مرور مقاله‌ها

Digital technology has reshaped higher education and the workplace, increasing the need for continuous skills development while expanding opportunities for flexible and accessible learning. Continuing education has therefore become an important avenue for professionals to develop knowledge and competencies in response to changing demands. However, access to online courses does not necessarily ensure sustained engagement or completion. This study examines how learner-centered course design can support adult learner motivation and persistence in professional continuing education, using a course offered by the University of the Philippines Open University (UPOU) as a case. A qualitative case study approach was used, supported by descriptive analysis of institutional data from three successive offerings of the Integrating Climate Change Adaptation and Disaster Risk Management in Policies, Plans and Investments toward Inclusive and Sustainable Agricultural and Rural Development (CCA&DRM) course conducted from 2025 to 2026. Data included learner profiles, enrollment and completion records, course evaluations, implementation records, and two completer reflections. Completion rates increased from 23% to 55% and 88% across the three offerings, while the course received an overall mean evaluation of 4.63. Learners' reported motivations included professional development, academic preparation, practical application, environmental advocacy, and sustainability. Completer reflections further highlighted the value of relevant content, learning resources, recognition, and interaction in supporting learner engagement and persistence. The findings suggest that learner-centered continuing education should align course content with learners' goals, provide opportunities for authentic application, and strengthen interaction and support. The study highlights the potential of iterative, learner-centered course design in supporting adult learner motivation and persistence in professional online continuing education.

فناوری دیجیتال آموزش عالی و محیط کار را دگرگون کرده و نیاز به توسعه مستمر مهارت‌ها را افزایش داده است، در حالی که فرصت‌هایی برای یادگیری انعطاف‌پذیر و قابل دسترس فراهم آورده است. از این رو، آموزش‌های ضمن خدمت به عنوان مسیری مهم برای توسعه دانش و شایستگی‌های حرفه‌ای‌ها در پاسخ به نیازهای متغیر مطرح شده است. با این حال، دسترسی به دوره‌های آنلاین لزوماً تضمین‌کننده مشارکت پایدار یا اتمام موفقیت‌آمیز دوره نیست. این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه طراحی دوره مبتنی بر یادگیرنده می‌تواند از انگیزش و پایداری یادگیرندگان بزرگسال در آموزش حرفه‌ای ضمن خدمت حمایت کند؛ با استفاده از یک دوره ارائه‌شده توسط دانشگاه آزاد فیلیپین (UPOU) به عنوان مطالعه موردی. رویکرد مطالعه موردی کیفی به کار گرفته شد و با تحلیل توصیفی داده‌های نهادی از سه دوره متوالی ارائه درس «ادغام سازگاری با تغییر اقلیم و مدیریت ریسک بلایا در سیاست‌ها، برنامه‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها به سوی توسعه کشاورزی و روستایی فراگیر و پایدار» (CCA&DRM) در سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ پشتیبانی شد. داده‌ها شامل پروفایل یادگیرندگان، سوابق ثبت‌نام و اتمام دوره، ارزیابی‌های دوره، سوابق اجرا و دو تأمل از اتمام‌کنندگان بود. نرخ اتمام دوره از ۲۳٪ به ۵۵٪ و ۸۸٪ در سه دوره افزایش یافت، در حالی که میانگین کلی ارزیابی دوره ۴٫۶۳ بود. انگیزه‌های گزارش‌شده یادگیرندگان شامل توسعه حرفه‌ای، آمادگی علمی، کاربرد عملی، حمایت از محیط زیست و پایداری بود. تأملات اتمام‌کنندگان همچنین بر ارزش محتوای مرتبط، منابع یادگیری، شناسایی و تعامل در حمایت از مشارکت و پایداری یادگیرندگان تأکید داشت. یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش‌های ضمن خدمت مبتنی بر یادگیرنده باید محتوای دوره را با اهداف یادگیرندگان همسو کند، فرصت‌هایی برای کاربرد اصیل فراهم آورد و تعامل و حمایت را تقویت نماید. این مطالعه بر ظرفیت طراحی دوره تکرارشونده و مبتنی بر یادگیرنده در حمایت از انگیزش و پایداری یادگیرندگان بزرگسال در آموزش حرفه‌ای آنلاین تأکید می‌کند.

This study aims to evaluate the learning digitization program at Jongkang Public Elementary School in Yogyakarta using the Context, Input, Process, Product (CIPP) model. The study employed a mixed-methods approach with a concurrent embedded design. The research subjects consisted of 160 students, 15 teachers, and 1 principal. Data were collected through questionnaires, interviews, and observations, then analyzed quantitatively and qualitatively. The results showed that the Context aspect scored 82.67% according to teachers and 82.12% according to students, both falling into the “very good” category. The “Input” aspect received a score of 84.99% from teachers, rated “very good,” and 77.13% from students, rated “good.” The “Process” aspect received a score of 87.33% from teachers, rated “very good,” and 78.00% from students, rated “good.” The “Product” aspect received a score of 84.55% from teachers and 78.00% from students. The novelty of this research lies in a comprehensive evaluation of the digitization of learning through the four components of the CIPP model, using a mixed-methods concurrent embedded approach. The findings indicate that the success of digitization is determined not only by the availability of technology but also by the alignment with needs, teacher competencies, management support, and consistent use of technology. The evaluation results serve as the basis for program development, particularly in strengthening infrastructure, teachers’ digital competencies, and periodic evaluations.

این مطالعه با هدف ارزیابی برنامه دیجیتالی‌سازی یادگیری در دبستان دولتی Jongkang در یوگیاکارتا با استفاده از مدل زمینه، ورودی، فرایند، محصول (CIPP) انجام شده است. این پژوهش از رویکرد آمیخته با طرح تعبیه‌شده همزمان بهره برده است. جامعه پژوهش شامل ۱۶۰ دانش‌آموز، ۱۵ معلم و ۱ مدیر بوده است. داده‌ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده گردآوری و به صورت کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که جنبه زمینه از دید معلمان ۸۲/۶۷٪ و از دید دانش‌آموزان ۸۲/۱۲٪ امتیاز کسب کرده است که هر دو در طبقه «بسیار خوب» قرار می‌گیرند. جنبه «ورودی» از سوی معلمان ۸۴/۹۹٪ (بسیار خوب) و از سوی دانش‌آموزان ۷۷/۱۳٪ (خوب) ارزیابی شد. جنبه «فرایند» از سوی معلمان ۸۷/۳۳٪ (بسیار خوب) و از سوی دانش‌آموزان ۷۸/۰۰٪ (خوب) امتیاز گرفت. جنبه «محصول» نیز از سوی معلمان ۸۴/۵۵٪ و از سوی دانش‌آموزان ۷۸/۰۰٪ ارزیابی شد. نوآوری این پژوهش در ارزیابی جامع دیجیتالی‌سازی یادگیری از طریق چهار مؤلفه مدل CIPP با استفاده از رویکرد آمیخته تعبیه‌شده همزمان نهفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که موفقیت دیجیتالی‌سازی نه تنها به در دسترس بودن فناوری، بلکه به هم‌راستایی با نیازها، شایستگی معلمان، حمایت مدیریتی و استفاده مستمر از فناوری بستگی دارد. نتایج ارزیابی مبنایی برای توسعه برنامه، به ویژه در زمینه تقویت زیرساخت، شایستگی‌های دیجیتال معلمان و ارزیابی‌های دوره‌ای فراهم می‌کند.

