Vocabulary support in early secondary education needs to reflect differences in learners’ reading readiness and opportunities to use words meaningfully. This study examined reported reading profiles and vocabulary ratings from six public secondary schools in Pio Duran, Albay, Philippines, to inform the development of supplementary vocabulary material. A descriptive analysis was conducted using school assessment summaries, teacher informed vocabulary ratings, and curricular appraisal frequencies documented in the thesis. Reading categories were treated as indicators of reading performance rather than direct measures of vocabulary mastery. School summaries generally showed fewer learners in the frustration category at posttest and more learners in instructional or independent categories. Vocabulary ratings increased across the six schools, from baseline values of 1.67–3.12 to posttest values of 2.06–3.90. However, identical scores across generalization, application, breadth, and precision prevented separate interpretation of these dimensions. Recomputed appraisal means were 4.93 for content quality, 4.94 for format, and 4.92 for presentation and organization on the reported five point scale. Accuracy ratings also identified minor errors requiring editorial attention. The supplementary material was organized around progressively demanding vocabulary tasks, contextual use, and differentiated support. Findings provide a local basis for refining instructional resources, but they do not establish intervention effectiveness. Inconsistent participant totals, incomplete documentation of assessment procedures, and discrepancies in validation records limit interpretation. Verification of the original records and a subsequent classroom evaluation are needed before stronger claims can be made. The study supports alignment between learner evidence, material design, and the scope of conclusions drawn from school assessments.
This research explores how learning science through Project-Based Learning (PBL) can increase student engagement by influencing student interest and academic performance in the 7th-grade classroom. While elementary students often enjoy science because it is very hands-on, middle school introduces a more structured instruction, which can reduce student motivation and lead to a decrease in engagement. This study sought to understand whether Project-Based Learning (PBL) could help bridge the gap between engagement and rigor. PBL provides students with opportunities to explore authentic, real-world problems, collaborate with peers, and apply scientific concepts in meaningful contexts. Students actively construct knowledge through inquiry, experimentation, and reflection. These elements align closely with the goals of middle school science education—to foster critical thinking, creativity, and problem-solving skills while maintaining student interest and joy in learning. The study was conducted in two 7th-grade science classrooms, one of which included a dual-language Spanish program. Students participated in science units designed around PBL principles that emphasized inquiry-based projects, collaboration, and student choice. Data were collected using pre- and post-interest surveys and pre- and post-unit assessments to measure shifts in student attitudes, engagement, and academic performance.
This study aims to develop interactive learning media based on Articulate Storyline 3 to improve reading skills (maharah al-qirā’ah) in seventh-grade students at MTs Negeri 1 Gorontalo City. The method used was Research and Development (R&D) with the ADDIE model (Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation). The subjects were 35 students in grade VII.12. Data were obtained through validation by media experts, material experts, and linguists, as well as teacher and student questionnaire responses. The validation results showed the media was categorized as very suitable, with 100% of media experts, 82.5% of material experts, and 80% of linguists. Student response to the media's use reached 80.36% and teacher response 83.33%, categorized as very good. Thus, the learning media based on Articulate Storyline 3 is declared valid, practical, and suitable for use in Arabic language learning, specifically Maharah al-Qirā’ah.
