near transfer

STEM-focused higher education systems worldwide face increasing pressure to prepare learners for complex, ill-structured challenges, from climate resilience to AI ethics, that demand adaptive expertise and integrative thinking. Yet most higher education environments remain oriented toward near transfer, emphasizing the application of knowledge within familiar boundaries more consistently than flexible reasoning across diverse contexts. This essay advances the Fractal Systems Model (FSM), an equity-centered conceptual framework that integrates cognitive, sociocultural, and systems-theoretical perspectives to examine how higher education systems might be designed to support adaptive expertise. FSM reconceptualizes far transfer as a potentially designable system property shaped by recursively aligned learning processes across educational scales. Drawing on research in cognitive science, situated learning, equity studies, and Discipline-Based Education Research, the model specifies how opportunities for abstraction, integration, and recontextualization can recur across the micro, meso, and macro levels of higher education. FSM further proposes that alignment across these levels may strengthen opportunities for far transfer and adaptive expertise while reducing reliance on isolated courses or selective enrichment experiences. The model offers researchers, practitioners, and policymakers an empirically testable systems framework for examining how equitable learning ecosystems can be designed to support adaptive expertise for the complex challenges of the twenty-first century.

سیستم‌های آموزش عالی با تمرکز بر STEM در سراسر جهان با فشار فزاینده‌ای برای آماده‌سازی یادگیرندگان جهت مواجهه با چالش‌های پیچیده و ساختارنیافته، از تاب‌آوری اقلیمی تا اخلاق هوش مصنوعی، که نیازمند تخصص انطباقی و تفکر تلفیقی هستند، روبه‌رو می‌باشند. با این حال، اغلب محیط‌های آموزش عالی همچنان بر انتقال نزدیک متمرکز هستند و کاربرد دانش در چارچوب‌های آشنا را بیش از استدلال انعطاف‌پذیر در زمینه‌های متنوع مورد تأکید قرار می‌دهند. این مقاله مدل سیستم‌های فراکتال (FSM) را به عنوان یک چارچوب مفهومی با محوریت عدالت معرفی می‌کند که دیدگاه‌های شناختی، جامعه‌فرهنگی و نظریه سیستم‌ها را برای بررسی چگونگی طراحی سیستم‌های آموزش عالی به منظور حمایت از تخصص انطباقی ادغام می‌کند. مدل FSM، انتقال دور را به عنوان یک ویژگی بالقوه قابل طراحی سیستم بازتعریف می‌کند که توسط فرآیندهای یادگیری هم‌تراز و بازگشتی در مقیاس‌های مختلف آموزشی شکل می‌گیرد. با بهره‌گیری از پژوهش‌ها در علوم شناختی، یادگیری موقعیتی، مطالعات عدالت و پژوهش آموزش مبتنی بر رشته، این مدل مشخص می‌کند که چگونه فرصت‌های انتزاع، ادغام و بازمتن‌سازی می‌توانند در سطوح خرد، میانه و کلان آموزش عالی تکرار شوند. مدل FSM همچنین پیشنهاد می‌کند که هم‌ترازی در این سطوح می‌تواند فرصت‌های انتقال دور و تخصص انطباقی را تقویت کند و در عین حال اتکا به دوره‌های منفرد یا تجارب غنی‌سازی گزینشی را کاهش دهد. این مدل چارچوبی نظام‌مند و قابل آزمون تجربی برای پژوهشگران، متخصصان و سیاست‌گذاران فراهم می‌آورد تا بررسی کنند چگونه زیست‌بوم‌های یادگیری عادلانه می‌توانند برای حمایت از تخصص انطباقی در مواجهه با چالش‌های پیچیده قرن بیست‌ویکم طراحی شوند.

Introduction Calligraphy practice is a complex activity involving visuospatial analysis, fine-motor control, attention, and self-monitoring. This study examined cross-sectional associations among calligraphy-practice experience, executive-function (EF) performance, near- and far-transfer task performance, visuospatial structural processing (VSP), and selfregulation (SR). Methods We compared 310 professional calligraphers with 310 beginners. Groups were defined using prespecified criteria for training duration, current practice, and professional background; the Calligraphy Proficiency Validation Score (CVS) was used only after grouping as an independent validation measure. After screening, 338 professionals and 312 beginners were eligible. Random subsampling in SPSS 26.0, conducted before outcome analysis and based only on group membership, produced two groups of 310. Adjusted cross-sectional models examined group differences, Practice–EF associations, near- versus fartransfer differences, a bootstrap indirect association through VSP, and a Practice × SR interaction. Results Professionals had higher adjusted EF ( B = 0.415), near-transfer ( B = 0.548), and far-transfer ( B = 0.248) scores than beginners. The between-group difference was larger for near than far transfer (Group × transfer type B = 0.300). Practice was positively associated with EF ( B = 0.278). VSP showed a significant bootstrap indirect association between Practice and EF, and the Practice × SR term was statistically significant. Discussion The findings describe cross-sectional associations and conditional statistical patterns rather than directional or causal effects. Longitudinal and intervention studies are needed to establish temporal ordering and causality.

