student learning activity

Conceptual understanding of fractions among third-grade elementary school students remains a challenge because the topic is abstract and teacher-centered instruction provides limited opportunities for students to study materials independently and actively. The initial condition in Grade III of SD Negeri 077279 Si’őfabanua showed that only 4 of 21 students (19%) achieved the school mastery criterion of 70, with a class average of 60. This study aimed to describe the implementation of an animated video-based flipped classroom and determine its improvement in students’ conceptual understanding of fractions. The study employed Classroom Action Research based on the Kemmis and McTaggart model and was conducted in two cycles. Each cycle consisted of planning, action, observation, and reflection. The participants were 21 third-grade students, consisting of 10 boys and 11 girls. Data were collected through conceptual understanding tests, teacher and student activity observations, student response questionnaires, and documentation. The data were analyzed descriptively using mean scores and learning mastery percentages. The results showed that the average score increased from 60 in the pre-cycle to 68 in Cycle I and 76 in Cycle II. Learning mastery increased from 19% in the pre-cycle to 57% in Cycle I and 86% in Cycle II. Teacher activity increased from 61% to 88%, while student activity increased from 69% to 82%. Student responses in Cycle II reached 86%, categorized as very positive. Therefore, the implementation of an animated video-based flipped classroom improved students’ conceptual understanding of fractions and encouraged more active participation in learning. ABSTRAK Pemahaman konsep pecahan pada siswa kelas III sekolah dasar masih menjadi permasalahan karena materi bersifat abstrak dan pembelajaran yang berpusat pada guru belum memberikan kesempatan yang cukup kepada siswa untuk mempelajari materi secara mandiri dan aktif. Kondisi awal di kelas III SD Negeri 077279 Si’őfabanua menunjukkan bahwa hanya 4 dari 21 siswa (19%) yang mencapai KKM 70 dengan nilai rata-rata kelas 60. Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan penerapan flipped classroom berbasis video animasi dan mengetahui peningkatan pemahaman konsep materi pecahan siswa. Penelitian menggunakan Penelitian Tindakan Kelas model Kemmis dan McTaggart yang dilaksanakan dalam dua siklus. Setiap siklus meliputi perencanaan, tindakan, observasi, dan refleksi. Subjek penelitian berjumlah 21 siswa yang terdiri atas 10 laki-laki dan 11 perempuan. Data dikumpulkan melalui tes pemahaman konsep, observasi aktivitas guru dan siswa, angket respons siswa, serta dokumentasi. Data dianalisis secara deskriptif melalui rata-rata dan persentase ketuntasan belajar. Hasil penelitian menunjukkan bahwa nilai rata-rata meningkat dari 60 pada pra-siklus menjadi 68 pada Siklus I dan 76 pada Siklus II. Ketuntasan belajar meningkat dari 19% pada pra-siklus menjadi 57% pada Siklus I dan 86% pada Siklus II. Aktivitas guru meningkat dari 61% menjadi 88%, sedangkan aktivitas siswa meningkat dari 69% menjadi 82%. Respons siswa pada Siklus II mencapai 86% dengan kategori sangat positif. Dengan demikian, penerapan flipped classroom berbasis video animasi dapat meningkatkan pemahaman konsep materi pecahan sekaligus mendorong keterlibatan siswa dalam pembelajaran.

