future anxiety

Introduction This study examined the association between future anxiety and psychological wellbeing, the indirect association through mental toughness, and the joint moderating role of age and family economic status in the relationship between future anxiety and mental toughness among sport management students. Methods A cross-sectional correlational design was used with 367 students enrolled in sport management departments at four public universities in Türkiye. Data were collected using the Future Anxiety Scale for University Students, the Mental Toughness Inventory, and the Psychological Wellbeing Scale. Pearson correlation, observed-variable path analysis, and three-way interaction analysis were conducted. Results Future anxiety was negatively associated with psychological wellbeing ( r = −0.40, p < 0.001) and mental toughness ( r = −0.35, p < 0.001), whereas mental toughness was positively associated with psychological wellbeing ( r = 0.75, p < 0.001). The indirect association between future anxiety and psychological wellbeing through mental toughness was statistically significant ( β = −0.240, 95% BCa bootstrap CI [−0.336, −0.160]), while the direct association remained significant ( β = −0.165, p < 0.001), indicating that mental toughness accounted for part of the association. The three-way interaction among future anxiety, age, and family economic status was statistically significant in predicting mental toughness ( B = 0.550, p = 0.006). Future anxiety was negatively associated with mental toughness across all age and family economic status groups. The largest observed negative slope was found among students aged 22 years or older whose family income was lower than their family expenses ( B = −0.620, p < 0.001), whereas the smallest observed negative slope was found among students aged 18–21 years in the same economic group ( B = −0.180, p = 0.041). Discussion These findings identify mental toughness as an important psychological resource associated with psychological wellbeing and indicate that age and family economic status jointly condition the strength of the relationship between future anxiety and mental toughness. Given the cross-sectional design, the findings should be interpreted as statistical associations rather than evidence of causal relationships.

مقدمه: این مطالعه به بررسی ارتباط بین اضطراب آینده و بهزیستی روان‌شناختی، ارتباط غیرمستقیم از طریق سرسختی روانی، و نقش تعدیل‌کننده مشترک سن و وضعیت اقتصادی خانواده در رابطه بین اضطراب آینده و سرسختی روانی در میان دانشجویان مدیریت ورزشی پرداخت. روش‌ها: طرح پژوهش مقطعی همبستگی با مشارکت ۳۶۷ دانشجو از گروه‌های مدیریت ورزشی چهار دانشگاه دولتی در ترکیه اجرا شد. داده‌ها با استفاده از مقیاس اضطراب آینده برای دانشجویان دانشگاه، فهرست سرسختی روانی و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی گردآوری شد. همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر متغیر مشاهده‌شده و تحلیل تعامل سه‌گانه انجام گرفت. یافته‌ها: اضطراب آینده با بهزیستی روان‌شناختی (r = −0.40, p < 0.001) و سرسختی روانی (r = −0.35, p < 0.001) رابطه منفی داشت، در حالی که سرسختی روانی با بهزیستی روان‌شناختی رابطه مثبت نشان داد (r = 0.75, p < 0.001). ارتباط غیرمستقیم بین اضطراب آینده و بهزیستی روان‌شناختی از طریق سرسختی روانی از لحاظ آماری معنادار بود (β = −0.240, 95% BCa bootstrap CI [−0.336, −0.160])، در حالی که ارتباط مستقیم نیز معنادار باقی ماند (β = −0.165, p < 0.001)، که نشان می‌دهد سرسختی روانی بخشی از این ارتباط را تبیین می‌کند. تعامل سه‌گانه بین اضطراب آینده، سن و وضعیت اقتصادی خانواده در پیش‌بینی سرسختی روانی از لحاظ آماری معنادار بود (B = 0.550, p = 0.006). اضطراب آینده در تمامی گروه‌های سنی و وضعیت اقتصادی خانواده با سرسختی روانی رابطه منفی داشت. بیشترین شیب منفی مشاهده‌شده در میان دانشجویان ۲۲ سال و بالاتر با درآمد خانوادگی کمتر از هزینه‌های خانواده بود (B = −0.620, p < 0.001)، در حالی که کمترین شیب منفی در میان دانشجویان ۱۸ تا ۲۱ سال در همان گروه اقتصادی مشاهده شد (B = −0.180, p = 0.041). بحث: این یافته‌ها سرسختی روانی را به عنوان یک منبع روان‌شناختی مهم مرتبط با بهزیستی روان‌شناختی معرفی می‌کند و نشان می‌دهد که سن و وضعیت اقتصادی خانواده به طور مشترک شدت رابطه بین اضطراب آینده و سرسختی روانی را مشروط می‌کنند. با توجه به طرح مقطعی پژوهش، یافته‌ها باید به عنوان ارتباطات آماری تفسیر شوند و نه شواهدی برای روابط علّی.