مقدمه: تمرین خوشنویسی فعالیتی پیچیده است که شامل تحلیل دیداری-فضایی، کنترل حرکتی ظریف، توجه و خودنظارتی می‌شود. این مطالعه ارتباط‌های مقطعی میان تجربه تمرین خوشنویسی، عملکرد عملکرد اجرایی (EF)، عملکرد در تکالیف انتقال نزدیک و دور، پردازش ساختاری دیداری-فضایی (VSP)، و خودتنظیمی (SR) را بررسی کرد. روش‌ها: ما ۳۱۰ خوشنویس حرفه‌ای را با ۳۱۰ مبتدی مقایسه کردیم. گروه‌ها با استفاده از معیارهای از پیش تعیین‌شده برای مدت زمان آموزش، تمرین فعلی و پیشینه حرفه‌ای تعریف شدند؛ امتیاز اعتبارسنجی مهارت خوشنویسی (CVS) تنها پس از گروه‌بندی به عنوان معیاری مستقل برای اعتبارسنجی استفاده شد. پس از غربالگری، ۳۳۸ حرفه‌ای و ۳۱۲ مبتدی واجد شرایط بودند. نمونه‌گیری تصادفی در SPSS 26.0، که پیش از تحلیل نتایج و صرفاً بر اساس عضویت گروه انجام شد، دو گروه ۳۱۰ نفری ایجاد کرد. مدل‌های مقطعی تعدیل‌شده تفاوت‌های گروهی، ارتباط‌های تمرین-عملکرد اجرایی، تفاوت‌های انتقال نزدیک در مقابل دور، ارتباط غیرمستقیم بوت‌استرپ از طریق VSP، و تعامل تمرین × خودتنظیمی را بررسی کردند. نتایج: حرفه‌ای‌ها امتیازهای تعدیل‌شده بالاتری در عملکرد اجرایی (B = 0.415)، انتقال نزدیک (B = 0.548) و انتقال دور (B = 0.248) نسبت به مبتدیان داشتند. تفاوت بین‌گروهی برای انتقال نزدیک بیشتر از انتقال دور بود (گروه × نوع انتقال B = 0.300). تمرین با عملکرد اجرایی ارتباط مثبت داشت (B = 0.278). VSP ارتباط غیرمستقیم بوت‌استرپ معناداری میان تمرین و عملکرد اجرایی نشان داد و عبارت تمرین × خودتنظیمی از نظر آماری معنادار بود. بحث: یافته‌ها ارتباط‌های مقطعی و الگوهای آماری شرطی را توصیف می‌کنند و نه اثرات جهت‌دار یا علّی. مطالعات طولی و مداخله‌ای برای تعیین ترتیب زمانی و علیت مورد نیاز است.

Developing meaningful and effective cognition-oriented treatments to enhance cognition and dementia prevention is a major public health need. This online randomized controlled trial assessed the effects of a new web-based cognitive training platform, the Breakfast Game (BG), which simulates real-life executive control/multitasking demands. Participants were randomized into 1) experimental group: BG using the Emphasis Change (EmCh), a strategy to facilitate flexible attention allocation, or 2) active control group: BG without EmCh. Thirty-eight cognitively unimpaired older adults, highly educated (mean 16.4 years) and mostly White (78%), were included in the study. Participants underwent pre- and post-assessments with 12 intervention sessions, three times per week. The intent-to-treat approach and linear-mixed models were implemented, and all models controlled for baseline performance. Both groups improved the game performance over the sessions, but the EmCh presented significantly greater improvement. There were time-by-group interactions in the game metrics and near-transfer outcomes on multitasking and executive/attention control, indicating greater training gains and transfer effects in the EmCh group. There were no distant-transfer effects on self-efficacy, mood, or cognitive activities in daily life. The BG with the EmCh is a promising online intervention tool to promote cognitive health and enhance executive control / multitasking abilities in aging.

توسعه درمان‌های معنادار و مؤثر با محوریت شناخت به منظور ارتقاء شناخت و پیشگیری از زوال عقل، یک نیاز عمده بهداشت عمومی است. این کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده‌ی آنلاین، اثرات یک پلتفرم جدید آموزش شناختی مبتنی بر وب به نام بازی صبحانه (Breakfast Game یا BG) را که نیازهای واقعی کنترل اجرایی/چندوظیفگی را شبیه‌سازی می‌کند، ارزیابی کرد. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: ۱) گروه آزمایشی: BG با استفاده از Emphasis Change (EmCh)، یک راهبرد برای تسهیل تخصیص انعطاف‌پذیر توجه؛ یا ۲) گروه کنترل فعال: BG بدون EmCh. سی‌وهشت سالمند بدون اختلال شناختی، با تحصیلات بالا (میانگین ۱۶.۴ سال) و عمدتاً سفیدپوست (۷۸٪)، در این مطالعه شرکت کردند. شرکت‌کنندگان پیش و پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفتند و ۱۲ جلسه مداخله، سه بار در هفته، دریافت کردند. رویکرد intent-to-treat و مدل‌های خطی آمیخته به کار گرفته شد و همه مدل‌ها برای عملکرد پایه کنترل شدند. هر دو گروه در طول جلسات عملکرد بازی را بهبود دادند، اما گروه EmCh بهبود معنادار بیشتری نشان داد. تعامل زمان-گروه در سنجه‌های بازی و پیامدهای انتقال نزدیک در چندوظیفگی و کنترل اجرایی/توجه مشاهده شد که نشان‌دهنده دستاوردهای آموزشی و اثرات انتقال بیشتر در گروه EmCh بود. هیچ اثر انتقال دوردستی بر خودکارآمدی، خلق‌وخو یا فعالیت‌های شناختی در زندگی روزمره مشاهده نشد. BG با EmCh یک ابزار مداخله‌ای آنلاین امیدبخش برای ارتقاء سلامت شناختی و بهبود توانایی‌های کنترل اجرایی/چندوظیفگی در سالمندی است.