مرور مقاله‌ها

Abstract Is accurate scientific knowledge of a counterintuitive concept enough to teach it? Coexistence accounts of conceptual change hold that scientific explanations coexist with, rather than replace, intuitive ones, so teaching well may demand not only knowledge but the inhibition of competing intuitions—something reflection can support. We asked three questions: whether parents' accurate knowledge alone is sufficient to teach natural selection, whether the form of reflection shapes how parents teach, and what children take from these conversations. In 2018, we recruited 100 parent–child dyads at a U.S. university laboratory (5- to 9-year-old children, 44 girls; parents 79% women, 94% college-educated, majority White, mixed ethnicities). Parents taught their child either with no preparation (control) or after reflecting on their understanding by answering questions, with or without also hearing an explanatory storybook. Children's understanding improved only when parents not only understood natural selection but had reflected beforehand. Answering questions prompted a more question-asking teaching style and storybook exposure a more expository one; both helped children generate accurate concepts, which predicted mechanistic learning. However, knowledge alone was not enough.

آیا داشتن دانش علمی دقیق دربارهٔ یک مفهوم غیر شهودی برای آموزش آن کافی است؟ نظریه‌های همزیستی تغییر مفهومی بر این باورند که توضیحات علمی در کنار توضیحات شهودی باقی می‌مانند و جایگزین آن‌ها نمی‌شوند؛ بنابراین، آموزش مؤثر ممکن است نه تنها به دانش، بلکه به مهار شهودهای رقیب نیز نیاز داشته باشد؛ امری که تأمل می‌تواند از آن حمایت کند. ما سه پرسش مطرح کردیم: آیا دانش دقیق والدین به‌تنهایی برای آموزش انتخاب طبیعی کافی است؟ آیا نوع تأمل بر نحوه آموزش والدین تأثیر می‌گذارد؟ و کودکان از این گفتگوها چه می‌آموزند؟ در سال ۲۰۱۸، ۱۰۰ زوج والد-کودک در یک آزمایشگاه دانشگاهی در ایالات متحده (کودکان ۵ تا ۹ ساله، ۴۴ دختر؛ والدین ۷۹٪ زن، ۹۴٪ دارای تحصیلات دانشگاهی، عمدتاً سفیدپوست و با قومیت‌های مختلف) شرکت کردند. والدین یا بدون آمادگی (گروه کنترل) یا پس از تأمل دربارهٔ درک خود با پاسخ به پرسش‌ها، با یا بدون شنیدن یک کتاب داستان توضیحی، به کودک خود آموزش دادند. درک کودکان تنها زمانی بهبود یافت که والدین نه تنها انتخاب طبیعی را درک کرده بودند، بلکه پیش‌تر دربارهٔ آن تأمل کرده بودند. پاسخ به پرسش‌ها، سبک آموزشی مبتنی بر پرسش‌گری را برانگیخت و مواجهه با کتاب داستان، سبک توضیحی‌تری را ایجاد کرد؛ هر دو به کودکان در تولید مفاهیم دقیق کمک کردند که یادگیری مکانیکی را پیش‌بینی می‌کرد. با این حال، دانش به‌تنهایی کافی نبود.

Counselors who migrated across national borders during training and practice could face complex ethical challenges shaped by cultural and systemic differences. However, understandings of how counselors experience ethical decision-making in transnational settings remain limited. Applying interpretative phenomenological analysis with a multi-group design, we examined the experiences of 18 Chinese counselors trained in the United States who were practicing in the United States (n = 10) or China (n = 8). We identified four cross-group themes: contextualizing “right” and “wrong,” navigating local regulatory systems, customizing ethical decision-making strategies, and opening spaces for ethical advancement. Group-specific subthemes further revealed contextual nuances across national contexts. Participants’ accounts reflected a dialectic interaction between internalized ethical values and shifting sociocultural structures. The findings extended existing ethical decision-making models by highlighting the role of contextual variability and identifying strategies to manage cultural and systemic discontinuities during ethical decision-making. Implications were discussed.

مشاورانی که در طول دوره آموزش و فعالیت حرفه‌ای خود از مرزهای ملی عبور کرده‌اند، ممکن است با چالش‌های اخلاقی پیچیده‌ای مواجه شوند که تحت تأثیر تفاوت‌های فرهنگی و نظام‌مند قرار دارند. با این حال، درک ما از نحوه تجربه تصمیم‌گیری اخلاقی توسط مشاوران در محیط‌های فراملی همچنان محدود است. با به‌کارگیری تحلیل پدیدارشناختی تفسیری و طراحی چندگروهی، تجارب ۱۸ مشاور چینی آموزش‌دیده در ایالات متحده که در ایالات متحده (n = 10) یا چین (n = 8) مشغول به فعالیت بودند، مورد بررسی قرار گرفت. چهار مضمون مشترک میان گروه‌ها شناسایی شد: زمینه‌مند کردن «درست» و «نادرست»، پیمایش نظام‌های مقرراتی محلی، سفارشی‌سازی راهبردهای تصمیم‌گیری اخلاقی و گشودن فضاهایی برای پیشرفت اخلاقی. زیرمضامین خاص هر گروه، تفاوت‌های زمینه‌ای میان بافت‌های ملی را بیشتر آشکار ساخت. روایت‌های مشارکت‌کنندگان بازتاب‌دهنده تعامل دیالکتیکی میان ارزش‌های اخلاقی درونی‌شده و ساختارهای اجتماعی‌فرهنگی متغیر بود. یافته‌ها با برجسته ساختن نقش تغییرپذیری زمینه‌ای و شناسایی راهبردهایی برای مدیریت ناپیوستگی‌های فرهنگی و نظام‌مند در فرآیند تصمیم‌گیری اخلاقی، مدل‌های موجود تصمیم‌گیری اخلاقی را گسترش دادند. پیامدها مورد بحث قرار گرفت.

Preterm birth represents a risk for vulnerability across neurodevelopmental domains. However, its impact on early communication and cross-domain associations remains underexplored. This study compared preterm and full-term infants at 18 months on communicative, cognitive, linguistic, and motor abilities, and examined associations between pointing and these skills. Thirty-nine preterm and 28 full-term infants participated. Pointing (hand, index), vocal productions (vocalizations, babbling, words), and expression modalities (unimodal gestural, unimodal vocal, bimodal gestural-vocal) were elicited using the “decorated room” task and coded with ELAN. Cognitive, language (receptive, expressive), and motor (fine, gross) abilities were assessed with the BSID-III. Preterm infants produced fewer index points, babbling, and bimodal expressions, and showed lower scores across all BSID-III scales. Only in preterm infants, index pointing significantly correlated with developmental scores, particularly cognitive and fine-motor ones. Findings highlight interconnected cross-domain developmental trajectories in the preterm population, with index pointing as a key developmental marker at 18 months.

تولد زودرس به‌عنوان عاملی برای افزایش آسیب‌پذیری در حوزه‌های مختلف رشد عصبی‌تحولی مطرح است. با این حال، تأثیر آن بر ارتباطات اولیه و ارتباطات بین‌حوزه‌ای کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش به مقایسه نوزادان نارس و نوزادان رسیده در ۱۸ ماهگی از نظر توانایی‌های ارتباطی، شناختی، زبانی و حرکتی پرداخته و ارتباط بین اشاره کردن و این مهارت‌ها را مورد بررسی قرار داده است. در این مطالعه، ۳۹ نوزاد نارس و ۲۸ نوزاد رسیده شرکت کردند. اشاره (با دست، با انگشت اشاره)، تولیدات صوتی (آواسازی، من‌من کردن، واژه‌ها) و شیوه‌های بیانی (ارتباط حرکتی تک‌وجهی، ارتباط صوتی تک‌وجهی، ارتباط حرکتی-صوتی دووجهی) با استفاده از تکلیف «اتاق تزئین‌شده» استخراج و با نرم‌افزار ELAN کدگذاری شدند. توانایی‌های شناختی، زبانی (دریافتی، بیانی) و حرکتی (ظریف، درشت) با آزمون BSID-III ارزیابی گردید. نوزادان نارس تعداد کمتری اشاره با انگشت اشاره، من‌من کردن و بیان دووجهی تولید کردند و در تمامی مقیاس‌های BSID-III نمرات پایین‌تری نشان دادند. تنها در نوزادان نارس، اشاره با انگشت اشاره با نمرات رشد، به‌ویژه نمرات شناختی و حرکتی ظریف، همبستگی معناداری داشت. یافته‌ها بر مسیرهای رشد بین‌حوزه‌ای در جمعیت نارس تأکید می‌کند و اشاره با انگشت اشاره را به‌عنوان شاخص کلیدی رشد در ۱۸ ماهگی معرفی می‌نماید.