This study was motivated by the low level of science process skills among fifth-grade students on the topic of energy transformation, resulting from instruction that remained dominated by conventional methods and limited hands-on practical activities, which reduced students' active involvement in developing observing, classifying, predicting, interpreting, and communicating skills. This study aimed to determine the effect of using the PhET Virtual Lab on the science process skills of fifth-grade students at SDN Kesatrian. A quantitative approach with a quasi-experimental method and a Nonequivalent Control Group Design was employed. The sample consisted of 60 students divided into an experimental group and a control group of 30 students each. Data were collected through an essay-based science process skills test administered as a pretest and posttest. The results showed an average posttest score of 84.33 for the experimental group compared to 58.30 for the control group. The Independent Samples t-Test yielded a significance value of 0.001 (< 0.05), indicating a significant effect of the PhET Virtual Lab on students' science process skills. The N-Gain test showed an increase of 73.40% in the experimental group (high category) and 24.22% in the control group (low category). Thus, the PhET Virtual Lab proved effective in improving elementary school students' science process skills on the topic of energy transformation

این پژوهش با انگیزه سطح پایین مهارت‌های فرایند علم در میان دانش‌آموزان پایه پنجم در مبحث تغییر شکل انرژی انجام شد که ناشی از آموزش غالباً مبتنی بر روش‌های سنتی و محدودیت فعالیت‌های عملی بوده و موجب کاهش مشارکت فعال دانش‌آموزان در توسعه مهارت‌های مشاهده، طبقه‌بندی، پیش‌بینی، تفسیر و ارتباط شده است. هدف این پژوهش تعیین تأثیر استفاده از آزمایشگاه مجازی PhET بر مهارت‌های فرایند علم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN Kesatrian بود. رویکرد کمی با روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر به کار گرفته شد. نمونه شامل ۶۰ دانش‌آموز بود که به دو گروه آزمایش و کنترل، هر یک با ۳۰ نفر، تقسیم شدند. داده‌ها از طریق آزمون مهارت‌های فرایند علم مبتنی بر سؤال تشریحی به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوری شد. نتایج نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون گروه آزمایش ۸۴٫۳۳ و گروه کنترل ۵۸٫۳۰ بود. آزمون t مستقل مقدار معناداری ۰٫۰۰۱ (< ۰٫۰۵) را نشان داد که بیانگر تأثیر معنادار آزمایشگاه مجازی PhET بر مهارت‌های فرایند علم دانش‌آموزان است. آزمون N-Gain افزایش ۷۳٫۴۰٪ در گروه آزمایش (رده بالا) و ۲۴٫۲۲٪ در گروه کنترل (رده پایین) را نشان داد. بنابراین، آزمایشگاه مجازی PhET در بهبود مهارت‌های فرایند علم دانش‌آموزان دبستان در مبحث تغییر شکل انرژی اثربخش بود.

This study aimed to determine the level of anxiety experienced by eleventh-grade students of SMA Ittihad Makassar in digital-based physics learning. The study employed a survey method with a descriptive qualitative approach involving 17 students as research subjects. Data were collected using a closed-ended questionnaire consisting of 42 statements and a four-point Likert scale. The questionnaire focused on four aspects: anxiety toward digital-based physics lessons, anxiety in using virtual laboratories, self-related digitalisation anxiety, and implementation-related digitalisation anxiety. Data were analyzed by scoring the responses, classifying students into five anxiety categories, and calculating frequencies and percentages. The findings showed that the overall anxiety level was predominantly very low and low. Eleven students (64.71%) were categorized as very low, four students (23.53%) as low, and two students (11.76%) as moderate; no students were categorized as high or very high. By aspect, very-low anxiety was found in 70.59% of students for digital-based physics lessons, 52.94% for virtual laboratories, 64.70% for self-related digitalisation, and 82.35% for implementation-related digitalisation. The results indicate that, within the observed class, digital-based physics learning was generally accompanied by low levels of anxiety, although a small number of students still showed moderate or high responses on particular aspects.

این پژوهش با هدف تعیین سطح اضطراب دانش‌آموزان پایه یازدهم دبیرستان اتحاد ماکاسار در یادگیری فیزیک مبتنی بر دیجیتال انجام شد. روش پژوهش، پیمایشی با رویکرد توصیفی-کیفی بود و ۱۷ دانش‌آموز به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه بسته با ۴۲ گزاره و مقیاس لیکرت چهار درجه‌ای گردآوری شد. پرسشنامه بر چهار جنبه تمرکز داشت: اضطراب نسبت به درس فیزیک مبتنی بر دیجیتال، اضطراب در استفاده از آزمایشگاه‌های مجازی، اضطراب دیجیتالی مرتبط با خود، و اضطراب دیجیتالی مرتبط با اجرا. داده‌ها با امتیازدهی به پاسخ‌ها، طبقه‌بندی دانش‌آموزان در پنج دسته اضطراب، و محاسبه فراوانی و درصدها تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که سطح کلی اضطراب عمدتاً بسیار پایین و پایین بود. یازده دانش‌آموز (۶۴٫۷۱٪) در دسته بسیار پایین، چهار دانش‌آموز (۲۳٫۵۳٪) در دسته پایین، و دو دانش‌آموز (۱۱٫۷۶٪) در دسته متوسط قرار گرفتند؛ هیچ دانش‌آموزی در دسته‌های بالا یا بسیار بالا قرار نگرفت. به تفکیک جنبه‌ها، اضطراب بسیار پایین در ۷۰٫۵۹٪ دانش‌آموزان برای درس فیزیک مبتنی بر دیجیتال، ۵۲٫۹۴٪ برای آزمایشگاه‌های مجازی، ۶۴٫۷۰٪ برای دیجیتالی شدن مرتبط با خود، و ۸۲٫۳۵٪ برای دیجیتالی شدن مرتبط با اجرا مشاهده شد. نتایج نشان می‌دهد که در کلاس مورد بررسی، یادگیری فیزیک مبتنی بر دیجیتال عموماً با سطوح پایین اضطراب همراه بوده است، اگرچه تعداد کمی از دانش‌آموزان همچنان در برخی جنبه‌ها پاسخ‌های متوسط یا بالا نشان دادند.

Learning Natural and Social Sciences (IPAS) learning on plant reproduction requires media that concretely visualize abstract concepts. However, existing media have not fully met students’ needs, particularly in schools with limited internet connectivity. This study aimed to analyze the need for developing scientific interactive learning media on plant reproduction material for fourth-grade elementary school students. The study employed a descriptive quantitative approach with a survey method involving 30 fourth-grade students and 5 elementary school teachers. Data were collected through student questionnaires, teacher interviews, document analysis, and infrastructure observations. Data triangulation was employed by comparing findings from questionnaires, interviews, document analysis, and observations to strengthen the credibility of the needs analysis. Quantitative data were analyzed descriptively using percentage analysis, while qualitative information supported the interpretation. Students showed high interest in IPAS learning (91.3%), while 76.0% understood plant reproduction and 72.0% experienced difficulties. Technology-based media use reached 84.0%, with 90.7% of students interested in media-assisted learning and 88.0% reporting improved understanding.Therefore, the findings indicate that the required media should not only provide interactive and visually engaging learning experiences but also offer functional offline access to ensure flexible and sustainable use in IPAS learning.

یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) در موضوع تولیدمثل گیاهان نیازمند رسانه‌هایی است که مفاهیم انتزاعی را به‌صورت عینی به تصویر بکشند. با این حال، رسانه‌های موجود به طور کامل نیازهای دانش‌آموزان را برآورده نکرده‌اند، به ویژه در مدارسی که دسترسی به اینترنت محدود است. هدف این پژوهش، تحلیل نیاز به توسعه رسانه‌های یادگیری تعاملی علمی در زمینه تولیدمثل گیاهان برای دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان بود. این مطالعه با رویکرد توصیفی-کمی و روش پیمایشی با مشارکت ۳۰ دانش‌آموز پایه چهارم و ۵ معلم دبستان انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه دانش‌آموزان، مصاحبه با معلمان، تحلیل اسناد و مشاهده زیرساخت‌ها گردآوری شد. برای تقویت اعتبار نیازسنجی، از مثلث‌سازی داده‌ها با مقایسه یافته‌های پرسشنامه‌ها، مصاحبه‌ها، تحلیل اسناد و مشاهدات استفاده شد. داده‌های کمی به‌صورت توصیفی و با تحلیل درصدی بررسی گردید و اطلاعات کیفی نیز تفسیر نتایج را پشتیبانی کرد. دانش‌آموزان علاقه بالایی به یادگیری IPAS نشان دادند (۹۱/۳٪)، در حالی که ۷۶/۰٪ تولیدمثل گیاهان را درک کردند و ۷۲/۰٪ با دشواری‌هایی مواجه بودند. استفاده از رسانه‌های مبتنی بر فناوری به ۸۴/۰٪ رسید و ۹۰/۷٪ از دانش‌آموزان به یادگیری با کمک رسانه علاقه‌مند بودند و ۸۸/۰٪ بهبود درک خود را گزارش کردند. بنابراین، یافته‌ها نشان می‌دهد رسانه مورد نیاز باید نه تنها تجربه یادگیری تعاملی و بصری جذاب فراهم کند، بلکه دسترسی آفلاین کاربردی نیز ارائه دهد تا استفاده انعطاف‌پذیر و پایدار در یادگیری IPAS تضمین شود.

