employability skills

Quality higher education plays a vital role in sustainable development by equipping graduates with knowledge, competencies, and skills required for economic and societal development. This study examined the relationship between instructional strategies and the employability skills of undergraduate students in the School of Art and Industrial Design at Kyambogo University, Uganda. Specifically, it investigated the relationships between cooperative teaching, collaborative teaching, inquiry/discovery learning, independent study, experiential (authentic) learning, project-based learning, and students’ employability skills. The study adopted a quantitative approach using a correlational research design. Data were collected from 378 third-year undergraduate students using a structured self-administered questionnaire. Pearson’s product-moment correlation and multiple regression analyses were used to determine the direction and statistical associations between instructional strategies and employability skills. Findings showed that cooperative teaching, inquiry/discovery learning, and experiential teaching had positive statistically significant associations with employability skills, whereas collaborative teaching had a negative statistical association. Independent study and project-based teaching had no statistically significant unique associations with employability skills. Inquiry/discovery teaching demonstrated the strongest statistical association with employability skills among the strategies examined. The study concluded that instructional strategies had different statistical associations with employability skills and that learner-centred approaches are most beneficial when they actively engage students in cooperative, inquiry-oriented, and authentic learning experiences aligned with intended graduate outcomes. The study recommended strengthening cooperative, inquiry, and experiential teaching through structured group tasks, inquiry-based activities, and authentic practical experiences. It further recommended improving the design and implementation of collaborative, independent, and project-based learning to enhance their contribution to graduate employability skills.

Teaching Factory (TEFA) provides vocational students with authentic, industry-oriented learning experiences. However, its evaluation often focuses on technical performance and final learning outcomes, leaving employability skills insufficiently assessed. Previous studies have largely examined TEFA implementation and digital assessment separately, highlighting the need for an integrated evaluation model. This study aimed to develop and validate a Digital Teaching Factory Evaluation Model that integrates authentic learning, digital assessment, and employability skills evaluation. A research and development approach was employed using the ADDIE model (Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation). Data were collected through literature reviews, observations, interviews, questionnaires, document analysis, expert validation, and pretest-posttest assessments. Quantitative data were analyzed descriptively, while qualitative data were examined through coding, categorization, and triangulation. The results showed that the model achieved 88.0% expert validation and 90.0% practicality, indicating that it was highly valid and very practical. Students’ average employability skills scores increased from 67.8 to 84.4, with a reported relative gain of 51.7%. Work readiness showed the highest relative gain (58.1%), followed by collaboration (53.3%), problem-solving (51.4%), communication (50.0%), and adaptability (45.5%). These findings suggest that the model offers a practical framework for assessing employability skills within authentic TEFA activities. It can help vocational teachers document student performance, provide timely feedback, and align assessment with workplace expectations. Further research involving larger samples and stronger experimental designs is needed to examine its effectiveness across different vocational education contexts.

This study assessed the employability skill readiness of Alternative Learning System (ALS) graduates in Liloan District, Cebu, during School Year 2025–2026 as a basis for developing a skill enhancement plan. Anchored on Human Capital Theory, Career Construction Theory, and Social Cognitive Career Theory, the study employed a quantitative correlational research design involving 70 ALS graduates. Data were collected using an adapted and modified questionnaire and analyzed through percentages, weighted means, standard deviations, Pearson product-moment correlation, and chi-square tests. Findings revealed high employability skill readiness in communication (M = 4.08), teamwork (M = 3.82), problem-solving (M = 3.81), self-management (M = 3.48), and technical or job-specific skills (M = 3.52). Employability readiness was significantly associated with age, parents’ educational attainment, parents’ occupation, and combined monthly family income, while gender showed no significant relationship. Furthermore, challenges encountered exhibited a significant negative relationship with employability readiness (r = −0.46), indicating that greater challenges were associated with lower readiness. Prominent challenges included limited access to training and upskilling opportunities, insufficient career preparation, inadequate hands-on experience, and limited confidence in applying acquired skills. The study recommends implementing the proposed Skill Enhancement Plan through accessible training, career guidance, workplace exposure, and strengthened stakeholder partnerships. The research aligns with Sustainable Development Goal (SDG) 4 (Quality Education) and SDG 8 (Decent Work and Economic Growth) by promoting inclusive skills development and employment readiness. Its potential contribution to educational, socioeconomic, and community sustainability lies in supporting lifelong learning, equitable employment preparation, and improved workforce participation among ALS graduates.

