feedback and reflection

This study aimed to develop and examine the validity, practicality, and preliminary effectiveness of the Outcome-Based Authentic Learning Model (OBALM) for strengthening the professional competence of prospective vocational educators. This Research and Development (R&D) study employed the ADDIE model and involved 54 third-semester students of the Vocational Makeup Education Study Program at the Indonesian Institute of the Arts Padangpanjang. Data were collected through expert validation, implementation observations, student responses, and a professional performance rubric, and were analyzed using Aiken’s V, percentage scores, N-gain, and inferential statistics. OBALM comprises six stages: Authentic Problem Orientation, Problem Analysis, Strategy Design, Implementation, Feedback, and Reflection. Expert validation yielded an Aiken’s V of 0.89, indicating high content validity, while the overall practicality score was 85.0%. Students’ mean professional competence score increased from 62.18 to 82.94, with an N-gain of 0.55. The pretest–posttest difference was statistically significant, t(53) = 13.44, p < .001, with a very large effect size (Cohen’s dz = 1.83). Improvements were observed across the seven targeted professional competence dimensions. These findings provide initial empirical support for OBALM as a structured learning approach that integrates outcome-based learning, authentic problems, practical performance, feedback, and reflection in vocational higher education. Keywords: outcome-based education, authentic learning, professional competence, vocational education, instructional model.

Formative assessment is important in inclusive English classrooms because it enables teachers to gather evidence of learning during instruction and respond to diverse learning needs. This study examined how formative assessment was implemented in an inclusive Grade VIII English classroom, with particular attention to the relationship between assessment planning, classroom enactment, evidence of learning, feedback, and instructional adaptation. A qualitative case study design was employed using non-participant classroom observation, a semi-structured interview with the English teacher, and document analysis. Data were analyzed using the interactive model. The findings indicate that formative assessment was embedded throughout instruction through questioning, observation, performance activities, feedback, and reflection. A key pattern was the difference between planned assessment and classroom implementation. Although the written assessment plan was primarily designed for the whole class, the teacher adapted instructions, task support, time allocation, and individual guidance in response to students’ learning evidence. Thus, in this case, the inclusive dimension of formative assessment was more visible in teachers’ real-time responsive decisions than in formal assessment planning. Because the study concerned one teacher and one classroom, the findings are presented as a context-specific account rather than a generalizable claim.

ارزشیابی تکوینی در کلاس‌های فراگیر زبان انگلیسی اهمیت دارد، زیرا به معلمان امکان می‌دهد تا در حین آموزش، شواهد یادگیری را جمع‌آوری کرده و به نیازهای متنوع یادگیری پاسخ دهند. این پژوهش به بررسی نحوه اجرای ارزشیابی تکوینی در یک کلاس فراگیر زبان انگلیسی پایه هشتم پرداخت و به طور ویژه به رابطه بین برنامه‌ریزی ارزشیابی، اجرای کلاسی، شواهد یادگیری، بازخورد و سازگاری آموزشی توجه داشت. این مطالعه با استفاده از طرح مطالعه موردی کیفی و به‌کارگیری مشاهده غیرمشارکتی کلاس، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با معلم زبان انگلیسی و تحلیل اسناد انجام شد. داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که ارزشیابی تکوینی از طریق پرسشگری، مشاهده، فعالیت‌های عملکردی، بازخورد و تأمل در سراسر آموزش ادغام شده بود. الگوی کلیدی، تفاوت بین ارزشیابی برنامه‌ریزی‌شده و اجرای کلاسی بود. اگرچه برنامه مکتوب ارزشیابی عمدتاً برای کل کلاس طراحی شده بود، معلم با توجه به شواهد یادگیری دانش‌آموزان، دستورالعمل‌ها، حمایت از تکلیف، تخصیص زمان و راهنمایی فردی را تطبیق می‌داد. بنابراین، در این مورد، بُعد فراگیر ارزشیابی تکوینی بیشتر در تصمیمات پاسخگو و آنی معلم نسبت به برنامه‌ریزی رسمی ارزشیابی مشهود بود. با توجه به اینکه این مطالعه درباره یک معلم و یک کلاس انجام شده است، یافته‌ها به عنوان گزارشی زمینه‌محور ارائه می‌شود و نه ادعایی قابل تعمیم.

