This study examined how executive functions and cognitive-linguistic skills relate to online lexical processing during sentence reading as a function of word frequency, word length, and concreteness in 171 first- and second-grade children. Executive functions (interference, verbal working memory, and fluency) and linguistic abilities (vocabulary, Rapid Automatized Naming, and phonological awareness) were assessed and linked to two oculomotor indices of word processing, namely First Fixation Duration (FFD) and Total Fixation Duration (TFD), computed for six lexical areas of interest, using descriptive analyses and regression models. Children processed high-frequency words more efficiently than low-frequency words in both FFD and TFD. Early efficiency was associated with fluency and phonological awareness (PA), whereas later efficiency was linked to interference control. Although long words descriptively elicited longer fixations, neither age nor cognitive and linguistic skills significantly predicted differences in FFD or TFD, suggesting that word length was not a reliable predictor of lexical processing efficiency in this task. No consistent advantage was found for concrete over abstract words. Abstract words imposed greater demands during the initial stages of processing (FFD), but these differences diminished in TFD and were not explained by cognitive or linguistic skills. Taken together, these findings provide preliminary evidence that lexical processing efficiency in emergent readers may depend more strongly on word familiarity and on cognitive and linguistic skills than on word length or concreteness, highlighting the interaction between stimulus properties and individual competencies in early reading. However, the findings should be interpreted with caution, as they are task-specific and based on limited item sampling, with only one item representing each lexical category.
The purpose of this action research study was to explore how humorous science books can be purposefully integrated into elementary science instruction to enhance student engagement and conceptual understanding. Participants included nineteen second-grade students, ages seven to eight. The study examined the impact of teacher-led, intentional humor embedded in science texts featuring jokes, playful language, and a narrative voice. Data were collected through pre- and post-surveys assessing students’ understanding of grade-level science concepts, as well as their interest in and enjoyment of science learning. Results indicated that students responded positively to humorous science texts and demonstrated gains in content knowledge. These results suggest that humor can serve as an effective instructional strategy and that engaging, humorous science books can be a meaningful tool in elementary science education.
This action research study examined the impact of interactive math games on engagement and achievement in a second-grade classroom at an urban Title I elementary school. Fourteen students participated in a six-week multiplication unit that integrated weekly math games alongside standard instruction. Data sources included pre- and post-tests, interest surveys, and understanding surveys. Results showed very high student engagement, moderate gains in conceptual understanding, and a positive trend in achievement scores, with most students demonstrating growth. Results suggest that game-based learning can support mathematical practices and may help address achievement gaps for students of color when thoughtfully implemented.
Learning Pancasila Education on the topic of rules at home and school for second-grade elementary students still faces challenges because some students have difficulty understanding abstract concepts of rules when they are delivered only through conventional methods. This study focuses on the effect of using the Rule Box Media on learning outcomes in Pancasila Education among second-grade students at SD QTa Annawa. This study aims to determine the differences in students' learning outcomes before and after using the Rule Box Media. The research employed a quantitative approach using a Pre-Experimental Design with a one-group pretest-posttest design. The research stages included administering a pretest to identify students' initial abilities, implementing learning activities using the Rule Box Media, administering a posttest to measure changes in learning outcomes, and analyzing the data using the Shapiro-Wilk normality test and Paired Sample T-Test with the assistance of Jamovi software. The results showed an increase in the average student learning score from 36.6 in the pretest to 92.0 in the posttest. The Paired Sample T-Test results obtained a significance value of p < 0.001, indicating a significant difference between students' learning outcomes before and after using the Rule Box Media. Therefore, the Rule Box Media has an effect on improving Pancasila Education learning outcomes on the topic of rules at home and school among second-grade students at SD QTa Annawa.