Background Faculty development grant programs are strategic levers for improving teaching quality, curriculum design, and student learning, yet longitudinal evaluations remain scarce. In this study, we assess King Saud University's Program for Excellence in Learning and Teaching (PELT)— an early university-wide faculty teaching-grant initiative —examining its implementation, faculty uptake, and programmatic evolution over a decade. Methods Using a longitudinal, multi-source program-evaluation design, we analyzed eight PELT cycles through 157 completed grants, faculty ( n = 108) and student ( n = 413) surveys, and descriptive benchmarking against 11 international peers. Survey data were analyzed using descriptive statistics, and selected faculty ratings were compared using Mann–Whitney U -tests. Results PELT evolved from a high-volume inaugural phase (71 grants) to a more selective model (6–11 grants annually) with a 95.7% completion rate. Participation remained broadly balanced across Humanities (34.4%), Science (30.6%), and Health (28.0%), supporting cross-disciplinary engagement. Teaching and assessment strategies (51% of funded projects) consistently dominated, with targeted emphases on job-market skills and e-learning in specific cycles. Among student respondents, 71.9% prioritized professional skills for employability, 52% favored problem-based learning, and 57% preferred project-based assessment over traditional exams. Successful grantees reported high overall satisfaction with the program (mean = 4.5/5), whereas non-applicants highlighted awareness gaps (54.5%) and workload constraints (33.3%) as key barriers. A statistically significant perceptual divide emerged between accepted and rejected applicants ( p ≤ 0.001), and international benchmarking positioned PELT in alignment with corresponding teaching-grant schemes. Conclusions PELT offers a replicable model for university teaching-grant schemes that combines faculty development, student-centered priorities, and longitudinal evolution. The findings support strategies such as targeted outreach, formalized resubmission pathways, and tiered funding to advance pedagogical innovation and strengthen educational development.

زمینه و هدف: برنامه‌های اعطای گرنت توسعه اعضای هیئت علمی، اهرم‌های راهبردی برای ارتقای کیفیت تدریس، طراحی برنامه درسی و یادگیری دانشجویان هستند، با این حال ارزیابی‌های طولی آن‌ها همچنان نادر است. در این مطالعه، برنامه تعالی در یادگیری و تدریس (PELT) دانشگاه King Saud—به عنوان یکی از نخستین ابتکارات اعطای گرنت تدریس در سطح دانشگاه—از نظر اجرا، مشارکت اعضای هیئت علمی و تحول برنامه‌ای طی یک دهه مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش‌ها: با استفاده از یک طرح ارزیابی برنامه‌ای طولی و چندمنبعی، هشت دوره PELT از طریق ۱۵۷ گرنت تکمیل‌شده، پرسشنامه‌های اعضای هیئت علمی (n = 108) و دانشجویان (n = 413) و بنچمارک توصیفی با ۱۱ دانشگاه بین‌المللی همتا تحلیل شد. داده‌های پرسشنامه با آمار توصیفی تحلیل گردید و ارزیابی‌های منتخب اعضای هیئت علمی با آزمون Mann–Whitney U مقایسه شد. یافته‌ها: PELT از یک فاز آغازین با حجم بالا (۷۱ گرنت) به مدلی گزینشی‌تر (۶ تا ۱۱ گرنت سالانه) با نرخ تکمیل ۹۵/۷٪ تحول یافت. مشارکت در سه حوزه علوم انسانی (۳۴/۴٪)، علوم پایه (۳۰/۶٪) و سلامت (۲۸/۰٪) به طور گسترده متوازن باقی ماند و از تعامل میان‌رشته‌ای حمایت کرد. راهبردهای تدریس و ارزیابی (۵۱٪ پروژه‌های تأمین مالی‌شده) همواره غالب بودند و در برخی دوره‌ها بر مهارت‌های بازار کار و آموزش الکترونیکی تأکید ویژه شد. در میان پاسخ‌دهندگان دانشجو، ۷۱/۹٪ مهارت‌های حرفه‌ای برای اشتغال‌پذیری را در اولویت قرار دادند، ۵۲٪ یادگیری مبتنی بر مسئله را ترجیح دادند و ۵۷٪ ارزیابی مبتنی بر پروژه را به آزمون‌های سنتی ترجیح دادند. دریافت‌کنندگان موفق گرنت رضایت کلی بالایی از برنامه گزارش کردند (میانگین = ۴/۵ از ۵)، در حالی که غیرمتقاضیان، کمبود آگاهی (۵۴/۵٪) و محدودیت‌های حجم کار (۳۳/۳٪) را به عنوان موانع اصلی مطرح کردند. شکاف ادراکی معناداری بین متقاضیان پذیرفته‌شده و ردشده مشاهده شد (p ≤ 0.001) و بنچمارک بین‌المللی، PELT را هم‌راستا با طرح‌های مشابه گرنت تدریس قرار داد. نتیجه‌گیری: PELT مدلی قابل تکرار برای طرح‌های گرنت تدریس دانشگاهی ارائه می‌دهد که توسعه اعضای هیئت علمی، اولویت‌های دانشجومحور و تحول طولی را ترکیب می‌کند. یافته‌ها از راهبردهایی مانند اطلاع‌رسانی هدفمند، مسیرهای رسمی بازارسال و تأمین مالی طبقه‌بندی‌شده برای پیشبرد نوآوری آموزشی و تقویت توسعه آموزشی حمایت می‌کند.

