Cognitive flexibility enables individuals to navigate unpredictable situations and rapid changes. Because the prefrontal cortex governs both cognitive flexibility and emotional input, lifetime traumatic experiences may influence its development. Despite this, research examining the impact of childhood trauma on cognitive flexibility in early adulthood remains limited. This study investigates the relationship using a sequential explanatory approach. A total of 275 undergraduate and diploma students (ages 18–25) from Gadjah Mada University completed the Adverse Childhood Experiences-International Questionnaire (ACE-IQ) and the Cognitive Flexibility Scale (CFS). Simple linear regression and thematic analysis indicated that childhood trauma predicts cognitive flexibility in early adulthood. These findings highlight the importance of understanding the long-term impact of childhood trauma on cognitive adaptability, which may inform interventions to enhance resilience in early adulthood. Future research should consider developmental timing, sociocultural environment, education, socioeconomic status, and spirituality, as well as experimental performance measures.
Executive function (EF) is foundational for school readiness, mental health, and social adaptation. Although cross-national studies document cultural variation in EF, less is known about whether EF differs across ethnic groups within the same national and educational context. In China, Yi, Bai, and Naxi children may differ in home language, childrearing practices, and educational beliefs, making them informative for examining universal and context-specific patterns of EF development. This study examined Executive Function (EF) development in a sample of 190 Chinese ethnic children (Yi, Bai, Naxi; 115 boys, 75 girls) aged 4–6 years. These findings revealed that, (1) Overall EF scores were highest for Bai children, followed by Naxi children, and than Yi children. (2) For inhibition control (IC), at ages 4 and 5, Bai and Naxi children performed significantly better than Yi children, whereas no significant differences were observed among the three ethnic groups at age 6. (3) For cognitive flexibility (CF), Bai and Naxi children are significantly better than Yi children. On the size, color, and shape sub-dimensions, pass rates were highest for Bai children, followed by Naxi and then Yi children; on the quantity sub-dimension, pass rates were highest for Naxi children, followed by Bai and then Yi children. (4) For working memory (WM), at ages 4 and 6, the ranking of scores across the three ethnic groups showed that Bai children obtained the highest scores, followed by Naxi children and than Yi children; at age 5, Bai children scored significantly higher than Naxi and Yi children. These findings contribute to theories of EF development by revealing both age-related convergence and cross-ethnic variation, and they inform culturally responsive early childhood education and intervention.
Orthorexia Nervosa (ON) is widely regarded as an emerging eating disorder although it is not currently recognised as a formal diagnosis. It is characterised by a strict adherence to “pure” eating which becomes excessive and can lead to nutritional deficiencies, psychological distress, and impaired daily functioning. Restrictive eating behaviour in ON shows overlap with Restricted Repetitive Behaviours (RRBs) observed in autism. However, the conceptual relationship between ON and autism remains underexplored. This perspective article synthesises existing literature to explore potential overlapping and diverging mechanisms of RRBs across ON and autism. Intolerance for Uncertainty is highlighted as a possible shared mechanism that may contribute to RRBs observed in both ON and autism, whereas Cognitive Inflexibility and Perfectionism may mechanistically differentiate the conditions. We consider that autistic RRBs reflect neurodevelopmental divergence, whereas orthorexic RRBs may be influenced by evaluative belief-centred cognitions. We propose a conceptual model outlining how cognitive, affective and functional factors may interact to produce and maintain RRBs. Clarifying these distinctions is important in supporting clinicians to appropriately consider the drivers and mechanisms underlying RRBs across ON and autism, therefore supporting accurate diagnosis, formulation and treatment.
Executive functions (EF) predict school readiness and later adjustment. The cultural-historical tradition gives play a central place in preschool education, yet it remains unclear which types of play, under what conditions, and through which pathways support EF between the ages of 3 and 6. This article aims to critically analyze the evidence on play and EF in this age range, distinguishing between efficacy, association, and mechanism. The method was a systematic review with narrative synthesis, reported according to PRISMA 2020. Of 88 records (2000–2026), 21 primary studies provided direct evidence and 26 works provided complementary evidence. Rule-based games and pretend play showed favorable effects in studies with active control conditions, particularly on inhibitory control. However, the largest-scale curricular study found no effects, and block play showed no main effects. Benefits tend to be concentrated among children with initial disadvantages, and evidence on working memory, cognitive flexibility, and transfer to the classroom is scarce. In conclusion, play appears to be a promising context rather than an effective intervention in itself; its effects depend on executive demand, adult mediation, progression, and implementation fidelity.