This study is motivated by the importance of the socio-emotional development of elementary school students in fostering their ability to interact, adapt, and build positive relationships with their environment. One initiative school undertake to support this development is the implementation of the "3S" habit (Smile, Greet, and Say Hello). However, research specifically analyzing student socio-emotional development through the 3S habit in lower-grade elementary classes remains limited. This study aims to describe the implementation of the 3S habit and the resulting socio-emotional development of the students. A descriptive qualitative approach was employed, utilizing data collection techniques such as observation, interviews, and documentation. The findings indicate that the 3S habit has been consistently implemented through morning student-welcoming activities, daily interactions within the school environment, and teachers setting a positive example. This habit contributes to students' socio-emotional development, evident in aspects such as self-confidence, social interaction skills, politeness, and concern for others. While self-confidence emerged as the most prominent aspect, other areas also showed positive development. The study implies a need for consistency in implementing the 3S habit to support the socio-emotional development of elementary school students.
این پژوهش با انگیزه اهمیت رشد اجتماعیعاطفی دانشآموزان دبستانی در پرورش توانایی تعامل، سازگاری و ایجاد روابط مثبت با محیط اطراف خود انجام شدهاست. یکی از ابتکارات مدارس برای حمایت از این رشد، اجرای عادت «۳س» (لبخند، سلام و سپاس) است. با این حال، پژوهشهایی که به طور خاص رشد اجتماعیعاطفی دانشآموزان را از طریق عادت ۳س در پایههای پایین دبستان تحلیل کنند، همچنان محدود هستند. هدف این پژوهش توصیف اجرای عادت ۳س و رشد اجتماعیعاطفی حاصل از آن در میان دانشآموزان است. رویکرد کیفی توصیفی به کار گرفته شده و از روشهای گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی استفاده شدهاست. یافتهها نشان میدهد که عادت ۳س به طور مستمر از طریق فعالیتهای استقبال صبحگاهی از دانشآموزان، تعاملات روزانه در محیط مدرسه و الگوسازی مثبت معلمان اجرا میشود. این عادت به رشد اجتماعیعاطفی دانشآموزان کمک میکند که در ابعادی مانند اعتمادبهنفس، مهارتهای تعامل اجتماعی، ادب و توجه به دیگران مشهود است. در حالی که اعتمادبهنفس به عنوان برجستهترین بعد ظاهر شد، سایر حوزهها نیز رشد مثبتی نشان دادند. نتایج پژوهش بر ضرورت تداوم اجرای عادت ۳س برای حمایت از رشد اجتماعیعاطفی دانشآموزان دبستانی تأکید دارد.
Motor imagery (MI), the mental simulation of movement without execution, provides a behavioural tool to evaluate sensorimotor representations. However, its characterisation in young children remains debated. This study investigated age-related differences in MI across early primary school years using a multi-task battery. One hundred and eighteen children aged 5–8 years (61 females), spanning the final year of kindergarten (GSM), first grade (CP), second grade (CE1), and third grade (CE2), completed executed and imagined trials of five functional tasks (standing up, typical gait, precision gait, drawing, and cube handling). Psychometric properties of the battery were evaluated. To ensure feasibility, engagement with imagery tasks was verified by comparing executed-imagined consistency in complexity-duration structure (i.e., complex tasks take longer both when executed and when imagined). Age-related differences were evaluated in terms of execution–imagery isochrony and variability across classes. Internal consistency was excellent (α = .91–.98) and test–retest reliability ranged from moderate to excellent (ICC = .68–.92). Engagement increased by age but already exceeded 70 % in the youngest group. Isochrony improved with age for simpler, highly practised tasks (typical gait, standing up), whereas more complex tasks (precision gait, cube handling) showed stable performance across classes. Variability decreased with age, and older children’s performance became increasingly influenced by task complexity demands. Findings demonstrate that mental chronometry can reliably capture MI abilities in children as young as five, revealing both developmental gains and task-specific constraints. These results highlight the feasibility of MI assessment in early childhood, warranting the need for longitudinal neuroimaging approaches to clarify mechanistic insights.
