled by providing dams with reduced bedding and nesting materials, reliably induces changes in sensitive and insensitive pup-directed maternal behaviors. Ventral tegmental area (VTA) dopamine (DA) neurons are activated by pup interactions and required for the expression of normal maternal behaviors. However, the effects of postpartum scarcity-adversity on dam VTA DA neuron activity during caregiving alterations remain unexplored. We conducted in vivo fiber photometry recordings of VTA DA neuron activity using Cre-dependent GCaMP7f in postpartum female TH-Cre rat dams in control or scarcity-adversity conditions. Dams were assigned to control or scarcity-adversity conditions on postpartum day (PD) 2 and underwent daily fiber photometry recordings during naturalistic maternal behavior observation sessions and a food pellet reward retrieval task through PD 5. Scarcity-adversity dams showed significantly elevated VTA DA neuron activity during insensitive caregiving, reflected by increased area under the curve, with no group differences during sensitive care. Additionally, scarcity-adversity dams exhibited a decrease in frequency of peaks when separated from their pups (i.e., out of nest), with no group differences during pup contact or nursing. Critically, alterations in VTA DA neuron activity in scarcity-adversity dams were not observed during food reward retrieval, suggesting that postpartum scarcity-adversity selectively disrupts VTA DA dynamics within the maternal caregiving context. These findings show that postpartum resource scarcity induces context-specific alterations in VTA DA neuron activity and provide a foundation for future investigation of projection-specific mechanisms underlying adversity-induced maternal behavior deficits. Significance Statement Postpartum adversity compromises maternal caregiving and increases risk for postpartum depression, but how it alters real-time maternal brain function during active caregiving is poorly understood. Using fiber photometry in TH-Cre dams exposed to resource scarcity, we demonstrate that adversity alters ventral tegmental area (VTA) dopamine (DA) neuron activity during ongoing maternal behavior in a context-dependent manner. Adversity elevated VTA DA neuron activity during insensitive caregiving and reduced VTA DA activity during pup separation, without affecting VTA DA responses to food. These findings reveal that postpartum scarcity-adversity shapes the motivational architecture of maternal caregiving through context-specific alterations in VTA DA neuron dynamics, providing a neurobiological framework for understanding how adverse postpartum environments impair maternal care quality without broadly affecting reward processing.

رفتارهای مادری از لحاظ تکاملی حفظ شده‌اند، اما نسبت به عوامل محیطی مانند دسترسی به منابع حساس هستند. کمبود و سختی، که با فراهم کردن مواد بستر و لانه‌سازی کاهش‌یافته برای مادران مدل‌سازی می‌شود، به طور قابل اعتمادی موجب تغییر در رفتارهای مادری حساس و غیرحساس نسبت به توله‌ها می‌گردد. نورون‌های دوپامینرژیک ناحیه تهویه شکمی (VTA) با تعاملات با توله‌ها فعال می‌شوند و برای بروز رفتارهای مادری طبیعی ضروری هستند. با این حال، اثرات کمبود و سختی پس از زایمان بر فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک VTA در مادران طی تغییرات مراقبتی هنوز بررسی نشده است. ما با استفاده از فوتومتری فیبری درون‌زنده و GCaMP7f وابسته به Cre، فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک VTA را در موش‌های ماده TH-Cre در شرایط کنترل یا کمبود و سختی پس از زایمان ثبت کردیم. مادران در روز دوم پس از زایمان (PD2) به شرایط کنترل یا کمبود و سختی تخصیص داده شدند و طی روزهای بعد، ثبت‌های روزانه فوتومتری فیبری در طول جلسات مشاهده رفتار مادری طبیعی و یک آزمون دریافت پاداش غذایی تا روز پنجم پس از زایمان (PD5) انجام شد. مادران گروه کمبود و سختی، افزایش معنی‌داری در فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک VTA طی مراقبت غیرحساس نشان دادند که با افزایش مساحت زیر منحنی منعکس