Objective Executive function may protect against internalizing and externalizing problems, but it may also be compromised by these problems. This longitudinal study examined the developmental transactions between executive function and internalizing and externalizing problems across late childhood to adolescence using a Chinese sample.Method A total of 285 fifth-graders (younger cohort, 10.81 years, 58.6% boys) and 269 ninth-graders (older cohort, 14.74 years, 47.2% boys) were assessed for five waves across 3 years. At each wave (starting November 2020), youth reported internalizing and externalizing problems and completed inhibitory control, shifting, and updating tasks, and caregivers reported their child’s executive functioning by questionnaire.Results Random-intercept cross-lagged panel models revealed that poorer task-based executive functions predicted later externalizing problems in the younger cohort. In the older cohort, bidirectional associations emerged between rating-based executive function and internalizing problems, with component-specific analyses revealing that rating-based updating showed the most consistent associations. Gender differences emerged: parent-rated poorer executive functions predicted increases in externalizing and internalizing problems among girls in the older cohort.Conclusions These findings suggest the variations across age cohorts and measurement approaches in the associations between executive function and internalizing and externalizing problems from late childhood through adolescence. Further, these findings, derived from a Chinese cultural context, highlight the need for cross-cultural replication to determine generalizability.
هدف: کارکرد اجرایی ممکن است در برابر مشکلات درونیسازی و برونیسازی نقش محافظتی داشته باشد، اما همچنین ممکن است توسط این مشکلات تضعیف شود. این مطالعه طولی به بررسی تعاملات رشدی بین کارکرد اجرایی و مشکلات درونیسازی و برونیسازی از اواخر کودکی تا نوجوانی با استفاده از یک نمونه چینی پرداخت. روش: در مجموع ۲۸۵ دانشآموز پایه پنجم (گروه سنی پایینتر، ۱۰٫۸۱ سال، ۵۸٫۶٪ پسر) و ۲۶۹ دانشآموز پایه نهم (گروه سنی بالاتر، ۱۴٫۷۴ سال، ۴۷٫۲٪ پسر) طی پنج موج در طول ۳ سال مورد ارزیابی قرار گرفتند. در هر موج (از نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد)، نوجوانان مشکلات درونیسازی و برونیسازی را گزارش کردند و وظایف کنترل مهاری، تغییر و بهروزرسانی را انجام دادند و مراقبان نیز کارکرد اجرایی فرزند خود را از طریق پرسشنامه گزارش کردند. نتایج: مدلهای پانل متقاطع با رهگیری تصادفی نشان دادند که کارکردهای اجرایی ضعیفتر مبتنی بر وظیفه، مشکلات برونیسازی بعدی را در گروه سنی پایینتر پیشبینی کردند. در گروه سنی بالاتر، ارتباطات دوطرفه بین کارکرد اجرایی مبتنی بر ارزیابی و مشکلات درونیسازی مشاهده شد و تحلیلهای جزءمحور نشان داد که بهروزرسانی مبتنی بر ارزیابی بیشترین ارتباطات پایدار را نشان میدهد. تفاوتهای جنسیتی نیز مشاهده شد: کارکردهای اجرایی ضعیفتر ارزیابیشده توسط والدین، افزایش مشکلات برونیسازی و درونیسازی را در میان دختران گروه سنی بالاتر پیشبینی کرد. نتیجهگیری: این یافتهها بیانگر تفاوتهای بین گروههای سنی و رویکردهای اندازهگیری در ارتباط بین کارکرد اجرایی و مشکلات درونیسازی و برونیسازی از اواخر کودکی تا نوجوانی است. همچنین، این یافتهها که از یک زمینه فرهنگی چینی بهدست آمدهاند، بر لزوم تکرار بینفرهنگی برای تعیین قابلیت تعمیم تأکید دارند.