BackgroundSleep disruption is common during postoperative hospitalisation and may be influenced by pain, overnight clinical care, and environmental factors.This quality improvement project assessed sleep quality among postoperative paediatric inpatients and identified potentially modifiable contributors to sleep disturbance. MethodologyA clinical audit was conducted on a paediatric inpatient ward between April and June 2026.Children aged 0-18 years admitted following elective or emergency orthopaedic surgery and requiring at least one overnight postoperative stay were eligible.Parents or carers completed a questionnaire after the child's first postoperative night assessing sleep quality, nighttime awakenings, causes of sleep disturbance, ward noise and lighting, clustering of overnight care, assessment of sleep needs, and parent/carer sleep.Responses were analysed descriptively using frequencies and percentages. ResultsIn total, 19 questionnaires were included: 14 from children accommodated in multi-bed bays and five from children in individual cubicles.In bays, eight of 14 (57.1%)children were reported to have fair sleep and six (42.9%) woke more than five times overnight.In cubicles, two of five (40.0%) children were reported to have good sleep and one (20.0%)woke more than five times.Nursing observations were reported as a contributor to sleep disturbance in 10 of 14 (71.4%)children in bays and four of five (80.0%) in cubicles.Pain contributed to sleep disturbance in 10 of 19 (52.6%) children overall.Most respondents reported that the ward was quiet overnight and that lights were kept low.However, only seven of 19 (36.8%) families reported being asked about their child's sleep needs.Parent/carer sleep was also frequently disrupted. ConclusionsPostoperative sleep disruption was common, with nursing observations and pain among the most frequently reported contributors.Despite generally favourable perceptions of overnight noise and lighting, opportunities for improvement were identified in assessment of individual sleep needs, coordination of overnight care where clinically appropriate, and optimisation of pain management.A subsequent audit cycle following implementation of these measures will assess their impact on sleep-related outcomes.

زمینه و هدف: اختلال خواب در دوران بستری پس از عمل جراحی شایع است و ممکن است تحت تأثیر درد، مراقبت‌های بالینی شبانه و عوامل محیطی قرار گیرد. این پروژه بهبود کیفیت، کیفیت خواب بیماران بستری کودکان پس از عمل جراحی را ارزیابی کرده و عوامل قابل اصلاح مؤثر بر اختلال خواب را شناسایی نمود. روش: یک ممیزی بالینی در بخش بستری کودکان بین آوریل تا ژوئن ۲۰۲۶ انجام شد. کودکان ۰ تا ۱۸ سال که پس از جراحی ارتوپدی انتخابی یا اورژانسی بستری شده و حداقل یک شب پس از عمل در بیمارستان مانده بودند، واجد شرایط بودند. والدین یا مراقبان پس از اولین شب پس از عمل کودک، پرسشنامه‌ای را در خصوص کیفیت خواب، بیدار شدن‌های شبانه، علل اختلال خواب، سر و صدای بخش و نورپردازی، تجمع مراقبت‌های شبانه، ارزیابی نیازهای خواب و خواب والدین/مراقبان تکمیل کردند. پاسخ‌ها به صورت توصیفی با استفاده از فراوانی و درصدها تحلیل شد. نتایج: در مجموع ۱۹ پرسشنامه وارد مطالعه شد: ۱۴ مورد مربوط به کودکانی که در بخش‌های چندتخته بستری بودند و پنج مورد مربوط به کودکانی که در اتاق‌های انفرادی قرار داشتند. در بخش‌های چندتخته، خواب هشت نفر از ۱۴ کودک (۵۷/۱٪) متوسط گزارش شد و شش نفر (۴۲/۹٪) بیش از پنج بار در طول شب بیدار شدند. در اتاق‌های انفرادی، خواب دو نفر از پنج کودک (۴۰/۰٪) خوب گزارش شد و یک نفر (۲۰/۰٪) بیش از پنج بار بیدار شد. مشاهدات پرستاری به عنوان یکی از عوامل اختلال خواب در ۱۰ نفر از ۱۴ کودک (۷۱/۴٪) در بخش‌های چندتخته و چهار نفر از پنج کودک (۸۰/۰٪) در اتاق‌های انفرادی گزارش شد. درد در مجموع در ۱۰ نفر از ۱۹ کودک (۵۲/۶٪) به عنوان عامل اختلال خواب نقش داشت. اکثر پاسخ‌دهندگان گزارش کردند که بخش در طول شب آرام بوده و نور کم نگه داشته شده است. با این حال، تنها هفت خانواده از ۱۹ خانواده (۳۶/۸٪) گزارش کردند که در مورد نیازهای خواب کودکشان از آن‌ها سؤال شده است. خواب والدین/مراقبان نیز اغلب مختل شده بود. نتیجه‌گیری: اختلال خواب پس از عمل شایع بود و مشاهدات پرستاری و درد از جمله عوامل گزارش‌شده مهم بودند. علی‌رغم برداشت کلی مثبت از سر و صدای شبانه و نورپردازی، فرصت‌هایی برای بهبود در ارزیابی نیازهای فردی خواب، هماهنگی مراقبت‌های شبانه در صورت امکان بالینی و بهینه‌سازی مدیریت درد شناسایی شد. یک چرخه ممیزی بعدی پس از اجرای این اقدامات، تأثیر آن‌ها را بر پیامدهای مرتبط با خواب ارزیابی خواهد کرد.

Abstract Media about the Holocaust are often referred to in terms of Holocaust representation, as if this is the only way to explore the relationship between media and this past. As the Holocaust transitions from a living to a mediated memory, this article offers an alternative perspective. Whereas some historical critiques still focus on representational appropriateness and trivialization, current research is less concerned with who or what is made visible in media about the Holocaust and more interested in what users/visitors can do with sources and narratives about the past with and through media. Yet, conceptually, scholars continue to understand interactivity in limited ways, either in terms of user agency (in media and memory studies) or the relationship between human designers and computational systems (in digital humanities). The author argues that the dominance of representation in Holocaust studies should be understood as an interruption in the conceptualization of the relationship between media and the Holocaust rather than the norm. Taking a philosophical archaeological approach reveals that two other paradigms—the record and interactivity—are far more concerned with materiality. Moving through the three paradigms of representation, the record, and interactivity, this article foregrounds the overlooked significance of materiality in understanding the relationship between media and the Holocaust, and offers a model of seven spectra to support further practice and critique of media works that adopt interactive intentions.

چکیده: رسانه‌های مرتبط با هولوکاست اغلب در قالب بازنمایی هولوکاست مورد اشاره قرار می‌گیرند، گویی این تنها راه بررسی رابطه میان رسانه و این گذشته است. با گذار هولوکاست از حافظه زنده به حافظه میانجی‌گری‌شده، این مقاله چشم‌اندازی جایگزین ارائه می‌دهد. در حالی که برخی نقدهای تاریخی همچنان بر مناسب بودن بازنمایی و سطحی‌انگاری تمرکز دارند، پژوهش‌های کنونی کمتر نگران این هستند که چه کسی یا چه چیزی در رسانه‌های مربوط به هولوکاست قابل مشاهده می‌شود و بیشتر علاقه‌مند به این هستند که کاربران/بازدیدکنندگان با منابع و روایت‌های مربوط به گذشته، با و از طریق رسانه چه می‌توانند انجام دهند. با این حال، از نظر مفهومی، پژوهشگران همچنان تعاملیت را به شیوه‌ای محدود درک می‌کنند؛ یا در قالب عاملیت کاربر (در مطالعات رسانه و حافظه) یا رابطه میان طراحان انسانی و سامانه‌های محاسباتی (در علوم انسانی دیجیتال). نویسنده استدلال می‌کند که غلبه بازنمایی در مطالعات هولوکاست باید به عنوان وقفه‌ای در مفهوم‌پردازی رابطه میان رسانه و هولوکاست در نظر گرفته شود، نه به عنوان قاعده. اتخاذ رویکردی باستان‌شناسانه-فلسفی نشان می‌دهد که دو پارادایم دیگر—ثبت و تعاملیت—بسیار بیشتر بر مادیّت تمرکز دارند. با عبور از سه پارادایم بازنمایی، ثبت و تعاملیت، این مقاله اهمیت نادیده‌گرفته‌شده مادیّت را در فهم رابطه میان رسانه و هولوکاست برجسته می‌کند و مدلی متشکل از هفت طیف برای حمایت از عمل و نقد بیشتر آثار رسانه‌ای با اهداف تعاملی ارائه می‌دهد.