In the Albanian reality, students are still not familiar with the importance of the career office. It is still considered a new concept, which is already finding space to gain more visibility in educational institutions, but not only there. Nowadays, the capacity to clearly communicate what a graduate brings to the table for employers, framed around skills and illustrated with compelling narratives, plays a crucial role in demonstrating potential employability (Blaquière et al., 2019, p. 15). Over the past 10 years, employers have been more outspoken regarding the importance of employability skills. These skills encompass a range of transferable abilities, including higher-order thinking skills and personal attributes essential to workplace success (Dacre Pool, Sewell, 2007; Lowden et al., 2011). In the realm of employability skills, the issue of skills awareness has garnered significant attention over the past 15 years (Knight, Yorke, 2003; Jiang, Alexakis, 2017). This study reviews employability skills among students and the effectiveness and support that the Excellence and Career Development Branch at the Faculty of Economics, University of Tirana, offers for them. The entire analysis aims to present the services the branch offers and how students who participate in them can explore, develop, and improve their employability skills, and to make it easier for them to enter the labor market by having the right information. This aim was achieved with the participation of six students from different years of the Bachelor's program of the Faculty of Economics, University of Tirana. Employers seek graduates who demonstrate resilience and adaptability, along with the essential skills, attitudes, and beliefs needed to secure a job, excel in their positions, and progress to even more rewarding opportunities in the future (Helyer, Lee, 2012; 2014).