تصویرسازی حرکتی (MI)، شبیهسازی ذهنی حرکت بدون اجرا، ابزاری رفتاری برای ارزیابی بازنماییهای حسیحرکتی فراهم میکند. با این حال، ویژگیهای آن در کودکان خردسال همچنان محل بحث است. این مطالعه تفاوتهای مرتبط با سن در MI را در سالهای ابتدایی دبستان با استفاده از یک مجموعه چندتکلیفی بررسی کرد. صد و هجده کودک ۵ تا ۸ ساله (۶۱ دختر)، شامل سال آخر پیشدبستانی (GSM)، پایه اول (CP)، پایه دوم (CE1) و پایه سوم (CE2)، آزمونهای اجراشده و تصویرسازیشده پنج تکلیف عملکردی (برخاستن، راه رفتن معمولی، راه رفتن دقیق، نقاشی و جابجایی مکعب) را کامل کردند. ویژگیهای روانسنجی مجموعه مورد ارزیابی قرار گرفت. برای اطمینان از امکانسنجی، مشارکت در تکالیف تصویرسازی با مقایسه سازگاری اجرا-تصویرسازی در ساختار پیچیدگی-مدت زمان (یعنی تکالیف پیچیدهتر هم در اجرا و هم در تصویرسازی زمان بیشتری میبرند) بررسی شد. تفاوتهای مرتبط با سن از نظر همزمانی اجرا-تصویرسازی و تغییرپذیری بین پایهها ارزیابی شد. انسجام درونی عالی بود (α = .91–.98) و پایایی آزمون-بازآزمون از متوسط تا عالی متغیر بود (ICC = .68–.92). مشارکت با افزایش سن بیشتر شد اما حتی در گروه سنی پایینتر نیز بیش از ۷۰٪ بود. همزمانی برای تکالیف سادهتر و با تمرین بیشتر (راه رفتن معمولی، برخاستن) با افزایش سن بهبود یافت، در حالی که تکالیف پیچیدهتر (راه رفتن دقیق، جابجایی مکعب) عملکرد پایداری در بین پایهها نشان دادند. تغییرپذیری با افزایش سن کاهش یافت و عملکرد کودکان بزرگتر به طور فزایندهای تحت تأثیر پیچیدگی تکلیف قرار گرفت. یافتهها نشان میدهد که کرونومتری ذهنی میتواند به طور قابل اعتمادی تواناییهای MI را در کودکانی به سن پنج سالگی اندازهگیری کند و هم پیشرفتهای رشدی و هم محدودیتهای وابسته به تکلیف را آشکار سازد. این نتایج امکانسنجی ارزیابی MI در اوایل کودکی را برجسته میکند و نیاز به رویکردهای طولی تصویربرداری عصبی برای روشن شدن بینشهای مکانیکی را نشان میدهد.
ABSTRACT This study addresses the need to support elementary teachers in preparing integrated science and literacy instruction to navigate the limited time they have in the day to teach science. We designed and implemented a Collaborative Unit Design Professional Development (CUD‐PD) model, bringing together two in‐service teachers (ISTs), two preservice teachers (PSTs), and two science teacher educators (STEs) to collaboratively design an 8‐day integrated science and English language arts (ELA) unit for second grade. We qualitatively analyzed interviews, reflections, and planning artifacts to investigate the affordances of this model. Results identified three primary themes: dedicated space for collaboration, expanded ideas for science integration, and increased enthusiasm for integrated science instruction. The affordances of space for collaboration and expanded ideas of integrated science instruction were tied to designed aspects of the CUD‐PD structure and effective components of teacher professional development: active learning tasks, collaboration, and alignment with school context. These features and how we structured them within the CUD‐PD model enabled the participants to create an integrated unit that addressed key challenges in their practice.