Objective Executive function may protect against internalizing and externalizing problems, but it may also be compromised by these problems. This longitudinal study examined the developmental transactions between executive function and internalizing and externalizing problems across late childhood to adolescence using a Chinese sample.Method A total of 285 fifth-graders (younger cohort, 10.81 years, 58.6% boys) and 269 ninth-graders (older cohort, 14.74 years, 47.2% boys) were assessed for five waves across 3 years. At each wave (starting November 2020), youth reported internalizing and externalizing problems and completed inhibitory control, shifting, and updating tasks, and caregivers reported their child’s executive functioning by questionnaire.Results Random-intercept cross-lagged panel models revealed that poorer task-based executive functions predicted later externalizing problems in the younger cohort. In the older cohort, bidirectional associations emerged between rating-based executive function and internalizing problems, with component-specific analyses revealing that rating-based updating showed the most consistent associations. Gender differences emerged: parent-rated poorer executive functions predicted increases in externalizing and internalizing problems among girls in the older cohort.Conclusions These findings suggest the variations across age cohorts and measurement approaches in the associations between executive function and internalizing and externalizing problems from late childhood through adolescence. Further, these findings, derived from a Chinese cultural context, highlight the need for cross-cultural replication to determine generalizability.

هدف: کارکرد اجرایی ممکن است در برابر مشکلات درونی‌سازی و برونی‌سازی نقش محافظتی داشته باشد، اما همچنین ممکن است توسط این مشکلات تضعیف شود. این مطالعه طولی به بررسی تعاملات رشدی بین کارکرد اجرایی و مشکلات درونی‌سازی و برونی‌سازی از اواخر کودکی تا نوجوانی با استفاده از یک نمونه چینی پرداخت. روش: در مجموع ۲۸۵ دانش‌آموز پایه پنجم (گروه سنی پایین‌تر، ۱۰٫۸۱ سال، ۵۸٫۶٪ پسر) و ۲۶۹ دانش‌آموز پایه نهم (گروه سنی بالاتر، ۱۴٫۷۴ سال، ۴۷٫۲٪ پسر) طی پنج موج در طول ۳ سال مورد ارزیابی قرار گرفتند. در هر موج (از نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد)، نوجوانان مشکلات درونی‌سازی و برونی‌سازی را گزارش کردند و وظایف کنترل مهاری، تغییر و به‌روزرسانی را انجام دادند و مراقبان نیز کارکرد اجرایی فرزند خود را از طریق پرسشنامه گزارش کردند. نتایج: مدل‌های پانل متقاطع با رهگیری تصادفی نشان دادند که کارکردهای اجرایی ضعیف‌تر مبتنی بر وظیفه، مشکلات برونی‌سازی بعدی را در گروه سنی پایین‌تر پیش‌بینی کردند. در گروه سنی بالاتر، ارتباطات دوطرفه بین کارکرد اجرایی مبتنی بر ارزیابی و مشکلات درونی‌سازی مشاهده شد و تحلیل‌های جزءمحور نشان داد که به‌روزرسانی مبتنی بر ارزیابی بیشترین ارتباطات پایدار را نشان می‌دهد. تفاوت‌های جنسیتی نیز مشاهده شد: کارکردهای اجرایی ضعیف‌تر ارزیابی‌شده توسط والدین، افزایش مشکلات برونی‌سازی و درونی‌سازی را در میان دختران گروه سنی بالاتر پیش‌بینی کرد. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها بیانگر تفاوت‌های بین گروه‌های سنی و رویکردهای اندازه‌گیری در ارتباط بین کارکرد اجرایی و مشکلات درونی‌سازی و برونی‌سازی از اواخر کودکی تا نوجوانی است. همچنین، این یافته‌ها که از یک زمینه فرهنگی چینی به‌دست آمده‌اند، بر لزوم تکرار بین‌فرهنگی برای تعیین قابلیت تعمیم تأکید دارند.

This study aimed to investigate the longitudinal relationship between everyday discrimination experienced among 707 lesbian, gay, and bisexual individuals and their substance use over two years, considering age group as a moderator. The findings revealed that higher levels of everyday discrimination and younger age group were linked to increased substance use after two years. The interaction term between everyday discrimination and age group was also significant, demonstrating that the relationship between everyday discrimination and substance use after two years was more pronounced among younger individuals compared to those of the average age group. Implications for counseling professionals are discussed.

هدف این مطالعه بررسی رابطهٔ طولی بین تبعیض روزمره تجربه‌شده در میان ۷۰۷ فرد همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و مصرف مواد آن‌ها طی دو سال، با در نظر گرفتن گروه سنی به عنوان تعدیل‌گر بود. یافته‌ها نشان داد که سطوح بالاتر تبعیض روزمره و گروه سنی جوان‌تر با افزایش مصرف مواد پس از دو سال مرتبط بودند. همچنین، عبارت تعاملی بین تبعیض روزمره و گروه سنی معنادار بود و نشان داد که رابطهٔ بین تبعیض روزمره و مصرف مواد پس از دو سال در میان افراد جوان‌تر نسبت به افراد با میانگین سنی، برجسته‌تر است. پیامدهای این یافته‌ها برای متخصصان مشاوره مورد بحث قرار گرفته است.

INTRODUCTION: Outpatient hysteroscopy is an essential gynaecological procedure used to evaluate and treat any intrauterine pathologies. However, the most common reason for procedure failure is pain. This study aimed to evaluate the efficacy of virtual reality (VR) and music for pain management during outpatient hysteroscopy. METHODS: This was a non-blinded randomised controlled trial conducted at a single tertiary hospital in Hong Kong. Eligible patients were randomised at a 1:1:1 ratio into three groups: VR, music, and control. Patients' pain scores were assessed using the Numerical Pain Rating Scale from 0 to 10 at various timepoints during hysteroscopy. The primary outcome was the maximum pain score during hysteroscopy. Secondary outcomes included pain scores at specific timepoints during hysteroscopy, other symptoms, patient satisfaction scores, and acceptance of undergoing future hysteroscopy in the same setting if needed. RESULTS: A total of 210 patients were analysed in the study. Overall, 65.7% of patients underwent diagnostic hysteroscopy, and 34.3% underwent additional procedures. The mean maximum pain scores did not significantly differ among the three groups (P=0.131). However, acceptance of future hysteroscopy was significantly higher in both the music group (mean ± standard deviation: 8.8 ± 2.1; P=0.002) and the VR group (8.6 ± 1.6; P=0.009) than in the control group (7.5 ± 2.7; overall P=0.001). CONCLUSION: The use of VR and music during outpatient hysteroscopy did not result in a statistically significant reduction in pain. However, patient acceptance of future hysteroscopy was significantly improved in both intervention groups.