Independent assignments and classroom presentations require clear assessment criteria and actionable feedback. This study aimed to develop the SELSA evaluation model in the Elementary School Teacher Education program at Universitas Tribuana Kalabahi. Research and development comprised needs analysis, design, and development without effectiveness testing. Data were obtained from 72 fourth-semester students selected through proportionate stratified random sampling, a lecturer interview, and classroom observations. Descriptive quantitative and qualitative analyses informed the model. Perceived attainment reached 74.6% for assignments, 89.8% for presentations, 82.7% for motivation, and 88.7% for model needs. Qualitative findings identified unclear criteria, uneven participation, inconsistent feedback, and missing structured rubrics. The resulting model integrates orientation, authentic assignments, exploration, presentation, discussion, rubric-based assessment, feedback, and reflection with revision. Guidelines and assessment formats support its proposed use. SELSA connects learning evidence with improvement in teacher education; its practicality and effectiveness require subsequent testing

تکالیف مستقل و ارائه‌های کلاسی نیازمند معیارهای ارزیابی شفاف و بازخورد قابل اقدام هستند. هدف این پژوهش توسعه مدل ارزیابی SELSA در برنامه آموزش معلمان دبستان در دانشگاه Tribuana کالاباهی بود. پژوهش و توسعه شامل تحلیل نیازها، طراحی و توسعه بدون آزمون اثربخشی بود. داده‌ها از ۷۲ دانشجوی ترم چهارم که با نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده نسبتی انتخاب شدند، یک مصاحبه با استاد و مشاهدات کلاسی به دست آمد. تحلیل‌های توصیفی کمی و کیفی مدل را اطلاع‌رسانی کردند. میزان تحقق ادراک‌شده برای تکالیف ۷۴.۶٪، برای ارائه‌ها ۸۹.۸٪، برای انگیزه ۸۲.۷٪ و برای نیاز به مدل ۸۸.۷٪ بود. یافته‌های کیفی معیارهای نامشخص، مشارکت نامتوازن، بازخورد ناسازگار و نبود روبریک‌های ساختاریافته را شناسایی کردند. مدل حاصل، جهت‌گیری، تکالیف اصیل، اکتشاف، ارائه، بحث، ارزیابی مبتنی بر روبریک، بازخورد و بازتاب با بازنگری را ادغام می‌کند. راهنماها و قالب‌های ارزیابی از کاربرد پیشنهادی آن پشتیبانی می‌کنند. SELSA شواهد یادگیری را با بهبود در آموزش معلمان پیوند می‌دهد؛ عملی بودن و اثربخشی آن نیازمند آزمون‌های بعدی است.

Examining sequences and series often leads students to rely on formulas, especially when assignments require algebraic modeling and generalization. This condition may hinder the advancement of critical thinking, especially in evaluation, inference, and reasoning. This study examined the extent to which a problem-solving e-module with algebraic challenges enhanced students' critical thinking and identified the elements that best facilitated critical thinking during the learning process. The study used a sequential explanatory mixed-methods design. The quantitative phase encompassed 89 senior high school students from three classes. Students completed a pretest, engaged with an e-module featuring guiding questions, scaffolding, feedback, and reflection, and then completed a posttest. The quantitative data were examined utilizing descriptive statistics, normalized gain, pretest-posttest comparisons, and effect size analysis. Data were gathered from students' e-module assignments, classroom observations, written reflections, and task-oriented interviews. The data were examined using theme coding and synthesized with the quantitative results. The results indicated an improvement in overall critical thinking and across all metrics; however, the improvements were inconsistent. Evaluation and interpretation improved more significantly than explanation. Feedback, directed inquiries, scaffolding, and reflection facilitated critical thinking; however, argument quality and algebraic reasoning varied among students.

