communication competence

Professional communication is an important learning outcome in higher education, yet different active learning pedagogies may provide different communicative affordances for its development and enactment. This study comparatively examined how four active learning pedagogies-group discussion, role play, case study analysis, and student-led seminars-were associated with professional communication across five dimensions: clarity and precision, logical structuring, adaptability and tone, active listening, and persuasive expression. Using a mixed-methods, within-subject repeated-measures design, data were collected from 72 postgraduate management students across two cohorts. All participants experienced the four pedagogies through a Latin Square rotation. Data were drawn from pre-post self-reports, instructor-rated session-level communication performance, and qualitative reflections. Findings were examined across three analytical levels. At the aggregate level, pre-post results indicated significant gains in students’ self-perceived communication competence across both cohorts. These findings indicate perceived development rather than objective gains in demonstrated competence. At the session level, observed communication performance varied across pedagogical conditions, with group discussion and role play associated with higher performance scores than case study analysis and student-led seminars. At the dimension level, qualitative findings revealed distinct pedagogy-dimension linkages. Group discussion was associated with clarity, logical structuring, active listening, and persuasive expression, whereas role play was particularly associated with adaptability and contextual responsiveness. The findings suggest that active learning pedagogies should not be treated as interchangeable approaches to communication development. Instead, their communicative affordances may be considered in relation to specific instructional objectives and desired dimensions of professional communication. The study contributes a differentiated account of how pedagogical structures shape opportunities for communication enactment and provides an evidence-informed basis for aligning active learning design with professional communication objectives in higher education.

This study examines the role of the Ittihadul Muballighin Institute (LIM) of Lirboyo Islamic Boarding School in designing ulama cadre education through the Ramadhan Safari program. LIM is an internal da’wah institution of the pesantren that prepares senior students (santri) to become preachers who master Islamic knowledge and are able to apply it contextually in society. Using a descriptive qualitative approach, data were collected through observation, interviews, and documentation involving LIM administrators, field coordinators, trainers, program participants, and community members, and were analyzed using the interactive model of Miles and Huberman with source and method triangulation. The findings show that LIM plays an active role through participant selection, intensive pre-departure training, field mentoring, and post-activity evaluation; that cadres participate in ritual, socio-religious, educational, and socio-cultural activities; and that LIM plays a passive role by providing facilities, institutional legitimacy, administrative support, and social networks. The program strengthens participants’ da’wah communication competence, resilience, and sincerity, and is consistent with the principles of experiential learning. The study concludes that the Ramadhan Safari is an integrative, contextual, and sustainable ulama cadre education design within the traditional pesantren framework.

Background-Science Communication Competence (SCC) is essential in 21st century Biology learning. Based on school observations, students' SCC was relatively low, characterized by difficulties in explaining concepts scientifically, asking questions, and providing evidence-based arguments. Objectives-This research aims to: determine students' SSC achievement, determine the feasibility and readability of the media and learning materials, and determine student and teacher responses. Method-This Research and Development study followed the ADDIE model. The product was validated by content, media, and language experts and a field practitioner using a four-point Likert-scale sheet, followed by a readability test of the 9 of the 17 grade XI. Five high-achieving served as experts and twelve novices. The SCC abilities of the expert students were analyzed through pretests and posttests, coding of dialogue transcripts based on 15 SCC indicators by two observers, and direct observation of six key indicators. Meanwhile, the beginner students completed two cognitive posttests. The SCC instrument was adapted from existing questions and content-validated by experts. Data were analyzed descriptively using percentages and mean scores. Results-Expert validation average 94.5% (very feasible), while readability reached 89.6%. Experts' SCC scores increased from 78 to 87, while novices’ cognitive scores increased from 83.9 to 87.3. Dialogue-based SCC achievement reached 88.7%, and direct observation reached 93.3%. Student and teacher responses were results reached 86.8% 92.8%, respectively. Conclusions-Interactive e-worksheet based on the END method is very feasible, has the potential to support students' SCC, and obtains very positive responses from students and teachers.