مقدمه: هیستروسکوپی سرپایی یک روش ضروری در زنان‌ و زایمان است که برای ارزیابی و درمان آسیب‌شناسی‌های داخل‌رحمی به کار می‌رود. با این حال، شایع‌ترین علت شکست این روش، درد است. هدف این مطالعه، ارزیابی اثربخشی واقعیت مجازی (VR) و موسیقی در مدیریت درد حین هیستروسکوپی سرپایی بود. روش‌ها: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده و غیرکور بود که در یک بیمارستان تخصصی در هنگ‌کنگ انجام شد. بیماران واجد شرایط به نسبت ۱:۱:۱ به سه گروه واقعیت مجازی، موسیقی و کنترل تقسیم شدند. نمرات درد بیماران با استفاده از مقیاس عددی ارزیابی درد از ۰ تا ۱۰ در زمان‌های مختلف حین هیستروسکوپی سنجیده شد. پیامد اصلی، بیشینه نمره درد در طول هیستروسکوپی بود. پیامدهای ثانویه شامل نمرات درد در زمان‌های خاص حین هیستروسکوپی، سایر علائم، نمرات رضایت بیماران و پذیرش انجام هیستروسکوپی مجدد در آینده در همان شرایط در صورت نیاز بود. نتایج: در مجموع ۲۱۰ بیمار در مطالعه مورد تحلیل قرار گرفتند. به طور کلی، ۶۵.۷٪ بیماران هیستروسکوپی تشخیصی و ۳۴.۳٪ بیماران اقدامات اضافی دریافت کردند. میانگین بیشینه نمرات درد بین سه گروه تفاوت معناداری نداشت (P=0.131). با این حال، پذیرش هیستروسکوپی آینده در گروه موسیقی (میانگین ± انحراف معیار: ۸.۸ ± ۲.۱؛ P=0.002) و گروه واقعیت مجازی (۸.۶ ± ۱.۶؛ P=0.009) به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل (۷.۵ ± ۲.۷؛ P کلی=۰.۰۰۱) بود. نتیجه‌گیری: استفاده از واقعیت مجازی و موسیقی در طول هیستروسکوپی سرپایی منجر به کاهش معنادار آماری در درد نشد. با این حال، پذیرش بیماران برای انجام هیستروسکوپی آینده در هر دو گروه مداخله به طور معناداری بهبود یافت.

This article examines the didactic potential, role in improving educational effectiveness, and methodological characteristics of modern pedagogical technologies used to organize inorganic chemistry lessons. It analyzes opportunities for integrating problem-based learning, project-based learning, the STEAM approach, interactive teaching methods, and digital educational tools. The article also presents methodological recommendations for explaining chemical concepts to learners, simulating experiments, developing independent thinking, and connecting theoretical knowledge with practical applications.

این مقاله به بررسی ظرفیت آموزشی، نقش در بهبود اثربخشی آموزشی و ویژگی‌های روش‌شناختی فناوری‌های نوین آموزشی مورد استفاده در سازماندهی درس‌های شیمی معدنی می‌پردازد. فرصت‌های ادغام یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، رویکرد STEAM، روش‌های تدریس تعاملی و ابزارهای آموزشی دیجیتال را تحلیل می‌کند. همچنین، مقاله توصیه‌های روش‌شناختی برای توضیح مفاهیم شیمیایی به فراگیران، شبیه‌سازی آزمایش‌ها، توسعه تفکر مستقل و ارتباط دانش نظری با کاربردهای عملی ارائه می‌دهد.

Abstract: Prestasi belajar merupakan indikator utama keberhasilan proses pembelajaran yang dipengaruhi faktor internal dan eksternal siswa. Penelitian ini bertujuan menganalisis pengaruh sikap siswa terhadap guru, motivasi belajar, dan lingkungan sekolah terhadap prestasi belajar, serta menguji peran kecerdasan emosional sebagai variabel moderasi pada siswa kelas X SMA Negeri 2 Medan. Penelitian kuantitatif dengan metode survei ini melibatkan 107 siswa yang dipilih dari populasi 430 siswa menggunakan teknik proportional sampling. Data dikumpulkan melalui kuesioner dan nilai Ujian Akhir Semester (UAS) mata pelajaran ekonomi, kemudian dianalisis menggunakan Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) melalui SmartPLS 4. Hasil penelitian menunjukkan bahwa sikap siswa terhadap guru berpengaruh positif dan signifikan terhadap prestasi belajar dengan koefisien jalur 0,229 dan p-value 0,000. Motivasi belajar berpengaruh positif dan signifikan dengan koefisien 0,285 dan p-value 0,000, sedangkan lingkungan sekolah berpengaruh positif dan signifikan dengan koefisien 0,206 dan p-value 0,000. Kecerdasan emosional terbukti memoderasi dan memperkuat pengaruh sikap siswa terhadap guru, motivasi belajar, dan lingkungan sekolah terhadap prestasi belajar dengan koefisien interaksi masing-masing sebesar 0,214, 0,264, dan 0,191 serta p-value 0,000. Kesimpulannya, kecerdasan emosional berperan penting dalam memperkuat dampak faktor personal dan lingkungan terhadap pencapaian prestasi belajar siswa. Keyword: Students' Attitudes toward Teachers, Learning Motivation, School Environment, Emotional Intelligence, Learning Achievement Abstrak: Student academic achievement is a key indicator of learning success, influenced by both internal and external factors. This study aims to analyze the influence of students' attitudes toward teachers, learning motivation, and the school environment on academic achievement, while testing the moderating role of emotional intelligence among tenth-grade students at SMA Negeri 2 Medan. A quantitative survey approach was employed, involving a sample of 107 students selected from a population of 430 through proportional sampling. Data were collected via questionnaires and end-of-semester economics test scores, then analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) with SmartPLS 4. The findings reveal that students' attitudes toward teachers have a positive and significant effect on academic achievement with a path coefficient of 0.229 and a p-value of 0.000. Learning motivation has a positive and significant effect with a coefficient of 0.285 and a p-value of 0.000, while the school environment has a positive and significant effect with a coefficient of 0.206 and a p-value of 0.000. Furthermore, emotional intelligence significantly moderates and strengthens the impact of attitudes toward teachers, learning motivation, and the school environment on academic achievement with interaction coefficients of 0.214, 0.264, and 0.191, respectively, and p-values of 0.000. In conclusion, emotional intelligence plays a crucial role in reinforcing personal and environmental factors to enhance student performance. Kata kunci: Sikap Siswa terhadap Guru, Motivasi Belajar, Lingkungan Sekolah, Kecerdasan Emosional, Prestasi Belajar

چکیده: پیشرفت تحصیلی شاخص اصلی موفقیت فرایند یادگیری است که تحت تأثیر عوامل درونی و بیرونی دانش‌آموزان قرار دارد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل تأثیر نگرش دانش‌آموزان نسبت به معلم، انگیزش یادگیری و محیط مدرسه بر پیشرفت تحصیلی و همچنین بررسی نقش تعدیل‌گر هوش هیجانی در میان دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان دولتی شماره ۲ مدان است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش پیمایشی انجام شد و نمونه‌ای متشکل از ۱۰۷ دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گیری نسبتی از جامعه ۴۳۰ نفری انتخاب گردید. داده‌ها از طریق پرسشنامه و نمرات آزمون پایان‌ترم درس اقتصاد گردآوری و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) توسط نرم‌افزار SmartPLS 4 تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد نگرش دانش‌آموزان نسبت به معلم با ضریب مسیر ۰٫۲۲۹ و مقدار p برابر با ۰٫۰۰۰ تأثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارد. انگیزش یادگیری با ضریب ۰٫۲۸۵ و مقدار p برابر با ۰٫۰۰۰ و همچنین محیط مدرسه با ضریب ۰٫۲۰۶ و مقدار p برابر با ۰٫۰۰۰ تأثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارند. افزون بر این، هوش هیجانی به‌طور معناداری تأثیر نگرش دانش‌آموزان نسبت به معلم، انگیزش یادگیری و محیط مدرسه بر پیشرفت تحصیلی را تعدیل و تقویت می‌کند؛ ضرایب تعامل به ترتیب ۰٫۲۱۴، ۰٫۲۶۴ و ۰٫۱۹۱ و مقدار p برای هر سه برابر با ۰٫۰۰۰ است. در نتیجه، هوش هیجانی نقش مهمی در تقویت عوامل فردی و محیطی برای ارتقای عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان ایفا می‌کند.