Abstract This study examined the relationship between early learners’ cognitive flexibility and the effectiveness of child-centred pedagogies in early childhood classrooms. It had three objectives: to explore how cognitive flexibility relates to learner engagement and participation; to examine its relationship with independent learning and autonomy; and to assess its connection with critical thinking and creativity. The study used a descriptive survey design, supported by a correlational approach. Data were collected through teacher questionnaires, classroom observation checklists, and semi-structured interviews. Of the 40 teacher questionnaires distributed, 36 were returned, representing a 90% response rate. Descriptive statistics were used to summarize questionnaire responses, while observations and interviews provided qualitative evidence about classroom behaviours and teachers’ perceptions. Correlation coefficients were calculated to examine associations between cognitive flexibility and selected indicators of child-centred learning. The results showed positive relationships between cognitive flexibility and learner engagement (r =. .78), independent learning (r =. .74), and critical thinking (r =. .81). Observations and interviews also indicated that learners who adapted more readily to changing activities tended to participate actively, attempt tasks more independently, and generate alternative ideas during play, inquiry, and problem-solving activities. The findings suggest that cognitive flexibility is an important learner characteristic in child-centred classrooms, and that these environments can offer children opportunities to practise adaptive thinking. The study recommends deliberately incorporating flexible, play-based, inquiry-oriented, collaborative, and problem-solving activities, alongside appropriate scaffolding for learners who have difficulty with transitions. These findings should be interpreted as evidence of association rather than causal effects. Keywords: Cognitive flexibility, early learners, child-centred pedagogy, learner engagement, independent learning, autonomy, critical thinking, creativity.
چکیده پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین انعطافپذیری شناختی یادگیرندگان ابتدایی و اثربخشی رویکردهای آموزشی کودکمحور در کلاسهای آموزش کودکان پرداخت. این پژوهش سه هدف داشت: بررسی چگونگی ارتباط انعطافپذیری شناختی با مشارکت و درگیری یادگیرنده؛ بررسی رابطه آن با یادگیری مستقل و خودمختاری؛ و ارزیابی ارتباط آن با تفکر انتقادی و خلاقیت. این مطالعه از طرح پژوهش توصیفی-پیمایشی با رویکرد همبستگی بهره گرفت. دادهها از طریق پرسشنامه معلمان، چکلیستهای مشاهده کلاس و مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری شد. از میان ۴۰ پرسشنامه توزیعشده بین معلمان، ۳۶ پرسشنامه بازگردانده شد که معادل ۹۰٪ نرخ پاسخدهی بود. برای خلاصهسازی پاسخهای پرسشنامه از آمار توصیفی استفاده شد و مشاهدات و مصاحبهها شواهد کیفی درباره رفتارهای کلاسی و ادراکات معلمان فراهم کردند. برای بررسی ارتباط بین انعطافپذیری شناختی و شاخصهای منتخب یادگیری کودکمحور، ضرایب همبستگی محاسبه شد. نتایج نشان داد که بین انعطافپذیری شناختی و مشارکت یادگیرنده (r = .78)، یادگیری مستقل (r = .74) و تفکر انتقادی (r = .81) روابط مثبت وجود دارد. مشاهدات و مصاحبهها نیز نشان دادند که یادگیرندگانی که سریعتر با فعالیتهای متغیر سازگار میشوند، تمایل بیشتری به مشارکت فعال، تلاش مستقل در انجام تکالیف و تولید ایدههای جایگزین در جریان بازی، پژوهش و فعالیتهای حل مسئله دارند. یافتهها حاکی از آن است که انعطافپذیری شناختی یکی از ویژگیهای مهم یادگیرنده در کلاسهای کودکمحور است و این محیطها میتوانند فرصتهایی برای تمرین تفکر تطبیقی در اختیار کودکان قرار دهند. پژوهش توصیه میکند که فعالیتهای انعطافپذیر، مبتنی بر بازی، پژوهشمحور، مشارکتی و حل مسئله به طور هدفمند، همراه با حمایت مناسب برای یادگیرندگانی که در انتقال بین فعالیتها مشکل دارند، در برنامه درسی گنجانده شود. این یافتهها باید به عنوان شواهدی از وجود ارتباط و نه اثرات علی تفسیر شوند.