این پژوهش با هدف توسعه رسانه یادگیری تعاملی مبتنی بر Articulate Storyline 3 به منظور ارتقاء مهارت خواندن (مهارت القِراءه) در دانش‌آموزان پایه هفتم مدرسه MTs Negeri 1 شهر گورونتالو انجام شده است. روش مورد استفاده، پژوهش و توسعه (R&D) با مدل ADDIE (تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی) بود. شرکت‌کنندگان شامل ۳۵ دانش‌آموز پایه هفتم کلاس VII.12 بودند. داده‌ها از طریق اعتبارسنجی توسط خبرگان رسانه، خبرگان محتوا و زبان‌شناسان، همچنین پرسشنامه‌های معلمان و دانش‌آموزان جمع‌آوری شد. نتایج اعتبارسنجی نشان داد که رسانه در دسته «بسیار مناسب» قرار دارد؛ به‌طوری‌که ۱۰۰٪ از خبرگان رسانه، ۸۲.۵٪ از خبرگان محتوا و ۸۰٪ از زبان‌شناسان این رسانه را تأیید کردند. پاسخ دانش‌آموزان به استفاده از این رسانه به ۸۰.۳۶٪ و پاسخ معلمان به ۸۳.۳۳٪ رسید که هر دو در دسته «بسیار خوب» قرار گرفتند. بنابراین، رسانه یادگیری مبتنی بر Articulate Storyline 3 معتبر، کاربردی و مناسب برای استفاده در آموزش زبان عربی، به‌ویژه مهارت القِراءه، اعلام می‌شود.
This study aims to describe the implementation of the Service Learning model and analyze the improvement in student learning outcomes in Islamic Religious Education at MTs An-Nahdlah Makassar. The research employs Classroom Action Research (CAR) based on the Kemmis and McTaggart model, conducted through pre-cycle, Cycle I, and Cycle II stages. Each cycle consists of four phases: planning, action, observation, and reflection. The research subjects were 33 seventh-grade students at MTs An-Nahdlah Makassar. Data collection techniques included observation, interviews, multiple-choice tests, and documentation. Research data were analyzed quantitatively to determine the improvement in student learning outcomes following the implementation of the Service Learning model. The results indicate that the Service Learning model successfully improved student learning outcomes. In the pre-cycle stage, the average score was 66.66, with a mastery rate of 30.30%. In Cycle I, the average score rose to 75.15 with a mastery rate of 54.54%, and in Cycle II, it increased to 89.09 with a mastery rate of 90.90%. Quantitatively, there was an increase in mastery of 24.24% and an average score increase of 8.49 from the pre-cycle to Cycle I, followed by an increase in mastery of 36.36% and an average score increase of 13.94 from Cycle I to Cycle II. Thus, the implementation of the Service Learning model improved student learning outcomes in Islamic Religious Education and met the established success indicators.
هدف این پژوهش توصیف اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور و تحلیل بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی در مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش پژوهش اقدام کلاسی (CAR) مبتنی بر مدل Kemmis و McTaggart، در سه مرحله پیش‌چرخه، چرخه اول و چرخه دوم انجام شده است. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب است. جامعه پژوهش شامل ۳۳ دانش‌آموز پایه هفتم مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar بود. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه، آزمون چندگزینه‌ای و مستندسازی بوده است. داده‌های پژوهش به صورت کمی برای تعیین بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پس از اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل یادگیری خدمت‌محور به طور موفقیت‌آمیزی نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشیده است. در مرحله پیش‌چرخه، میانگین نمره ۶۶٫۶۶ با نرخ تسلط ۳۰٫۳۰٪ بود. در چرخه اول، میانگین نمره به ۷۵٫۱۵ با نرخ تسلط ۵۴٫۵۴٪ افزایش یافت و در چرخه دوم، به ۸۹٫۰۹ با نرخ تسلط ۹۰٫۹۰٪ رسید. به طور کمی، افزایش تسلط ۲۴٫۲۴٪ و افزایش میانگین نمره ۸٫۴۹ از مرحله پیش‌چرخه تا چرخه اول مشاهده شد و پس از آن، افزایش تسلط ۳۶٫۳۶٪ و افزایش میانگین نمره ۱۳٫۹۴ از چرخه اول تا چرخه دوم به دست آمد. بنابراین، اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی را بهبود بخشیده و شاخص‌های موفقیت تعیین‌شده را محقق ساخته است.