چکیده: این مطالعه به نیاز حمایت از معلمان ابتدایی در آمادهسازی آموزش تلفیقی علوم و سوادآموزی برای مدیریت زمان محدود آنها در تدریس علوم میپردازد. ما یک مدل توسعه حرفهای طراحی واحد درسی مشارکتی (CUD‐PD) را طراحی و اجرا کردیم که در آن دو معلم شاغل (ISTs)، دو معلم پیشخدمت (PSTs) و دو مربی معلم علوم (STEs) برای طراحی مشترک یک واحد ۸ روزه تلفیقی علوم و هنرهای زبان انگلیسی (ELA) برای پایه دوم گرد هم آمدند. ما با تحلیل کیفی مصاحبهها، تأملات و آثار برنامهریزی، به بررسی قابلیتهای این مدل پرداختیم. نتایج سه مضمون اصلی را شناسایی کرد: فضای اختصاصی برای همکاری، گسترش ایدهها برای تلفیق علوم و افزایش اشتیاق برای آموزش تلفیقی علوم. قابلیتهای فضای همکاری و گسترش ایدههای آموزش تلفیقی علوم با جنبههای طراحیشده ساختار CUD‐PD و مؤلفههای مؤثر توسعه حرفهای معلمان یعنی وظایف یادگیری فعال، همکاری و همسویی با زمینه مدرسه مرتبط بود. این ویژگیها و نحوه ساختاربندی آنها در مدل CUD‐PD به شرکتکنندگان امکان داد تا واحدی تلفیقی ایجاد کنند که به چالشهای کلیدی در عمل آنها پاسخ دهد.
توسعه رسانه معمایی مبتنی بر BookWidgets درباره ارزشهای پنجگانه پاندسیلا برای ارتقای دیجیتالیتۀ شخصی دانشآموزان پایه دوم در دبستان اسلامی معارف گاروم، شهرستان بلیتر
Pancasila valueis eiducation in thei seicond gradei of eileimeintary school still reilieis heiavily on conveintional meidia, causing studeints to bei passivei, strugglei to diffeireintiatei thei valueis of thei seicond and fifth principleis, and show undeirdeiveilopeid peirsonal digitality skills. This study aims to deiscribei thei deiveilopmeint proceiss of a Bookwidgeits-baseid Puzzlei meidium, deiteirminei its validity and feiasibility, and analyzei thei improveimeint of peirsonal digitality skills of seicond-gradei studeints at SDI Ma'arif Garum, Blitar Reigeincy, afteir using thei meidium. This study eimployeid thei Reiseiarch and Deiveilopmeint (R&D) meithod with thei ADDIEI modeil (Analysis, Deisign, Deiveilopmeint, Impleimeintation, EIvaluation), involving 23 seicond-gradei studeints as trial subjeicts along with a meidia eixpeirt, a conteint eixpeirt, and a classroom teiacheir as validators. Data weirei colleicteid through obseirvation, inteirvieiws, queistionnaireis, and teists (preiteist-postteist), thein analyzeid using deiscriptivei quantitativei analysis and statistical teists (paireid t-teist and N-Gain). Thei reisults show that thei meidium was cateigorizeid as veiry valid, with validation peirceintageis of 94% from thei meidia eixpeirt, 88% from thei conteint eixpeirt, and 98% from thei teiacheir's reisponsei. Thei Paireid Samplei t-Teist showeid a significancei valuei of 0.000 (<0.05), with thei preiteist aveiragei increiasing from 71.30 to 87.17 in thei postteist, and an N-Gain of 59%, cateigorizeid as eiffeictivei. Thus, thei Bookwidgeits-baseid Puzzlei meidium is feiasiblei and eiffeictivei for improving thei peirsonal digitality skills of seicond-gradei studeints on thei topic of Pancasila valueis.