This article argues that the persistent burden of burnout reflects a fundamental conceptual problem—burnout continues to be framed primarily as an individual condition rather than as an occupational phenomenon shaped by interacting structural, organizational, and leadership conditions. Burnout has emerged as a major occupational health challenge. In a 2024 survey across eight predominantly high and upper-middle-income countries, 48% of respondents reported currently grappling with burnout. Separately, depression and anxiety cost the global economy approximately one trillion dollars annually in lost productivity. Drawing on evidence from neuroimaging, stress biology, cognitive neuroscience, and organizational research, this article examines plausible pathways through which leadership behavior may influence conditions that contribute to or protect against burnout, including social threat–reward processing, cognitive flexibility, emotional intelligence, psychological safety, emotional contagion, and stress-related neurobiological responses. Among physicians, burnout has been associated with depression and anxiety, while evidence regarding substance abuse is less consistent. These proposed mechanisms are proximal and potentially modifiable, but operate within broader structural conditions that constrain or enable their effects. Human-centered work design and neuroleadership-informed leadership practices are proposed as complements to broader structural interventions, with implications for health systems, workforce sustainability, and policy design.
این مقاله استدلال میکند که تداوم بار فرسودگی شغلی نشاندهنده یک مشکل مفهومی اساسی است—فرسودگی شغلی همچنان عمدتاً به عنوان یک وضعیت فردی در نظر گرفته میشود، نه به عنوان یک پدیده شغلی که توسط شرایط ساختاری، سازمانی و رهبری متقابل شکل میگیرد. فرسودگی شغلی به عنوان یک چالش عمده سلامت شغلی مطرح شده است. در یک پیمایش در سال ۲۰۲۴ در هشت کشور عمدتاً با درآمد بالا و متوسط رو به بالا، ۴۸٪ از پاسخدهندگان گزارش کردند که در حال حاضر با فرسودگی شغلی دست و پنجه نرم میکنند. به طور جداگانه، افسردگی و اضطراب سالانه حدود یک تریلیون دلار هزینه به اقتصاد جهانی از طریق کاهش بهرهوری وارد میکنند. با استناد به شواهدی از تصویربرداری عصبی، زیستشناسی استرس، علوم اعصاب شناختی و پژوهشهای سازمانی، این مقاله مسیرهای محتملی را بررسی میکند که از طریق آنها رفتار رهبری میتواند شرایطی را که به فرسودگی شغلی منجر میشود یا از آن محافظت میکند، تحت تأثیر قرار دهد؛ از جمله پردازش تهدید–پاداش اجتماعی، انعطافپذیری شناختی، هوش هیجانی، ایمنی روانشناختی، سرایت هیجانی و پاسخهای نوروبیولوژیک مرتبط با استرس. در میان پزشکان، فرسودگی شغلی با افسردگی و اضطراب مرتبط بوده است، در حالی که شواهد مربوط به سوءمصرف مواد کمتر منسجم است. این سازوکارهای پیشنهادی، نزدیک و بالقوه قابل تغییر هستند، اما در چارچوب شرایط ساختاری گستردهتری عمل میکنند که اثرات آنها را محدود یا تسهیل میکند. طراحی کار انسانمحور و شیوههای رهبری مبتنی بر نورورهبری به عنوان مکملهایی برای مداخلات ساختاری گستردهتر پیشنهاد میشوند که پیامدهایی برای نظامهای سلامت، پایداری نیروی کار و طراحی سیاست دارند.
Artificial intelligence (AI) is increasingly embedded in second language (L2) learning, yet the cognitive demands of AI-mediated environments, particularly for logographic languages such as Chinese, remain underexplored. This study investigated the interrelationships among executive function (EF), reading-related linguistic skills, AI literacy, and Chinese L2 reading comprehension in 155 Form 4 Southeast Asian ethnic minority students in Hong Kong. Using a quantitative design, we validated a three-factor EF model (working memory, cognitive flexibility, inhibitory control) and examined how these components, together with orthographic and morphological skills, relate to L2 reading outcomes. Structural equation modeling showed that all three EF components significantly predicted reading comprehension, underscoring the importance of executive control for processing a complex logographic script. AI literacy significantly supported both foundational reading skills and overall reading comprehension. A key finding of the integrated model is that cognitive flexibility significantly predicted AI literacy, which in turn significantly predicted reading comprehension, indicating an indirect pathway from EF to reading via AI literacy. This pattern highlights the cognitive underpinnings of digital engagement in L2 learning. The study extends the Reading Systems Framework by positioning AI literacy as an external scaffold that interacts with learners’ cognitive resources, and offers practical implications for designing cognitively supportive, AI-enhanced Chinese L2 instruction for ethnic minority learners.