بررسی دنباله‌ها و سری‌ها اغلب منجر به اتکای دانش‌آموزان به فرمول‌ها می‌شود، به‌ویژه زمانی که تکالیف نیازمند مدل‌سازی جبری و تعمیم هستند. این وضعیت ممکن است پیشرفت تفکر انتقادی، به‌ویژه در ارزیابی، استنتاج و استدلال را مختل کند. این پژوهش میزان ارتقای تفکر انتقادی دانش‌آموزان توسط یک ماژول الکترونیکی حل مسئله با چالش‌های جبری را بررسی کرد و عناصری را که بیشترین تسهیل را در تفکر انتقادی طی فرایند یادگیری داشتند، شناسایی نمود. این مطالعه از طرح آمیخته تبیینی متوالی بهره برد. مرحله‌ی کمی شامل ۸۹ دانش‌آموز دبیرستانی از سه کلاس بود. دانش‌آموزان یک پیش‌آزمون را تکمیل کردند، با ماژول الکترونیکی که شامل پرسش‌های راهنما، پشتیبانی، بازخورد و تأمل بود کار کردند و سپس پس‌آزمون را انجام دادند. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی، بهره‌ی نرمال‌شده، مقایسه‌ی پیش‌آزمون-پس‌آزمون و تحلیل اندازه‌ی اثر بررسی شد. داده‌ها از تکالیف دانش‌آموزان در ماژول الکترونیکی، مشاهدات کلاسی، تأملات مکتوب و مصاحبه‌های مبتنی بر وظیفه گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از کدگذاری تماتیک تحلیل و با نتایج کمی تلفیق گردید. نتایج نشان داد که بهبود در تفکر انتقادی کلی و در تمامی شاخص‌ها مشاهده شد؛ با این حال، این بهبودها یکنواخت نبودند. ارزیابی و تفسیر نسبت به توضیح، بهبود بیشتری داشتند. بازخورد، پرسش‌های هدایت‌شده، پشتیبانی و تأمل به تسهیل تفکر انتقادی کمک کردند؛ با این حال، کیفیت استدلال و استدلال جبری در میان دانش‌آموزان متفاوت بود.

Practice is indispensable in civil aviation vocational education, yet exposure to simulated or workplace activity does not in itself show that students have learned from it. This critical narrative review examines how experiential, work-based, simulation and technology-supported learning relate to student engagement, motivation and learning challenges in vocational and aviation education. A targeted search identified 29 cited sources, which were appraised for methodological transparency, construct alignment and contextual relevance. Across this heterogeneous evidence base, preparation, authentic task design, instructor interaction, feedback, debriefing and opportunities to apply revised understanding recur as conditions that help students interpret experience. The review also shows why engagement should be separated into behavioural, emotional and cognitive dimensions and why motivation cannot be reduced to a simple intrinsic–extrinsic opposition. Reported difficulties—including weak task clarity, uneven guidance, limited resources, technology constraints, teamwork problems and workplace stress—often arise from the learning environment as well as from individual learners. On this basis, the article proposes a non-causal, learner-centred framework linking instructional design, learner responses and enabling conditions to connected cycles of preparation, supported practice, feedback and reflection.

عمل در آموزش حرفه‌ای هوانوردی غیرنظامی ضروری است، اما صرفاً قرار گرفتن در معرض فعالیت‌های شبیه‌سازی‌شده یا محیط کار به خودی خود نشان نمی‌دهد که دانشجویان از آن یاد گرفته‌اند. این مرور روایی انتقادی بررسی می‌کند که چگونه یادگیری تجربی، مبتنی بر کار، شبیه‌سازی‌شده و پشتیبانی‌شده با فناوری با مشارکت، انگیزش و چالش‌های یادگیری دانشجویان در آموزش حرفه‌ای و هوانوردی مرتبط است. جستجوی هدفمند ۲۹ منبع استنادی را شناسایی کرد که از نظر شفافیت روش‌شناختی، هم‌راستایی سازه‌ها و ارتباط زمینه‌ای ارزیابی شدند. در این مجموعه شواهد ناهمگون، آمادگی، طراحی وظایف اصیل، تعامل با مدرس، بازخورد، بازنگری و فرصت‌های به‌کارگیری درک اصلاح‌شده به طور مکرر به عنوان شرایطی که به دانشجویان در تفسیر تجربه کمک می‌کند، مشاهده می‌شود. این مرور همچنین نشان می‌دهد که چرا مشارکت باید به ابعاد رفتاری، هیجانی و شناختی تفکیک شود و چرا انگیزش را نمی‌توان به تقابل ساده درونی–بیرونی تقلیل داد. دشواری‌های گزارش‌شده—از جمله ضعف در شفافیت وظایف، راهنمایی نامتوازن، منابع محدود، محدودیت‌های فناوری، مشکلات کار تیمی و استرس محیط کار—اغلب هم از محیط یادگیری و هم از خود یادگیرندگان ناشی می‌شود. بر این اساس، مقاله چارچوبی غیرعلی و یادگیرنده‌محور را پیشنهاد می‌کند که طراحی آموزشی، واکنش‌های یادگیرنده و شرایط تسهیل‌کننده را به چرخه‌های مرتبط آمادگی، تمرین پشتیبانی‌شده، بازخورد و تأمل پیوند می‌دهد.