در واقعیت آلبانی، دانشجویان هنوز با اهمیت دفتر حرفه‌ای آشنا نیستند. این مفهوم همچنان نو تلقی می‌شود که اکنون در حال یافتن جایگاهی برای کسب دید بیشتر در نهادهای آموزشی و حتی فراتر از آن است. امروزه توانایی انتقال شفاف آنچه یک فارغ‌التحصیل برای کارفرمایان به ارمغان می‌آورد، که حول محور مهارت‌ها و با روایت‌های جذاب تبیین می‌شود، نقش حیاتی در نمایش پتانسیل اشتغال‌پذیری ایفا می‌کند (Blaquière و همکاران، 2019، ص. 15). در ده سال گذشته، کارفرمایان نسبت به اهمیت مهارت‌های اشتغال‌پذیری صریح‌تر شده‌اند. این مهارت‌ها مجموعه‌ای از توانایی‌های انتقال‌پذیر، از جمله مهارت‌های تفکر سطح بالا و ویژگی‌های فردی ضروری برای موفقیت در محیط کار را در بر می‌گیرد (Dacre Pool، Sewell، 2007؛ Lowden و همکاران، 2011). در حوزه مهارت‌های اشتغال‌پذیری، موضوع آگاهی از مهارت‌ها طی ۱۵ سال گذشته توجه قابل توجهی را به خود جلب کرده است (Knight، Yorke، 2003؛ Jiang، Alexakis، 2017). این مطالعه به بررسی مهارت‌های اشتغال‌پذیری در میان دانشجویان و اثربخشی و حمایتی که شاخه تعالی و توسعه حرفه‌ای در دانشکده اقتصاد دانشگاه تیرانا برای آنان فراهم می‌کند، می‌پردازد. کل تحلیل با هدف ارائه خدمات این شاخه و چگونگی امکان کشف، توسعه و بهبود مهارت‌های اشتغال‌پذیری توسط دانشجویان شرکت‌کننده در این خدمات و تسهیل ورود آنان به بازار کار از طریق داشتن اطلاعات صحیح انجام شده است. این هدف با مشارکت شش دانشجو از سال‌های مختلف برنامه کارشناسی دانشکده اقتصاد دانشگاه تیرانا محقق شد. کارفرمایان به دنبال فارغ‌التحصیلانی هستند که تاب‌آوری و سازگاری را همراه با مهارت‌ها، نگرش‌ها و باورهای ضروری برای یافتن شغل، موفقیت در موقعیت شغلی و پیشرفت به فرصت‌های پاداش‌دهنده‌تر در آینده نشان دهند (Helyer، Lee، 2012؛ 2014).

Self-directed and self-determined learning are student-centred teaching and learning approaches whereby learners are actively involved in what is learned and how learning occurs. Given that tertiary institutions are increasingly recognising the value of engaging students as active participants in their learning, it is imperative to enable educators to effectively facilitate a balance of guidance versus autonomy within these frameworks. Integrating career development learning (CDL) principles can support professional skill development and cultivate the capabilities required for self‑directed and self‑determined learning. In this study, a narrative literature review, including over 130 peer-reviewed journal articles, was initially conducted to synthesise current understandings of self-directed and self-determined learning theory and draw conclusions on possible implications for tertiary education practice in the context of career development. Findings emphasised the interplay between student motivation, professional identity and work-integrated learning (WIL), demonstrating how these elements collectively support the development of employability among tertiary students. Furthermore, embedding self-directed and self-determined learning principles in WIL can provide individualised, meaningful ways to build professional identity and employability skills, supporting students’ capacity to make connections, work independently and self-reflect in the context of their target profession. As students work to establish their professional identities and practice their employability skills, underpinned by CDL, they often experience enhanced motivation and deeper connections to academic coursework, which both facilitates and is facilitated by WIL. This paper clarifies current understandings and relationships between these themes and offers practical recommendations to support self-directed learners in work-integrated learning contexts to enhance employability.