هوش مصنوعی (AI) به طور فزایندهای در یادگیری زبان دوم (L2) ادغام میشود، اما الزامات شناختی محیطهای مبتنی بر هوش مصنوعی، به ویژه برای زبانهای لوگوگرافی مانند چینی، همچنان کمتر مورد بررسی قرار گرفتهاند. این پژوهش به بررسی روابط متقابل میان کارکرد اجرایی (EF)، مهارتهای زبانی مرتبط با خواندن، سواد هوش مصنوعی و درک مطلب خواندن زبان چینی به عنوان زبان دوم در ۱۵۵ دانشآموز اقلیت قومی جنوب شرق آسیا در پایه چهارم متوسطه در هنگکنگ پرداخت. با استفاده از طرح کمی، یک مدل سهعاملی کارکرد اجرایی (حافظه کاری، انعطافپذیری شناختی، کنترل بازداری) اعتبارسنجی شد و بررسی گردید که این مؤلفهها، همراه با مهارتهای املایی و واژگانی، چگونه با پیامدهای خواندن زبان دوم مرتبط هستند. مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد که هر سه مؤلفه کارکرد اجرایی به طور معناداری درک مطلب خواندن را پیشبینی میکنند و اهمیت کنترل اجرایی برای پردازش خط لوگوگرافی پیچیده را برجسته میسازند. سواد هوش مصنوعی به طور معناداری از هر دو مهارت پایهای خواندن و درک مطلب کلی حمایت کرد. یافته کلیدی مدل یکپارچه این است که انعطافپذیری شناختی به طور معناداری سواد هوش مصنوعی را پیشبینی میکند و سواد هوش مصنوعی نیز به طور معناداری درک مطلب خواندن را پیشبینی میکند، که به یک مسیر غیرمستقیم از کارکرد اجرایی به خواندن از طریق سواد هوش مصنوعی اشاره دارد. این الگو بر بنیانهای شناختی مشارکت دیجیتال در یادگیری زبان دوم تأکید میکند. این پژوهش چارچوب سیستمهای خواندن را با قرار دادن سواد هوش مصنوعی به عنوان یک تکیهگاه بیرونی که با منابع شناختی یادگیرندگان تعامل دارد، گسترش میدهد و پیامدهای عملی برای طراحی آموزش زبان چینی به عنوان زبان دوم مبتنی بر هوش مصنوعی و حمایتکننده شناختی برای یادگیرندگان اقلیت قومی ارائه میدهد.
Abstract Hostile attribution bias (HAB) is a well-established predictor of aggression and related psychopathologies. Yet the early factors shaping its development are not yet fully understood. In particular, it remains unclear (1) how early conflictual relationships with significant adults and children’s cognitive capacities contribute to later HAB, and (2) whether these pathways differ by gender. The present study addressed these gaps in a longitudinal sample of 279 Arab and Jewish children (138 girls; 106 Arabs; 173 Jews), assessed in early (M age = 5.7, SD = 0.53; range: 4.3–7.0) and late (M age = 10.6, SD = 0.86, range: 9.0–12.75 years) childhood. Mother- and teacher–child conflict, executive functions (EFs), and early HAB were assessed in early childhood and HAB was assessed in late childhood. Multi-group analyses revealed gender-differentiated pathways: among boys, one EF (cognitive flexibility) predicted lower HAB ( β = −0.24); among girls, higher teacher–child conflict predicted higher HAB ( β = 0.36). These findings refine social information processing theory by showing that relational inputs to children’s social database are ecologically specific and that the balance between relational and cognitive pathways to HAB is gender-differentiated.