شد، در حالی که در مراقبت حساس تفاوتی بین گروه‌ها مشاهده نشد. همچنین، مادران کمبود و سختی کاهش در فراوانی قله‌های فعالیت هنگام جدایی از توله‌ها (یعنی خارج از لانه) نشان دادند، بدون تفاوت گروهی در هنگام تماس با توله‌ها یا شیردهی. به طور مهم، تغییرات فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک VTA در مادران کمبود و سختی هنگام دریافت پاداش غذایی مشاهده نشد، که نشان می‌دهد کمبود و سختی پس از زایمان به طور انتخابی پویایی VTA DA را در زمینه مراقبت مادری مختل می‌کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کمبود منابع پس از زایمان موجب تغییرات زمینه‌محور در فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک VTA می‌شود و زمینه‌ای برای بررسی‌های آینده درباره سازوکارهای اختصاصی مسیرهای عصبی در نقص رفتار مادری ناشی از سختی فراهم می‌آورد. اهمیت پژوهش: سختی پس از زایمان موجب تضعیف مراقبت مادری و افزایش خطر افسردگی پس از زایمان می‌شود، اما نحوه تأثیر آن بر عملکرد مغز مادر در زمان واقعی طی مراقبت فعال به خوبی شناخته نشده است. با استفاده از فوتومتری فیبری در موش‌های TH-Cre تحت کمبود منابع، نشان دادیم که سختی، فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک ناحیه تهویه شکمی (VTA) را طی رفتار مادری جاری به صورت وابسته به زمینه تغییر می‌دهد. سختی موجب افزایش فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک VTA در مراقبت غیرحساس و کاهش فعالیت VTA DA در زمان جدایی از توله‌ها شد، بدون تأثیر بر پاسخ VTA DA به غذا. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کمبود و سختی پس از زایمان معماری انگیزشی مراقبت مادری را از طریق تغییرات زمینه‌محور در پویایی نورون‌های دوپامینرژیک VTA شکل می‌دهد و چارچوبی عصب‌زیستی برای درک چگونگی تضعیف کیفیت مراقبت مادری توسط محیط‌های نامطلوب پس از زایمان بدون تأثیر گسترده بر پردازش پاداش فراهم می‌کند.

The quality of postpartum recovery is a complex process. In this study, we aimed to translate and culturally adapt the Persian version of the ObsQoR-10 instrument and evaluate its psychometric properties in inpatient women 24 to 48 h after vaginal or elective cesarean delivery. This cross-sectional study translated and validated the Persian version of the Obstetric Quality of Recovery-10 (ObsQoR-10) in accordance with COSMIN guidelines. A total of 408 postpartum women were recruited from Taleghani Hospital in Tabriz, Iran, between 2024 and 2025. The ObsQoR-10 underwent a rigorous translation process (forward and backward translation, followed by cognitive interviews) and comprehensive psychometric evaluation. Content validity was examined using expert panels through CVI and CVR indices, while face validity was assessed via patient feedback. Structural validity was evaluated using exploratory factor analysis (EFA, n = 150) and confirmatory factor analysis (CFA, n = 258), and construct validity was assessed through hypotheses testing (convergent and known-groups validity). Reliability was assessed through Cronbach’s α, McDonald’s ω, and intraclass correlation coefficients (ICC) to determine test-retest stability. The ObsQoR-10 demonstrated excellent content validity (scale-CVI = 0.95, CVR = 0.89) and strong face validity (mean impact score = 4.37/5). EFA identified a single factor accounting for 73.4% of the variance. CFA supported acceptable model fit (scaled χ²/df = 1.53, CFI = 0.990, TLI = 0.986, robust RMSEA = 0.052, SRMR = 0.021). Internal consistency was high (α = 0.964, ω = 0.956), and test-retest reliability was good (ICC = 0.86). The total score was calculated as the sum of all 10 item scores (range: 0-100), with higher scores indicating better recovery. ObsQoR-10 scores correlated significantly with the Questionnaire About the Childbirth Experience (QACE) ( r = − .63, p < .001). No floor or ceiling effects were observed (0%). The Persian version of the Obstetric Quality of Recovery-10 is a valid, reliable, and clinically practical patient-reported outcome measure for evaluating inpatient postpartum recovery among Persian-speaking women 24 to 48 h after vaginal or elective cesarean delivery.