This study aimed to describe the implementation of simulation game techniques based on Experiential Learning through classical guidance services to develop emotion regulation among seventh-grade students. The study was motivated by the developmental needs of students related to social responsibility and the importance of managing emotional responses in social interactions. This study employed Guidance and Counseling Action Research (PTBK) conducted in three cycles, each consisting of planning, action, observation, and reflection. The participants were 32 students of class VII-E at SMP Negeri 13 Madiun. The intervention applied Experiential Learning through different simulation games in each cycle, namely Guess the Emotional Situation in Cycle I, Emotion Snakes and Ladders in Cycle II, and Attitude Puzzle Relay in Cycle III. Data were collected through observation, student worksheets, reflections, and documentation, and were analyzed descriptively and qualitatively by comparing developments across cycles. The results showed a progressive development in students' emotion regulation. In Cycle I, students began to recognize emotions and their triggering situations. In Cycle II, students began to understand the relationship between situations, emotions, and emotional reactions. In Cycle III, students demonstrated the ability to consider alternative responses, explain the reasons for their choices, and understand the impact of their responses on themselves and others. These findings indicate that simulation games based on Experiential Learning can be used as an alternative approach in classical guidance services to facilitate students' gradual development of emotion regulation through concrete experiences, reflection, understanding, and application.
هدف این پژوهش توصیف اجرای فنون بازی شبیه‌سازی مبتنی بر یادگیری تجربی از طریق خدمات راهنمایی کلاسیک به منظور توسعه تنظیم هیجان در میان دانش‌آموزان پایه هفتم بود. انگیزه این پژوهش، نیازهای رشدی دانش‌آموزان مرتبط با مسئولیت‌پذیری اجتماعی و اهمیت مدیریت پاسخ‌های هیجانی در تعاملات اجتماعی بود. این پژوهش با استفاده از روش پژوهش اقدام راهنمایی و مشاوره (PTBK) در سه چرخه انجام شد که هر چرخه شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل بود. شرکت‌کنندگان شامل ۳۲ دانش‌آموز کلاس VII-E در دبیرستان دولتی شماره ۱۳ Madiun بودند. مداخله با به‌کارگیری یادگیری تجربی از طریق بازی‌های شبیه‌سازی متفاوت در هر چرخه اجرا شد؛ به‌طوری که در چرخه اول بازی «حدس موقعیت هیجانی»، در چرخه دوم بازی «مار و پله هیجانی» و در چرخه سوم بازی «پازل امدادی نگرش» مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها از طریق مشاهده، برگه‌های کار دانش‌آموزان، تأملات و مستندسازی گردآوری و به صورت توصیفی و کیفی با مقایسه پیشرفت‌ها در چرخه‌های مختلف تحلیل شد. نتایج نشان داد که توسعه تدریجی در تنظیم هیجان دانش‌آموزان مشاهده گردید. در چرخه اول، دانش‌آموزان شروع به شناسایی هیجان‌ها و موقعیت‌های برانگیزاننده آن‌ها کردند. در چرخه دوم، دانش‌آموزان رابطه بین موقعیت‌ها، هیجان‌ها و واکنش‌های هیجانی را درک کردند. در چرخه سوم، دانش‌آموزان توانایی در نظر گرفتن پاسخ‌های جایگزین، توضیح دلایل انتخاب‌های خود و درک تأثیر پاسخ‌هایشان بر خود و دیگران را نشان دادند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که بازی‌های شبیه‌سازی مبتنی بر یادگیری تجربی می‌تواند به عنوان رویکردی جایگزین در خدمات راهنمایی کلاسیک برای تسهیل توسعه تدریجی تنظیم هیجان دانش‌آموزان از طریق تجارب عینی، تأمل، درک و کاربرد مورد استفاده قرار گیرد.
