آموزش

This Classroom Action Research (CAR) aimed to examine the implementation of growth mindset-oriented differentiated learning to improve movement skills and active participation in forward roll and backward roll learning among Class VIII.2 students at SMP Negeri 23 Bandar Lampung. The study involved 32 students (15 boys and 17 girls) across pre-cycle, Cycle I, and Cycle II stages, following the Kemmis & McTaggart model (planning, acting, observing, and reflecting). Data were collected using movement skill rubrics, active participation observation sheets, growth mindset questionnaires, and reflective interviews. Initial assessment during the pre-cycle stage showed that classical mastery reached only 31.25% (10 students) with a class average of 64.50, and active participation was categorized as low (37.50%). Following the implementation of differentiated learning (content, process, and product differentiation) integrated with growth mindset principles in Cycle I, classical mastery increased to 59.38% (19 students) with a class average of 73.20, and active participation rose to 62.50%. In Cycle II, through refined dynamic grouping, incline mat variations, peer tutoring, and process-oriented feedback, classical mastery significantly reached 87.50% (28 students) with a class average of 84.10. Concurrently, active participation surged to 87.50% (very high category). These results demonstrate that growth mindset-oriented differentiated learning is highly effective in improving movement skills and active participation in gymnastics instruction.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف بررسی اجرای یادگیری تمایزی مبتنی بر نگرش رشد جهت ارتقای مهارت‌های حرکتی و مشارکت فعال در آموزش رول جلو و رول عقب در میان دانش‌آموزان کلاس هشتم‌۲ دبیرستان دولتی ۲۳ بندر لامپونگ انجام شد. در این مطالعه، ۳۲ دانش‌آموز (۱۵ پسر و ۱۷ دختر) در مراحل پیش‌چرخه، چرخه اول و چرخه دوم بر اساس مدل Kemmis & McTaggart (برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل) شرکت داشتند. داده‌ها با استفاده از روبریک‌های مهارت حرکتی، برگه‌های مشاهده مشارکت فعال، پرسشنامه نگرش رشد و مصاحبه‌های تأملی گردآوری شد. ارزیابی اولیه در مرحله پیش‌چرخه نشان داد که تسلط کلاسیک تنها به ۳۱٫۲۵٪ (۱۰ دانش‌آموز) با میانگین کلاسی ۶۴٫۵۰ رسیده و مشارکت فعال در دسته پایین (۳۷٫۵۰٪) قرار داشت. پس از اجرای یادگیری تمایزی (تمایز محتوا، فرایند و محصول) همراه با اصول نگرش رشد در چرخه اول، تسلط کلاسیک به ۵۹٫۳۸٪ (۱۹ دانش‌آموز) با میانگین کلاسی ۷۳٫۲۰ افزایش یافت و مشارکت فعال به ۶۲٫۵۰٪ رسید. در چرخه دوم، از طریق گروه‌بندی پویا، تنوع تشک شیب‌دار، آموزش همتایان و بازخورد فرایندمحور، تسلط کلاسیک به طور معناداری به ۸۷٫۵۰٪ (۲۸ دانش‌آموز) با میانگین کلاسی ۸۴٫۱۰ رسید. همزمان، مشارکت فعال به ۸۷٫۵۰٪ (دسته بسیار بالا) افزایش یافت. این نتایج نشان می‌دهد که یادگیری تمایزی مبتنی بر نگرش رشد در بهبود مهارت‌های حرکتی و مشارکت فعال در آموزش ژیمناستیک بسیار مؤثر است.

This study aims to examine how the Student Council President election at Junior High School (SMP) Al-Azhar Medan, an Islamic school, works as a pedagogical space for internalizing political ethics grounded in divine values. A qualitative case study was carried out. Data came from semi-structured interviews with nine informants (two candidates, four student voters, a Pancasila Education teacher, the student council advisor, and the school principal), observation of the election, and documentation in the form of election photographs, the voter attendance list, the ballot box, and the public vote tally. The data were analyzed with the interactive model of Miles, Huberman, and Saldaña. The results show six patterns: honest campaigning, trustworthy leadership, respect for peers’ choices, civility in competition, rejection of manipulative practices, and a school culture that accompanies the election through counsel, habituation, supervision, and reflection. The election recorded 606 votes, 375 for Pair 01 and 231 for Pair 02. The study contributes an Islamic pedagogical reading of school democracy: divine values act as an ethical orientation that is transmitted through nasihat, pembiasaan, muraqabah, and muhasabah, so that an annual procedure becomes a moral learning experience for students.

این پژوهش با هدف بررسی چگونگی کارکرد انتخابات رئیس شورای دانش‌آموزی در دبیرستان اسلامی (SMP) Al-Azhar Medan به‌عنوان فضایی تربیتی برای درونی‌سازی اخلاق سیاسی مبتنی بر ارزش‌های الهی انجام شده است. این مطالعه به روش کیفی و با رویکرد مطالعه موردی صورت گرفته است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با نه نفر از مطلعان (دو نامزد، چهار دانش‌آموز رأی‌دهنده، یک معلم آموزش پانچاسیلا، مشاور شورای دانش‌آموزی و مدیر مدرسه)، مشاهده فرایند انتخابات و اسناد شامل عکس‌های انتخابات، فهرست حضور رأی‌دهندگان، صندوق رأی و شمارش علنی آرا گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی Miles، Huberman و Saldaña انجام شده است. نتایج پژوهش شش الگو را نشان می‌دهد: تبلیغات صادقانه، رهبری امانت‌دارانه، احترام به انتخاب همسالان، رعایت ادب در رقابت، رد شیوه‌های فریبکارانه و فرهنگ مدرسه‌ای که انتخابات را با ارشاد، عادت‌دهی، نظارت و تأمل همراهی می‌کند. در این انتخابات ۶۰۶ رأی ثبت شد که ۳۷۵ رأی به زوج ۰۱ و ۲۳۱ رأی به زوج ۰۲ تعلق گرفت. این پژوهش خوانشی تربیتی اسلامی از دموکراسی مدرسه ارائه می‌دهد: ارزش‌های الهی به‌عنوان جهت‌گیری اخلاقی از طریق نصیحت، پمبیاسآن، مراقبه و محاسبه منتقل می‌شوند تا یک فرایند سالانه به تجربه‌ای اخلاقی برای دانش‌آموزان تبدیل شود.

This study aims to describe the implementation of the Service Learning model and analyze the improvement in student learning outcomes in Islamic Religious Education at MTs An-Nahdlah Makassar. The research employs Classroom Action Research (CAR) based on the Kemmis and McTaggart model, conducted through pre-cycle, Cycle I, and Cycle II stages. Each cycle consists of four phases: planning, action, observation, and reflection. The research subjects were 33 seventh-grade students at MTs An-Nahdlah Makassar. Data collection techniques included observation, interviews, multiple-choice tests, and documentation. Research data were analyzed quantitatively to determine the improvement in student learning outcomes following the implementation of the Service Learning model. The results indicate that the Service Learning model successfully improved student learning outcomes. In the pre-cycle stage, the average score was 66.66, with a mastery rate of 30.30%. In Cycle I, the average score rose to 75.15 with a mastery rate of 54.54%, and in Cycle II, it increased to 89.09 with a mastery rate of 90.90%. Quantitatively, there was an increase in mastery of 24.24% and an average score increase of 8.49 from the pre-cycle to Cycle I, followed by an increase in mastery of 36.36% and an average score increase of 13.94 from Cycle I to Cycle II. Thus, the implementation of the Service Learning model improved student learning outcomes in Islamic Religious Education and met the established success indicators.