Abstract: This study aimed to develop an e-module based on Problem Based Learning (PBL) assisted by Articulate Storyline on the topic of basic chemical laws for tenth-grade students and to examine its feasibility and practicality. The research employed the Research and Development (R&D) method with the 4D model, comprising Define, Design, Development, and Disseminate stages. The Define stage revealed that learning basic chemical laws at SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan was still constrained by limited interactive media and low student engagement, based on a needs analysis involving 36 students. The Design stage produced an e-module built with Articulate Storyline covering five subtopics of basic chemical laws. In the Development stage, the e-module was validated by three material experts and three media experts, then trialed on one chemistry teacher and 36 students. The material and media validation obtained average percentages of 87.27% and 86.02%, both categorized as highly valid. The responses of the teacher and students reached 92.19% and 90.05%, both categorized as highly practical. These findings indicate that the developed e-module is feasible and practical for use as an alternative resource in basic chemical law instruction. Keyword: e-module, Problem Based Learning, Articulate Storyline, Basic Laws of Chemistry, 4D model. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengembangkan e-modul berbasis Problem Based Learning (PBL) berbantuan Articulate Storyline pada materi hukum dasar kimia bagi peserta didik kelas X serta menguji tingkat kelayakan dan kepraktisannya. Penelitian ini menggunakan metode penelitian dan pengembangan (Research and Development/R&D) dengan model 4D yang terdiri atas tahap Define, Design, Development, dan Disseminate. Tahap Define menunjukkan bahwa pembelajaran materi hukum dasar kimia di SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan masih terkendala keterbatasan media interaktif dan rendahnya keterlibatan peserta didik, berdasarkan analisis kebutuhan terhadap 36 peserta didik. Tahap Design menghasilkan rancangan e-modul menggunakan Articulate Storyline yang mencakup lima subbab materi hukum dasar kimia. Pada tahap Development, e-modul divalidasi oleh tiga ahli materi dan tiga ahli media, kemudian diujicobakan kepada satu guru kimia dan 36 peserta didik. Hasil validasi ahli materi dan ahli media masing-masing memperoleh persentase rata-rata sebesar 87,27% dan 86,02% dengan kategori sangat valid. Respon guru dan peserta didik masing-masing mencapai 92,19% dan 90,05% dengan kategori sangat praktis. Temuan ini menunjukkan bahwa e-modul yang dikembangkan layak dan praktis digunakan sebagai bahan ajar alternatif dalam pembelajaran materi hukum dasar kimia. Kata kunci: e-modul, Problem Based Learning, Articulate Storyline, Hukum-Hukum Dasar Kimia, model 4D.

چکیده: این پژوهش با هدف توسعه یک e-module مبتنی بر یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) با کمک نرم‌افزار Articulate Storyline در موضوع قوانین پایه شیمی برای دانش‌آموزان پایه دهم و بررسی میزان قابلیت استفاده و عملی بودن آن انجام شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (Research and Development - R&D) با مدل 4D شامل مراحل تعریف (Define)، طراحی (Design)، توسعه (Development) و انتشار (Disseminate) بود. در مرحله تعریف، مشخص شد که آموزش قوانین پایه شیمی در دبیرستان SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan همچنان با محدودیت رسانه‌های تعاملی و مشارکت پایین دانش‌آموزان مواجه است که این امر بر اساس تحلیل نیازهای ۳۶ دانش‌آموز به دست آمد. در مرحله طراحی، یک e-module با استفاده از Articulate Storyline طراحی شد که پنج زیرموضوع از قوانین پایه شیمی را پوشش می‌دهد. در مرحله توسعه، e-module توسط سه متخصص محتوا و سه متخصص رسانه اعتبارسنجی شد و سپس بر روی یک معلم شیمی و ۳۶ دانش‌آموز آزمون گردید. اعتبارسنجی محتوا و رسانه به ترتیب میانگین درصدهای ۸۷٫۲۷٪ و ۸۶٫۰۲٪ را کسب کرد که هر دو در دسته بسیار معتبر قرار گرفتند. پاسخ‌های معلم و دانش‌آموزان به ترتیب به ۹۲٫۱۹٪ و ۹۰٫۰۵٪ رسید که هر دو در دسته بسیار عملی قرار گرفتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که e-module توسعه‌یافته از نظر قابلیت استفاده و عملی بودن به عنوان منبع جایگزین در آموزش قوانین پایه شیمی مناسب است.

Despite the growing literature on first-generation students, limited research has examined how intersecting socioeconomic, cultural, linguistic, and institutional barriers shape the higher education experiences of first-generation Sama Indigenous students in Tawi-Tawi, Philippines. Thus, this study investigated the socioeconomic challenges encountered by first-generation Indigenous Sama students pursuing higher education in Tawi-Tawi and examined how these challenges affect their academic performance and overall well-being. A qualitative case study design was employed. Seven fourth-year first-generation Sama undergraduate students enrolled in higher education institution in Tawi-Tawi were selected through purposive sampling based on ethnicity, first-generation status, final-year enrollment, and residency. Data were gathered through semi-structured interviews lasting 45–58 minutes, audio-recorded with consent, transcribed, cleaned, and analyzed using a four-stage thematic coding process: initial coding, frequency count, categorization, and theme development. Addressing this gap, the study found four major challenges : financial and economic struggles, including poverty, job anxiety, and lack of scholarship support; academic and institutional challenges, such as heavy workloads, teacher-centered instruction, and literacy gaps; social and cultural factors, including language barriers, discrimination, and social comparison; and family and socioeconomic conditions, such as parental loss, limited income, and unstable housing. Impacts included spiritual and emotional strength as the primary coping mechanism, time-management struggles, career aspirations, health decline, and mental health strain. The findings underscore the need for targeted financial assistance, culturally responsive academic support, inclusive teacher training, and stronger collaboration among educational institutions, government agencies, and community leaders to improve retention, academic success, and well-being among first-generation Indigenous students in marginalized island communities.

با وجود افزایش پژوهش‌ها درباره دانشجویان نسل اول، تحقیقات محدودی به بررسی چگونگی تأثیر تلاقی موانع اقتصادی، فرهنگی، زبانی و نهادی بر تجارب آموزش عالی دانشجویان بومی ساما نسل اول در تاوی-تاوی، فیلیپین پرداخته‌اند. بنابراین، این مطالعه به بررسی چالش‌های اقتصادی-اجتماعی پیش‌روی دانشجویان بومی ساما نسل اول که در تاوی-تاوی به تحصیلات عالی می‌پردازند، و تأثیر این چالش‌ها بر عملکرد تحصیلی و بهزیستی کلی آنان پرداخت. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح مطالعه موردی انجام شد. هفت دانشجوی کارشناسی سال چهارم نسل اول ساما که در یک مؤسسه آموزش عالی در تاوی-تاوی ثبت‌نام کرده بودند، با نمونه‌گیری هدفمند بر اساس قومیت، وضعیت نسل اول، ثبت‌نام در سال پایانی و محل سکونت انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته به مدت ۴۵ تا ۵۸ دقیقه جمع‌آوری شد که با رضایت شرکت‌کنندگان ضبط صوتی، رونویسی، پاک‌سازی و با استفاده از فرایند کدگذاری چهار مرحله‌ای شامل کدگذاری اولیه، شمارش فراوانی، دسته‌بندی و توسعه تم‌ها تحلیل گردید. این مطالعه با پرداختن به این خلأ، چهار چالش عمده را شناسایی کرد: مشکلات مالی و اقتصادی از جمله فقر، اضطراب شغلی و فقدان حمایت بورسیه؛ چالش‌های تحصیلی و نهادی مانند حجم بالای کار، آموزش معلم‌محور و شکاف‌های سواد؛ عوامل اجتماعی و فرهنگی شامل موانع زبانی، تبعیض و مقایسه اجتماعی؛ و شرایط خانوادگی و اقتصادی-اجتماعی مانند فقدان والدین، درآمد محدود و مسکن ناپایدار. پیامدها شامل قدرت معنوی و عاطفی به عنوان راهبرد اصلی مقابله، مشکلات مدیریت زمان، آرزوهای شغلی، افت سلامت و فشار روانی بود. یافته‌ها بر ضرورت حمایت مالی هدفمند، پشتیبانی تحصیلی متناسب با فرهنگ، آموزش فراگیر معلمان و همکاری قوی‌تر میان مؤسسات آموزشی، نهادهای دولتی و رهبران جامعه برای بهبود ماندگاری، موفقیت تحصیلی و بهزیستی دانشجویان بومی نسل اول در جوامع جزیره‌ای محروم تأکید دارد.