Research paradigms and approaches constitute the philosophical and methodological foundations of scholarly inquiry, shaping how researchers conceptualise problems, generate knowledge, and select appropriate methods; however, their utilisation in postgraduate theses and dissertations remains insufficiently examined in many African universities, including Tanzania. This study examined the level of utilisation of educational research paradigms and approaches in the development of theses and dissertations among postgraduate students at a selected university in Tanzania. Data spanning over four decades between 1985 and 2023 were generated through review of theses and dissertations found in university library. To determine the prevalence and distribution of research paradigms and approaches, a content analysis of theses and dissertations was conducted using descriptive statistics. Findings revealed varying degrees of utilisation of research paradigms and approaches among postgraduates in theses and dissertations development. Notably, positivism has limited application, while interpretivism and pragmatism are widely used. However, newer paradigms saw limited use. Key Words: research paradigm, research methods, postgraduate students, educational research, theses, dissertations, Tanzania.

پارادایم‌ها و رویکردهای پژوهشی، بنیان‌های فلسفی و روش‌شناختی پژوهش علمی را تشکیل می‌دهند و نحوه مفهوم‌سازی مسائل، تولید دانش و انتخاب روش‌های مناسب توسط پژوهشگران را شکل می‌دهند؛ با این حال، استفاده از آن‌ها در پایان‌نامه‌ها و رساله‌های تحصیلات تکمیلی در بسیاری از دانشگاه‌های آفریقایی، از جمله تانزانیا، به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته‌است. این پژوهش میزان استفاده از پارادایم‌ها و رویکردهای پژوهش آموزشی در تدوین پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها توسط دانشجویان تحصیلات تکمیلی در یک دانشگاه منتخب در تانزانیا را بررسی کرده‌است. داده‌هایی که بازه زمانی بیش از چهار دهه از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۳ را در بر می‌گیرد، از طریق مرور پایان‌نامه‌ها و رساله‌های موجود در کتابخانه دانشگاه گردآوری شد. به‌منظور تعیین شیوع و توزیع پارادایم‌ها و رویکردهای پژوهشی، تحلیل محتوای پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها با استفاده از آمار توصیفی انجام شد. یافته‌ها نشان داد که میزان استفاده از پارادایم‌ها و رویکردهای پژوهشی در تدوین پایان‌نامه‌ها و رساله‌های تحصیلات تکمیلی متفاوت است. به‌ویژه، کاربرد پوزیتیویسم محدود بوده، در حالی که تفسیرگرایی و عمل‌گرایی به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته‌اند. با این حال، پارادایم‌های جدیدتر کاربرد محدودی داشته‌اند.

This study determined the effectiveness of the leadership styles employed by the school heads in addressing school management challenges in the public elementary schools in the Division of City Schools, Iriga City during the School Year 2025–2026. Specifically, it examined the extent to which leadership styles such as autocratic, democratic, laissez faire, transformational, transactional, and servant leadership were manifested by school heads in managing school operations. It also determined the extent to which these leadership styles were effective in addressing school management challenges in terms of teacher motivation and performance, resource management, learners’ discipline and behavioral concerns, parental and community involvement, implementation of educational reforms and innovations, and communication and collaboration within the school. Furthermore, the study determined the level of agreement among the respondents regarding the ranking of the leadership styles and their effectiveness in addressing school management challenges in the public elementary schools within the Division of City Schools, Iriga City. In this study, a total of ninety-four (94) Elementary Teachers and School Heads from the Thirty-three (33) public elementary schools in the Division of Iriga City who served as respondents who participated in the study. The statistical tools used were weighted mean, verbal interpretation, frequency count, Kendall Coefficient of Concordance W and its corresponding Chi-Square. The level of significance was set 0.05.

این پژوهش اثربخشی سبک‌های رهبری به‌کاررفته توسط مدیران مدارس در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ را تعیین می‌کند. به طور مشخص، میزان بروز سبک‌های رهبری از جمله رهبری اقتدارگرا، دموکراتیک، رهاسازی (laissez faire)، تحول‌آفرین (transformational)، مبادله‌ای (transactional) و خدمتگزار (servant leadership) توسط مدیران مدارس در مدیریت عملیات مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، میزان اثربخشی این سبک‌های رهبری در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه از نظر انگیزش و عملکرد معلمان، مدیریت منابع، انضباط و مسائل رفتاری دانش‌آموزان، مشارکت والدین و جامعه، اجرای اصلاحات و نوآوری‌های آموزشی و ارتباط و همکاری درون مدرسه‌ای تعیین شد. افزون بر این، سطح توافق میان پاسخ‌دهندگان درباره رتبه‌بندی سبک‌های رهبری و اثربخشی آن‌ها در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga بررسی شد. در این پژوهش، مجموعاً نود و چهار (۹۴) معلم و مدیر مدرسه از سی و سه (۳۳) مدرسه ابتدایی دولتی منطقه Iriga که به عنوان پاسخ‌دهنده شرکت کردند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای آماری مورد استفاده شامل میانگین وزنی، تفسیر لفظی، شمارش فراوانی، ضریب توافق Kendall (W) و آزمون مربع کای مربوطه بود. سطح معناداری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.

This article explores the innovative “asynchronish” approach to online mathematics and teacher education, blending synchronous and asynchronous elements to enhance student engagement and sense of belonging. Drawing from experiences in mathematics and teacher education courses, we examine two key engagement strategies: (1) utilizing collaborative platforms like Slack and (2) creating opportunities for online small-group discussions. Grounded in Garrison's Community of Inquiry framework, this study examines evidence-based strategies for fostering interactive virtual learning environments that enhance cognitive and social connectivity in online mathematics and teacher education courses through analysis of implementation data and student responses.

این مقاله رویکرد نوآورانه «آسنکرونیش» را در آموزش آنلاین ریاضی و تربیت معلم بررسی می‌کند که با ترکیب عناصر هم‌زمان و ناهم‌زمان، به ارتقای مشارکت دانشجویان و احساس تعلق آن‌ها می‌پردازد. با بهره‌گیری از تجربیات در دوره‌های آموزش ریاضی و تربیت معلم، دو راهبرد کلیدی برای افزایش مشارکت مورد بررسی قرار گرفته است: (۱) استفاده از بسترهای همکاری مانند Slack و (۲) ایجاد فرصت‌هایی برای بحث‌های گروهی کوچک آنلاین. این مطالعه با تکیه بر چارچوب «جامعه پژوهشی» گاریسون، راهبردهای مبتنی بر شواهد را برای تقویت محیط‌های یادگیری تعاملی مجازی که به افزایش پیوندهای شناختی و اجتماعی در دوره‌های آموزش آنلاین ریاضی و تربیت معلم منجر می‌شود، از طریق تحلیل داده‌های اجرا و پاسخ‌های دانشجویان بررسی می‌کند.

Introduction This explanatory sequential mixed-methods study examined associations of self-regulated learning (SRL) and online learning self-efficacy with perceived academic and cognitive performance among undergraduates recruited from five Vietnamese universities. Methods The quantitative phase analyzed 685 complete survey responses obtained through quota-guided convenience sampling and tested a four-construct covariance-based structural equation model. The qualitative phase involved 24 interview participants purposively selected from the survey pool to contextualize the observed structural associations. Results The measurement model showed good fit on the retained indices (χ²/df = 2.15, CFI = .962, TLI = .958, RMSEA = .041, SRMR = .038). SRL was positively associated with perceived academic performance ( β = .51) and perceived cognitive performance (β = .44), while online learning self-efficacy was associated with perceived academic performance ( β = .24) and perceived cognitive performance ( β = .36), all p < .001. The model accounted for 49.5% and 52.1% of the variance in the two outcomes, respectively. Interview accounts described SRL through scheduling, micro-deadlines, monitoring, distraction control, and strategy revision, whereas online learning self-efficacy was reflected in willingness to initiate tasks, explore unfamiliar tools, seek help, and persist through technological difficulty. Discussion The study contributes a theoretically integrated account of learner agency grounded in SRL theory, Social Cognitive Theory, and Self-Determination Theory. Because the design was cross-sectional and the sample was nonprobability-based, the findings are interpreted as sample-specific associations rather than causal or nationally representative effects.