This study aims to describe spelling errors found in news texts written by seventh-grade students at SMP Negeri 1 Lengayang, particularly in the use of capital letters and punctuation marks (periods, commas, hyphens, and colons). This research used a qualitative approach with a descriptive method. The data source consisted of 40 news texts written by seventh-grade students, selected through purposive sampling technique. Data were collected through documentation as well as reading and note-taking techniques, then analyzed by identifying, classifying, and describing the errors based on the Enhanced Spelling of Indonesian Language Fifth Edition (EYD V). The results show that capitalization errors occurred in six aspects, namely the first letter at the beginning of a sentence, personal names, geographical names, names of days and months, titles, and improper capitalization in the middle of a sentence. Punctuation errors were found in the use of periods, commas, hyphens, and colons. These findings indicate that although students were able to convey factual information in the form of news texts, their application of spelling rules remains inconsistent. This study recommends that the teaching of news text writing should also emphasize the editing stage so that students can identify and correct spelling errors before the text is considered complete.
هدف این پژوهش توصیف خطاهای املایی مشاهده‌شده در متون خبری نوشته‌شده توسط دانش‌آموزان پایه هفتم دبیرستان دولتی شماره ۱ لنگایان، به‌ویژه در کاربرد حروف بزرگ و علائم نگارشی (نقطه، ویرگول، خط تیره و دونقطه) است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. منبع داده‌ها شامل ۴۰ متن خبری نوشته‌شده توسط دانش‌آموزان پایه هفتم بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مستندسازی و همچنین فنون خواندن و یادداشت‌برداری گردآوری شده و سپس با شناسایی، طبقه‌بندی و توصیف خطاها بر اساس ویرایش پنجم دستور خط زبان اندونزیایی (EYD V) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خطاهای مربوط به حروف بزرگ در شش جنبه رخ داده است: حرف اول ابتدای جمله، اسامی اشخاص، اسامی جغرافیایی، اسامی روزها و ماه‌ها، عناوین و استفاده نادرست از حروف بزرگ در وسط جمله. خطاهای علائم نگارشی نیز در کاربرد نقطه، ویرگول، خط تیره و دونقطه مشاهده شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه دانش‌آموزان توانسته‌اند اطلاعات واقعی را در قالب متون خبری منتقل کنند، اما کاربرد قواعد املایی توسط آن‌ها همچنان ناسازگار است. این پژوهش توصیه می‌کند که آموزش نگارش متن خبری باید بر مرحله ویرایش نیز تأکید کند تا دانش‌آموزان بتوانند پیش از نهایی‌شدن متن، خطاهای املایی را شناسایی و اصلاح کنند.
This paper presents an innovative interdisciplinary teaching model based on the integration of acoustic phonetics into STEAM education (Science, Technology, Engineering, Arts, Mathematics). This study is based on the premise that the interdisciplinary nature of acoustic phonetics, connecting language with physics, mathematics, and digital technologies, provides a suitable basis for designing STEAM-oriented educational activities that engage students in scientific inquiry, acoustic measurement, data analysis and programming. The paper presents a pilot classroom implementation in English language instruction in which students used Praat-based acoustic analysis together with a Python-based supervised machine-learning classifier to investigate whether speakers could be differentiated on the basis of measurable acoustic characteristics. The computational component employed a Random Forest classifier based on selected acoustic features, while supplementary manual analysis of the F3–F2 distance was used to examine/r/ realizations in cases of acoustic overlap. The classroom implementation involved 30 seventh-grade students, while the acoustic speaker dataset consisted of recordings from six students selected for the speaker-differentiation component of the project. A special section of the paper is devoted to the development of educational projects combining phonetic analysis, physical models of the vocal tract, and artificial intelligence algorithms, with the aim of bringing the scientific method closer to students and enabling active learning through research. The paper demonstrates that phonetic research can serve not only as a component of language teaching but also as a powerful instrument of interdisciplinary education. The conclusion emphasizes that phonetics represents an authentic STEAM discipline in miniature and that its systematic implementation in teaching contributes to the development of functional knowledge, an investigative mindset, and students' digital competencies.