Against the background of artificial intelligence (AI) reshaping the labor market, employment anxiety among higher vocational college students is becoming increasingly prominent. Grounded in Career Construction Theory, this study aims to explore the relationship between AI literacy and employment anxiety among Chinese higher vocational college students, with a specific focus on the chain mediating roles of career planning and future time perspective. A total of 1,234 students from five industry-featured higher vocational colleges in Jiangxi Province, China, were surveyed using self-report scales measuring AI literacy, employment anxiety, career planning, and future time perspective. The relationships among these variables were tested using the PROCESS macro (Model 6) for SPSS. The results indicated that (1) all variables were significantly correlated with one another; (2) AI literacy exhibited a significant positive total association with employment anxiety, which decomposed into a substantial positive direct association and a negative total indirect association; (3) AI literacy exerted a significant negative indirect association on employment anxiety through three pathways, namely, the independent mediating roles of career planning and future time perspective, and their chain mediating role, while the total association remained positive. These findings suggest that while higher AI literacy may heighten students’ awareness of labor-market disruptions, its negative indirect associations with employment anxiety operate through enhanced career planning and future orientation. It is recommended that higher vocational colleges consider integrating AI literacy education into career guidance programs, strengthening students’ career planning competencies, and cultivating a long-term future orientation, so as to potentially strengthen the anxiety-buffering pathway associated with AI literacy.

در بستر تحول بازار کار توسط هوش مصنوعی (AI)، اضطراب شغلی در میان دانشجویان آموزش عالی فنی و حرفه‌ای به طور فزاینده‌ای برجسته می‌شود. این مطالعه که مبتنی بر نظریه ساخت شغلی است، با هدف بررسی رابطه بین سواد هوش مصنوعی و اضطراب شغلی در میان دانشجویان آموزش عالی فنی و حرفه‌ای چینی انجام شده است و به طور خاص بر نقش‌های میانجی زنجیره‌ای برنامه‌ریزی شغلی و چشم‌انداز زمانی آینده تمرکز دارد. در این پژوهش، مجموعاً ۱۲۳۴ دانشجو از پنج کالج آموزش عالی فنی و حرفه‌ای با ویژگی‌های صنعتی در استان جیانگشی چین با استفاده از مقیاس‌های خودگزارشی سنجش سواد هوش مصنوعی، اضطراب شغلی، برنامه‌ریزی شغلی و چشم‌انداز زمانی آینده مورد بررسی قرار گرفتند. روابط میان این متغیرها با استفاده از ماکروی PROCESS (مدل ۶) در نرم‌افزار SPSS آزمون شد. نتایج نشان داد که (۱) تمامی متغیرها با یکدیگر همبستگی معناداری داشتند؛ (۲) سواد هوش مصنوعی ارتباط کلی مثبت معناداری با اضطراب شغلی نشان داد که به یک ارتباط مستقیم مثبت قابل توجه و یک ارتباط غیرمستقیم کلی منفی تجزیه شد؛ (۳) سواد هوش مصنوعی از طریق سه مسیر، یعنی نقش‌های میانجی مستقل برنامه‌ریزی شغلی و چشم‌انداز زمانی آینده و نقش میانجی زنجیره‌ای آن‌ها، تأثیر غیرمستقیم منفی معناداری بر اضطراب شغلی داشت، در حالی که ارتباط کلی همچنان مثبت باقی ماند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه سواد بالاتر هوش مصنوعی ممکن است آگاهی دانشجویان از اختلالات بازار کار را افزایش دهد، اما ارتباطات غیرمستقیم منفی آن با اضطراب شغلی از طریق تقویت برنامه‌ریزی شغلی و جهت‌گیری به آینده عمل می‌کند. توصیه می‌شود که کالج‌های آموزش عالی فنی و حرفه‌ای، آموزش سواد هوش مصنوعی را در برنامه‌های راهنمایی شغلی ادغام کرده، شایستگی‌های برنامه‌ریزی شغلی دانشجویان را تقویت نموده و جهت‌گیری بلندمدت به آینده را پرورش دهند تا بتوانند مسیر کاهش اضطراب مرتبط با سواد هوش مصنوعی را تقویت نمایند.

Educational support for nurses is essential to promote oral health management education for patients with diabetes. However, few studies have focused on supporting nurses in this context. This study explored the effects of an audiovisual material designed to support nurses’ patient education on oral health management in diabetes care. Semi-structured interviews were conducted with eight certified diabetes nurse educators. Data were analyzed using content analysis. Four main themes emerged: (1) enhancement of nurses’ individual learning (8/8 participants), including improved knowledge of the connection between oral health and diabetes; (2) promotion of professional development and reflection (5/8); (3) provision of new insights into patient care (7/8), particularly regarding patient motivation strategies; and (4) identification of implementation considerations in diabetes outpatient settings. The findings suggest that the audiovisual material, designed to complement an existing evidence-based educational guide, was perceived as useful and may support nurses’ learning and educational practices related to oral health education for patients with diabetes.

حمایت آموزشی از پرستاران برای ارتقای آموزش مدیریت سلامت دهان به بیماران مبتلا به دیابت ضروری است. با این حال، مطالعات اندکی بر حمایت از پرستاران در این زمینه تمرکز داشته‌اند. این پژوهش به بررسی اثرات یک محتوای سمعی‌ـ‌بصری طراحی‌شده برای حمایت از آموزش بیماران توسط پرستاران در زمینه مدیریت سلامت دهان در مراقبت از دیابت پرداخت. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با هشت پرستار آموزش‌دهنده دیابت دارای گواهینامه انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفتند. چهار مضمون اصلی استخراج شد: (۱) ارتقای یادگیری فردی پرستاران (۸ نفر از ۸ شرکت‌کننده)، از جمله بهبود دانش درباره ارتباط سلامت دهان و دیابت؛ (۲) ارتقای توسعه حرفه‌ای و تأمل (۵ نفر از ۸ نفر)؛ (۳) ارائه بینش‌های جدید در مراقبت از بیماران (۷ نفر از ۸ نفر)، به ویژه در زمینه راهبردهای انگیزشی بیماران؛ و (۴) شناسایی ملاحظات اجرایی در محیط‌های سرپایی دیابت. یافته‌ها نشان می‌دهد که محتوای سمعی‌ـ‌بصری، که به منظور تکمیل یک راهنمای آموزشی مبتنی بر شواهد موجود طراحی شده بود، مفید تلقی شده و می‌تواند از یادگیری و عملکردهای آموزشی پرستاران در زمینه آموزش سلامت دهان به بیماران مبتلا به دیابت حمایت کند.

The opportunities are available to work as research scientist, teacher, Marketing Manager, science writer, Quality Control Officer orproduction in-charge in the food, chemical and pharmaceutical industry, Analyst (Venture-Capitalist) Environmental /Safety Specialist.Biotechnology companies require corporate executives with business/ management degrees. A graduate in biotechnology can get a job in government sector such as universities and colleges, research institutes or at private centers as research scientist/assistant.

فرصت‌های شغلی برای فعالیت به عنوان پژوهشگر علمی، مدرس، مدیر بازاریابی، نویسنده علمی، مسئول کنترل کیفیت یا مسئول تولید در صنایع غذایی، شیمیایی و داروسازی وجود دارد. همچنین امکان اشتغال به عنوان تحلیل‌گر (سرمایه‌گذار مخاطره‌پذیر) و متخصص محیط زیست/ایمنی فراهم است. شرکت‌های زیست‌فناوری به مدیران اجرایی با مدارک مدیریت یا کسب‌وکار نیاز دارند. فارغ‌التحصیل زیست‌فناوری می‌تواند در بخش دولتی مانند دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌ها یا در مراکز خصوصی به عنوان پژوهشگر یا دستیار پژوهشی مشغول به کار شود.

This case study attempts to examine vulnerable narcissism through an in depth analy-sis of one adult male participant showing narcissistic traits without a formal clinical di-agnosis. Using a blind assessment approach, the participant completed the Self Con-cept Questionnaire, the Adjustment Inventory, and the Maudsley Personality Inventory, alongside semi structured interviews and behavioral observation, allowing indirect as-sessment of self concept, adjustment, and neuroticism without revealing the study's focus on narcissism. Psychodynamic and behaviorist frameworks were used to trace the participant's developmental history, including sibling comparison, high parental crit-icism, restrictive gender norms modeled within the family, and unmet academic aspira-tions within a competitive Indian secondary education system. Findings revealed a con-sistent pattern of reflexive devaluation in response to even minor perceived threats, fre-quently triggered by unprompted comparisons to others' achievements, alongside marked deficits in empathy and pronounced beliefs about entitlement to power and control. Gender based devaluation emerged as a distinct pattern, linked to the partici-pant's family history. These findings are discussed in relation to the broader literature on vulnerable narcissism, which has been comparatively understudied relative to grandiose narcissism, particularly regarding its expression in everyday, low stakes so-cial interactions rather than major relational threats.