هدف این پژوهش توصیف اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور و تحلیل بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی در مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش پژوهش اقدام کلاسی (CAR) مبتنی بر مدل Kemmis و McTaggart، در سه مرحله پیش‌چرخه، چرخه اول و چرخه دوم انجام شده است. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب است. جامعه پژوهش شامل ۳۳ دانش‌آموز پایه هفتم مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar بود. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه، آزمون چندگزینه‌ای و مستندسازی بوده است. داده‌های پژوهش به صورت کمی برای تعیین بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پس از اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل یادگیری خدمت‌محور به طور موفقیت‌آمیزی نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشیده است. در مرحله پیش‌چرخه، میانگین نمره ۶۶٫۶۶ با نرخ تسلط ۳۰٫۳۰٪ بود. در چرخه اول، میانگین نمره به ۷۵٫۱۵ با نرخ تسلط ۵۴٫۵۴٪ افزایش یافت و در چرخه دوم، به ۸۹٫۰۹ با نرخ تسلط ۹۰٫۹۰٪ رسید. به طور کمی، افزایش تسلط ۲۴٫۲۴٪ و افزایش میانگین نمره ۸٫۴۹ از مرحله پیش‌چرخه تا چرخه اول مشاهده شد و پس از آن، افزایش تسلط ۳۶٫۳۶٪ و افزایش میانگین نمره ۱۳٫۹۴ از چرخه اول تا چرخه دوم به دست آمد. بنابراین، اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی را بهبود بخشیده و شاخص‌های موفقیت تعیین‌شده را محقق ساخته است.

This research was motivated by the low writing skills of fourth-grade students at SDN 37 Tampunik in writing descriptive texts. This research aimed to improve students’ descriptive writing skills through the use of the Write Around learning model. The research employed both qualitative and quantitative data using Classroom Action Research (CAR). The research was conducted in two cycles consisting of three meetings. The subjects of this research were fourth-grade students at SDN 37 Tampunik. The research instruments included observation sheets, documentation sheets, and writing tests. The results showed an improvement in all observed aspects from Cycle I to Cycle II. The lesson planning increased from 80.35% in Cycle I to 92.85% in Cycle II. The observation of teacher activities increased from an average of 78.57% in Cycle I to 89.28% in Cycle II. The observation of student activities increased from 74.99% in Cycle I to 89.28% in Cycle II. The results of the descriptive writing skills test also increased, with the average score improving from 77.84 in Cycle I to 90.37 in Cycle II. Based on these results, it can be concluded that the implementation of the Write Around learning model can improve the descriptive writing skills of fourth-grade students at SDN 37 Tampunik, Lengayang District, Pesisir Selatan Regency.

این پژوهش با انگیزهٔ پایین بودن مهارت‌های نوشتن دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 37 Tampunik در نگارش متون توصیفی انجام شد. هدف این پژوهش، ارتقای مهارت‌های نوشتن توصیفی دانش‌آموزان از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری Write Around بود. این پژوهش با استفاده از داده‌های کیفی و کمی و روش پژوهش اقدام‌پژوهی در کلاس (Classroom Action Research - CAR) انجام شد. پژوهش در دو چرخه و هر چرخه شامل سه جلسه برگزار گردید. جامعهٔ آماری پژوهش، دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 37 Tampunik بودند. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده، برگه‌های مستندسازی و آزمون‌های نوشتاری بود. نتایج نشان داد که در تمامی جنبه‌های مورد مشاهده از چرخه اول تا چرخه دوم بهبود حاصل شد. برنامه‌ریزی درسی از ۸۰٫۳۵٪ در چرخه اول به ۹۲٫۸۵٪ در چرخه دوم افزایش یافت. مشاهدهٔ فعالیت‌های معلم به طور میانگین از ۷۸٫۵۷٪ در چرخه اول به ۸۹٫۲۸٪ در چرخه دوم رسید. مشاهدهٔ فعالیت‌های دانش‌آموزان نیز از ۷۴٫۹۹٪ در چرخه اول به ۸۹٫۲۸٪ در چرخه دوم افزایش یافت. نتایج آزمون مهارت‌های نوشتن توصیفی نیز بهبود یافت و میانگین نمره از ۷۷٫۸۴ در چرخه اول به ۹۰٫۳۷ در چرخه دوم افزایش پیدا کرد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری Write Around می‌تواند مهارت‌های نوشتن توصیفی دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 37 Tampunik، بخش Lengayang، شهرستان Pesisir Selatan را بهبود بخشد.

This study examines how educational supervision and educational evaluation can be integrated to improve the quality of Islamic educational institutions at the madrasah tsanawiyah (MTs) level in Samarinda. The problem addressed is that supervision and evaluation are often discussed and managed as separate routines, so supervision findings rarely serve as evidence for institutional quality decisions. The study aims to explain the relationship between the two, to formulate an integration model, and to identify supporting and inhibiting factors. It employed a qualitative library research design. Data were drawn from scientific articles published between 2021 and 2026, a government regulation on national education standards, and a local study conducted at an MTs in Samarinda, and were analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing with source triangulation. The results show that supervision supplies process evidence, while evaluation turns that evidence into quality decisions. Integration is best designed as a five-stage cycle: quality mapping, supervision planning, supervision implementation, evaluation of results and impacts, and follow-up coaching. An illustrative application shows that a small MTs can run this cycle through a quality team, a shared instrument, and a collaborative coaching approach. Leadership, quality culture, time management, and documentation of follow-up determine its success. The model is conceptual and requires empirical testing in further field research.

این مطالعه به بررسی چگونگی ادغام نظارت آموزشی و ارزیابی آموزشی به منظور ارتقای کیفیت مؤسسات آموزش اسلامی در سطح مدرسه متوسطه اول (مدرسه تسناویّه، MTs) در شهر ساماریندا می‌پردازد. مسئله مورد بررسی این است که نظارت و ارزیابی غالباً به عنوان فعالیت‌هایی جداگانه مورد بحث و مدیریت قرار می‌گیرند، به‌گونه‌ای که یافته‌های نظارت به ندرت به عنوان شواهدی برای تصمیم‌گیری‌های مرتبط با کیفیت مؤسسه مورد استفاده قرار می‌گیرند. هدف پژوهش، تبیین رابطه میان این دو، تدوین یک مدل ادغام و شناسایی عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش مطالعه کتابخانه‌ای انجام شده است. داده‌ها از مقالات علمی منتشرشده بین سال‌های 2021 تا 2026، یک مقرره دولتی درباره استانداردهای ملی آموزش و یک مطالعه محلی انجام‌شده در یک مدرسه MTs در ساماریندا گردآوری و از طریق کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری با استفاده از مثلث‌سازی منابع تحلیل شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که نظارت شواهد فرایندی را فراهم می‌کند، در حالی که ارزیابی این شواهد را به تصمیمات مرتبط با کیفیت تبدیل می‌کند. ادغام به بهترین نحو به صورت یک چرخه پنج‌مرحله‌ای طراحی می‌شود: نقشه‌برداری کیفیت، برنامه‌ریزی نظارت، اجرای نظارت، ارزیابی نتایج و پیامدها و پیگیری و هدایت بعدی. یک کاربرد نمونه نشان می‌دهد که یک مدرسه MTs کوچک می‌تواند این چرخه را از طریق یک تیم کیفیت، ابزار مشترک و رویکرد هدایت مشارکتی اجرا کند. رهبری، فرهنگ کیفیت، مدیریت زمان و مستندسازی پیگیری‌ها موفقیت این مدل را تعیین می‌کنند. این مدل مفهومی است و نیازمند آزمون تجربی در پژوهش‌های میدانی بعدی می‌باشد.