آموزش ارزشهای پاندسیلا در پایه دوم دبستان همچنان به شدت به رسانههای سنتی متکی است که این امر موجب انفعال دانشآموزان، دشواری در تمایز ارزشهای اصل دوم و پنجم، و بروز مهارتهای دیجیتالیتۀ شخصی توسعهنیافته میشود. هدف این پژوهش توصیف فرایند توسعه رسانه معمایی مبتنی بر BookWidgets، تعیین روایی و قابلیت استفاده آن، و تحلیل بهبود مهارتهای دیجیتالیتۀ شخصی دانشآموزان پایه دوم دبستان اسلامی معارف گاروم، شهرستان بلیتر پس از استفاده از این رسانه است. این پژوهش از روش تحقیق و توسعه (R&D) با مدل ADDIE (تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا، ارزیابی) بهره برده و ۲۳ دانشآموز پایه دوم را به عنوان آزمودنی، به همراه یک متخصص رسانه، یک متخصص محتوا و یک معلم کلاس به عنوان ارزیابان دربر میگیرد. دادهها از طریق مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه و آزمون (پیشآزمون-پسآزمون) گردآوری و با استفاده از تحلیل کمی توصیفی و آزمونهای آماری (t-test زوجی و N-Gain) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که رسانه مذکور از نظر روایی بسیار مطلوب ارزیابی شد، بهطوریکه درصد روایی توسط متخصص رسانه ۹۴٪، متخصص محتوا ۸۸٪ و پاسخ معلم ۹۸٪ بود. آزمون t زوجی مقدار معناداری ۰.۰۰۰ (<۰.۰۵) را نشان داد و میانگین پیشآزمون از ۷۱.۳۰ به ۸۷.۱۷ در پسآزمون افزایش یافت و مقدار N-Gain معادل ۵۹٪ و در دستهبندی اثربخش قرار گرفت. بنابراین، رسانه معمایی مبتنی بر BookWidgets برای ارتقای مهارتهای دیجیتالیتۀ شخصی دانشآموزان پایه دوم در موضوع ارزشهای پاندسیلا، قابل استفاده و اثربخش است.
Children show considerable individual differences in their early literacy and numeracy skills around the start of primary school. In this study, we explored the domain-specific and domain-general predictors of these differences by following 205 children longitudinally across four time points, during kindergarten and first grade. Using a person-centered approach, we identified three latent longitudinal profiles for literacy and four profiles for numeracy. The differences between profiles were largely quantitative, reflecting a stable order from ‘low’ to ‘high’ performance across time on all tasks. The profiles were predictive of later reading and math achievement in second grade, including cross-domain effects. Domain-general cognitive skills (verbal and visuospatial working memory, non-verbal reasoning, RAN) differentiated more strongly between the numeracy profiles than between literacy profiles. Rapid development of letter knowledge, word decoding and arithmetic around the start of first grade may reflect a role of formal education in these skills. Our findings indicate that early literacy and numeracy development are characterized primarily by stable, quantitative differences between children, with domain-general cognitive skills showing a stronger association with numeracy compared to literacy. Together, these results highlight the importance of early identification of developmental trajectories, as these profiles strongly predict later academic outcomes across domains.
کودکان در مهارتهای سواد و حساب ابتدایی خود در آغاز ورود به دبستان تفاوتهای فردی قابل توجهی نشان میدهند. در این پژوهش، پیشبینیکنندههای خاص حوزه و عمومی حوزه این تفاوتها را با پیگیری طولی ۲۰۵ کودک در چهار مقطع زمانی، طی دوره پیشدبستانی و پایه اول ابتدایی بررسی کردیم. با استفاده از رویکرد فردمحور، سه نیمرخ پنهان طولی برای سواد و چهار نیمرخ برای حساب شناسایی شد. تفاوتهای بین نیمرخها عمدتاً کمی بود و ترتیب پایداری از عملکرد «پایین» تا «بالا» را در تمامی وظایف طی زمان منعکس میکرد. این نیمرخها پیشبینیکننده موفقیتهای بعدی در خواندن و ریاضی در پایه دوم ابتدایی بودند و شامل اثرات بینحوزهای نیز میشدند. مهارتهای شناختی عمومی حوزه (حافظه کاری کلامی و دیداری-فضایی، استدلال غیرکلامی، RAN) تمایز قویتری بین نیمرخهای حساب نسبت به نیمرخهای سواد ایجاد کردند. رشد سریع دانش حروف، رمزگشایی واژه و حساب در آغاز پایه اول ابتدایی ممکن است نقش آموزش رسمی در این مهارتها را منعکس کند. یافتههای ما نشان میدهد که رشد سواد و حساب ابتدایی عمدتاً با تفاوتهای کمی و پایدار بین کودکان مشخص میشود و مهارتهای شناختی عمومی حوزه ارتباط قویتری با حساب نسبت به سواد دارند. این نتایج اهمیت شناسایی زودهنگام مسیرهای رشد را برجسته میکند، چرا که این نیمرخها به طور قوی پیامدهای تحصیلی بعدی را در حوزههای مختلف پیشبینی میکنند.