زمینه: شایستگی ارتباط علمی (SCC) در یادگیری زیست‌شناسی قرن بیست‌ویکم ضروری است. بر اساس مشاهدات مدرسه‌ای، SCC دانش‌آموزان نسبتاً پایین بود که با دشواری در توضیح مفاهیم به‌صورت علمی، پرسیدن سؤال و ارائه استدلال‌های مبتنی بر شواهد مشخص می‌شود. اهداف: این پژوهش با هدف تعیین میزان دستیابی دانش‌آموزان به SCC، تعیین قابلیت اجرا و خوانایی رسانه و مواد آموزشی، و تعیین بازخورد دانش‌آموزان و معلمان انجام شد. روش: این مطالعهٔ پژوهش و توسعه بر اساس مدل ADDIE انجام شد. محصول توسط متخصصان محتوا، رسانه و زبان و یک کارشناس میدانی با استفاده از برگه لیکرت چهارگزینه‌ای اعتبارسنجی شد و پس از آن آزمون خوانایی روی ۹ نفر از ۱۷ دانش‌آموز پایه یازدهم انجام گرفت. پنج دانش‌آموز با عملکرد بالا به عنوان خبره و دوازده نفر به عنوان مبتدی انتخاب شدند. توانایی‌های SCC دانش‌آموزان خبره از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون، کدگذاری رونوشت‌های گفت‌وگو بر اساس ۱۵ شاخص SCC توسط دو مشاهده‌گر و مشاهده مستقیم شش شاخص کلیدی تحلیل شد. در همین حال، دانش‌آموزان مبتدی دو پس‌آزمون شناختی را تکمیل کردند. ابزار SCC از سؤالات موجود اقتباس و توسط متخصصان اعتبارسنجی محتوایی شد. داده‌ها به صورت توصیفی با استفاده از درصد و میانگین تحلیل شدند. نتایج: میانگین اعتبارسنجی متخصصان ۹۴.۵٪ (بسیار قابل اجرا) و خوانایی ۸۹.۶٪ بود. نمرات SCC دانش‌آموزان خبره از ۷۸ به ۸۷ و نمرات شناختی مبتدیان از ۸۳.۹ به ۸۷.۳ افزایش یافت. دستیابی به SCC مبتنی بر گفت‌وگو به ۸۸.۷٪ و مشاهده مستقیم به ۹۳.۳٪ رسید. بازخورد دانش‌آموزان و معلمان به ترتیب ۸۶.۸٪ و ۹۲.۸٪ بود. نتیجه‌گیری: کاربرگ الکترونیکی تعاملی مبتنی بر روش END بسیار قابل اجرا است، پتانسیل حمایت از SCC دانش‌آموزان را دارد و بازخورد بسیار مثبتی از دانش‌آموزان و معلمان دریافت می‌کند.

This study examined the implementation of higher-order thinking skills (HOTS)-based instruction, teachers’ competencies, and learners’ critical reading abilities in eight public secondary schools in Silang 2 District, Cavite, as a basis for an intervention program. A descriptive-correlational design was used, with purposive sampling involving 316 respondents composed of 4 supervisors, 48 school administrators, and 264 junior high school English teachers. A researcher-made, expert-validated and pilot-tested survey questionnaire assessed HOTS implementation, teacher competencies, perceived learners’ critical reading abilities, implementation problems, and the proposed intervention program. Percentage, weighted mean, analysis of variance, and Pearson product-moment correlation were used. HOTS-based instruction was implemented across all domains (overall WM = 4.00), while teachers were generally competent (overall WM = 4.01), with communication competence rated highest (WM = 4.24). Learners’ critical reading ability was reported as evident (overall mean = 3.99), with evaluation and judgment obtaining the highest domain mean (3.88). No significant differences were found in HOTS implementation or teacher competencies across respondent groups. HOTS implementation was strongly and significantly related to learners’ critical reading ability (r = .838), whereas its relationship with teacher competencies and the relationship between teacher competencies and critical reading ability were weak and nonsignificant (r = .339). Problems in implementation were encountered (M = 3.53), particularly technological-skill and pedagogical-support limitations. The proposed intervention was rated highly suitable (4.44), highly acceptable (4.56), and feasible (4.19). The findings support sustained, aligned HOTS pedagogy, technology-focused professional development, and integrated critical reading interventions.