This research was motivated by the low science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 20 Indarung, as indicated by the number of students who had not yet achieved the KKTP. Learning that predominantly used lectures and question-and-answer methods resulted in students being less active and less motivated. This research aimed to determine the effect of the Children Learning in Science (CLIS) learning model on the science learning outcomes of fifth-grade students on the topic of energy conservation efforts. This research used a quantitative approach with a Quasi Experimental Design and a Posttest Only Control Group Design. The population consisted of 51 fifth-grade students, with a saturated sampling technique, comprising 26 students in class VA as the experimental class and 25 students in class VB as the control class. The research instrument was a 25-item multiple-choice test that had undergone tryout and instrument analysis. Data were obtained through a posttest and analyzed using normality, homogeneity, and hypothesis tests with an Independent Samples t-test using SPSS 27. The results showed that the average learning outcome of the experimental class was 86.31, while that of the control class was 64.16. The hypothesis test showed a tcount of 8.025 > a ttable of 1.677 at a significance level of 0.05 with 49 degrees of freedom, indicating that H₀ was rejected and H₁ was accepted. Therefore, the Children Learning in Science (CLIS) learning model had a significant effect on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 20 Indarung.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم در دبستان دولتی شماره ۲۰ ایندارونگ انجام شد، چنان‌که تعداد زیادی از دانش‌آموزان هنوز به KKTP دست نیافته‌اند. آموزش غالباً مبتنی بر روش سخنرانی و پرسش‌وپاسخ بود که منجر به کاهش فعالیت و انگیزه دانش‌آموزان می‌شد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر مدل یادگیری Children Learning in Science (CLIS) بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم در موضوع تلاش‌های صرفه‌جویی در مصرف انرژی بود. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح شبه‌آزمایشی (Quasi Experimental Design) و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون (Posttest Only Control Group Design) انجام شد. جامعه آماری شامل ۵۱ دانش‌آموز پایه پنجم بود که با روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند و شامل ۲۶ دانش‌آموز کلاس VA به عنوان گروه آزمایش و ۲۵ دانش‌آموز کلاس VB به عنوان گروه کنترل بودند. ابزار پژوهش یک آزمون چندگزینه‌ای ۲۵ سؤالی بود که مورد آزمون اولیه و تحلیل ابزار قرار گرفته بود. داده‌ها از طریق پس‌آزمون جمع‌آوری و با استفاده از آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون فرضیه با آزمون t مستقل (Independent Samples t-test) در نرم‌افزار SPSS 27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نتایج یادگیری گروه آزمایش ۸۶٫۳۱ و گروه کنترل ۶۴٫۱۶ بود. آزمون فرضیه نشان داد مقدار t محاسبه‌شده ۸٫۰۲۵ بزرگ‌تر از t جدول ۱٫۶۷۷ در سطح معناداری ۰٫۰۵ با ۴۹ درجه آزادی است که نشان‌دهنده رد H₀ و پذیرش H₁ می‌باشد. بنابراین، مدل یادگیری Children Learning in Science (CLIS) تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان دولتی شماره ۲۰ ایندارونگ داشت.

This study aims to analyze the cognitive levels represented in the writing exercises of Basic English for Elementary School Grade VI based on Revised Bloom’s Taxonomy and to identify the dominant cognitive level represented in the exercises. This study employed a qualitative descriptive design using qualitative content analysis. The data consisted of 50 independent writing-exercise units identified from the textbook. The exercises were analyzed based on the six cognitive levels of Revised Bloom’s Taxonomy: Remembering (C1), Understanding (C2), Applying (C3), Analyzing (C4), Evaluating (C5), and Creating (C6). The findings show that five cognitive levels were represented: C1, C2, C3, C4, and C6, while C5 was not identified. Applying (C3) was the dominant cognitive level, accounting for 35 exercises (70%), followed by Understanding (C2) with 7 exercises (14%), Creating (C6) with 6 exercises (12%), and Remembering (C1) and Analyzing (C4) with 1 exercise each (2%). Overall, lower-order thinking skills (C1-C3) accounted for 86% of the exercises, whereas higher-order thinking skills (C4-C6) accounted for 14%. These findings indicate that the textbook predominantly emphasizes the application of previously learned language knowledge through structured writing activities, while opportunities for analysis, evaluation, and extended creative production remain limited. The study highlights the importance of considering a more balanced distribution of cognitive levels in elementary English writing exercises.

هدف این پژوهش تحلیل سطوح شناختی نمایان‌شده در تمرین‌های نوشتاری کتاب درسی زبان انگلیسی پایه ششم ابتدایی بر اساس طبقه‌بندی تجدیدنظرشده بلوم و شناسایی سطح شناختی غالب در این تمرین‌ها است. این پژوهش با استفاده از طرح توصیفی کیفی و تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. داده‌ها شامل ۵۰ واحد مستقل تمرین نوشتاری استخراج‌شده از کتاب درسی بودند. تمرین‌ها بر اساس شش سطح شناختی طبقه‌بندی تجدیدنظرشده بلوم شامل: یادآوری (C1)، درک (C2)، به‌کارگیری (C3)، تحلیل (C4)، ارزشیابی (C5) و خلق (C6) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که پنج سطح شناختی شامل C1، C2، C3، C4 و C6 در تمرین‌ها نمایان شده‌اند و سطح C5 شناسایی نشده است. سطح به‌کارگیری (C3) با ۳۵ تمرین (۷۰٪) سطح غالب بوده است، پس از آن سطح درک (C2) با ۷ تمرین (۱۴٪)، خلق (C6) با ۶ تمرین (۱۲٪) و یادآوری (C1) و تحلیل (C4) هر کدام با ۱ تمرین (۲٪) قرار دارند. به طور کلی، مهارت‌های تفکر سطوح پایین‌تر (C1-C3) ۸۶٪ از تمرین‌ها را تشکیل داده‌اند، در حالی که مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر (C4-C6) ۱۴٪ را شامل می‌شوند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کتاب درسی عمدتاً بر به‌کارگیری دانش زبانی آموخته‌شده از طریق فعالیت‌های نوشتاری ساختاریافته تأکید دارد و فرصت‌های تحلیل، ارزشیابی و تولید خلاقانه گسترده محدود باقی مانده است. این پژوهش بر اهمیت توجه به توزیع متوازن‌تر سطوح شناختی در تمرین‌های نوشتاری زبان انگلیسی ابتدایی تأکید می‌کند.

Background: Locomotor movement ability is a fundamental basis of motor development for elementary school-aged children. However, empirical data show that 39.28% of third-grade students remain in the average category of locomotor movement mastery, caused by monotonous teaching methods that provide little meaningful movement stimulation. Relay games are viewed as an alternative learning approach that can integrate coordination and balance in a contextual and enjoyable way. Objective: This study aims to analyze the effect of relay-game-based Physical, Sport, and Health Education (PJOK) learning on locomotor movement ability—particularly coordination and balance—in third-grade elementary school students. Method: This study used a quantitative approach with a one-group pretest-posttest design. The research subjects were 28 third-grade students of SDN Sumbersari 1 Malang, selected through purposive sampling. The instrument was a locomotor movement assessment rubric with five indicators: movement coordination, balance, movement accuracy, agility, and body control. Data were analyzed using the Shapiro-Wilk normality test and a paired sample t-test with the help of SPSS 26. Results: The mean score increased from 61.25 (pretest) to 79.82 (posttest). The paired sample t-test result showed t = -14.763 with Sig. (2-tailed) = 0.000 < 0.05. Conclusion: Relay-game-based PJOK learning has a significant effect on improving the locomotor movement ability of third-grade elementary school students. Implication: Elementary PJOK teachers are recommended to integrate relay games in a structured and progressive manner as a primary strategy for developing students' locomotor movement ability.