کیفیت بهبودی پس از زایمان فرایندی پیچیده است. در این مطالعه، هدف ما ترجمه و انطباق فرهنگی نسخه فارسی ابزار ObsQoR-10 و ارزیابی ویژگی‌های روان‌سنجی آن در زنان بستری ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از زایمان طبیعی یا سزارین انتخابی بود. این مطالعه مقطعی به ترجمه و اعتبارسنجی نسخه فارسی ابزار Obstetric Quality of Recovery-10 (ObsQoR-10) مطابق با دستورالعمل‌های COSMIN پرداخت. در مجموع ۴۰۸ زن پس از زایمان از بیمارستان طالقانی تبریز، ایران، در سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ وارد مطالعه شدند. ObsQoR-10 فرایند ترجمه دقیقی را شامل ترجمه مستقیم و معکوس و سپس مصاحبه‌های شناختی و ارزیابی روان‌سنجی جامع طی کرد. روایی محتوا با استفاده از پانل‌های خبرگان و شاخص‌های CVI و CVR و روایی صوری از طریق بازخورد بیماران بررسی شد. روایی ساختاری با تحلیل عاملی اکتشافی (EFA، n = ۱۵۰) و تحلیل عاملی تأییدی (CFA، n = ۲۵۸) و روایی سازه از طریق آزمون فرضیه‌ها (روایی همگرا و روایی گروه‌های شناخته‌شده) ارزیابی شد. پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ، اومگای مک‌دونالد و ضریب همبستگی درون‌طبقه‌ای (ICC) برای تعیین ثبات آزمون-بازآزمون بررسی شد. ObsQoR-10 روایی محتوای عالی (مقیاس-CVI = ۰٫۹۵، CVR = ۰٫۸۹) و روایی صوری قوی (میانگین نمره تأثیر = ۴٫۳۷ از ۵) را نشان داد. تحلیل عاملی اکتشافی یک عامل منفرد را شناسایی کرد که ۷۳٫۴٪ واریانس را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی برازش مدل قابل قبول را تأیید کرد (χ²/df تعدیل‌شده = ۱٫۵۳، CFI = ۰٫۹۹۰، TLI = ۰٫۹۸۶، RMSEA مقاوم = ۰٫۰۵۲، SRMR = ۰٫۰۲۱). انسجام درونی بالا بود (α = ۰٫۹۶۴، ω = ۰٫۹۵۶) و پایایی آزمون-بازآزمون خوب بود (ICC = ۰٫۸۶). نمره کل به صورت مجموع نمرات هر ۱۰ گویه (دامنه: ۰ تا ۱۰۰) محاسبه شد و نمرات بالاتر نشان‌دهنده بهبودی بهتر بودند. نمرات ObsQoR-10 با پرسشنامه تجربه زایمان (QACE) همبستگی معناداری داشتند (r = −۰٫۶۳، p < ۰٫۰۰۱). هیچ اثر کف یا سقفی مشاهده نشد (۰٪). نسخه فارسی Obstetric Quality of Recovery-10 ابزاری معتبر، پایا و کاربردی برای سنجش پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار جهت ارزیابی بهبودی پس از زایمان در زنان فارسی‌زبان بستری ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از زایمان طبیعی یا سزارین انتخابی است.