چکیده: سوگیری انتساب خصمانه (HAB) یکی از پیشبینهای شناختهشده پرخاشگری و آسیبشناسیهای روانی مرتبط است. با این حال، عوامل اولیهای که شکلگیری آن را تحت تأثیر قرار میدهند، هنوز به طور کامل شناخته نشدهاند. به طور خاص، هنوز مشخص نیست (۱) روابط تعارضآمیز اولیه با بزرگسالان مهم و ظرفیتهای شناختی کودکان چگونه به HAB در آینده کمک میکنند و (۲) آیا این مسیرها بر اساس جنسیت متفاوت هستند یا خیر. مطالعه حاضر به این خلأها در یک نمونه طولی شامل ۲۷۹ کودک عرب و یهودی (۱۳۸ دختر؛ ۱۰۶ عرب؛ ۱۷۳ یهودی) که در اوایل (میانگین سن = ۵٫۷، انحراف معیار = ۰٫۵۳؛ دامنه: ۴٫۳ تا ۷٫۰) و اواخر (میانگین سن = ۱۰٫۶، انحراف معیار = ۰٫۸۶؛ دامنه: ۹٫۰ تا ۱۲٫۷۵ سال) کودکی مورد ارزیابی قرار گرفتند، پرداخته است. تعارض مادر–کودک و معلم–کودک، کارکردهای اجرایی (EFs) و HAB اولیه در اوایل کودکی و HAB در اواخر کودکی ارزیابی شد. تحلیلهای چندگروهی مسیرهای متمایز بر اساس جنسیت را نشان داد: در میان پسران، یکی از کارکردهای اجرایی (انعطافپذیری شناختی) پیشبینیکننده کاهش HAB بود (β = −۰٫۲۴)؛ در میان دختران، تعارض بیشتر معلم–کودک پیشبینیکننده افزایش HAB بود (β = ۰٫۳۶). این یافتهها نظریه پردازش اطلاعات اجتماعی را با نشان دادن اینکه ورودیهای رابطهای به پایگاه داده اجتماعی کودکان به صورت بومشناختی خاص هستند و تعادل بین مسیرهای رابطهای و شناختی به سوی HAB بر اساس جنسیت متمایز است، اصلاح میکنند.
Cognitive flexibility requires rapid updating of internal representations when action–outcome contingencies change. Yet how feedback on a single trial reshapes the distributed activity patterns that implement these internal representations remains poorly understood. Using functional magnetic resonance imaging (fMRI) during probabilistic reversal learning, we show that a Q-learning model with separate learning rates outperforms a standard model and reveals stronger learning from positive than negative reward prediction errors (RPE). Reversal increases prediction error magnitude and induces rapid multivoxel reorganization in medial temporal and adjacent subcortical regions. During early reversal, RPE-related activity in right striatal and medial orbitofrontal regions predicts subsequent changes in right lateral orbitofrontal cortex (lOFC) representations; these effects occur only after nonrewarded outcomes. Moreover, greater representational change in lOFC is associated with weakening of the action policy, and this pattern change in right lOFC is related to reward-stay behavior. Together, these findings link lOFC updating to behavioral policy adjustment during reversal learning.
انعطافپذیری شناختی مستلزم بهروزرسانی سریع بازنماییهای درونی هنگام تغییر پیوستگیهای عمل-پیامد است. با این حال، چگونگی تأثیر بازخورد یک آزمون منفرد بر الگوهای فعالیت توزیعشده که این بازنماییهای درونی را پیادهسازی میکنند، همچنان بهخوبی شناخته نشدهاست. با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) در طول یادگیری معکوس احتمالاتی، نشان میدهیم که یک مدل یادگیری Q با نرخهای یادگیری جداگانه نسبت به مدل استاندارد عملکرد بهتری دارد و یادگیری قویتری از خطاهای پیشبینی پاداش (RPE) مثبت نسبت به منفی را نشان میدهد. معکوسسازی، بزرگی خطای پیشبینی را افزایش داده و سازماندهی مجدد سریع چند-وُکسلی را در نواحی تمپورال میانی و زیرقشری مجاور القا میکند. در اوایل معکوسسازی، فعالیت مرتبط با RPE در نواحی استریاتوم راست و اوربیتوفرنتال میانی پیشبینیکننده تغییرات بعدی در بازنماییهای قشر اوربیتوفرنتال جانبی راست (lOFC) است؛ این اثرات تنها پس از پیامدهای بدون پاداش رخ میدهد. افزون بر این، تغییر بازنمایشی بیشتر در lOFC با تضعیف سیاست عمل همراه است و این تغییر الگو در lOFC راست با رفتار باقیماندن پس از پاداش مرتبط است. در مجموع، این یافتهها بهروزرسانی lOFC را به تعدیل سیاست رفتاری در طول یادگیری معکوس پیوند میدهد.