زمینه: توانایی حرکات لوکوموتور، اساس بنیادی رشد حرکتی کودکان در سنین دبستان است. با این حال، داده‌های تجربی نشان می‌دهد که ۳۹/۲۸٪ از دانش‌آموزان پایه سوم همچنان در دسته متوسط تسلط بر حرکات لوکوموتور قرار دارند که این امر ناشی از روش‌های تدریس یکنواخت و فاقد تحریک حرکتی معنادار است. بازی‌های امدادی به عنوان رویکردی جایگزین در آموزش مطرح می‌شوند که می‌تواند هماهنگی و تعادل را به شیوه‌ای زمینه‌مند و لذت‌بخش ادغام کند. هدف: هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر آموزش تربیت‌بدنی، ورزش و سلامت (PJOK) مبتنی بر بازی‌های امدادی بر توانایی حرکات لوکوموتور، به ویژه هماهنگی و تعادل، در دانش‌آموزان پایه سوم دبستان است. روش: این پژوهش با رویکرد کمی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۸ دانش‌آموز پایه سوم دبستان SDN Sumbersari 1 Malang بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش، چک‌لیست ارزیابی حرکات لوکوموتور با پنج شاخص: هماهنگی حرکتی، تعادل، دقت حرکت، چابکی و کنترل بدن بود. داده‌ها با استفاده از آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk و آزمون t زوجی با کمک نرم‌افزار SPSS 26 تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین نمره از ۶۱/۲۵ (پیش‌آزمون) به ۷۹/۸۲ (پس‌آزمون) افزایش یافت. نتیجه آزمون t زوجی نشان داد t = ‎-۱۴/۷۶۳ با Sig. (دوطرفه) = ۰/۰۰۰ < ۰/۰۵. نتیجه‌گیری: آموزش PJOK مبتنی بر بازی‌های امدادی تأثیر معناداری بر بهبود توانایی حرکات لوکوموتور دانش‌آموزان پایه سوم دبستان دارد. پیشنهاد: به معلمان PJOK دبستان توصیه می‌شود بازی‌های امدادی را به صورت ساختاریافته و تدریجی به عنوان راهبرد اصلی در توسعه توانایی حرکات لوکوموتور دانش‌آموزان ادغام کنند.

Conceptual understanding is an important aspect of physics learning, particularly regarding the topic of heat, which students still find difficult to comprehend. Based on preliminary observations at SMAN 2 Tambang, students tend to find it easier to solve problems using formulas rather than explaining the meaning of the concepts being studied. This study aims to determine the implementation and effect of the CORE (Connecting, Organizing, Reflecting, Extending) learning model assisted by simple media on students' conceptual understanding of heat in class XI senior high school. This research used a quasi-experimental method with a Posttest-Only Control Group Design. The research sample consisted of class XI.1 as the experimental group and class XI.7 as the control group, selected using a purposive sampling technique. The experimental group was taught using the CORE learning model assisted by simple media, while the control group received conventional instruction. Conceptual understanding data were obtained through a posttest consisting of 15 questions and analyzed using normality tests, homogeneity tests, and an Independent Samples T-Test. The results showed that the average posttest score for the experimental class was 72.46, whereas the control class achieved 66.51. The Independent Samples T-Test showed values of t = 2.557, df = 89, and Sig. (2-tailed) = 0.012 < 0.05, indicating a significant difference in students' conceptual understanding between the two classes. Thus, the implementation of the CORE learning model assisted by simple media yields better conceptual understanding compared to conventional learning on the topic of heat.

درک مفهومی یکی از جنبه‌های مهم یادگیری فیزیک است، به‌ویژه در موضوع گرما که دانش‌آموزان همچنان در فهم آن با دشواری مواجه هستند. بر اساس مشاهدات اولیه در دبیرستان SMAN 2 Tambang، دانش‌آموزان تمایل دارند مسائل را با استفاده از فرمول‌ها راحت‌تر حل کنند تا این‌که بتوانند معنای مفاهیم مورد مطالعه را توضیح دهند. هدف این پژوهش تعیین نحوه اجرا و تأثیر مدل یادگیری CORE (Connecting, Organizing, Reflecting, Extending) با کمک رسانه‌های ساده بر درک مفهومی دانش‌آموزان در مبحث گرما در پایه یازدهم دبیرستان است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون انجام شد. نمونه پژوهش شامل کلاس XI.1 به عنوان گروه آزمایش و کلاس XI.7 به عنوان گروه کنترل بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. گروه آزمایش با استفاده از مدل یادگیری CORE با کمک رسانه‌های ساده آموزش دید و گروه کنترل آموزش متداول دریافت کرد. داده‌های درک مفهومی از طریق پس‌آزمون شامل ۱۵ سؤال جمع‌آوری و با آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون T مستقل تحلیل شد. نتایج نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون برای کلاس آزمایش ۷۲.۴۶ و برای کلاس کنترل ۶۶.۵۱ بود. آزمون T مستقل مقادیر t = 2.557، df = 89 و Sig. (2-tailed) = 0.012 < 0.05 را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار در درک مفهومی دانش‌آموزان بین دو کلاس است. بنابراین، اجرای مدل یادگیری CORE با کمک رسانه‌های ساده نسبت به آموزش متداول در مبحث گرما، درک مفهومی بهتری را به همراه دارد.

ABSTRACT Muhammadiyah schools face challenges in strengthening institutional competitiveness, improving school governance, and developing strategic plans that can guide sustainable school development. Many schools have not yet developed systematic Strategic Plans (Renstra) and school excellence roadmaps, resulting in short-term and less focused development efforts. This community service program aimed to enhance the capacity of principals and teachers in effective school leadership, strategic planning, and the development of school excellence roadmaps in Muhammadiyah schools in Boyolali Regency. The program employed a Participatory Action and Empowerment Model involving 17 Muhammadiyah elementary and junior secondary schools. The activities consisted of training, workshops, mentoring, and evaluation. The results demonstrated improved participants’ understanding of school leadership, institutional governance, strategic planning, and the implementation of strategic and operational plans. In addition, the program produced draft Strategic Plans (Renstra) and school excellence roadmaps that can serve as sustainable development guidelines for participating schools. The program also strengthened collaboration among the university, the Muhammadiyah Regional Board of Boyolali, the Primary and Secondary Education Council, and Muhammadiyah schools in improving educational quality and institutional competitiveness. The findings indicate that mentoring in strategic planning and school excellence roadmap development is an effective strategy for strengthening leadership capacity, governance, and the competitiveness of Muhammadiyah schools. Keywords: Muhammadiyah schools; strategic plan; school excellence roadmap; school leadership; school competitiveness ABSTRAK Sekolah Muhammadiyah menghadapi tantangan dalam meningkatkan daya saing lembaga, memperkuat tata kelola sekolah, serta menyusun perencanaan strategis yang mampu menjadi pedoman pengembangan sekolah secara berkelanjutan. Sebagian sekolah belum memiliki dokumen Rencana Strategis (Renstra) dan roadmap keunggulan yang tersusun secara sistematis sehingga pengembangan sekolah cenderung bersifat jangka pendek dan kurang terarah. Kegiatan pengabdian kepada masyarakat ini bertujuan meningkatkan kapasitas kepala sekolah dan guru dalam kepemimpinan sekolah efektif, penyusunan Renstra, serta pengembangan roadmap keunggulan sekolah Muhammadiyah di Kabupaten Boyolali. Kegiatan dilaksanakan menggunakan pendekatan Participatory Action and Empowerment Model yang melibatkan 17 sekolah Muhammadiyah jenjang SD/MI dan SMP/MTs. Metode yang digunakan meliputi pelatihan, workshop, pendampingan, dan evaluasi. Hasil kegiatan menunjukkan adanya peningkatan pemahaman peserta mengenai kepemimpinan sekolah, tata kelola lembaga, perencanaan strategis, serta implementasi Renstra dan Renop. Selain itu, kegiatan menghasilkan draft Renstra dan roadmap keunggulan sekolah yang dapat digunakan sebagai pedoman pengembangan sekolah secara berkelanjutan. Program ini juga memperkuat sinergi antara perguruan tinggi, PDM Boyolali, Majelis Dikdasmen, dan sekolah Muhammadiyah dalam upaya meningkatkan mutu dan daya saing lembaga pendidikan. Kegiatan pendampingan Renstra dan roadmap keunggulan terbukti menjadi strategi yang efektif untuk memperkuat kapasitas kepemimpinan, tata kelola, dan daya saing sekolah Muhammadiyah. Kata kunci: sekolah Muhammadiyah; Renstra; roadmap keunggulan; kepemimpinan sekolah; daya saing sekolah