Introduction: Effective clinical teaching depends on managing cognitive load. Contextual vertical integration (CVI), which interweaves basic-science mechanisms with clinical content within a teaching session, was associated with lower self-reported Intrinsic Cognitive Load (ICL) and Extraneous Cognitive Load (ECL) scores and higher self-reported Germane Cognitive Load (GCL) scores in the CONVINCED-OG cluster-randomized crossover trial. Whether baseline deep and surface learning approaches are associated with cognitive load, or moderate CVI’s benefits, is unknown. This prespecified secondary analysis addressed both questions. Materials & Methods: The dataset comprised 103 third-year MBBS students (824 student-topic observations) taught eight core obstetrics and gynecology topics across two teaching hospitals, each topic delivered under CVI-enabled and non-integrated conditions in a topic-level crossover. Baseline deep and surface learning approaches were measured once using the Revised Two-Factor Study Process Questionnaire; ICL, ECL and GCL were self-reported after each session using the Cognitive Load Questionnaire. For each outcome, two linear mixed-effects models were fitted with random intercepts for participant and cluster-period: a main-effects model, and an interaction model adding condition-by-approach interaction terms. Results: Averaged across instructional conditions, a deeper learning approach was associated with lower ICL (b = − 0.040; 95% CI, − 0.071 to − 0.009; p = 0.011), lower ECL (b = − 0.060; 95% CI, − 0.101 to − 0.019; p = 0.004) and higher GCL (b = 0.037; 95% CI, 0.003 to 0.072; p = 0.033). There was no clear evidence that surface approach was associated with any outcome. No interaction between instructional condition and either learning approach was significant for any outcome, giving no clear evidence that CVI’s cognitive-load benefit varied with learning approach. Sensitivity analyses were consistent. With multiplicity adjustments, ECL survived all adjustments, ICL only Benjamini–Hochberg, and GCL none. Conclusion: There was no clear evidence of moderation of CVI-related differences by learning approaches. Deep-approach scores were associated with lower ICL and ECL and higher GCL; surface approach showed no clear association. Keywords: cognitive load theory, vertical integration, learning approaches, medical education, obstetrics and gynecology, cluster-randomized crossover trial

مقدمه: آموزش بالینی مؤثر وابسته به مدیریت بار شناختی است. یکپارچگی عمودی زمینه‌ای (CVI)، که سازوکارهای علوم پایه را با محتوای بالینی در یک جلسه آموزشی درهم می‌آمیزد، در کارآزمایی خوشه‌ای تصادفی متقاطع CONVINCED-OG با نمرات کمتر بار شناختی ذاتی (ICL) و بار شناختی بیرونی (ECL) و نمرات بالاتر بار شناختی سودمند (GCL) خودگزارش‌دهی شده همراه بود. اینکه آیا رویکردهای یادگیری عمیق و سطحی پایه با بار شناختی مرتبط هستند یا تعدیل‌گر منافع CVI می‌باشند، نامشخص است. این تحلیل ثانویه از پیش تعیین‌شده به هر دو پرسش پرداخت. مواد و روش‌ها: داده‌ها شامل ۱۰۳ دانشجوی سال سوم MBBS (۸۲۴ مشاهده دانشجو-موضوع) بود که هشت موضوع اصلی زنان و زایمان را در دو بیمارستان آموزشی فراگرفتند؛ هر موضوع تحت شرایط یکپارچه‌شده با CVI و غیر یکپارچه در یک طرح متقاطع در سطح موضوع ارائه شد. رویکردهای یادگیری عمیق و سطحی پایه یک بار با استفاده از پرسشنامه فرآیند مطالعه دو عاملی بازنگری‌شده سنجیده شد؛ ICL، ECL و GCL پس از هر جلسه با استفاده از پرسشنامه بار شناختی به صورت خودگزارش‌دهی اندازه‌گیری شد. برای هر پیامد، دو مدل خطی اثرات مختلط با رهگیر تصادفی برای شرکت‌کننده و دوره خوشه برازش شد: یک مدل اثرات اصلی و یک مدل تعاملی با افزودن اصطلاحات تعامل وضعیت-رویکرد. نتایج: به طور میانگین در شرایط آموزشی، رویکرد یادگیری عمیق‌تر با ICL پایین‌تر (b = − 0.040؛ ۹۵٪ CI، − ۰.۰۷۱ تا − ۰.۰۰۹؛ p = ۰.۰۱۱)، ECL پایین‌تر (b = − 0.060؛ ۹۵٪ CI، − ۰.۱۰۱ تا − ۰.۰۱۹؛ p = ۰.۰۰۴) و GCL بالاتر (b = 0.037؛ ۹۵٪ CI، ۰.۰۰۳ تا ۰.۰۷۲؛ p = ۰.۰۳۳) همراه بود. شواهد روشنی مبنی بر ارتباط رویکرد سطحی با هیچ‌یک از پیامدها وجود نداشت. هیچ‌یک از تعاملات بین وضعیت آموزشی و هر یک از رویکردهای یادگیری برای هیچ پیامدی معنادار نبود، و شواهد روشنی مبنی بر اینکه منفعت بار شناختی CVI با رویکرد یادگیری متفاوت باشد، به دست نیامد. تحلیل‌های حساسیت نیز سازگار بودند. با تعدیل چندگانگی، ECL در همه تعدیلات باقی ماند، ICL فقط در بنجامینی–هوچبرگ و GCL در هیچ‌کدام. نتیجه‌گیری: شواهد روشنی از تعدیل‌گری تفاوت‌های مرتبط با CVI توسط رویکردهای یادگیری به دست نیامد. نمرات رویکرد عمیق با ICL و ECL پایین‌تر و GCL بالاتر همراه بود؛ رویکرد سطحی ارتباط روشنی نشان نداد.

