Constructivist grounded theory

This study examines how teachers enact and adjust their professional roles in the everyday spaces of school life. The study was framed through Goffman’s dramaturgical perspective and related literature on teacher professionalism, school space, and emotional labour. An interpretive qualitative design informed by constructivist grounded theory coding procedures was adopted. Data were collected through semi-structured interviews with 20 teachers working in one public primary school and one public Anatolian high school in Ankara. The analysis showed that teacher performance extended beyond classroom instruction and was continually reshaped in classrooms, corridors, staff rooms, schoolyards, subject rooms, and digital communication spaces. Teachers moved between front-stage visibility and backstage role distance while maintaining credibility through dramaturgical loyalty, discipline, and circumspection. The findings also indicated that teachers in the primary-school case experienced a more continuous and affectively charged visibility, while teachers in the high-school case described clearer moments of role distance. Based on these findings, the study offers a dramaturgical account of teacher professionalism as an interactional, emotional, and spatial practice shaped between institutional continuity and subjective disruption.

این مطالعه به بررسی چگونگی ایفای نقش و تعدیل نقش‌های حرفه‌ای معلمان در فضاهای روزمره زندگی مدرسه‌ای می‌پردازد. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر دیدگاه نمایش‌شناختی Goffman و ادبیات مرتبط با حرفه‌ای‌گرایی معلمان، فضای مدرسه و کار عاطفی است. طرح پژوهش از نوع کیفی تفسیری و مبتنی بر رویه‌های کدگذاری نظریه زمینه‌ای سازه‌گرایانه بود. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ معلم شاغل در یک مدرسه ابتدایی دولتی و یک دبیرستان آناتولی دولتی در آنکارا گردآوری شد. تحلیل داده‌ها نشان داد که عملکرد معلمان فراتر از تدریس در کلاس بوده و به طور مستمر در کلاس‌ها، راهروها، اتاق‌های معلمان، حیاط مدرسه، اتاق‌های موضوعی و فضاهای ارتباط دیجیتال بازآفرینی می‌شود. معلمان در حالی که اعتبار خود را از طریق وفاداری، انضباط و احتیاط نمایش‌شناختی حفظ می‌کنند، میان مرئیّت صحنه جلو و فاصله‌گذاری نقش در پشت صحنه جابه‌جا می‌شوند. یافته‌ها همچنین نشان داد که معلمان در مدرسه ابتدایی تجربه مرئیّت پیوسته‌تر و عاطفی‌تری داشتند، در حالی که معلمان دبیرستان لحظات مشخص‌تری از فاصله‌گذاری نقش را توصیف کردند. بر اساس این یافته‌ها، پژوهش روایتی نمایش‌شناختی از حرفه‌ای‌گرایی معلمان به عنوان کنشی تعاملی، عاطفی و فضایی ارائه می‌دهد که میان تداوم نهادی و گسست ذهنی شکل می‌گیرد.

In higher education, student mental and emotional health and wellbeing continue to be a pressing matter of concern for administrators, policymakers, and students alike. For student leaders, this toll is often exacerbated by different modes of campus involvement and engagement; in this study, this includes college student government. While studies have examined students’ experiences more broadly, in this article, we illuminate findings from a larger study on 25 elected student government presidents and vice presidents who talked about the intense health circumstances they faced in their leadership roles. Through constructivist grounded theory methodology, we add to trauma stewardship frameworks to make some timely and important considerations for supporting college student government presidents and vice presidents. As a result, it is imperative for student government advisors and university administrators to address these concerns for student leaders. At the conclusion of this article, we introduce a model for Trauma Stewardship in Student Government.

در آموزش عالی، سلامت روانی و عاطفی و بهزیستی دانشجویان همچنان موضوعی مهم و مورد توجه مدیران، سیاست‌گذاران و خود دانشجویان است. برای رهبران دانشجویی، این فشار اغلب به واسطه شیوه‌های مختلف مشارکت و درگیری در محیط دانشگاه تشدید می‌شود؛ در این پژوهش، این امر شامل انجمن‌های دانشجویی دانشگاهی است. در حالی که پژوهش‌ها به طور کلی‌تر به بررسی تجارب دانشجویان پرداخته‌اند، در این مقاله یافته‌هایی از یک مطالعه گسترده‌تر درباره ۲۵ رئیس و نایب‌رئیس منتخب انجمن‌های دانشجویی ارائه می‌شود که درباره شرایط شدید سلامت روانی که در نقش رهبری خود با آن مواجه بوده‌اند، صحبت کرده‌اند. با بهره‌گیری از روش‌شناسی نظریه زمینه‌ای سازه‌گرایانه، به چارچوب‌های مدیریت آسیب روانی افزوده و ملاحظات به‌موقع و مهمی برای حمایت از رؤسا و نایب‌رؤسای انجمن‌های دانشجویی دانشگاه مطرح می‌کنیم. در نتیجه، ضروری است که مشاوران انجمن‌های دانشجویی و مدیران دانشگاه به این نگرانی‌ها برای رهبران دانشجویی توجه کنند. در پایان این مقاله، مدلی برای مدیریت آسیب روانی در انجمن‌های دانشجویی معرفی می‌شود.