چکیده: مدارس محمدیه با چالش‌هایی در زمینه تقویت رقابت‌پذیری نهادی، بهبود حکمرانی مدرسه و توسعه برنامه‌های راهبردی مواجه هستند که می‌تواند راهنمای توسعه پایدار مدرسه باشد. بسیاری از مدارس هنوز برنامه راهبردی (Renstra) و نقشه‌راه برتری مدرسه را به‌صورت نظام‌مند تدوین نکرده‌اند و این امر منجر به تلاش‌های توسعه‌ای کوتاه‌مدت و کم‌تمرکز می‌شود. هدف این برنامه خدمت‌رسانی به جامعه، ارتقاء ظرفیت مدیران و معلمان در رهبری مؤثر مدرسه، برنامه‌ریزی راهبردی و توسعه نقشه‌راه برتری مدرسه در مدارس محمدیه شهرستان بویولالی بود. این برنامه با استفاده از مدل مشارکتی اقدام و توانمندسازی و با مشارکت ۱۷ مدرسه ابتدایی و متوسطه محمدیه اجرا شد. فعالیت‌ها شامل آموزش، کارگاه، مشاوره و ارزیابی بود. نتایج نشان داد که درک شرکت‌کنندگان از رهبری مدرسه، حکمرانی نهادی، برنامه‌ریزی راهبردی و اجرای برنامه‌های راهبردی و عملیاتی بهبود یافته است. علاوه بر این، برنامه منجر به تهیه پیش‌نویس برنامه راهبردی (Renstra) و نقشه‌راه برتری مدرسه شد که می‌تواند به‌عنوان راهنمای توسعه پایدار برای مدارس مشارکت‌کننده مورد استفاده قرار گیرد. این برنامه همچنین همکاری میان دانشگاه، هیئت منطقه‌ای محمدیه بویولالی، شورای آموزش ابتدایی و متوسطه و مدارس محمدیه را در جهت ارتقاء کیفیت آموزشی و رقابت‌پذیری نهادی تقویت کرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که همراهی در برنامه‌ریزی راهبردی و توسعه نقشه‌راه برتری مدرسه، راهبردی مؤثر برای تقویت ظرفیت رهبری، حکمرانی و رقابت‌پذیری مدارس محمدیه است.

This classroom action research presents a plan to implement the role-playing method to improve learning outcomes in the Natural and Social Sciences (IPAS) subject specifically regarding food chains and food webs for 27 fifth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya. The design comprises a pre-cycle phase and two cycles, each involving planning, action, observation, and reflection. The activities utilized Ecosystem Hats and connecting ropes to demonstrate predator-prey relationships and population changes. Data derived from five multiple-choice questions, three fill-in-the-blank items, and two essay questions were analyzed descriptively. With a passing grade of 75 and a target class mastery rate of 85%, the mastery level rose from 29.63% in the pre-cycle to 66.67% in Cycle I and 88.89% in Cycle II. The mean scores were 61.42, 73.77, and 81.79, respectively. Three students still required remedial instruction. Improvements in Cycle II included role rotation, marking the direction of energy flow, and providing individual explanations.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، طرحی را برای به‌کارگیری روش ایفای نقش به منظور بهبود نتایج یادگیری در درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) به‌ویژه در زمینه زنجیره غذایی و شبکه غذایی برای ۲۷ دانش‌آموز پایه پنجم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا ارائه می‌دهد. طرح پژوهش شامل مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه است که هر یک شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل می‌باشد. در فعالیت‌ها از کلاه‌های اکوسیستم و طناب‌های اتصال برای نمایش روابط شکارچی-شکار و تغییرات جمعیتی استفاده شد. داده‌ها از طریق پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال جای‌خالی و دو سؤال تشریحی گردآوری و به صورت توصیفی تحلیل شدند. با نمره قبولی ۷۵ و هدف تسلط کلاسی ۸۵٪، سطح تسلط از ۲۹٫۶۳٪ در پیش‌چرخه به ۶۶٫۶۷٪ در چرخه اول و ۸۸٫۸۹٪ در چرخه دوم افزایش یافت. میانگین نمرات به ترتیب ۶۱٫۴۲، ۷۳٫۷۷ و ۸۱٫۷۹ بود. سه دانش‌آموز همچنان نیازمند آموزش جبرانی بودند. بهبودهای چرخه دوم شامل چرخش نقش‌ها، علامت‌گذاری جهت جریان انرژی و ارائه توضیحات فردی بود.

This study aims to analyze the personality competence of Islamic Religious Education (PAI) teachers in fostering students’ noble character at State Junior High School 1 Tebo. The study employed a qualitative descriptive approach. Data were collected through observation, interviews, and documentation involving the principal, PAI teachers, students, and relevant school documents. Data analysis was conducted through data reduction, data presentation, and conclusion drawing, while data validity was strengthened through source and technique triangulation. The findings indicate that the moral character of students at State Junior High School 1 Tebo is generally good and reflects religious values and norms. Nevertheless, several students still demonstrate behaviors that require further guidance, such as skipping classes, leaving lessons, speaking impolitely, arriving late, and not participating in school ceremonies. The personality competence of PAI teachers is generally well implemented, as demonstrated by faith and piety, noble character, wisdom, openness, authority, and the ability to provide positive influence and become role models for students. Character development is supported by positive school habits, students’ internal awareness, cooperation among school members, character-oriented curriculum, professional teachers, and adequate facilities. The inhibiting factors include differences in students’ backgrounds, family conditions, limited parental attention, peer and community environments, external information influences, and individual student conditions. The school addresses these challenges through guidance, habituation, supervision, discussion, and religious activities.

این پژوهش با هدف تحلیل شایستگی شخصیتی معلمان آموزش دینی اسلامی (PAI) در پرورش اخلاق کریمه دانش‌آموزان در دبیرستان دولتی شماره ۱ تبو انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی کیفی صورت گرفته است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد، با مشارکت مدیر مدرسه، معلمان PAI، دانش‌آموزان و اسناد مرتبط مدرسه گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری انجام شده و روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی منبع و روش تقویت گردیده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اخلاق دانش‌آموزان در دبیرستان دولتی شماره ۱ تبو عموماً خوب بوده و بازتاب‌دهنده ارزش‌ها و هنجارهای دینی است. با این حال، برخی دانش‌آموزان رفتارهایی از خود نشان می‌دهند که نیازمند راهنمایی بیشتر است، مانند غیبت از کلاس، ترک درس، صحبت بی‌ادبانه، دیر رسیدن و شرکت نکردن در مراسم مدرسه. شایستگی شخصیتی معلمان PAI عموماً به خوبی اجرا می‌شود و با ایمان و تقوا، اخلاق نیکو، خردمندی، گشودگی، اقتدار و توانایی تأثیرگذاری مثبت و الگو بودن برای دانش‌آموزان نمود می‌یابد. پرورش اخلاق با عادات مثبت مدرسه، آگاهی درونی دانش‌آموزان، همکاری اعضای مدرسه، برنامه درسی مبتنی بر شخصیت، معلمان حرفه‌ای و امکانات کافی حمایت می‌شود. عوامل بازدارنده شامل تفاوت‌های زمینه‌ای دانش‌آموزان، شرایط خانوادگی، توجه محدود والدین، محیط همسالان و جامعه، تأثیر اطلاعات بیرونی و شرایط فردی دانش‌آموزان است. مدرسه این چالش‌ها را از طریق راهنمایی، عادت‌دهی، نظارت، بحث و فعالیت‌های دینی مدیریت می‌کند.