این مقاله الگویی نوآورانه برای آموزش میان‌رشته‌ای مبتنی بر ادغام آواشناسی آکوستیکی در آموزش STEAM (علوم، فناوری، مهندسی، هنر، ریاضیات) ارائه می‌دهد. این مطالعه بر این فرض استوار است که ماهیت میان‌رشته‌ای آواشناسی آکوستیکی که زبان را با فیزیک، ریاضیات و فناوری‌های دیجیتال پیوند می‌دهد، بستر مناسبی برای طراحی فعالیت‌های آموزشی مبتنی بر STEAM فراهم می‌کند که دانش‌آموزان را درگیر پژوهش علمی، اندازه‌گیری آکوستیکی، تحلیل داده‌ها و برنامه‌نویسی می‌سازد. مقاله حاضر اجرای آزمایشی این مدل را در کلاس زبان انگلیسی ارائه می‌کند که در آن دانش‌آموزان با استفاده از تحلیل آکوستیکی مبتنی بر Praat و یک طبقه‌بند یادگیری ماشین نظارت‌شده مبتنی بر Python بررسی کردند که آیا می‌توان گویندگان را بر اساس ویژگی‌های آکوستیکی قابل اندازه‌گیری از یکدیگر تمییز داد یا خیر. بخش محاسباتی از طبقه‌بند Random Forest مبتنی بر ویژگی‌های آکوستیکی منتخب بهره برد، در حالی که تحلیل دستی مکمل فاصله F3–F2 برای بررسی تحقق /r/ در موارد همپوشانی آکوستیکی به کار رفت. اجرای کلاسی با حضور ۳۰ دانش‌آموز پایه هفتم انجام شد و مجموعه داده‌های آکوستیکی گویندگان شامل ضبط‌های شش دانش‌آموز منتخب برای مؤلفه تمییز گوینده پروژه بود. بخشی ویژه از مقاله به توسعه پروژه‌های آموزشی ترکیبی از تحلیل آوایی، مدل‌های فیزیکی مجرای صوتی و الگوریتم‌های هوش مصنوعی اختصاص یافته است تا روش علمی را به دانش‌آموزان نزدیک‌تر کند و یادگیری فعال از طریق پژوهش را ممکن سازد. مقاله نشان می‌دهد که پژوهش آوایی نه‌تنها می‌تواند به‌عنوان بخشی از آموزش زبان بلکه به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای آموزش میان‌رشته‌ای عمل کند. نتیجه‌گیری تأکید می‌کند که آواشناسی به‌مثابه یک رشته اصیل STEAM در مقیاس کوچک است و اجرای نظام‌مند آن در آموزش به توسعه دانش کاربردی، ذهنیت پژوهشگرانه و شایستگی‌های دیجیتال دانش‌آموزان کمک می‌کند.
This study aims to describe the phenomenon of greeting (salam) practices among students, analyze the strategies used by Islamic Religious Education (PAI) teachers in correcting students' understanding and practice of salam in accordance with Islamic law, and identify the obstacles faced by PAI teachers at SMP IT Dhiya'ul Falah Lendang Nangka Utara. This research employed a qualitative case study approach. Data were collected through participatory observation, structured interviews with the PAI teacher, the school principal, and students, as well as documentation studies, and were analyzed using the Miles and Huberman interactive model, with credibility verified through source, technique, and time triangulation. The findings indicate that the practice of greeting and responding to salam has become an embedded habit among students, expressed both verbally and through respectful attitudes, as part of the pesantren-based educational culture. The PAI teacher applies strategies of routine habituation, exemplary modeling, instruction on proper procedures and rulings of salam, supervision, reminders, and reinforcement through religious activities. The obstacles identified were relatively minor and situational, including student forgetfulness, distraction with peers, being in a hurry, shyness outside the classroom, and the transitional adjustment period of seventh grade students. This study confirms that the success of salam habituation depends on the synergy between teacher exemplification, sustained supervision, and the support of a pesantren based school ecosystem, while also offering a mapping of situational obstacles that has been underexplored at the Integrated Islamic Junior High School level.