Aim: The aim of this study was to analyze the scientific literature on maternal health among immigrant women published between 2000 and 2025 using bibliometric methods and to identify global publication trends, the most productive authors, institutions, journals, and countries, international collaboration networks, and thematic developments.Methods: Data were obtained from the Web of Science Core Collection (WoSCC) database on February 25, 2026, and analyzed using VOSviewer 1.6.20 software. Only research articles published in English were included. Co-authorship, coword, co-citation, bibliographic coupling, and citation analyses were performed.Results: A total of 1,965 publications were analyzed. Publications increased substantially after 2019, peaking in 2020 and 2024. The most productive countries were the USA, Australia, England, Canada, and Sweden. Publications were concentrated in Public Health, Obstetrics and Gynecology, and Nursing, with Obstetrics & Gynecology and Healthcare Policy as dominant thematic areas. The most productive institutions were Karolinska Institutet, University of Toronto, and University of California System. Leading journals included the Journal of Immigrant and Minority Health, BMC Pregnancy and Childbirth, and Midwifery.Conclusion: This bibliometric study maps research trends in maternal health among immigrant women. High-income Western countries dominate the field, while low- and middleincome country contributions remain limited. Strengthening international collaboration and increasing nursing-focused intervention research are recommended.

هدف: هدف این مطالعه تحلیل ادبیات علمی مرتبط با سلامت مادران در میان زنان مهاجر منتشرشده بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ با استفاده از روش‌های کتاب‌سنجی و شناسایی روندهای جهانی انتشار، پربارترین نویسندگان، مؤسسات، نشریات و کشورها، شبکه‌های همکاری بین‌المللی و تحولات موضوعی بود. روش‌ها: داده‌ها در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۶ از پایگاه داده Web of Science Core Collection (WoSCC) استخراج و با نرم‌افزار VOSviewer نسخه ۱.۶.۲۰ تحلیل شدند. تنها مقالات پژوهشی منتشرشده به زبان انگلیسی وارد مطالعه شدند. تحلیل هم‌نویسندگی، هم‌واژگی، هم‌استنادی، جفت‌سازی کتاب‌سنجی و استناد انجام شد. یافته‌ها: در مجموع ۱۹۶۵ انتشارات تحلیل شد. انتشارات پس از سال ۲۰۱۹ به طور قابل توجهی افزایش یافت و در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ به اوج رسید. پربارترین کشورها ایالات متحده آمریکا، استرالیا، انگلستان، کانادا و سوئد بودند. انتشارات عمدتاً در حوزه‌های بهداشت عمومی، زنان و زایمان و پرستاری متمرکز بود و زنان و زایمان و سیاست‌گذاری سلامت به عنوان حوزه‌های موضوعی غالب شناخته شدند. پربارترین مؤسسات شامل Karolinska Institutet، University of Toronto و University of California System بودند. نشریات پیشرو شامل Journal of Immigrant and Minority Health، BMC Pregnancy and Childbirth و Midwifery بودند. نتیجه‌گیری: این مطالعه کتاب‌سنجی روندهای پژوهشی در سلامت مادران در میان زنان مهاجر را ترسیم می‌کند. کشورهای غربی با درآمد بالا بر این حوزه غالب هستند، در حالی که مشارکت کشورهای با درآمد پایین و متوسط همچنان محدود است. تقویت همکاری‌های بین‌المللی و افزایش پژوهش‌های مداخله‌ای با تمرکز بر پرستاری توصیه می‌شود.