This classroom action research article presents the use of Problem Based Learning (PBL) to improve Grade V pupils' Pancasila Education learning outcomes on the application of Pancasila values in everyday life. The context comprises 28 pupils at SDN Pakis V/372 Surabaya and includes a pre-cycle followed by two cycles of planning, action, observation, and reflection. Learning activities center on contextual case analysis, group investigation, presentation of solutions, and individual evaluation. Learning outcomes are measured using five multiple-choice items, three short-answer items, and two constructed-response items. Descriptive analysis yields mean scores of 63.72, 79.51, and 87.97, while mastery increases from 28.57% to 71.43% and 96.43%. The 85% class mastery target is reached in Cycle II, although one pupil still requires targeted remediation. Cycle II improvements emphasize individual initial responses, rotating group roles, comparison of alternative actions, and evidence-based reasoning.

این مقاله پژوهش اقدام کلاسی به کارگیری یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) را برای بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس آموزش پاندچاسیلا با محوریت کاربرد ارزش‌های پاندچاسیلا در زندگی روزمره ارائه می‌دهد. جامعه پژوهش شامل ۲۸ دانش‌آموز دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا است و شامل یک مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب می‌باشد. فعالیت‌های یادگیری بر تحلیل موردی زمینه‌ای، پژوهش گروهی، ارائه راه‌حل‌ها و ارزیابی فردی متمرکز است. نتایج یادگیری با استفاده از پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال کوتاه‌پاسخ و دو سؤال پاسخ‌ساز اندازه‌گیری می‌شود. تحلیل توصیفی میانگین نمرات ۶۳٫۷۲، ۷۹٫۵۱ و ۸۷٫۹۷ را نشان می‌دهد و میزان تسلط از ۲۸٫۵۷٪ به ۷۱٫۴۳٪ و ۹۶٫۴۳٪ افزایش می‌یابد. هدف تسلط کلاسی ۸۵٪ در چرخه دوم محقق می‌شود، هرچند یک دانش‌آموز همچنان به جبرانسازی هدفمند نیاز دارد. بهبودهای چرخه دوم بر پاسخ‌های اولیه فردی، چرخش نقش‌های گروهی، مقایسه اقدامات جایگزین و استدلال مبتنی بر شواهد تأکید دارد.

Digital transformation in vocational education necessitates practical learning that goes beyond mere skill mastery; it must also foster deep understanding, critical thinking, problem-solving, collaboration, and learner autonomy. This study aims to develop a digital-based vocational practical learning model utilizing a "deep learning" approach to enhance the quality of instruction at SMK Werdhi Sila Kumara. The study employs the Research and Development (R&D) method using the ADDIE model, comprising the stages of Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation. Participants included teachers, 120 Grade X students, and expert validators. Data were collected through observations, interviews, questionnaires, practical skill assessments, and learning outcome tests, then analyzed using both descriptive and quantitative methods. The results indicate that the model was developed to meet the need for practical learning that is more active, contextual, digital, and reflective. The model integrates mindful, meaningful, and joyful learning through digital exploration, hands-on practice, problem-solving, collaboration, reflection, and evaluation. The model was deemed valid and practical, with average response scores of 4.17 from teachers and 4.04 from students (on a 5-point scale). Its effectiveness was demonstrated by an increase in average learning outcomes from 75 in the pre-test to 80 in the post-test. The final model is considered valid, practical, and effective in supporting the improvement of vocational practical learning quality.

تحول دیجیتال در آموزش‌های فنی و حرفه‌ای مستلزم یادگیری عملی است که فراتر از صرفاً تسلط بر مهارت‌ها باشد؛ بلکه باید درک عمیق، تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری و خودمختاری یادگیرنده را نیز تقویت کند. هدف این پژوهش، توسعه یک مدل آموزش عملی مهارت‌های فنی مبتنی بر دیجیتال با بهره‌گیری از رویکرد «یادگیری عمیق» به منظور ارتقای کیفیت آموزش در دبیرستان فنی حرفه‌ای Werdhi Sila Kumara است. این پژوهش با روش تحقیق و توسعه (R&D) و با استفاده از مدل ADDIE شامل مراحل تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی انجام شده است. شرکت‌کنندگان شامل معلمان، ۱۲۰ دانش‌آموز پایه دهم و ارزیابان خبره بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه، ارزیابی مهارت‌های عملی و آزمون‌های نتایج یادگیری گردآوری و با روش‌های توصیفی و کمی تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که مدل توسعه‌یافته، نیاز به یادگیری عملی فعال‌تر، زمینه‌مند، دیجیتال و تأملی را برآورده می‌کند. این مدل یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش را از طریق کاوش دیجیتال، تمرین عملی، حل مسئله، همکاری، تأمل و ارزیابی ادغام می‌کند. مدل مذکور از نظر اعتبار و کاربردپذیری با میانگین امتیاز پاسخ ۴.۱۷ از معلمان و ۴.۰۴ از دانش‌آموزان (در مقیاس ۵ امتیازی) تأیید شد. اثربخشی مدل با افزایش میانگین نتایج یادگیری از ۷۵ در پیش‌آزمون به ۸۰ در پس‌آزمون نشان داده شد. مدل نهایی از نظر اعتبار، کاربردپذیری و اثربخشی در حمایت از ارتقای کیفیت آموزش عملی مهارت‌های فنی تأیید می‌شود.

The Student Community Service Program (KKN) is a form of student service to the community through the implementation of various programs and activities tailored to local conditions and needs. One of the KKN work programs carried out by Universitas Muhammadiyah Bone students in Timusu Village, Ulaweng District, Bone Regency, was a training program on making dishwashing soap. This activity aimed to enhance community skills through said training. It was held on September 1, 2026, at the Timusu Village Office. There were 23 participants, consisting of local women and youths. All KKN students participated in the event, which lasted approximately one hour and twenty minutes. The methods employed included both instruction and hands-on practice to impart practical knowledge regarding dishwashing soap production. The materials used for the training were 1 kg of Texapon, 15 tablespoons of fine salt, 20 limes, a sufficient amount of pandan leaves, and 5–7 liters of water. The production process began by mixing water with blended pandan leaves, followed by the addition and mixing of Texapon. Subsequently, salt and lime juice were added gradually while stirring. This training activity provided the community with direct experience in making dishwashing soap and served as a contribution by the KKN students toward improving the skills of Timusu Village residents.

برنامه خدمت‌رسانی دانشجویی به جامعه (KKN) شکلی از خدمت دانشجویان به جامعه از طریق اجرای برنامه‌ها و فعالیت‌های متنوع متناسب با شرایط و نیازهای محلی است. یکی از برنامه‌های KKN که توسط دانشجویان دانشگاه Muhammadiyah Bone در روستای تیموسو، بخش Ulaweng، شهرستان Bone اجرا شد، برنامه آموزشی ساخت مایع ظرفشویی بود. هدف از این فعالیت، ارتقای مهارت‌های جامعه از طریق این آموزش بود. این برنامه در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ در دفتر روستای تیموسو برگزار شد. تعداد ۲۳ نفر از زنان و جوانان محلی در این برنامه شرکت کردند. تمامی دانشجویان KKN در این رویداد که حدود یک ساعت و بیست دقیقه به طول انجامید، مشارکت داشتند. روش‌های مورد استفاده شامل آموزش نظری و تمرین عملی به منظور انتقال دانش کاربردی درباره تولید مایع ظرفشویی بود. مواد مورد استفاده در آموزش شامل ۱ کیلوگرم Texapon، ۱۵ قاشق غذاخوری نمک نرم، ۲۰ عدد لیموترش، مقدار کافی برگ پاندان و ۵ تا ۷ لیتر آب بود. فرایند تولید با مخلوط کردن آب و برگ پاندان خردشده آغاز شد و سپس Texapon به آن افزوده و مخلوط گردید. در ادامه، نمک و آب‌لیمو به تدریج افزوده و هم زده شد. این فعالیت آموزشی تجربه عملی مستقیم در ساخت مایع ظرفشویی را برای جامعه فراهم کرد و به عنوان مشارکت دانشجویان KKN در ارتقای مهارت‌های ساکنان روستای تیموسو محسوب می‌شود.