مقدمه: این مطالعه آمیخته توضیحی-توالی به بررسی ارتباط یادگیری خودتنظیمی (SRL) و خودکارآمدی یادگیری آنلاین با عملکرد تحصیلی و شناختی ادراک‌شده در میان دانشجویان کارشناسی جذب‌شده از پنج دانشگاه ویتنام پرداخت. روش‌ها: در مرحله کمی، ۶۸۵ پرسشنامه کامل که از طریق نمونه‌گیری در دسترس هدایت‌شده با سهمیه جمع‌آوری شده بود، تحلیل شد و یک مدل معادلات ساختاری مبتنی بر کوواریانس با چهار سازه آزمون گردید. در مرحله کیفی، ۲۴ شرکت‌کننده مصاحبه‌ای به‌صورت هدفمند از میان جامعه پرسشنامه انتخاب شدند تا ارتباطات ساختاری مشاهده‌شده را در بستر قرار دهند. نتایج: مدل اندازه‌گیری براساس شاخص‌های باقی‌مانده برازش مناسبی نشان داد (χ²/df = ۲.۱۵، CFI = ۰.۹۶۲، TLI = ۰.۹۵۸، RMSEA = ۰.۰۴۱، SRMR = ۰.۰۳۸). یادگیری خودتنظیمی با عملکرد تحصیلی ادراک‌شده (β = ۰.۵۱) و عملکرد شناختی ادراک‌شده (β = ۰.۴۴) رابطه مثبت داشت، در حالی که خودکارآمدی یادگیری آنلاین با عملکرد تحصیلی ادراک‌شده (β = ۰.۲۴) و عملکرد شناختی ادراک‌شده (β = ۰.۳۶) مرتبط بود (همه p < ۰.۰۰۱). مدل به‌ترتیب ۴۹.۵٪ و ۵۲.۱٪ از واریانس دو پیامد را تبیین کرد. روایات مصاحبه‌ای، یادگیری خودتنظیمی را از طریق زمان‌بندی، ضرب‌الاجل‌های خرد، پایش، کنترل حواس‌پرتی و بازنگری راهبردها توصیف کردند، در حالی که خودکارآمدی یادگیری آنلاین در تمایل به آغاز وظایف، کاوش ابزارهای ناآشنا، جستجوی کمک و پایداری در مواجهه با دشواری‌های فناورانه بازتاب یافت. بحث: این پژوهش، گزارشی نظری و یکپارچه از عاملیت یادگیرنده مبتنی بر نظریه یادگیری خودتنظیمی، نظریه شناختی-اجتماعی و نظریه خودتعیین‌گری ارائه می‌دهد. با توجه به اینکه طرح پژوهش مقطعی بوده و نمونه مبتنی بر احتمال نبوده است، یافته‌ها به‌عنوان ارتباطات خاص نمونه تفسیر می‌شوند و نه به‌عنوان اثرات علی یا نماینده ملی.

This study aims to map the global development of Arabic language education research through a bibliometric analysis of publication trends, journal sources, contributing institutions, countries of corresponding authors, and the most-cited documents. It also analyses keyword co-occurrence to identify major research themes, emerging trends, and potential future directions. Data were collected from the Scopus database using a structured search query, resulting in 166 documents after a rigorous screening process. Prior to analysis, metadata were cleaned using OpenRefine to ensure consistency and accuracy by standardizing author names, institutional affiliations, and keyword variations. Bibliometric analysis was conducted using Biblioshiny (R) and VOSviewer. In the VOSviewer analysis, a thesaurus file was applied to standardize terminology and eliminate duplication, ensuring accurate thematic mapping. The findings indicate a significant increase in publications over the past decade, reflecting growing academic interest in Arabic language education. The results show a strong dominance of technology-oriented journals, particularly in artificial intelligence and natural language processing. Research productivity is concentrated in the Middle East, especially in Saudi Arabia and Egypt, although international collaboration is gradually increasing. Highly cited documents tend to focus on computational approaches and the development of linguistic resources, highlighting their central role in advancing the field. Thematic analysis reveals five major research clusters, including machine learning, pedagogy, computational linguistics, speech processing, and natural language processing. The evolution of research topics shows a shift from traditional teaching approaches to advanced technologies such as deep learning and large language models. These patterns indicate an increasing integration of pedagogical and technological perspectives in the field. Future research directions include the development of large-scale Arabic datasets, the integration of explainable artificial intelligence, adaptive learning systems, and ethical considerations in AI-based education. These findings provide empirical insights for researchers and policymakers to support evidence-based development in Arabic language education.

این مطالعه با هدف نقشه‌برداری از روند جهانی توسعه پژوهش‌های آموزش زبان عربی از طریق تحلیل کتاب‌سنجی روندهای انتشار، منابع مجلات، نهادهای مشارکت‌کننده، کشورهای نویسندگان مسئول و اسناد پرارجاع انجام شده است. همچنین، هم‌رخدادی واژگان کلیدی برای شناسایی محورهای اصلی پژوهش، روندهای نوظهور و جهت‌گیری‌های آینده مورد تحلیل قرار گرفته است. داده‌ها با استفاده از یک پرسش ساختاریافته از پایگاه داده Scopus گردآوری شد که پس از فرایند غربالگری دقیق، ۱۶۶ سند به دست آمد. پیش از تحلیل، فراداده‌ها با استفاده از OpenRefine برای اطمینان از یکنواختی و دقت، از طریق استانداردسازی نام نویسندگان، وابستگی‌های سازمانی و گونه‌های واژگان کلیدی پاک‌سازی شد. تحلیل کتاب‌سنجی با استفاده از Biblioshiny (R) و VOSviewer انجام گرفت. در تحلیل VOSviewer، یک فایل اصطلاحنامه برای استانداردسازی واژگان و حذف تکرار به کار رفت تا نقشه‌برداری موضوعی با دقت انجام شود. یافته‌ها نشان‌دهنده افزایش قابل توجه انتشارات در دهه گذشته و بازتاب‌دهنده رشد علاقه علمی به آموزش زبان عربی است. نتایج حاکی از غلبه چشمگیر مجلات فناوری‌محور، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی و پردازش زبان طبیعی است. تولید پژوهش عمدتاً در خاورمیانه، به ویژه عربستان سعودی و مصر متمرکز است، هرچند همکاری‌های بین‌المللی به تدریج در حال افزایش است. اسناد پرارجاع عمدتاً بر رویکردهای محاسباتی و توسعه منابع زبانی متمرکزند و نقش محوری آن‌ها در پیشبرد این حوزه را برجسته می‌کنند. تحلیل موضوعی پنج خوشه اصلی پژوهشی شامل یادگیری ماشین، آموزش، زبان‌شناسی محاسباتی، پردازش گفتار و پردازش زبان طبیعی را نشان می‌دهد. تحول موضوعات پژوهشی، گذار از رویکردهای سنتی آموزش به فناوری‌های پیشرفته‌ای چون یادگیری عمیق و مدل‌های زبانی بزرگ را آشکار می‌سازد. این الگوها نشان‌دهنده ادغام فزاینده دیدگاه‌های آموزشی و فناورانه در این حوزه است. جهت‌گیری‌های آینده پژوهش شامل توسعه داده‌مجموعه‌های بزرگ زبان عربی، ادغام هوش مصنوعی قابل تبیین، سامانه‌های یادگیری تطبیقی و ملاحظات اخلاقی در آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی است. این یافته‌ها بینش‌های تجربی برای پژوهشگران و سیاست‌گذاران به منظور حمایت از توسعه مبتنی بر شواهد در آموزش زبان عربی فراهم می‌کند.