یادگیری خودراهبر و یادگیری خودتعیین‌شده رویکردهای آموزش و یادگیری مبتنی بر دانشجو هستند که در آن‌ها یادگیرندگان به طور فعال در آنچه آموخته می‌شود و چگونگی رخ دادن یادگیری مشارکت دارند. با توجه به اینکه مؤسسات آموزش عالی به طور فزاینده‌ای به ارزش مشارکت فعال دانشجویان در فرآیند یادگیری واقف شده‌اند، ضروری است که امکان تسهیل مؤثر تعادل میان هدایت و خودمختاری توسط آموزش‌دهندگان در این چارچوب‌ها فراهم شود. ادغام اصول یادگیری توسعه شغلی (CDL) می‌تواند از توسعه مهارت‌های حرفه‌ای حمایت کند و قابلیت‌های مورد نیاز برای یادگیری خودراهبر و خودتعیین‌شده را پرورش دهد. در این مطالعه، یک مرور روایی بر ادبیات، شامل بیش از ۱۳۰ مقاله داوری‌شده، به منظور تلفیق درک‌های کنونی از نظریه یادگیری خودراهبر و خودتعیین‌شده و استخراج نتایج درباره پیامدهای احتمالی برای عمل آموزشی در آموزش عالی در زمینه توسعه شغلی انجام شد. یافته‌ها بر تعامل میان انگیزش دانشجویان، هویت حرفه‌ای و یادگیری تلفیق‌شده با کار (WIL) تأکید داشت و نشان داد که این عناصر چگونه به طور جمعی از توسعه قابلیت اشتغال در میان دانشجویان آموزش عالی حمایت می‌کنند. افزون بر این، ادغام اصول یادگیری خودراهبر و خودتعیین‌شده در WIL می‌تواند راهکارهای فردی و معناداری برای ساخت هویت حرفه‌ای و مهارت‌های اشتغال‌پذیری فراهم آورد و ظرفیت دانشجویان را برای ایجاد ارتباط، کار مستقل و خودبازتابی در زمینه حرفه هدف خود تقویت کند. هنگامی که دانشجویان در راستای تثبیت هویت حرفه‌ای خود و تمرین مهارت‌های اشتغال‌پذیری، مبتنی بر CDL، تلاش می‌کنند، اغلب انگیزش بیشتری را تجربه می‌کنند و ارتباط عمیق‌تری با محتوای درسی برقرار می‌نمایند که این امر هم تسهیل‌کننده و هم متأثر از WIL است. این مقاله درک‌ها و روابط کنونی میان این موضوعات را روشن می‌سازد و توصیه‌های عملی برای حمایت از یادگیرندگان خودراهبر در زمینه‌های یادگیری تلفیق‌شده با کار به منظور ارتقای قابلیت اشتغال ارائه می‌دهد.

Balancing employability skills development with core content is challenging for content‑heavy degrees like Physics but can be supported through adapted teaching methods and structured employability activities such as careers fairs, societies, and industrial placements. This study draws on quantitative and open‑text analysis of survey responses from 185 physics students across five UK universities to evaluate the collaborative initiative called the White Rose Industrial Physics Academy (WRIPA). Many students believed a Physics degree would enhance their career prospects and could clearly identify skills gained, particularly in problem‑solving, programming, and data analysis. Those completing industrial placements or internships reported fewer concerns about their preparedness for employment, suggesting both academic progression and work experience strengthen confidence in future careers. Nonetheless, students continued to face barriers when engaging with employers, frequently citing limited time, lack of feedback, and frustration during job applications.

تلفیق توسعه مهارت‌های اشتغال‌پذیری با محتوای اصلی در رشته‌هایی با محتوای سنگین مانند فیزیک چالش‌برانگیز است، اما می‌تواند از طریق روش‌های تدریس سازگارشده و فعالیت‌های ساختارمند اشتغال‌پذیری مانند نمایشگاه‌های شغلی، انجمن‌ها و دوره‌های کارآموزی صنعتی حمایت شود. این مطالعه با بهره‌گیری از تحلیل کمی و تحلیل متن باز پاسخ‌های پرسشنامه از ۱۸۵ دانشجوی فیزیک در پنج دانشگاه بریتانیا، ابتکار مشترک موسوم به White Rose Industrial Physics Academy (WRIPA) را ارزیابی می‌کند. بسیاری از دانشجویان معتقد بودند که مدرک فیزیک چشم‌انداز شغلی آن‌ها را بهبود می‌بخشد و می‌توانستند مهارت‌های کسب‌شده، به‌ویژه در حل مسئله، برنامه‌نویسی و تحلیل داده را به‌وضوح شناسایی کنند. افرادی که دوره‌های کارآموزی صنعتی یا کارورزی را گذرانده بودند، نگرانی کمتری درباره آمادگی برای اشتغال داشتند که نشان می‌دهد پیشرفت تحصیلی و تجربه کاری هر دو موجب تقویت اعتماد به نفس در مسیر شغلی آینده می‌شوند. با این حال، دانشجویان همچنان هنگام تعامل با کارفرمایان با موانعی مواجه بودند و اغلب به کمبود زمان، نبود بازخورد و احساس ناامیدی در فرآیند درخواست شغل اشاره می‌کردند.