این مطالعه‌ی موردی تلاش دارد تا نارسیسیسم آسیب‌پذیر را از طریق تحلیل عمیق یک شرکت‌کننده‌ی مرد بزرگسال که ویژگی‌های نارسیسیستی را بدون تشخیص بالینی رسمی نشان می‌دهد، مورد بررسی قرار دهد. با استفاده از رویکرد ارزیابی کور، شرکت‌کننده پرسشنامه‌ی خودپنداره، فهرست سازگاری و پرسشنامه‌ی شخصیت مودزلی را تکمیل کرد و همچنین مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و مشاهده‌ی رفتاری انجام شد که امکان ارزیابی غیرمستقیم خودپنداره، سازگاری و روان‌رنجوری را بدون افشای تمرکز مطالعه بر نارسیسیسم فراهم ساخت. چارچوب‌های روان‌پویشی و رفتارگرایانه برای بررسی تاریخچه‌ی رشد شرکت‌کننده، از جمله مقایسه با خواهر و برادر، انتقاد شدید والدین، هنجارهای جنسیتی محدودکننده در خانواده و آرزوهای تحصیلی برآورده‌نشده در نظام آموزش متوسطه‌ی رقابتی هند به کار گرفته شد. یافته‌ها الگوی ثابتی از بی‌ارزش‌سازی بازتابی در پاسخ به حتی تهدیدهای ادراک‌شده‌ی جزئی را نشان داد که اغلب با مقایسه‌های ناخواسته با دستاوردهای دیگران تحریک می‌شد، همراه با کمبودهای آشکار در همدلی و باورهای برجسته درباره‌ی استحقاق قدرت و کنترل. بی‌ارزش‌سازی مبتنی بر جنسیت به عنوان الگویی متمایز ظاهر شد که با تاریخچه‌ی خانوادگی شرکت‌کننده مرتبط بود. این یافته‌ها در ارتباط با ادبیات گسترده‌تر درباره‌ی نارسیسیسم آسیب‌پذیر که نسبت به نارسیسیسم بزرگ‌منشانه کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است، به ویژه در خصوص بروز آن در تعاملات اجتماعی روزمره و کم‌خطر به جای تهدیدهای عمده‌ی رابطه‌ای، مورد بحث قرار می‌گیرد.

Orthorexia nervosa (ON) is a newly described mental disorder characterized by an extreme obsession with the consumption of healthy foods, resulting in anxiety and impaired functionality. This systematic review and meta-analysis aims to synthesize the association between social media use and orthorexic tendencies among adolescents and adults. PubMed, Web of Science, Embase, Scopus, and PsycINFO were searched through January 2026. Original studies assessing the association between social media use and ON were included. Zero-order correlations between social media and orthorexia measures were pooled using Fisher’s z under a random-effects (REML) model; heterogeneity, subgroup and meta-regression, sensitivity and publication-bias analyses were performed; certainty was rated with GRADE. Of 33 included studies, 22 contributed to meta-analysis of the correlation between social media use and ON symptoms, yielding a small positive pooled correlation (r = 0.20, 95% CI 0.15–0.25; I² = 84.3%; very low certainty by GRADE). This association remained stable across leave-one-out, subgroup, and sensitivity analyses (r = 0.18–0.20), and after adjustment for potential publication bias (bias-adjusted r = 0.17). A secondary analysis of two studies with reconstructable 2 × 2 data suggested greater odds of ON among heavier users (OR = 1.57, 95% CI 1.25–1.97). Pooled ON prevalence differed sharply with the diagnostic threshold (39.9% at the ORTO-15 cutoff below 35 versus 65.5% below 40), reflecting extreme heterogeneity (I² > 90%) across studies. Narrative synthesis indicated that the type of content consumed was more consistently associated with ON than platform or duration of use alone Social media use is associated with greater orthorexic tendencies. However, because all included studies were cross-sectional and overall certainty of evidence was very low, causality and directionality cannot be established and reverse causality remains plausible. Longitudinal and experimental research is needed to clarify the direction of this relationship.

ارتورکسیا نروزا (ON) یک اختلال روانی تازه توصیف‌شده است که با اشتغال ذهنی افراطی نسبت به مصرف غذاهای سالم مشخص می‌شود و منجر به اضطراب و اختلال در عملکرد می‌گردد. این مرور نظام‌مند و فراتحلیل با هدف ترکیب شواهد مربوط به ارتباط بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و گرایش‌های ارتورکسیک در نوجوانان و بزرگسالان انجام شده است. پایگاه‌های PubMed، Web of Science، Embase، Scopus و PsycINFO تا ژانویه ۲۰۲۶ جست‌وجو شدند. مطالعات اصیلی که ارتباط بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و ON را ارزیابی کرده بودند، وارد شدند. همبستگی‌های مرتبه صفر بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و سنجه‌های ارتورکسیا با استفاده از Fisher’s z و تحت مدل اثرات تصادفی (REML) تجمیع شدند؛ ناهمگنی، تحلیل‌های زیرگروه و فراتحلیل رگرسیون، حساسیت و سوگیری انتشار بررسی شدند؛ قطعیت شواهد با GRADE ارزیابی شد. از میان ۳۳ مطالعه واردشده، ۲۲ مطالعه در فراتحلیل همبستگی بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و علائم ON مشارکت داشتند که همبستگی مثبت کوچک تجمیع‌شده‌ای را نشان دادند (r = 0.20، ۹۵٪ CI: 0.15–0.25؛ I² = ۸۴.۳٪؛ قطعیت بسیار پایین طبق GRADE). این ارتباط در تحلیل‌های leave-one-out، زیرگروه و حساسیت (r = 0.18–0.20) و پس از تعدیل برای سوگیری انتشار احتمالی (r تعدیل‌شده = 0.17) پایدار باقی ماند. تحلیل ثانویه دو مطالعه با داده‌های ۲ × ۲ قابل بازسازی، شانس بیشتر ابتلا به ON را در میان کاربران سنگین‌تر نشان داد (OR = 1.57، ۹۵٪ CI: 1.25–1.97). شیوع تجمیعی ON با آستانه تشخیصی تفاوت چشمگیری داشت (۳۹.۹٪ در نقطه برش ORTO-15 زیر ۳۵ در مقابل ۶۵.۵٪ زیر ۴۰)، که نشان‌دهنده ناهمگنی شدید (I² > ۹۰٪) میان مطالعات بود. سنتز روایتی نشان داد که نوع محتوای مصرف‌شده نسبت به پلتفرم یا مدت زمان استفاده به طور مداوم‌تری با ON مرتبط است. استفاده از شبکه‌های اجتماعی با گرایش‌های ارتورکسیک بیشتر همراه است. با این حال، با توجه به اینکه تمام مطالعات واردشده مقطعی بودند و قطعیت کلی شواهد بسیار پایین بود، علیت و جهت‌گیری قابل اثبات نیست و علیت معکوس همچنان محتمل است. پژوهش‌های طولی و تجربی برای روشن شدن جهت این رابطه مورد نیاز است.

It is widely believed that children are more creative than adults, yet direct empirical tests of this assumption are scarce. A qualitative pre-study indicated that creativity is commonly attributed to preschoolers and associated with intrinsically motivated engagement, informing the design of the main study. 92 preschool children and 70 adults completed a divergent thinking task and two drawing tasks varying in structure (free vs. goal-directed). Independent raters evaluated all products for novelty, effectiveness, and overall creativity; participants reported motivation, enjoyment, confidence, and anxiety. Adults outperformed children on externally rated creativity, particularly in structured tasks. In contrast, children reported higher confidence and motivation, lower anxiety, and—except in the structured drawing task—greater enjoyment. Together, these findings challenge the view that children are generally more creative than adults by showing that their apparent advantage lies in confident and intrinsically motivated engagement, whereas creative thinking performance increases with age.