The Tahfiz Model Ulul Albab (TMUA) integrates Quran memorisation into the national curriculum to develop well-rounded huffaz. Despite its implementation since 2014, concerns remain regarding the effectiveness of Hifz al-Quran teaching and learning (PdPc), particularly in relation to teacher competency, pedagogical practices and the integration of 21st Century Learning (PAK21) elements. This study evaluated TMUA implementation using the Context, Input and Process dimensions of the CIPP framework and examined differences in programme implementation according to teacher category, professional qualifications and exposure to PAK21-related In-Service Training (LDP). A quantitative cross-sectional survey involving 144 TMUA teachers from three Sekolah Menengah Kebangsaan Agama (SMKA) was conducted. Respondents were selected using proportional stratified random sampling. Data were collected using a questionnaire adapted from the CIPP Evaluation Model and validated by seven experts. The findings revealed that the implementation level of the TMUA programme was high across the context, input and process dimensions. Independent-samples t-tests indicated no significant differences in the process dimension according to teacher category, t(142) = 0.469, p = .640 and professional qualifications, t(142) = 1.160, p = .209. Multivariate Analysis of Variance (MANOVA) further showed no statistically significant differences in the context, input and process dimensions according to teachers’ exposure to PAK21-related LDP, Pillai’s Trace = .040, F(3,140) = 1.948, p = .125, η² = .040. These findings indicate that TMUA implementation was relatively consistent regardless of teaching experience, professional qualifications and exposure to PAK21-related professional development training. The study highlights the need for more contextualised and specialised professional development initiatives that address the unique requirements of tahfiz education. The findings contribute empirical evidence towards strengthening teacher competency and enhancing the long-term effectiveness of TMUA implementation in Malaysian secondary schools.

مدل تحفیظ اولوالالباب (TMUA) با ادغام حفظ قرآن در برنامه درسی ملی، به منظور تربیت حفاظ جامع‌الاطراف طراحی شده است. با وجود اجرای این برنامه از سال ۲۰۱۴، همچنان نگرانی‌هایی در خصوص اثربخشی آموزش و یادگیری حفظ قرآن (PdPc)، به ویژه در ارتباط با شایستگی معلمان، شیوه‌های تدریس و ادغام عناصر یادگیری قرن بیست‌ویکم (PAK21) وجود دارد. این پژوهش، اجرای TMUA را با استفاده از ابعاد زمینه، ورودی و فرایند چارچوب CIPP ارزیابی کرده و تفاوت‌های اجرای برنامه را بر اساس دسته‌بندی معلمان، صلاحیت‌های حرفه‌ای و میزان آشنایی با دوره‌های ضمن خدمت مرتبط با PAK21 (LDP) بررسی نموده است. این مطالعه کمّی به صورت مقطعی و با مشارکت ۱۴۴ معلم TMUA از سه مدرسه متوسطه مذهبی ملی (SMKA) انجام شد. نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده متناسب انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای که از مدل ارزیابی CIPP اقتباس و توسط هفت متخصص اعتبارسنجی شده بود، گردآوری شد. یافته‌ها نشان داد که سطح اجرای برنامه TMUA در ابعاد زمینه، ورودی و فرایند بالا بوده است. آزمون t مستقل تفاوت معناداری در بعد فرایند بر اساس دسته‌بندی معلمان، t(142) = 0.469, p = .640 و صلاحیت حرفه‌ای، t(142) = 1.160, p = .209 نشان نداد. همچنین تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) تفاوت معناداری در ابعاد زمینه، ورودی و فرایند بر اساس میزان آشنایی معلمان با LDP مرتبط با PAK21 نشان نداد، Pillai’s Trace = .040, F(3,140) = 1.948, p = .125, η² = .040. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای TMUA صرف‌نظر از سابقه تدریس، صلاحیت حرفه‌ای و میزان شرکت در دوره‌های توسعه حرفه‌ای مرتبط با PAK21 نسبتاً یکنواخت بوده است. این پژوهش بر ضرورت طراحی ابتکارات توسعه حرفه‌ای تخصصی و متناسب با نیازهای خاص آموزش تحفیظ تأکید می‌کند. یافته‌ها شواهد تجربی برای تقویت شایستگی معلمان و ارتقای اثربخشی بلندمدت اجرای TMUA در مدارس متوسطه مالزی ارائه می‌دهد.

Introduction Screen time may influence language development during early childhood, although its effects may vary depending on contextual factors. While screen use can support development when guided by adults, excessive exposure has been associated with less favorable language outcomes. Methods Data from 16,914 children (51% girls, 78% White; M = 3.03 years, SD = 1.37) were obtained from the 2023 National Survey of Children’s Health. Networks of red-flag language milestones were estimated separately for children aged 1-2 and 3-5 years. Participants were classified according to World Health Organization (WHO) screen-time recommendations (<1 h/day vs. ≥1 h/day). Results Partially regularized network models revealed denser connectivity among language-development indicators in children with higher levels of screen exposure. This pattern was reflected in a greater number of network edges and fully connected subclusters and was particularly pronounced among children aged 3-5 years. Discussion The findings suggest that higher screen-time exposure is associated with more interconnected patterns of language-development difficulties during early childhood. These results contribute to a deeper understanding of language development in the context of children’s screen use and may provide useful insights for families, educational professionals, and policymakers interested in promoting healthy developmental environments and informed decisions regarding screen exposure.

مقدمه: زمان استفاده از صفحه‌نمایش ممکن است بر رشد زبان در اوایل کودکی تأثیرگذار باشد، اگرچه اثرات آن بسته به عوامل زمینه‌ای متفاوت است. در حالی که استفاده از صفحه‌نمایش می‌تواند با هدایت بزرگسالان به رشد کمک کند، مواجهه بیش از حد با آن با پیامدهای کمتر مطلوب در رشد زبان مرتبط بوده است. روش‌ها: داده‌های ۱۶٬۹۱۴ کودک (۵۱٪ دختر، ۷۸٪ سفیدپوست؛ میانگین سنی = ۳٫۰۳ سال، انحراف معیار = ۱٫۳۷) از پیمایش ملی سلامت کودکان ۲۰۲۳ جمع‌آوری شد. شبکه‌های شاخص‌های هشداردهنده رشد زبان به طور جداگانه برای کودکان ۱ تا ۲ سال و ۳ تا ۵ سال برآورد شد. شرکت‌کنندگان بر اساس توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت (WHO) درباره زمان استفاده از صفحه‌نمایش (<۱ ساعت در روز در مقابل ≥۱ ساعت در روز) طبقه‌بندی شدند. یافته‌ها: مدل‌های شبکه‌ای با نظم‌دهی جزئی نشان دادند که در میان کودکان با سطح بالاتر مواجهه با صفحه‌نمایش، اتصال میان شاخص‌های رشد زبان متراکم‌تر است. این الگو با تعداد بیشتر یال‌های شبکه و زیرخوشه‌های کاملاً متصل منعکس شد و به ویژه در کودکان ۳ تا ۵ سال برجسته بود. بحث: یافته‌ها نشان می‌دهد که مواجهه بیشتر با صفحه‌نمایش با الگوهای به هم پیوسته‌تر دشواری‌های رشد زبان در اوایل کودکی مرتبط است. این نتایج به درک عمیق‌تر رشد زبان در زمینه استفاده کودکان از صفحه‌نمایش کمک می‌کند و می‌تواند بینش‌های مفیدی برای خانواده‌ها، متخصصان آموزشی و سیاست‌گذاران علاقه‌مند به ارتقای محیط‌های رشد سالم و تصمیم‌گیری آگاهانه درباره مواجهه با صفحه‌نمایش فراهم آورد.

This article examines interdisciplinary integration as a means of developing future teachers’ didactic competence within English language teacher education at pedagogical universities in Uzbekistan. Didactic competence is understood as the ability to transform subject knowledge into coherent instruction through informed planning, classroom interaction, assessment, and adaptation to learners’ needs. The article adopts a conceptual and analytical approach to explore connections among linguistics, language teaching methodology, educational psychology, pedagogy, and digital literacy. It considers how these disciplines can contribute to shared instructional problems while retaining their distinct perspectives. The analysis proposes a framework centred on interdisciplinary learning objectives, problem-based lesson design, collaborative microteaching, guided analysis of teaching practice, and reflective assessment. Particular attention is given to tasks that require prospective English teachers to explain language features, anticipate learning difficulties, select appropriate instructional strategies, and interpret evidence of learner understanding. Multilingual classroom contexts and cooperation between university educators and school mentors inform the framework’s intended application. The article argues that interdisciplinary integration can create opportunities for students to connect disciplinary understanding with professional judgement when assignments, feedback, and teaching experiences are coherently organized. The proposed relationships remain theoretical rather than empirically demonstrated.

