role conflict

The present study is needed to examine the extent and nature of role conflict among female secondary school teachers on the basis of locale in order to better understand its impact on their professional effectiveness and personal well-being. The study was conducted on female secondary school teachers using a Mixed Method Design. A stratified sampling technique was employed to collect quantitative data from the participants, while for the qualitative component, 20 teachers were selected purposively. The quantitative sample comprised 254 urban and 196 rural female secondary school teachers, selected randomly. The study aimed to compare the two groups in terms of level of role conflict based on locale. Additionally, opinions from Head Teachers were gathered to supplement the findings. Both descriptive and inferential statistical analyses were carried out, including Mean, Standard Deviation, t-test, and thematic analysis for the qualitative data. The results revealed that 82% of respondents reported low role conflict, whereas 18% experienced moderate to high levels. The study also revealed that urban female secondary school teachers experience a higher level of role conflict compared to their rural counterparts. Moreover, the results highlight the importance of a congenial school atmosphere and effective workload management in mitigating role conflict among female teachers. Therefore, the study suggests that creating an encouraging and supportive school environment can significantly contribute to the mental well-being and professional satisfaction of female secondary school teachers.

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان و ماهیت تعارض نقش در میان معلمان زن دبیرستانی بر اساس محل سکونت انجام شده است تا تأثیر آن بر اثربخشی حرفه‌ای و بهزیستی فردی ایشان بهتر درک شود. این مطالعه با استفاده از طرح پژوهش ترکیبی (Mixed Method Design) بر روی معلمان زن دبیرستانی انجام شد. برای گردآوری داده‌های کمی از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای استفاده گردید و برای بخش کیفی، ۲۰ معلم به صورت هدفمند انتخاب شدند. نمونه کمی شامل ۲۵۴ معلم زن دبیرستانی شهری و ۱۹۶ معلم زن دبیرستانی روستایی بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. هدف پژوهش مقایسه دو گروه از نظر میزان تعارض نقش بر اساس محل سکونت بود. همچنین، نظرات مدیران مدارس برای تکمیل یافته‌ها جمع‌آوری شد. تحلیل‌های آماری توصیفی و استنباطی شامل میانگین، انحراف معیار، آزمون t و تحلیل تماتیک برای داده‌های کیفی انجام گرفت. نتایج نشان داد که ۸۲٪ از پاسخ‌دهندگان تعارض نقش پایین را گزارش کردند، در حالی که ۱۸٪ سطوح متوسط تا بالای تعارض نقش را تجربه نمودند. همچنین، پژوهش نشان داد که معلمان زن دبیرستانی شهری نسبت به همتایان روستایی خود تعارض نقش بیشتری را تجربه می‌کنند. افزون بر این، نتایج بر اهمیت فضای مدرسه‌ای مطلوب و مدیریت مؤثر حجم کار در کاهش تعارض نقش در میان معلمان زن تأکید دارد. بنابراین، پژوهش پیشنهاد می‌کند که ایجاد محیطی تشویق‌کننده و حمایت‌گر در مدرسه می‌تواند به طور معناداری به بهزیستی روانی و رضایت شغلی معلمان زن دبیرستانی کمک کند.

With the digitization of education, the use of information technology (IT) at work has become a requirement for teachers, rather than an option. However, IT is a double-edged sword that brings teachers great benefits and additional challenges (e.g., technostress). The present study employed a mixed-methods design to understand context-specific technostress creators and their associations with cognitive appraisal outcomes and IT use behaviors among teachers. Phase 1 identified six technostress creators—unreliability (UNR), role conflict, teaching interruption (TI), work overload (WO), information overload (IO), and technology integration (TIG)—through semi-structured interviews with 20 teachers. Phase 2 was conducted to empirically examine how technostress creators influence teachers’ IT use behaviors (i.e., innovative use [IU] and avoidant use) through cognitive appraisal outcomes. The results from structural equation modeling involving 265 Chinese teachers demonstrated that teachers tend to appraise unreliability, role conflict, and teaching interruption as threats, but appraise work overload and technology integration as challenges. Moreover, challenge appraisal is likely to stimulate innovative IT use and decrease avoidant IT use, while threat appraisal (TA) increases avoidant IT use. The findings extended the literature related to IT research by identifying context-specific technostress creators and linking them to IT use among teachers.