به طور گسترده‌ای باور بر این است که کودکان نسبت به بزرگسالان خلاق‌تر هستند، اما آزمون‌های تجربی مستقیم این فرضیه نادر هستند. یک پیش‌مطالعه کیفی نشان داد که خلاقیت معمولاً به کودکان پیش‌دبستانی نسبت داده می‌شود و با درگیری انگیزشی درونی مرتبط است که طراحی مطالعه اصلی را اطلاع‌رسانی کرد. ۹۲ کودک پیش‌دبستانی و ۷۰ بزرگسال یک تکلیف تفکر واگرا و دو تکلیف نقاشی با میزان ساختار متفاوت (آزاد در برابر هدف‌محور) را انجام دادند. ارزیابان مستقل تمامی محصولات را از نظر نوآوری، اثربخشی و خلاقیت کلی ارزیابی کردند؛ شرکت‌کنندگان نیز انگیزش، لذت، اعتماد به نفس و اضطراب خود را گزارش دادند. بزرگسالان در خلاقیت ارزیابی‌شده توسط ارزیابان خارجی، به ویژه در تکالیف ساختاریافته، عملکرد بهتری نسبت به کودکان داشتند. در مقابل، کودکان اعتماد به نفس و انگیزش بالاتر، اضطراب کمتر و—به جز در تکلیف نقاشی ساختاریافته—لذت بیشتری را گزارش کردند. این یافته‌ها در مجموع دیدگاه رایج مبنی بر اینکه کودکان به طور کلی خلاق‌تر از بزرگسالان هستند را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که برتری ظاهری آن‌ها در درگیری با اعتماد به نفس و انگیزش درونی نهفته است، در حالی که عملکرد تفکر خلاق با افزایش سن بهبود می‌یابد.

Smartphone use during face-to-face interaction may be experienced as a disruption of relational presence. This cross-sectional study examined whether perceived partner phubbing (PPP) was associated with relationship satisfaction directly and indirectly through an overall attachment-related behavior score. Participants were 396 unmarried and noncohabiting adults in Türkiye who owned a smartphone and had been in a romantic relationship for at least six months (331 women, 64 men, and one other; mean age = 23.20 years). Participants completed the Partner Phubbing Scale, the Couples Satisfaction Index, and the Brief Accessibility, Responsiveness, and Engagement Scale. Correlational and bootstrapped indirect-effect analyses were conducted. PPP was negatively associated with relationship satisfaction and attachment-related behaviors, whereas attachment-related behaviors were strongly and positively associated with relationship satisfaction. A significant indirect association emerged through the overall attachment-related behavior score, while the direct association remained significant. The findings suggest that perceived phone-related inattention may be linked to relationship evaluations partly through a broader pattern of attachment-related behaviors involving perceptions of both self and partner behavior. Longitudinal, dyadic research is needed to establish temporal and causal ordering.

استفاده از تلفن هوشمند در طول تعاملات رو‌در‌رو ممکن است به عنوان اختلالی در حضور رابطه‌ای تجربه شود. این مطالعه مقطعی بررسی کرد که آیا ادراک فابینگ شریک (PPP) به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق نمره کلی رفتارهای مرتبط با دلبستگی با رضایت از رابطه مرتبط است یا خیر. شرکت‌کنندگان شامل ۳۹۶ فرد مجرد و غیرهم‌خانه در ترکیه بودند که صاحب تلفن هوشمند بوده و حداقل شش ماه در یک رابطه عاشقانه قرار داشتند (۳۳۱ زن، ۶۴ مرد و یک نفر دیگر؛ میانگین سنی = ۲۳٫۲۰ سال). شرکت‌کنندگان مقیاس فابینگ شریک، شاخص رضایت زوجین و مقیاس کوتاه دسترسی‌پذیری، پاسخگویی و درگیری را تکمیل کردند. تحلیل‌های همبستگی و اثر غیرمستقیم بوت‌استرپ انجام شد. PPP با رضایت از رابطه و رفتارهای مرتبط با دلبستگی رابطه منفی داشت، در حالی که رفتارهای مرتبط با دلبستگی با رضایت از رابطه رابطه‌ای قوی و مثبت نشان دادند. یک رابطه غیرمستقیم معنادار از طریق نمره کلی رفتارهای مرتبط با دلبستگی مشاهده شد، در حالی که رابطه مستقیم همچنان معنادار باقی ماند. یافته‌ها نشان می‌دهد که بی‌توجهی ادراک‌شده مرتبط با تلفن ممکن است تا حدی از طریق الگوی گسترده‌تری از رفتارهای مرتبط با دلبستگی که شامل ادراک رفتار خود و شریک است، با ارزیابی‌های رابطه مرتبط باشد. پژوهش‌های طولی و زوجی برای تعیین ترتیب زمانی و علی مورد نیاز است.

Background Sleep disturbances and oral health problems are both prevalent public health concerns with substantial impacts on quality of life and systemic health. However, population-based evidence examining the independent associations between multiple dimensions of oral health and multiple sleep outcomes remains limited. This study investigated the associations between oral health indicators and sleep disturbances among Canadian adults using nationally representative survey data. Methods We utilized data from adults aged 18 years and older who completed the 2017–2018 Canadian Community Health Survey (CCHS). Four oral health indicators were assessed: self-reported oral health, oral pain, bleeding gums, and dry mouth. Four sleep outcomes were examined: short sleep duration, insomnia symptoms, unrefreshing sleep, and difficulty staying awake. Multivariable logistic regression models were used, with progressive adjustment for sociodemographic factors, health status, and health behaviors. Results All four oral health indicators were significantly associated with most sleep outcomes in the full adjusted model. For short sleep duration, the strongest association was observed for poor oral health (AOR: 1.623). For insomnia symptoms, dry mouth (AOR: 1.904) and oral pain (AOR: 1.826) exhibited the strongest associations. For unrefreshing sleep, oral pain (AOR: 1.937) and dry mouth (AOR: 1.808) were associated with higher odds of reporting unrefreshing sleep. For difficulty staying awake, dry mouth (AOR: 1.720) and oral pain (AOR: 1.701) showed the strongest associations. Conclusion Oral health problems are associated with multiple dimensions of sleep disturbance. These findings highlight the need for integrated care and complementary screening between dental and sleep medicine.

زمینه: اختلالات خواب و مشکلات سلامت دهان هر دو از نگرانی‌های شایع بهداشت عمومی هستند که تأثیرات قابل توجهی بر کیفیت زندگی و سلامت سیستمیک دارند. با این حال، شواهد مبتنی بر جمعیت که به بررسی ارتباطات مستقل میان ابعاد مختلف سلامت دهان و پیامدهای مختلف خواب می‌پردازد، محدود است. این مطالعه ارتباط میان شاخص‌های سلامت دهان و اختلالات خواب را در میان بزرگسالان کانادایی با استفاده از داده‌های نظرسنجی ملی نماینده بررسی کرد. روش‌ها: داده‌های بزرگسالان ۱۸ سال و بالاتر که در نظرسنجی سلامت جامعه کانادا (CCHS) در سال‌های ۲۰۱۷–۲۰۱۸ شرکت کرده بودند، مورد استفاده قرار گرفت. چهار شاخص سلامت دهان ارزیابی شد: سلامت دهان خودگزارش‌شده، درد دهان، خونریزی لثه و خشکی دهان. چهار پیامد خواب بررسی شد: مدت خواب کوتاه، علائم بی‌خوابی، خواب غیرطراوت‌بخش و دشواری در بیدار ماندن. مدل‌های رگرسیون لجستیک چندمتغیره با تعدیل تدریجی برای عوامل جمعیت‌شناختی، وضعیت سلامت و رفتارهای سلامت به کار رفت. نتایج: هر چهار شاخص سلامت دهان در مدل کاملاً تعدیل‌شده با اکثر پیامدهای خواب ارتباط معناداری داشتند. برای مدت خواب کوتاه، قوی‌ترین ارتباط برای سلامت دهان ضعیف مشاهده شد (AOR: 1.623). برای علائم بی‌خوابی، خشکی دهان (AOR: 1.904) و درد دهان (AOR: 1.826) قوی‌ترین ارتباط را نشان دادند. برای خواب غیرطراوت‌بخش، درد دهان (AOR: 1.937) و خشکی دهان (AOR: 1.808) با احتمال بالاتر گزارش خواب غیرطراوت‌بخش همراه بودند. برای دشواری در بیدار ماندن، خشکی دهان (AOR: 1.720) و درد دهان (AOR: 1.701) قوی‌ترین ارتباط را نشان دادند. نتیجه‌گیری: مشکلات سلامت دهان با ابعاد مختلف اختلال خواب مرتبط هستند. این یافته‌ها بر ضرورت مراقبت یکپارچه و غربالگری مکمل میان دندان‌پزشکی و پزشکی خواب تأکید می‌کند.