این مقاله به بررسی ادغام میان‌رشته‌ای به‌عنوان ابزاری برای توسعه شایستگی تدریسی معلمان آینده در آموزش معلمان زبان انگلیسی در دانشگاه‌های تربیت معلم ازبکستان می‌پردازد. شایستگی تدریسی به‌عنوان توانایی تبدیل دانش موضوعی به آموزش منسجم از طریق برنامه‌ریزی آگاهانه، تعامل کلاسی، ارزشیابی و سازگاری با نیازهای یادگیرندگان تعریف می‌شود. مقاله با رویکردی مفهومی و تحلیلی به بررسی ارتباط میان زبان‌شناسی، روش‌شناسی آموزش زبان، روان‌شناسی تربیتی، علوم تربیتی و سواد دیجیتال می‌پردازد. همچنین بررسی می‌کند که چگونه این رشته‌ها می‌توانند به مسائل مشترک آموزشی کمک کنند، در حالی که دیدگاه‌های متمایز خود را حفظ می‌کنند. تحلیل ارائه‌شده چارچوبی مبتنی بر اهداف یادگیری میان‌رشته‌ای، طراحی درس مبتنی بر مسئله، آموزش خرد مشارکتی، تحلیل هدایت‌شده عملکرد تدریس و ارزشیابی تأملی پیشنهاد می‌کند. توجه ویژه‌ای به وظایفی شده است که از معلمان آینده زبان انگلیسی می‌خواهد ویژگی‌های زبان را توضیح دهند، دشواری‌های یادگیری را پیش‌بینی کنند، راهبردهای آموزشی مناسب را انتخاب نمایند و شواهد درک یادگیرندگان را تفسیر کنند. زمینه‌های کلاسی چندزبانه و همکاری میان اساتید دانشگاه و راهنمایان مدارس، کاربرد مورد نظر این چارچوب را شکل می‌دهد. مقاله استدلال می‌کند که ادغام میان‌رشته‌ای می‌تواند فرصت‌هایی برای دانشجویان فراهم آورد تا درک رشته‌ای را با قضاوت حرفه‌ای پیوند دهند، مشروط بر آنکه تکالیف، بازخورد و تجربیات تدریس به‌صورت منسجم سازمان‌دهی شوند. روابط پیشنهادی در این مقاله نظری باقی مانده و به‌طور تجربی اثبات نشده‌اند.

This study aims to analyze the dynamics of the theorization of the Quranic human rights discourse in the work of "Achmad Abubakar", "Indonesian Islamic studies academic", particularly regarding the theoretical basis, conceptual framework, and its relevance to the development of contemporary Islamic human rights studies. This study uses a qualitative method with a library research approach through a descriptive-critical analysis of the works of Achmad Abubakar and supporting literature related to human rights, interpretation, and maqasid al-syari’ah. The results of the study indicate that the theorization of Quranic human rights in Achmad Abubakar’s thoughts is built on three main foundations, namely maqasid al-syari’ah, humanistic interpretation, and the universal principles of humanity in the Quran. His conceptual framework emphasizes the principles of karimah al-insan, justice, freedom, and equality as the normative basis for human rights protection in Islam. This thinking demonstrates an integrative effort to reconcile the universality of modern human rights with Qur’anic values through a contextual and multidisciplinary approach. Furthermore, this study finds that Achmad Abubakar’s approach has made a significant contribution to expanding the socio-humanistic interpretation paradigm in Indonesia.

این پژوهش با هدف تحلیل پویایی‌های نظریه‌پردازی گفتمان حقوق بشر قرآنی در آثار «Achmad Abubakar»، «پژوهشگر مطالعات اسلامی اندونزیایی»، به‌ویژه در خصوص مبانی نظری، چارچوب مفهومی و ارتباط آن با توسعه مطالعات معاصر حقوق بشر اسلامی انجام شده‌است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد کتابخانه‌ای از طریق تحلیل توصیفی‌ـ‌انتقادی آثار Achmad Abubakar و منابع مرتبط با حقوق بشر، تفسیر و مقاصد الشریعه صورت گرفته‌است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که نظریه‌پردازی حقوق بشر قرآنی در اندیشه Achmad Abubakar بر سه بنیاد اصلی یعنی مقاصد الشریعه، تفسیر انسان‌گرایانه و اصول عام انسانی در قرآن استوار است. چارچوب مفهومی وی بر اصول کرامت انسان، عدالت، آزادی و برابری به‌عنوان مبنای هنجاری حمایت از حقوق بشر در اسلام تأکید دارد. این اندیشه تلاشی تلفیقی برای آشتی‌بخشی میان جهان‌شمولی حقوق بشر مدرن و ارزش‌های قرآنی از طریق رویکردی زمینه‌مند و میان‌رشته‌ای را نشان می‌دهد. افزون بر این، این پژوهش نشان می‌دهد که رویکرد Achmad Abubakar سهم قابل توجهی در گسترش پارادایم تفسیر اجتماعی‌ـ‌انسان‌گرایانه در اندونزی داشته‌است.

This research is motivated by the importance of character education in Islamic boarding schools (pesantren) and the limited studies that view the sorogan method not merely as a technique for learning to read classical texts (kitab), but as a medium for internalizing character values. In contrast to previous studies that focused more on academic improvement and learning motivation, this research positions sorogan as a vehicle for religious character formation in learning the kitab Aqidatul Awam. This qualitative case study was conducted at Manbaul Falah Islamic Boarding School, focusing on first-grade female students (kelas 1 Ula Putri). Data were collected through in-depth interviews, participant observation, and documentation, then analyzed using the interactive model of Miles, Huberman, and Saldana. The main findings indicate that the character values internalized through the sorogan method include awareness of duty and responsibility, discipline, respect (adab/tawadhu’) toward teachers, independence, and perseverance. The internalization process occurs through direct practice (learning by doing), continuous habituation, integration with creed-based material that shapes spiritual intuition (dzauq), and the emotional relationship between teacher and student. The main obstacle is students’ initial misconception about literal memorization demands. This research contributes to enriching the literature on the affective dimension of the sorogan method in pesantren-based character education.

این پژوهش با توجه به اهمیت تربیت اخلاقی در مدارس علمیه (پاندران) و کمبود مطالعاتی که به روش سُروگان نه صرفاً به عنوان تکنیکی برای آموزش قرائت متون کلاسیک (کتاب)، بلکه به عنوان ابزاری برای درونی‌سازی ارزش‌های اخلاقی می‌نگرند، انجام شده‌است. برخلاف پژوهش‌های پیشین که بیشتر بر بهبود تحصیلی و انگیزش یادگیری تمرکز داشتند، این پژوهش روش سُروگان را به عنوان وسیله‌ای برای شکل‌دهی شخصیت دینی در آموزش کتاب عقیدةالعوام مطرح می‌کند. این مطالعه موردی کیفی در مدرسه علمیه منبع‌الفلاح انجام شده و بر دانش‌آموزان دختر کلاس اول عُلا تمرکز دارد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده مشارکتی و اسناد جمع‌آوری و با استفاده از مدل تعاملی Miles، Huberman و Saldana تحلیل شدند. یافته‌های اصلی نشان می‌دهد ارزش‌های اخلاقی که از طریق روش سُروگان درونی می‌شوند شامل آگاهی از وظیفه و مسئولیت، انضباط، احترام (ادب/تواضع) نسبت به معلم، استقلال و پشتکار است. فرایند درونی‌سازی از طریق تمرین مستقیم (یادگیری از طریق عمل)، عادت‌دهی مستمر، ادغام با محتوای مبتنی بر عقیده که شهود معنوی (ذوق) را شکل می‌دهد و رابطه عاطفی میان معلم و شاگرد رخ می‌دهد. مهم‌ترین مانع، برداشت اولیه نادرست دانش‌آموزان درباره الزامات حفظ لفظی است. این پژوهش به غنای ادبیات بُعد عاطفی روش سُروگان در تربیت اخلاقی مبتنی بر پاندران کمک می‌کند.