هدف این پژوهش توصیف پدیده رفتارهای سلام (سلام دادن) در میان دانش‌آموزان، تحلیل راهبردهای به‌کاررفته توسط معلمان تعلیمات دینی اسلامی (PAI) در اصلاح درک و اجرای سلام توسط دانش‌آموزان مطابق با احکام اسلامی، و شناسایی موانع پیش‌روی معلمان PAI در مدرسه متوسطه IT Dhiya'ul Falah لندانگ نانگکا اوتارا است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مطالعه موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه ساختاریافته با معلم PAI، مدیر مدرسه و دانش‌آموزان، و مطالعات اسنادی گردآوری و با استفاده از مدل تعاملی مایلز و هابرمن تحلیل شده‌اند. اعتبار داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع، روش و زمان بررسی گردیده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که عمل سلام دادن و پاسخ به سلام به عنوان یک عادت نهادینه‌شده در میان دانش‌آموزان، هم به صورت کلامی و هم از طریق رفتارهای احترام‌آمیز، بخشی از فرهنگ آموزشی مبتنی بر مدرسه شبانه‌روزی (پسانترن) شده است. معلم PAI راهبردهایی چون عادت‌دهی مستمر، الگوسازی، آموزش روش و احکام صحیح سلام، نظارت، یادآوری و تقویت از طریق فعالیت‌های دینی را به کار می‌گیرد. موانع شناسایی‌شده نسبتاً جزئی و موقعیتی بوده‌اند، از جمله فراموشی دانش‌آموزان، حواس‌پرتی با همسالان، عجله داشتن، خجالت خارج از کلاس و دوره تطبیق انتقالی دانش‌آموزان پایه هفتم. این پژوهش تأیید می‌کند که موفقیت در عادت‌دهی به سلام وابسته به هم‌افزایی میان الگوسازی معلم، نظارت مستمر و حمایت اکوسیستم مدرسه مبتنی بر پسانترن است و در عین حال نقشه‌ای از موانع موقعیتی ارائه می‌دهد که در سطح مدارس متوسطه اسلامی یکپارچه کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
Classroom dynamics play an important role in supporting students’ participation and engagement during classroom guidance services. However, ineffective classroom dynamics may reduce students’ involvement in learning activities and interactions with their peers. This study aimed to enhance classroom dynamics through the implementation of Game-Based Learning using the Friendship Bingo game among seventh-grade students at SMP Negeri 3 Madiun. The study employed a Guidance and Counseling Action Research (PTBK) design conducted in three cycles: planning, action, observation, and reflection. The participants consisted of 31 students. Data were collected through observation and analyzed using descriptive quantitative techniques. The results showed a continuous improvement in classroom dynamics across the three cycles, increasing from 55.9% in Cycle I (fair) to 70.4% in Cycle II (good), and reaching 89.6% in Cycle III (very good). The findings indicate that Game-Based Learning through the Friendship Bingo game effectively promoted students’ participation, interaction, and engagement during classroom guidance sessions. Therefore, Game-Based Learning can be considered an effective strategy for fostering positive classroom dynamics among students.
پویایی کلاس نقش مهمی در حمایت از مشارکت و درگیری دانش‌آموزان در طول خدمات راهنمایی کلاسی ایفا می‌کند. با این حال، پویایی ناکارآمد کلاس ممکن است موجب کاهش مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت‌های یادگیری و تعامل با همسالان شود. هدف این پژوهش ارتقای پویایی کلاس از طریق اجرای یادگیری مبتنی بر بازی با استفاده از بازی Friendship Bingo در میان دانش‌آموزان پایه هفتم مدرسه SMP Negeri 3 Madiun بود. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش اقدام راهنمایی و مشاوره (PTBK) در سه چرخه شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل انجام شد. شرکت‌کنندگان شامل ۳۱ دانش‌آموز بودند. داده‌ها از طریق مشاهده گردآوری و با استفاده از روش‌های کمی توصیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پویایی کلاس در طول سه چرخه به طور پیوسته بهبود یافته است؛ به طوری که از ۵۵٫۹٪ در چرخه اول (متوسط) به ۷۰٫۴٪ در چرخه دوم (خوب) و در نهایت به ۸۹٫۶٪ در چرخه سوم (بسیار خوب) رسید. یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری مبتنی بر بازی از طریق بازی Friendship Bingo به طور مؤثری موجب ارتقای مشارکت، تعامل و درگیری دانش‌آموزان در جلسات راهنمایی کلاسی شده است. بنابراین، یادگیری مبتنی بر بازی می‌تواند به عنوان راهبردی مؤثر برای تقویت پویایی مثبت کلاس در میان دانش‌آموزان در نظر گرفته شود.