Fifth-grade students often memorize the terms producer, consumer, and decomposer but struggle to reason about a food chain. This classroom action research aimed to improve the critical thinking skills of fifth-grade students in science (IPAS) on the topic of food chains at SDN 106162 Medan Estate through Culturally Responsive Teaching (CRT) supported by ethnocultural student worksheets (LKPD). The study followed the Kemmis and McTaggart spiral in two cycles involving 25 students. Critical thinking was measured by an essay test and observation based on Facione's six core skills (interpretation, analysis, evaluation, inference, explanation, and self-regulation). Data were analyzed descriptively, both quantitatively and qualitatively, complemented by N-Gain and paired-samples t-tests. The mean score rose from 41.3 (pre-action) to 63.3 (cycle I) and 81.0 (cycle II), while the proportion of students reaching the target increased from 0% to 20% and 84%. The greatest gain occurred in inference (+47.0 percentage points), whereas self-regulation remained the lowest indicator in cycle II (76.0%). The mean N-Gain was 0.68 (medium category) and the gains were statistically significant (paired t-test, p < 0.001). CRT supported by ethnocultural worksheets can serve as a contextual alternative for developing critical thinking in elementary science.

دانش‌آموزان پایه پنجم اغلب اصطلاحات تولیدکننده، مصرف‌کننده و تجزیه‌کننده را حفظ می‌کنند اما در استدلال درباره زنجیره غذایی با مشکل مواجه هستند. این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف ارتقای مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه پنجم در درس علوم (IPAS) با موضوع زنجیره غذایی در دبستان SDN 106162 Medan Estate از طریق رویکرد آموزش پاسخگو به فرهنگ (CRT) با پشتیبانی کاربرگ‌های دانش‌آموزی اتنوکالچر (LKPD) انجام شد. این مطالعه بر اساس مدل مارپیچی Kemmis و McTaggart در دو چرخه و با مشارکت ۲۵ دانش‌آموز صورت گرفت. تفکر انتقادی با آزمون تشریحی و مشاهده بر اساس شش مهارت اصلی Facione (تفسیر، تحلیل، ارزیابی، استنتاج، تبیین و خودتنظیمی) سنجیده شد. داده‌ها به صورت توصیفی، هم به شکل کمی و هم کیفی، و با استفاده از N-Gain و آزمون t زوجی تحلیل شدند. میانگین نمره از ۴۱٫۳ (پیش از اقدام) به ۶۳٫۳ (چرخه اول) و ۸۱٫۰ (چرخه دوم) افزایش یافت و نسبت دانش‌آموزان دارای عملکرد مطلوب از ۰٪ به ۲۰٪ و ۸۴٪ رسید. بیشترین افزایش در شاخص استنتاج (+۴۷٫۰ واحد درصد) مشاهده شد، در حالی که خودتنظیمی در چرخه دوم پایین‌ترین شاخص باقی ماند (۷۶٫۰٪). میانگین N-Gain برابر با ۰٫۶۸ (در دسته متوسط) بود و این افزایش‌ها از نظر آماری معنادار بودند (آزمون t زوجی، p < 0.001). رویکرد آموزش پاسخگو به فرهنگ با پشتیبانی کاربرگ‌های اتنوکالچر می‌تواند به عنوان جایگزینی زمینه‌مند برای توسعه تفکر انتقادی در آموزش علوم ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

Digital technology has reshaped how students learn, access information, and communicate. Alongside these benefits, it raises ethical concerns such as misinformation, plagiarism, and technology misuse. Integrating knowledge, faith, and good deeds is therefore needed to nurture students who are intellectually capable, spiritually aware, and morally grounded. This study explores the concepts of knowledge, faith, and good deeds and how they relate to one another from an Islamic perspective, as well as their relevance to student character building in the digital era. Using a descriptive qualitative library research design, the study reviews pertinent Qur'anic verses and scholarly journal articles on Islamic education, character development, and digital ethics. The results show that knowledge supplies intellectual understanding, faith provides the basis of moral values, and good deeds put knowledge and faith into practice in daily life. Together, these elements offer a conceptual basis for academic honesty, critical thinking, social responsibility, and ethical use of technology. In conclusion, building student character calls for a balance among intellectual competence, spiritual values, and consistent moral conduct so that students can meet digital-era challenges responsibly.

فناوری دیجیتال شیوه‌های یادگیری، دسترسی به اطلاعات و ارتباط دانشجویان را دگرگون کرده است. در کنار این مزایا، نگرانی‌های اخلاقی همچون اطلاعات نادرست، سرقت علمی و سوءاستفاده از فناوری نیز مطرح می‌شود. بنابراین، ادغام علم، ایمان و عمل صالح برای پرورش دانشجویانی که از لحاظ فکری توانمند، از نظر معنوی آگاه و از لحاظ اخلاقی پایبند هستند، ضروری است. این پژوهش به بررسی مفاهیم علم، ایمان و عمل صالح و نحوه ارتباط آن‌ها با یکدیگر از منظر اسلامی و همچنین اهمیت آن‌ها در شکل‌گیری شخصیت دانشجویان در عصر دیجیتال می‌پردازد. با استفاده از روش پژوهش کیفی توصیفی از نوع کتابخانه‌ای، آیات مرتبط قرآن کریم و مقالات علمی درباره آموزش اسلامی، رشد شخصیت و اخلاق دیجیتال مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که علم، فهم و درک فکری را فراهم می‌کند، ایمان مبنای ارزش‌های اخلاقی را شکل می‌دهد و عمل صالح، علم و ایمان را در زندگی روزمره به اجرا درمی‌آورد. این عناصر در کنار یکدیگر، مبنایی مفهومی برای صداقت علمی، تفکر انتقادی، مسئولیت اجتماعی و استفاده اخلاقی از فناوری ارائه می‌کنند. در نتیجه، شکل‌گیری شخصیت دانشجویان مستلزم تعادل میان شایستگی فکری، ارزش‌های معنوی و رفتار اخلاقی مستمر است تا دانشجویان بتوانند با مسئولیت‌پذیری با چالش‌های عصر دیجیتال مواجه شوند.