This study was motivated by the low learning outcomes of students in dance education in Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang. The study aimed to improve students' learning outcomes through the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model. This research employed Classroom Action Research (CAR), which was conducted in two cycles consisting of four stages: planning, implementation, observation, and reflection. The participants of this study were 30 students of Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang. The research instruments included learning activity observation sheets, written tests, and documentation. The results showed that the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model successfully improved students' learning activities. The average percentage of students' learning activities increased from 49% in Cycle I to 85% in Cycle II. Students' learning outcomes also improved, as indicated by the increase in the average class score from 70 in Cycle I to 83 in Cycle II. Furthermore, the percentage of students achieving learning mastery increased from 23.3% (7 students) in Cycle I to 93.3% (28 students) in Cycle II. Based on these findings, it can be concluded that the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model is effective in improving both students' learning activities and learning outcomes in dance education for Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان در آموزش رقص در کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ انجام شد. هدف پژوهش، بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام در کلاس (CAR) بهره برد که در دو چرخه و شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل انجام شد. شرکت‌کنندگان پژوهش ۳۰ نفر از دانش‌آموزان کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ بودند. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده فعالیت یادگیری، آزمون‌های کتبی و مستندسازی بود. نتایج نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور موفقیت‌آمیزی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشید. میانگین درصد فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان از ۴۹٪ در چرخه اول به ۸۵٪ در چرخه دوم افزایش یافت. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافت، به طوری که میانگین نمره کلاس از ۷۰ در چرخه اول به ۸۳ در چرخه دوم افزایش پیدا کرد. علاوه بر این، درصد دانش‌آموزانی که به تسلط یادگیری دست یافتند از ۲۳.۳٪ (۷ دانش‌آموز) در چرخه اول به ۹۳.۳٪ (۲۸ دانش‌آموز) در چرخه دوم افزایش یافت. بر اساس این یافته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در بهبود فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش رقص کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ مؤثر است.

Low learning activeness remains a common problem in elementary classrooms that still rely on conventional media. Preliminary observations in grade III of SDN 3 Sidaharja, Lakbok, Ciamis, showed that only 45.45% (10 of 22) students were in the active category in Natural and Social Sciences (IPAS) learning. This study aimed to describe the planning and implementation of Wordwall learning media and to analyze the improvement of students’ learning activeness on the topic of life cycles of living things. The study employed Classroom Action Research following the Kemmis and McTaggart model, conducted in two cycles, each consisting of planning, acting, observing, and reflecting. The subjects were 22 grade III students in the even semester of the 2025/2026 academic year. Data were collected through observation sheets on the teaching module, teacher activities, and student activeness based on five indicators (enthusiasm, interaction with the teacher, group activeness, expressing opinions and participation, and drawing conclusions), supported by documentation, and were analyzed descriptively using percentages. The results showed that the percentage of students in the active category increased from 45.45% in the pre-cycle to 59.09% in cycle I and 77.27% in cycle II, exceeding the success criterion of 75%. The quality of the teaching module rose from 80.43% to 82.61%, and teacher activity from 80.00% to 92.71%. It is concluded that Wordwall media improves the learning activeness of grade III students in IPAS learning on life cycles of living things.

فعالیت پایین یادگیری همچنان یکی از مشکلات رایج در کلاس‌های ابتدایی است که هنوز به رسانه‌های سنتی متکی هستند. مشاهدات اولیه در پایه سوم دبستان SDN 3 Sidaharja، منطقه Lakbok، شهرستان Ciamis، نشان داد که تنها ۴۵/۴۵٪ (۱۰ نفر از ۲۲ دانش‌آموز) در دسته فعال در یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) قرار داشتند. هدف این پژوهش توصیف برنامه‌ریزی و اجرای رسانه آموزشی Wordwall و تحلیل بهبود فعالیت یادگیری دانش‌آموزان در موضوع چرخه زندگی موجودات زنده بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام کلاسی بر اساس مدل Kemmis و McTaggart در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و بازتاب استفاده کرد. جامعه پژوهش شامل ۲۲ دانش‌آموز پایه سوم در نیم‌سال زوج سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ بود. داده‌ها از طریق برگه‌های مشاهده ماژول آموزشی، فعالیت معلم و فعالیت دانش‌آموزان بر اساس پنج شاخص (اشتیاق، تعامل با معلم، فعالیت گروهی، ابراز نظر و مشارکت، و نتیجه‌گیری) و با پشتیبانی مستندسازی گردآوری و به صورت توصیفی با استفاده از درصد تحلیل شد. نتایج نشان داد که درصد دانش‌آموزان در دسته فعال از ۴۵/۴۵٪ در پیش‌چرخه به ۵۹/۰۹٪ در چرخه اول و ۷۷/۲۷٪ در چرخه دوم افزایش یافت که از معیار موفقیت ۷۵٪ فراتر رفت. کیفیت ماژول آموزشی از ۸۰/۴۳٪ به ۸۲/۶۱٪ و فعالیت معلم از ۸۰/۰۰٪ به ۹۲/۷۱٪ افزایش یافت. نتیجه‌گیری می‌شود که رسانه Wordwall فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه سوم را در آموزش IPAS با موضوع چرخه زندگی موجودات زنده بهبود می‌بخشد.