Angle is a fundamental concept that students need to learn correctly, as it is one of the building blocks of geometry and is embedded in many geometry topics. This study aimed to determine seventh-grade middle school students’ concept definitions and concept images of angle, as well as the ways in which they associated their concept definitions with their concept images. Adopting a qualitative research method, a form consisting of 23 open-ended questions was prepared by taking into account most of the angle-related learning outcomes up to the seventh grade. The form was administered to 168 seventh-grade students attending two state middle schools; after the written data were analysed, clinical interviews were conducted using the same form with 9 participants selected through criterion sampling. The data were analysed using qualitative data analysis and interpreted within Tall and Vinner’s concept image-concept definition framework. The findings showed that the participants held incorrect or incomplete images of angle and largely produced their personal concept definitions from their concept images. The participants could not define angle formally, confused angle with angle measure, and mostly emphasised the measure-related aspect of angle. They also had difficulty using the concept of angle in problem situations. The results point to the importance of learning environments in which the dynamic and static aspects of angle are associated and in which everyday-life contexts and dynamic geometry tools are used.
زاویه یکی از مفاهیم بنیادی است که دانش‌آموزان باید به‌درستی آن را بیاموزند، چرا که یکی از اجزای سازنده هندسه بوده و در بسیاری از مباحث هندسی جای گرفته است. هدف این پژوهش تعیین تعاریف مفهومی و تصاویر مفهومی دانش‌آموزان پایه هفتم متوسطه دربارهٔ زاویه و همچنین بررسی نحوه ارتباط تعاریف مفهومی آنان با تصاویر مفهومی‌شان بود. این پژوهش با اتخاذ روش کیفی انجام شد و فرمی شامل ۲۳ پرسش بازپاسخ با توجه به اکثر اهداف یادگیری مرتبط با زاویه تا پایه هفتم تهیه گردید. این فرم برای ۱۶۸ دانش‌آموز پایه هفتم که در دو مدرسه دولتی متوسطه تحصیل می‌کردند اجرا شد؛ پس از تحلیل داده‌های مکتوب، مصاحبه‌های بالینی با استفاده از همان فرم با ۹ نفر از شرکت‌کنندگان که به روش نمونه‌گیری مبتنی بر معیار انتخاب شده بودند، انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل داده‌های کیفی و در چارچوب تصویر مفهومی-تعریف مفهومی Tall و Vinner تفسیر شدند. یافته‌ها نشان داد که شرکت‌کنندگان تصاویر نادرست یا ناقصی از زاویه داشتند و عمدتاً تعاریف مفهومی شخصی خود را از تصاویر مفهومی‌شان استخراج می‌کردند. شرکت‌کنندگان قادر به تعریف رسمی زاویه نبودند، زاویه را با اندازه زاویه اشتباه می‌گرفتند و عمدتاً بر جنبه مرتبط با اندازه زاویه تأکید داشتند. همچنین در به‌کارگیری مفهوم زاویه در موقعیت‌های مسئله‌محور با دشواری مواجه بودند. نتایج بر اهمیت محیط‌های یادگیری که در آن‌ها جنبه‌های پویا و ایستای زاویه با یکدیگر مرتبط می‌شوند و از زمینه‌های زندگی روزمره و ابزارهای هندسه پویا استفاده می‌شود، تأکید دارد.