This classroom action research aimed to improve student activeness through the implementation of the Station Learning strategy in class V.C of SDN 238 Palembang. The study used the Kemmis and Mc Taggart action research design, conducted in two cycles involving 28 students as research subjects. Data were collected using an observation sheet covering six indicators of student activeness, namely visual, questioning, opinion-giving, writing/motoric, cooperation, and mental-emotional engagement. The pre-cycle observation showed an average activeness score of 58.48 percent, categorized as Fairly Active. After the implementation of Station Learning in the first cycle, the average increased to 63.69 percent, and in the second cycle it reached 71.58 percent with a classical mastery level of 96.43 percent, meaning that 27 of the 28 students were categorized as Active or Very Active. These findings indicate that Station Learning, which organizes students into visual, auditory, and kinesthetic learning stations according to their learning style tendencies, is effective in increasing student engagement across all indicators of activeness. The study concludes that Station Learning is an effective strategy for enhancing elementary students' learning activeness and recommends its continued and consistent use, with particular attention to strengthening the questioning and cooperation indicators.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف ارتقاء فعالیت دانش‌آموزان از طریق اجرای راهبرد یادگیری ایستگاهی در کلاس پنجم‌جیم دبستان ۲۳۸ پالمبانگ انجام شد. این مطالعه از طرح پژوهش اقدام‌پژوهی کمیس و مک‌تاگارت استفاده کرد و در دو چرخه با مشارکت ۲۸ دانش‌آموز به عنوان آزمودنی انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از برگه مشاهده شامل شش شاخص فعالیت دانش‌آموزان، یعنی بصری، پرسشگری، اظهار نظر، نوشتاری/حرکتی، همکاری و درگیری ذهنی-هیجانی گردآوری شد. مشاهده پیش‌چرخه میانگین نمره فعالیت را ۵۸/۴۸ درصد نشان داد که در دسته نسبتاً فعال قرار گرفت. پس از اجرای یادگیری ایستگاهی در چرخه اول، میانگین به ۶۳/۶۹ درصد افزایش یافت و در چرخه دوم به ۷۱/۵۸ درصد با سطح تسلط کلاسیک ۹۶/۴۳ درصد رسید، به این معنا که ۲۷ نفر از ۲۸ دانش‌آموز در دسته فعال یا بسیار فعال قرار گرفتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری ایستگاهی، که دانش‌آموزان را بر اساس گرایش‌های سبک یادگیری‌شان به ایستگاه‌های بصری، شنیداری و جنبشی سازمان‌دهی می‌کند، در افزایش مشارکت دانش‌آموزان در تمامی شاخص‌های فعالیت مؤثر است. پژوهش نتیجه می‌گیرد که یادگیری ایستگاهی راهبردی مؤثر برای ارتقاء فعالیت یادگیری دانش‌آموزان ابتدایی است و استفاده مستمر و منظم از آن با توجه ویژه به تقویت شاخص‌های پرسشگری و همکاری توصیه می‌شود.

This study aims to analyze the implementation of Deep Learning based on Teaching at the Right Level (TaRL) in creating meaningful learning in elementary schools. The diversity of students’ abilities requires teachers to provide learning experiences that are appropriate to students’ initial competencies, needs, and characteristics. TaRL focuses on identifying students’ actual learning levels through diagnostic assessment, flexible grouping, and appropriate learning interventions, while Deep Learning emphasizes three main principles: mindful, meaningful, and joyful learning. This study uses a literature review method to examine various previous studies on the implementation of Deep Learning based on Teaching at the Right Level (TaRL) in fostering meaningful learning in elementary schools. The findings indicate that the integration of TaRL and Deep Learning can support differentiated learning by aligning learning materials, activities, media, and assistance with students’ ability levels. Previous studies also report improvements in learning outcomes, student engagement, motivation, conceptual understanding, and participation. However, its implementation faces several challenges, including the accuracy of diagnostic assessments, limited instructional time, large class sizes, teacher readiness, preparation of differentiated learning resources, and students’ and parents’ acceptance of ability-based grouping. Therefore, the integration of Deep Learning and TaRL has the potential to create adaptive, active, contextual, and meaningful learning experiences in elementary schools through continuous assessment, flexible grouping, appropriate learning strategies, and strong teacher and school support.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای یادگیری عمیق مبتنی بر آموزش در سطح مناسب (Teaching at the Right Level یا TaRL) در ایجاد یادگیری معنادار در مدارس ابتدایی است. تنوع توانایی‌های دانش‌آموزان ایجاب می‌کند که معلمان تجربیات یادگیری متناسب با شایستگی‌های اولیه، نیازها و ویژگی‌های دانش‌آموزان فراهم کنند. TaRL بر شناسایی سطح واقعی یادگیری دانش‌آموزان از طریق ارزیابی تشخیصی، گروه‌بندی انعطاف‌پذیر و مداخلات آموزشی مناسب تمرکز دارد، در حالی که یادگیری عمیق سه اصل اصلی را مورد تأکید قرار می‌دهد: یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش. این پژوهش با استفاده از روش مرور ادبیات به بررسی مطالعات پیشین درباره اجرای یادگیری عمیق مبتنی بر آموزش در سطح مناسب (TaRL) در تقویت یادگیری معنادار در مدارس ابتدایی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام TaRL و یادگیری عمیق می‌تواند از یادگیری تفکیکی با همسویی مواد آموزشی، فعالیت‌ها، رسانه‌ها و حمایت‌ها با سطح توانایی دانش‌آموزان حمایت کند. مطالعات پیشین همچنین بهبود در نتایج یادگیری، مشارکت دانش‌آموزان، انگیزش، درک مفهومی و حضور را گزارش کرده‌اند. با این حال، اجرای آن با چالش‌هایی همچون دقت ارزیابی‌های تشخیصی، محدودیت زمان تدریس، تعداد زیاد دانش‌آموزان در کلاس، آمادگی معلمان، تهیه منابع یادگیری تفکیکی و پذیرش گروه‌بندی مبتنی بر توانایی توسط دانش‌آموزان و والدین مواجه است. بنابراین، ادغام یادگیری عمیق و TaRL این پتانسیل را دارد که از طریق ارزیابی مستمر، گروه‌بندی انعطاف‌پذیر، راهبردهای یادگیری مناسب و حمایت قوی معلم و مدرسه، تجربیات یادگیری سازگار، فعال، زمینه‌مند و معنادار را در مدارس ابتدایی ایجاد کند.

This study aims to analyze the implementation of the Blue Ocean Strategy in creating value innovation for Islamic education services at MTs Azzakiyyah, Bandung Regency. Employing a qualitative approach with a mini-study design, data were collected through interviews, observation, and documentation involving madrasah stakeholders. The data analysis applies the Blue Ocean Strategy framework utilizing the concepts of Value Innovation, Strategy Canvas, the Six Paths Framework, and the ERRC (Eliminate, Reduce, Raise, Create) grid to formulate a future value profile via the To-Be Strategy Canvas. The analytical focus is centered on identifying and reconstructing critical value factors to create service novelty. Furthermore, this analysis explores the potential shift from a mere program orientation toward value creation that integrates academic excellence, Islamic values, character building, technology, creativity, and parental partnerships. In this study, the concept of an "Islamic Student Experience-Based Madrasah" is positioned as a proposed value innovation to be confirmed through empirical field findings rather than as a predetermined conclusion. The findings are expected to provide strategic perspectives for developing Islamic education services that are adaptive to stakeholder needs, centered on meaningful student experiences, and firmly rooted in Islamic values and social well-being.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای راهبرد اقیانوس آبی در خلق نوآوری ارزش برای خدمات آموزش اسلامی در مدرسه متوسطه اسلامی MTs Azzakiyyah شهرستان باندونگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و طراحی مطالعه کوچک انجام شده و داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی با مشارکت ذی‌نفعان مدرسه گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از چارچوب راهبرد اقیانوس آبی و مفاهیم نوآوری ارزش، بوم راهبرد، چارچوب شش مسیر و ماتریس ERRC (حذف، کاهش، افزایش، خلق) صورت گرفته تا نمایه ارزش آینده از طریق بوم راهبرد To-Be ترسیم شود. تمرکز تحلیلی بر شناسایی و بازسازی عوامل ارزش حیاتی به منظور خلق نوآوری در خدمات است. افزون بر این، این تحلیل به بررسی امکان گذار از رویکرد صرفاً برنامه‌محور به سوی خلق ارزش یکپارچه با برتری علمی، ارزش‌های اسلامی، پرورش شخصیت، فناوری، خلاقیت و مشارکت والدین می‌پردازد. در این پژوهش، مفهوم «مدرسه اسلامی مبتنی بر تجربه دانش‌آموز» به عنوان نوآوری ارزش پیشنهادی مطرح شده که صحت آن از طریق یافته‌های میدانی تجربی مورد تأیید قرار می‌گیرد و نه به عنوان نتیجه‌ای از پیش تعیین‌شده. انتظار می‌رود یافته‌ها دیدگاه‌های راهبردی برای توسعه خدمات آموزش اسلامی ارائه دهند که سازگار با نیازهای ذی‌نفعان، متمرکز بر تجارب معنادار دانش‌آموزان و ریشه‌دار در ارزش‌های اسلامی و بهزیستی اجتماعی باشد.