این پژوهش به بررسی اجرای آموزش مبتنی بر مهارت‌های تفکر سطح بالاتر (HOTS)، شایستگی‌های معلمان و توانایی‌های خواندن انتقادی یادگیرندگان در هشت دبیرستان دولتی منطقه Silang 2 در استان Cavite به عنوان مبنایی برای یک برنامه مداخله‌ای پرداخت. طرح پژوهش توصیفی-همبستگی بود و نمونه‌گیری هدفمند با مشارکت ۳۱۶ نفر شامل ۴ سرپرست، ۴۸ مدیر مدرسه و ۲۶۴ معلم زبان انگلیسی دوره متوسطه اول انجام شد. پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته، اعتبارسنجی‌شده توسط خبرگان و آزمون مقدماتی، برای ارزیابی اجرای HOTS، شایستگی معلمان، توانایی خواندن انتقادی ادراک‌شده یادگیرندگان، مشکلات اجرای برنامه و برنامه مداخله‌ای پیشنهادی به کار رفت. از درصد، میانگین وزنی، تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. آموزش مبتنی بر HOTS در تمامی حوزه‌ها اجرا شد (میانگین وزنی کل = ۴٫۰۰) و معلمان عموماً شایسته ارزیابی شدند (میانگین وزنی کل = ۴٫۰۱) که بالاترین امتیاز مربوط به شایستگی ارتباطی بود (میانگین وزنی = ۴٫۲۴). توانایی خواندن انتقادی یادگیرندگان مشهود گزارش شد (میانگین کل = ۳٫۹۹) و بالاترین میانگین حوزه مربوط به ارزیابی و داوری بود (۳٫۸۸). تفاوت معناداری در اجرای HOTS یا شایستگی معلمان بین گروه‌های پاسخ‌دهنده مشاهده نشد. اجرای HOTS با توانایی خواندن انتقادی یادگیرندگان رابطه قوی و معناداری داشت (r = .838)، در حالی که رابطه آن با شایستگی معلمان و همچنین رابطه بین شایستگی معلمان و توانایی خواندن انتقادی ضعیف و غیرمعنادار بود (r = .339). مشکلاتی در اجرای برنامه مشاهده شد (میانگین = ۳٫۵۳)، به‌ویژه در زمینه محدودیت‌های مهارت‌های فناورانه و حمایت‌های آموزشی. برنامه مداخله‌ای پیشنهادی از نظر تناسب (۴٫۴۴)، مقبولیت (۴٫۵۶) و امکان‌پذیری (۴٫۱۹) امتیاز بالایی کسب کرد. یافته‌ها از تداوم و همسویی آموزش مبتنی بر HOTS، توسعه حرفه‌ای با تمرکز بر فناوری و مداخلات یکپارچه خواندن انتقادی حمایت می‌کند.

The study investigates the influence of teacher verbal and non-verbal communication competence on the academic performance of Upper Basic II Social Studies students in Karu local government area, Nasarawa state, Nigeria. The study adopted a descriptive survey research design. The target population comprised 2,130 Upper Basic II students across public junior secondary schools in Karu Local Government Area. A sample of 333 students was selected using simple random sampling techniques. Data were collected using a structured questionnaire developed by the researcher, which was validated by experts in Social Studies Education and Educational Measurement and Evaluation. Reliability analysis yielded a Cronbach’s Alpha of 0.87, indicating high reliability of the instrument. Data collected were analyzed using descriptive statistics, Mean and Standard Deviation were used to answer research questions and one-sample t-test were used to test hypotheses at a 0.05 level of significance. Findings revealed that: teachers’ verbal communication skills have a significant positive influence on students’ academic performance in Social Studies (t = 17.883, p < 0.05) and teachers’ non-verbal communication skills significantly influence students’ academic performance (t = 15.215, p < 0.05). Based on these findings, it was recommended that teachers should continuously improve both verbal and non-verbal communication strategies to foster better learning outcomes. Furthermore, school administrators and policymakers should incorporate teacher communication skill training in professional development programs to improve the quality of Social Studies education in Upper Basic II classrooms.

این پژوهش به بررسی تأثیر شایستگی ارتباط کلامی و غیرکلامی معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان مطالعات اجتماعی پایه دوم متوسطه اول در منطقه کارو، ایالت نصاراوا، نیجریه می‌پردازد. روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه هدف شامل ۲۱۳۰ دانش‌آموز پایه دوم متوسطه اول در مدارس متوسطه دولتی منطقه کارو بود. نمونه‌ای متشکل از ۳۳۳ دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه ساختارمند توسط پژوهشگر گردآوری شد که اعتبار آن توسط متخصصان آموزش مطالعات اجتماعی و سنجش و ارزشیابی آموزشی تأیید گردید. تحلیل پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ برابر با ۰.۸۷ به دست آمد که نشان‌دهنده پایایی بالای ابزار است. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی، میانگین و انحراف معیار برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش و آزمون t تک‌نمونه‌ای برای آزمون فرضیه‌ها در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که مهارت‌های ارتباط کلامی معلمان تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مطالعات اجتماعی دارد (t = 17.883, p < 0.05) و مهارت‌های ارتباط غیرکلامی معلمان نیز به طور معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان تأثیرگذار است (t = 15.215, p < 0.05). بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود معلمان به طور مستمر راهبردهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی خود را برای ارتقای نتایج یادگیری بهبود بخشند. همچنین، مدیران مدارس و سیاست‌گذاران باید آموزش مهارت‌های ارتباطی معلمان را در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای بگنجانند تا کیفیت آموزش مطالعات اجتماعی در کلاس‌های پایه دوم متوسطه اول ارتقا یابد.