IPAS learning outcomes of third-grade students at SD Negeri Tongano Barat were low: only 3 of 16 students (19%) met the learning objective achievement criterion (KKTP) in the baseline data. This classroom action research aimed to describe the implementation of Problem Based Learning (PBL) and to improve IPAS learning outcomes. Following the Kemmis and McTaggart model, the study was conducted in two cycles of two meetings each during the even semester of the 2025/2026 academic year, involving 16 students (4 boys, 12 girls). Data were collected through observation of teacher and student activities, learning tests, and documentation, and analyzed descriptively using a KKTP of 65. Teacher activity rose from 63% (good) to 93% (very good), and student activity from 50% (fair) to 90% (very good). Classical mastery increased from 19% at baseline to 56% in cycle I and 88% in cycle II, while mean scores were 48, 70, and 86. PBL improved learning activity and IPAS learning outcomes of third-grade students.

نتایج یادگیری درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) دانش‌آموزان پایه سوم دبستان دولتی تونگانو بارات پایین بود؛ به‌طوری‌که تنها ۳ نفر از ۱۶ دانش‌آموز (۱۹٪) در داده‌های خط پایه به معیار تحقق هدف یادگیری (KKTP) دست یافتند. هدف این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، توصیف اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning؛ PBL) و ارتقای نتایج یادگیری IPAS بود. این مطالعه با پیروی از مدل Kemmis و McTaggart در دو چرخه، هر یک شامل دو جلسه، در نیم‌سال زوج سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ و با مشارکت ۱۶ دانش‌آموز (۴ پسر، ۱۲ دختر) انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده فعالیت‌های معلم و دانش‌آموز، آزمون‌های یادگیری و مستندسازی گردآوری و به‌صورت توصیفی با استفاده از KKTP برابر با ۶۵ تحلیل شدند. فعالیت معلم از ۶۳٪ (خوب) به ۹۳٪ (بسیار خوب) و فعالیت دانش‌آموز از ۵۰٪ (متوسط) به ۹۰٪ (بسیار خوب) افزایش یافت. تسلط کلاسی از ۱۹٪ در خط پایه به ۵۶٪ در چرخه اول و ۸۸٪ در چرخه دوم رسید و میانگین نمرات به‌ترتیب ۴۸، ۷۰ و ۸۶ بود. مدل PBL موجب بهبود فعالیت یادگیری و نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه سوم شد.

This study aimed to analyze the effect of the Problem Based Learning (PBL) model on students’ learning activities and learning outcomes in the topic of environmental change and environmental conservation among tenth-grade students at SMAN 14 Medan. The research employed a quasi-experimental method using a Pretest-Posttest Non-equivalent Control Group Design. The sample was selected through purposive sampling and consisted of two classes: Class X-7 as the experimental group, which received instruction using the Problem Based Learning model, and Class X-8 served as the control class, utilizing conventional instruction based on the direct instruction model. Data were collected through both non-test and test techniques. The non-test instrument consisted of an observation sheet used to assess students’ learning activities, while the test instrument consisted of 20 multiple-choice questions used to measure students’ learning outcomes. The research results indicate that the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model has a positive impact on students' learning activities and learning outcomes. Students taught using the PBL model demonstrated higher levels of engagement during the learning process and achieved better learning outcomes compared to students taught via the conventional Direct Instruction model. These findings suggest that the PBL model is more effective in enhancing student engagement and understanding of the learning material. Statistical analysis revealed significance values ​​of 0.023 (p < 0.05) for learning activities and 0.000 (p < 0.05) for learning outcomes. Based on these results, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model significantly influences the learning activities and learning outcomes of Grade X students at SMAN 14 Medan regarding the topic of environmental change and conservation.

هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning یا PBL) بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در موضوع تغییرات محیط زیست و حفاظت محیط زیست در میان دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan بود. این پژوهش با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و شامل دو کلاس بود: کلاس X-7 به عنوان گروه آزمایش که آموزش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله دریافت کرد و کلاس X-8 به عنوان گروه کنترل که آموزش متعارف مبتنی بر مدل آموزش مستقیم را دریافت نمود. داده‌ها از طریق تکنیک‌های آزمون و غیرآزمون گردآوری شد. ابزار غیرآزمون شامل برگه مشاهده برای ارزیابی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان بود و ابزار آزمون شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری دانش‌آموزان بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) تأثیر مثبتی بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد. دانش‌آموزانی که با مدل PBL آموزش دیدند، سطح بالاتری از مشارکت در فرایند یادگیری نشان دادند و نتایج یادگیری بهتری نسبت به دانش‌آموزانی که با مدل آموزش مستقیم آموزش دیدند، کسب کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL در افزایش مشارکت دانش‌آموزان و درک بهتر مطالب آموزشی مؤثرتر است. تحلیل آماری مقادیر معناداری ۰٫۰۲۳ (p < 0.05) برای فعالیت‌های یادگیری و ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) برای نتایج یادگیری را نشان داد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور معناداری بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan در موضوع تغییر و حفاظت محیط زیست تأثیرگذار است.

The low level of students' learning activities and science learning outcomes This study aims to determine student activity during lessons utilizing the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations media, as well as to assess the model's impact on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul. The study employs a quantitative approach using an experimental method, specifically the One Group Pretest-Posttest Design. The population consisted of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul, with a sample size of 25 students. Data collection techniques included observation and testing, utilizing instruments such as student activity observation sheets and pretest/posttest questions. Data analysis involved descriptive analysis, normality tests, homogeneity tests, and hypothesis testing using the Paired Sample t-Test. The results indicate that student activity improved from an average of 57.83% (categorized as "sufficient") to 86.42% (categorized as "excellent") following the implementation of the PBL model supported by PhET Interactive Simulations. Student learning outcomes also improved, evidenced by the average pretest score rising from 70.80 to 86.40 on the posttest. Hypothesis testing results showed a significance value (Sig. 2-tailed) of less than 0.05; thus, the null hypothesis (H₀) was rejected and the alternative hypothesis (H₁) was accepted. Consequently, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations has a significant effect on science learning outcomes and enhances the learning activity of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul.

سطح پایین فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان، هدف این پژوهش تعیین فعالیت دانش‌آموزان در طول درس با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی رسانه شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET و همچنین ارزیابی تأثیر این مدل بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی، به طور خاص با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون یک گروهی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul بوده و حجم نمونه ۲۵ نفر است. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده فعالیت دانش‌آموزان و سؤالات پیش‌آزمون/پس‌آزمون بوده است. تحلیل داده‌ها شامل تحلیل توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t زوجی بوده است. نتایج نشان داد که فعالیت دانش‌آموزان از میانگین ۵۷/۸۳٪ (در دسته «کافی») به ۸۶/۴۲٪ (در دسته «عالی») پس از اجرای مدل PBL با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET افزایش یافته است. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافته است، به طوری که میانگین نمره پیش‌آزمون از ۷۰/۸۰ به ۸۶/۴۰ در پس‌آزمون افزایش یافته است. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار معناداری (Sig. 2-tailed) کمتر از ۰/۰۵ است؛ بنابراین فرض صفر (H₀) رد و فرض جایگزین (H₁) پذیرفته شد. در نتیجه، می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم و افزایش فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul دارد.