Background: Photosynthesis involves interconnected and abstract biological processes that are difficult to visualize with conventional teaching materials. Research on code-enhanced digital worksheets for photosynthesis, particularly their validity, practicality, and contribution to conceptual understanding, remains limited. This study aimed to develop and evaluate a code-enhanced interactive digital worksheet on photosynthesis and effectiveness in improving students’ conceptual understanding. Methodology: The study employed a Research and Development approach using the ADDIE model, consisting of Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation. The product was tested with 15 eleventh-grade students at Wira Bhakti Integrated High School. Data were collected using expert validation sheets, learning implementation observation sheets, teacher and student response questionnaires, and conceptual understanding tests. Data were analyzed using descriptive percentages and normalized gain (N-Gain). Findings: The digital worksheet obtained material and media validation scores of 84.29% and 87.78%, respectively, indicating high validity. Practicality was demonstrated by learning implementation, teacher response, and student response scores of 96.18%, 97.92%, and 94.88%, respectively, all categorized as highly practical. Students’ average score increased from 61.07 on the pretest to 86.73 on the posttest, with an N-Gain score of 0.66, indicating moderate improvement. Contribution: The findings provide preliminary evidence that the digital worksheet is valid and practical and may support conceptual understanding of photosynthesis. The contribution is a web-based worksheet integrating programmed interaction with animations, simulations, videos, quizzes, and learning activities.

زمینه: فتوسنتز شامل فرایندهای زیستی به‌هم‌پیوسته و انتزاعی است که تجسم آن‌ها با مواد آموزشی سنتی دشوار می‌باشد. پژوهش‌ها دربارهٔ کاربرگ‌های دیجیتال تقویت‌شده با کد برای فتوسنتز، به‌ویژه از نظر روایی، کاربردپذیری و نقش آن‌ها در ارتقای درک مفهومی، محدود است. هدف این مطالعه توسعه و ارزیابی یک کاربرگ دیجیتال تعاملی تقویت‌شده با کد دربارهٔ فتوسنتز و اثربخشی آن در بهبود درک مفهومی دانش‌آموزان بود. روش‌شناسی: این پژوهش با رویکرد تحقیق و توسعه و با استفاده از مدل ADDIE شامل تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی انجام شد. محصول با ۱۵ دانش‌آموز پایه یازدهم دبیرستان یکپارچه Wira Bhakti آزمون شد. داده‌ها با استفاده از برگه‌های اعتبارسنجی خبرگان، برگه‌های مشاهده اجرای یادگیری، پرسشنامه‌های پاسخ معلم و دانش‌آموز و آزمون‌های درک مفهومی گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از درصدهای توصیفی و بهرهٔ افزایش نرمال‌شده (N-Gain) تحلیل گردید. یافته‌ها: کاربرگ دیجیتال امتیاز روایی محتوا و رسانه به ترتیب ۸۴٫۲۹٪ و ۸۷٫۷۸٪ را کسب کرد که نشان‌دهندهٔ روایی بالا است. کاربردپذیری با امتیازهای اجرای یادگیری، پاسخ معلم و پاسخ دانش‌آموز به ترتیب ۹۶٫۱۸٪، ۹۷٫۹۲٪ و ۹۴٫۸۸٪، که همگی در دستهٔ بسیار کاربردی قرار گرفتند، نشان داده شد. میانگین نمرهٔ دانش‌آموزان از ۶۱٫۰۷ در پیش‌آزمون به ۸۶٫۷۳ در پس‌آزمون افزایش یافت و امتیاز N-Gain برابر با ۰٫۶۶ بود که نشان‌دهندهٔ بهبود متوسط است. مشارکت: یافته‌ها شواهد اولیه‌ای ارائه می‌دهد که کاربرگ دیجیتال از روایی و کاربردپذیری بالایی برخوردار است و می‌تواند از درک مفهومی فتوسنتز حمایت کند. مشارکت این پژوهش ارائهٔ یک کاربرگ مبتنی بر وب است که تعامل برنامه‌ریزی‌شده با انیمیشن‌ها، شبیه‌سازی‌ها، ویدئوها، آزمونک‌ها و فعالیت‌های یادگیری را ادغام می‌کند.

Project-Based Learning (PjBL) is a learning strategy that can enhance competencies, including creativity. Creative thinking is one of the 21st-century skills that students need to possess. This study was motivated by the low level of students’ creative thinking skills, as indicated by a pretest average score of 49.14, which is below the Learning Objective Mastery Criteria (KKTP) of 78. Previous research has shown that PjBL and Student Worksheets (LKPD) can support the development of creative thinking skills; however, research integrating both approaches into the reproductive system curriculum at the Madrasah Aliyah level remains limited. This study aims to determine the effect of PjBL supported by Student Worksheets (LKPD) on the creative thinking skills of 11th-grade students at MAN 1 Pekanbaru. The study employed a quantitative approach using a quasi-experimental research method through a pretest-posttest control group design. The sample consisted of Class XI.2 Health 1 as the control group and Class XI.3 Health 2 as the experimental group, each comprising 33 students. The instrument used was a creative thinking test. The results of the hypothesis test showed a significant difference (Sig. 0.000 < 0.05; calculated t-value 5.593 > critical t-value 1.998). The average posttest score for the experimental group was 78.30% and for the control group 69.19%, with a difference of 9.11 points. PjBL supported by LKPD had a significant effect on creative thinking skills.

یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) یک راهبرد آموزشی است که می‌تواند شایستگی‌هایی از جمله خلاقیت را ارتقاء دهد. تفکر خلاق یکی از مهارت‌های قرن بیست و یکم است که دانش‌آموزان باید دارا باشند. این پژوهش با انگیزه سطح پایین مهارت‌های تفکر خلاق دانش‌آموزان انجام شد، به‌گونه‌ای که میانگین نمره پیش‌آزمون 49.14 بود که پایین‌تر از معیار تسلط بر اهداف یادگیری (KKTP) با مقدار 78 است. پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که PjBL و کاربرگ دانش‌آموز (LKPD) می‌توانند از توسعه مهارت‌های تفکر خلاق حمایت کنند؛ با این حال، پژوهش‌هایی که هر دو رویکرد را در برنامه درسی دستگاه تولیدمثل در سطح مدرسه متوسطه دینی (مدرسه علیا) ادغام کرده باشند، محدود است. هدف این پژوهش تعیین تأثیر PjBL با پشتیبانی کاربرگ دانش‌آموز (LKPD) بر مهارت‌های تفکر خلاق دانش‌آموزان پایه یازدهم در MAN 1 Pekanbaru است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی از نوع طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه شامل کلاس XI.2 Health 1 به عنوان گروه کنترل و کلاس XI.3 Health 2 به عنوان گروه آزمایش بود که هر یک شامل 33 دانش‌آموز بودند. ابزار مورد استفاده، آزمون تفکر خلاق بود. نتایج آزمون فرضیه تفاوت معناداری را نشان داد (Sig. 0.000 < 0.05؛ مقدار t محاسبه‌شده 5.593 > مقدار t بحرانی 1.998). میانگین نمره پس‌آزمون برای گروه آزمایش 78.30٪ و برای گروه کنترل 69.19٪ بود که اختلافی معادل 9.11 امتیاز داشت. PjBL با پشتیبانی LKPD تأثیر معناداری بر مهارت‌های تفکر خلاق داشت.

Indonesia's accelerated certification scheme, Teacher Professional Education (PPG) for Certain Teachers, has recorded a high national pass rate on the competency test (UKPPPG), yet the consistency of these outcomes across implementation periods and subject fields has not been examined empirically. This study describes the 2024-2025 UKPPPG pass-rate trend, examines differences across subject fields, and maps the position of economics teachers relative to other fields. A descriptive quantitative design was applied to official aggregate data from the Ministry of Primary and Secondary Education covering 11 implementation periods (n = 1,420,105) and 16 subject fields (n = 1,311,480), analyzed using chi-square tests, Cramér's V, and two-proportion z-tests. The overall pass rate was 98.85% across periods and 98.94% across subject fields; both chi-square tests were statistically significant (p < .001), but the effect sizes were negligible (Cramér's V = 0.062 and 0.048). Economics ranked 12th of 16 fields (98.69%), statistically below the pooled other fields but only by 0.26 percentage points. These findings establish a descriptive baseline of highly consistent administrative certification outcomes while highlighting the need to complement pass rates with direct evaluation of economics teachers’ pedagogical and professional competence after certification.