Aim: This study aimed to explore women's self-reported paranormal experiences during the postpartum period, examine the cultural meanings attributed to these experiences, and descriptively assess levels of paranormal belief using the Paranormal Beliefs Scale (PBS).Methods: A convergent mixed-methods design was employed. Qualitative data were collected through face-toface, semi-structured interviews and analyzed using Braun and Clarke's thematic analysis. Quantitative data were collected using the PBS and analyzed using descriptive statistics. Forty-three postpartum women who reported paranormal or unusual visual experiences within the first 42 days after childbirth were recruited through snowball sampling.Results: Five themes emerged from the qualitative analysis: beliefs associated with the experiences, descriptions of perceived visual experiences, physical responses, psychological responses, and preventive practices. Participants commonly reported seeing black shadows, unfamiliar human-like figures, or animals, usually at night during transitions between wakefulness and sleep. Physical responses included immobility, palpitations, breathlessness, and sensations of suffocation, whereas psychological responses included fear, anxiety, sleep disturbance, and persistent distress. Participants also described religious, traditional, and medical coping practices. The mean PBS score was 27.6 ± 3.26.Conclusion: The findings suggest that women's interpretations of these experiences are shaped by cultural beliefs. Healthcare professionals should acknowledge such experiences without automatically attributing them to psychiatric pathology and provide culturally sensitive, evidence-based counselling to reduce fear and anxiety, discourage potentially harmful traditional practices, and promote maternal and infant wellbeing.

هدف: این مطالعه با هدف بررسی تجارب فراطبیعی خودگزارش‌شده زنان در دوره پس از زایمان، واکاوی معانی فرهنگی منتسب به این تجارب و ارزیابی توصیفی میزان باور به امور فراطبیعی با استفاده از مقیاس باورهای فراطبیعی (PBS) انجام شد. روش‌ها: از طرح آمیخته همگرا استفاده شد. داده‌های کیفی از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته حضوری گردآوری و با روش تحلیل تماتیک براون و کلارک تحلیل شدند. داده‌های کمی با استفاده از PBS جمع‌آوری و با آمار توصیفی تحلیل شدند. چهل‌وسه زن در دوره پس از زایمان که در ۴۲ روز نخست پس از زایمان تجارب فراطبیعی یا غیرمعمول بصری را گزارش کرده بودند، با روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی جذب شدند. یافته‌ها: پنج تم از تحلیل کیفی استخراج شد: باورهای مرتبط با تجارب، توصیف تجارب بصری ادراک‌شده، واکنش‌های جسمانی، واکنش‌های روان‌شناختی و اقدامات پیشگیرانه. شرکت‌کنندگان غالباً مشاهده سایه‌های سیاه، اشکال انسانی ناآشنا یا حیوانات را، عمدتاً در شب و هنگام گذار بین بیداری و خواب، گزارش کردند. واکنش‌های جسمانی شامل بی‌حرکتی، تپش قلب، تنگی نفس و احساس خفگی و واکنش‌های روان‌شناختی شامل ترس، اضطراب، اختلال خواب و پریشانی مداوم بود. شرکت‌کنندگان همچنین به راهکارهای مذهبی، سنتی و پزشکی برای مقابله اشاره کردند. میانگین نمره PBS برابر با ۲۷٫۶ ± ۳٫۲۶ بود. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد تفسیر زنان از این تجارب تحت تأثیر باورهای فرهنگی قرار دارد. متخصصان سلامت باید این تجارب را بدون نسبت دادن خودکار به آسیب‌شناسی روانی به رسمیت بشناسند و مشاوره مبتنی بر شواهد و حساس به فرهنگ ارائه دهند تا ترس و اضطراب را کاهش داده، از اقدامات سنتی بالقوه زیان‌آور جلوگیری و سلامت مادر و نوزاد را ارتقا بخشند.