با دیجیتالی‌شدن آموزش، استفاده از فناوری اطلاعات (IT) در محیط کار برای معلمان به یک الزام تبدیل شده است و دیگر یک گزینه اختیاری نیست. با این حال، فناوری اطلاعات یک شمشیر دو لبه است که برای معلمان مزایای فراوان و همچنین چالش‌های اضافی (مانند تکنواسترس) به همراه دارد. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از طرح آمیخته‌روش به منظور درک عوامل ایجادکننده تکنواسترس خاص بافت و ارتباط آن‌ها با پیامدهای ارزیابی شناختی و رفتارهای استفاده از فناوری اطلاعات در میان معلمان انجام شد. در مرحله اول، شش عامل ایجادکننده تکنواسترس شامل عدم قابلیت اطمینان (UNR)، تعارض نقش، اختلال در تدریس (TI)، اضافه‌بار کاری (WO)، اضافه‌بار اطلاعاتی (IO) و یکپارچه‌سازی فناوری (TIG) از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ معلم شناسایی شد. مرحله دوم به منظور بررسی تجربی نحوه تأثیرگذاری عوامل ایجادکننده تکنواسترس بر رفتارهای استفاده از فناوری اطلاعات معلمان (یعنی استفاده نوآورانه [IU] و استفاده اجتنابی) از طریق پیامدهای ارزیابی شناختی انجام شد. نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری با مشارکت ۲۶۵ معلم چینی نشان داد که معلمان تمایل دارند عدم قابلیت اطمینان، تعارض نقش و اختلال در تدریس را به عنوان تهدید ارزیابی کنند، اما اضافه‌بار کاری و یکپارچه‌سازی فناوری را به عنوان چالش ارزیابی می‌کنند. افزون بر این، ارزیابی چالش احتمالاً موجب تحریک استفاده نوآورانه از فناوری اطلاعات و کاهش استفاده اجتنابی از آن می‌شود، در حالی که ارزیابی تهدید (TA) استفاده اجتنابی از فناوری اطلاعات را افزایش می‌دهد. یافته‌ها با شناسایی عوامل ایجادکننده تکنواسترس خاص بافت و پیوند دادن آن‌ها با استفاده از فناوری اطلاعات در میان معلمان، ادبیات مرتبط با پژوهش‌های فناوری اطلاعات را گسترش داده است.

Principal supervision in educational leadership has historically been perceived as an evaluative process, primarily focused on ensuring compliance and accountability within schools. However, contemporary scholarship highlights its potential as a developmental process that can nurture leaders and build leadership capacity. A central challenge in realizing this potential is the inherent tension between the formative (coaching and development) and summative (evaluation and accountability) functions of principal supervision. This systematic review synthesizes literature from the past 15 years to explore how principal supervisors and school leaders navigate this evaluator-coach dilemma. Adhering to PRISMA 2020 guidelines, this review analyzes theoretical frameworks, structural strategies, and relational practices that mitigate role conflict across 22 empirical studies. Findings indicate that while the tension cannot be entirely eliminated, it can be effectively managed through role separation, reduced span of control, the cultivation of psychological safety, and the use of inquiry-based reflective conversations. The review concludes by proposing a Synthesized Model of Principal Supervision, offering implications for district-level policy and recommendations for establishing supervisory environments that transcend compliance to foster genuine educational transformation.

نظارت بر مدیران در رهبری آموزشی به طور تاریخی به عنوان فرایندی ارزیابانه تلقی شده است که عمدتاً بر اطمینان از رعایت مقررات و پاسخ‌گویی در مدارس تمرکز دارد. با این حال، پژوهش‌های معاصر بر ظرفیت بالقوه آن به عنوان فرایندی توسعه‌ای که می‌تواند رهبران را پرورش دهد و ظرفیت رهبری را ارتقا بخشد، تأکید دارند. چالش اصلی در تحقق این ظرفیت، تنش ذاتی میان کارکردهای شکل‌دهی (مربی‌گری و توسعه) و جمع‌بندی (ارزیابی و پاسخ‌گویی) در نظارت بر مدیران است. این مرور نظام‌مند با تلفیق ادبیات پژوهشی ۱۵ سال گذشته، بررسی می‌کند که چگونه ناظران مدیران و رهبران مدارس این دوگانگی ارزیاب-مربی را مدیریت می‌کنند. با پیروی از دستورالعمل‌های PRISMA 2020، این مرور چارچوب‌های نظری، راهبردهای ساختاری و شیوه‌های ارتباطی را که تعارض نقش را در ۲۲ مطالعه تجربی کاهش می‌دهند، تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه این تنش به طور کامل قابل حذف نیست، اما می‌توان آن را از طریق تفکیک نقش‌ها، کاهش دامنه کنترل، پرورش ایمنی روان‌شناختی و استفاده از گفت‌وگوهای بازتابی مبتنی بر پرسش به طور مؤثری مدیریت کرد. این مرور در پایان با ارائه مدل تلفیقی نظارت بر مدیران، پیامدهایی برای سیاست‌گذاری در سطح منطقه آموزشی و توصیه‌هایی برای ایجاد محیط‌های نظارتی فراتر از رعایت مقررات به منظور تحول واقعی آموزشی ارائه می‌دهد.