طرح تسریع‌شده گواهی‌نامه حرفه‌ای معلمان اندونزی، آموزش حرفه‌ای معلمان (PPG) برای برخی معلمان، نرخ قبولی بالایی را در آزمون شایستگی (UKPPPG) در سطح ملی ثبت کرده است، اما ثبات این نتایج در دوره‌های اجرا و حوزه‌های درسی مختلف به طور تجربی بررسی نشده است. این پژوهش روند نرخ قبولی UKPPPG در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵ را توصیف می‌کند، تفاوت‌ها را در حوزه‌های درسی مختلف بررسی می‌کند و جایگاه دبیران اقتصاد را نسبت به سایر حوزه‌ها ترسیم می‌کند. طرح پژوهش کمی توصیفی بر داده‌های تجمیعی رسمی وزارت آموزش ابتدایی و متوسطه، شامل ۱۱ دوره اجرا (n = 1,420,105) و ۱۶ حوزه درسی (n = 1,311,480)، مبتنی بود که با استفاده از آزمون‌های مجذور کای، V کرامر و آزمون z دو نسبت تحلیل شدند. نرخ قبولی کلی در همه دوره‌ها ۹۸٫۸۵٪ و در همه حوزه‌های درسی ۹۸٫۹۴٪ بود؛ هر دو آزمون مجذور کای از نظر آماری معنادار بودند (p < .001)، اما اندازه اثر ناچیز بود (V کرامر = ۰٫۰۶۲ و ۰٫۰۴۸). حوزه اقتصاد در رتبه دوازدهم از ۱۶ حوزه (۹۸٫۶۹٪) قرار گرفت که از نظر آماری پایین‌تر از سایر حوزه‌ها بود، اما تنها به میزان ۰٫۲۶ درصد اختلاف داشت. این یافته‌ها مبنای توصیفی‌ای از ثبات بالای نتایج اداری گواهی‌نامه ارائه می‌دهد و در عین حال بر ضرورت تکمیل نرخ قبولی با ارزیابی مستقیم شایستگی‌های آموزشی و حرفه‌ای دبیران اقتصاد پس از گواهی‌نامه تأکید می‌کند.

This study aims to analyze the implementation of Interactive Whiteboard (IWB) media in improving cognitive engagement and reducing learning barriers among slow-learning students in writing descriptive texts. Specifically, this study examines the effectiveness of interactive IWB features in improving students’ ability to compose systematic and coherent descriptive texts. This study employed a Classroom Action Research approach consisting of four stages: planning, action, observation, and reflection. The subjects and informants were three slow-learning students at SDN 009 Sandaran. Data were collected through observation, interviews, documentation, and writing tests, while data validity was established through triangulation and analyzed using the Miles and Huberman model. The findings showed that IWB implementation effectively enhanced students’ visual engagement through concept mapping using tree diagrams, digital ink features, and collaborative annotations. The visual representations functioned as memory supports that reduced students’ difficulties in organizing ideas and transitioning to independent writing. The students’ descriptive writing skills improved significantly, reflected in the increase of average scores from 60–65 in Cycle I to 80–85 in Cycle II, with 100% classical mastery achievement.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای رسانه تخته‌سفید تعاملی (IWB) در بهبود درگیری شناختی و کاهش موانع یادگیری در میان دانش‌آموزان کندآموز در نگارش متون توصیفی است. به طور خاص، این پژوهش اثربخشی ویژگی‌های تعاملی IWB را در ارتقای توانایی دانش‌آموزان برای نگارش متون توصیفی نظام‌مند و منسجم بررسی می‌کند. این پژوهش با رویکرد پژوهش اقدام کلاسی در چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل انجام شد. آزمودنی‌ها و مطلعان شامل سه دانش‌آموز کندآموز در دبستان SDN 009 Sandaran بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، مستندسازی و آزمون‌های نوشتاری گردآوری شد و روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی و تحلیل با مدل Miles and Huberman تأمین گردید. یافته‌ها نشان داد که اجرای IWB به طور مؤثری درگیری بصری دانش‌آموزان را از طریق نگاشت مفهومی با استفاده از نمودار درختی، ویژگی جوهر دیجیتال و حاشیه‌نویسی مشارکتی افزایش داد. بازنمایی‌های بصری به عنوان پشتیبان حافظه عمل کرده و دشواری‌های دانش‌آموزان در سازماندهی ایده‌ها و گذار به نگارش مستقل را کاهش داد. مهارت‌های نگارش توصیفی دانش‌آموزان به طور معناداری بهبود یافت که این امر در افزایش میانگین نمرات از ۶۰–۶۵ در چرخه اول به ۸۰–۸۵ در چرخه دوم و دستیابی به ۱۰۰٪ تسلط کلاسیک منعکس شد.

This study aims to describe the application of the Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) learning model combined with Mind Mapping media in Indonesian language subjects to improve the writing skills of fourth grade students of SDN 137 Akkotengeng, Wajo Regency. The approach used was a qualitative approach, and this type of research was Classroom Action Research with a research design using the model from Kemmis and McTaggart. Data analysis used was qualitative and quantitative data analysis. The results of the study showed that, the results of observations of teacher teaching activities in cycle I, meeting 1, the observation results were 66.66% and meeting 2, the observation results were 73.33% so that both meetings were in the sufficient category. In cycle II, there was an increase, namely at meeting 1, the observation results were 93.33% and meeting 2, the observation results were 100% so that both meetings were in the good category. The results of observations of student learning activities in cycle I, meeting 1, the observation results were 60% and at meeting 2, the observation results were 66.66% so that both meetings were in the sufficient category. In cycle II, there was an increase, namely at meeting 1, the observation results were 86.66% with a good category and at meeting 2, the observation results were 93.33% with a good category. And the results of the performance test (performance) of students' writing skills in cycle I, there were 3 out of 18 students who achieved the success indicator with a percentage of classical skills of 63.88% with a sufficient category. Meanwhile, in Cycle II, 16 out of 18 students achieved the success indicator, with a classical skills percentage of 87.64%, in the very good category. Based on these research results, it can be concluded that the application of the Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) learning model combined with Mind Mapping media is effective in improving students' writing skills in Indonesian language learning in grade IV at SDN 137 Akkotengeng, Wajo Regency.

هدف این پژوهش توصیف کاربرد مدل یادگیری Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) همراه با رسانه Mind Mapping در درس زبان اندونزیایی به منظور ارتقای مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 137 Akkotengeng شهرستان Wajo است. رویکرد مورد استفاده، رویکرد کیفی بوده و نوع پژوهش، پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با طرح پژوهشی مدل Kemmis و McTaggart می‌باشد. تحلیل داده‌ها به صورت کیفی و کمی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که نتایج مشاهده فعالیت‌های تدریس معلم در چرخه اول، جلسه اول، 66.66٪ و در جلسه دوم، 73.33٪ بوده است، بنابراین هر دو جلسه در دسته کافی قرار گرفتند. در چرخه دوم، افزایش مشاهده شد؛ به طوری که در جلسه اول، نتیجه مشاهده 93.33٪ و در جلسه دوم، 100٪ بود و هر دو جلسه در دسته خوب قرار گرفتند. نتایج مشاهده فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان در چرخه اول، جلسه اول، 60٪ و در جلسه دوم، 66.66٪ بود و هر دو جلسه در دسته کافی قرار گرفتند. در چرخه دوم، افزایش مشاهده شد؛ به طوری که در جلسه اول، نتیجه مشاهده 86.66٪ با دسته خوب و در جلسه دوم، 93.33٪ با دسته خوب بود. همچنین نتایج آزمون عملکرد (performance) مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان در چرخه اول نشان داد که 3 نفر از 18 دانش‌آموز به شاخص موفقیت دست یافتند و درصد مهارت‌های کلاسیک 63.88٪ با دسته کافی بود. در حالی که در چرخه دوم، 16 نفر از 18 دانش‌آموز به شاخص موفقیت دست یافتند و درصد مهارت‌های کلاسیک 87.64٪ و در دسته بسیار خوب قرار گرفت. بر اساس این نتایج پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که کاربرد مدل یادگیری Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) همراه با رسانه Mind Mapping در ارتقای مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان در درس زبان اندونزیایی پایه چهارم دبستان SDN 137 Akkotengeng شهرستان Wajo مؤثر است.