criterion-referenced assessment

This study examined the effectiveness of Outcomes-Based Education (OBE) in teaching Grade 8 English and provided a basis for crafting an instructional guide during the academic year 2014–2015. Specifically, it described OBE in terms of objectives, approaches, content, and evaluation; assessed the extent to which these areas were attained and developed; identified instructional activities; and examined their perceived contributions to learners’ competencies. A descriptive research design was employed involving 20 permanent secondary English teachers with at least three years of experience from Cluster/North III, Caloocan City, selected through purposive sampling. Data were collected through questionnaires, supplemented by informal interviews and documentary analysis, and analyzed using frequency, percentage, weighted mean, and ranking. Findings indicated that the four areas of OBE were attained and developed to a high extent. The approach emphasized shared responsibility for learning, student-centered activities, alignment of intended learning outcomes with teaching activities and assessment tasks, and criteria-based evaluation. Teachers identified visual aids, rewards, drills, training, classroom assessments, and challenging learning tasks among the activities supporting implementation. Respondents perceived OBE activities as contributing to communication, critical thinking, creative thinking, and other Grade 8 English learning competencies. The study concluded that OBE practices addressed the identified instructional areas and contributed to improved learning competencies. Based on these findings, an instructional guide was developed to enhance OBE implementation. The study recommended clearer learning outcomes, high expectations, varied opportunities to demonstrate learning, teacher training, administrative support, and improved instructional resources to strengthen classroom instruction and support effective learning.

این پژوهش اثربخشی آموزش مبتنی بر نتایج (OBE) را در تدریس زبان انگلیسی پایه هشتم مورد بررسی قرار داد و مبنایی برای تدوین یک راهنمای آموزشی در سال تحصیلی ۲۰۱۴–۲۰۱۵ فراهم آورد. به طور خاص، OBE از نظر اهداف، رویکردها، محتوا و ارزشیابی توصیف شد؛ میزان تحقق و توسعه این حوزه‌ها ارزیابی گردید؛ فعالیت‌های آموزشی شناسایی شد؛ و نقش ادراک‌شده آن‌ها در ارتقای شایستگی‌های یادگیرندگان بررسی گردید. این پژوهش با طرح توصیفی و با مشارکت ۲۰ معلم رسمی زبان انگلیسی متوسطه با حداقل سه سال سابقه از منطقه Cluster/North III شهر Caloocan که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه‌های غیررسمی و تحلیل اسناد گردآوری و با استفاده از فراوانی، درصد، میانگین وزنی و رتبه‌بندی تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که چهار حوزه OBE در سطح بالایی تحقق یافته و توسعه یافته‌اند. رویکرد مورد نظر بر مسئولیت مشترک در یادگیری، فعالیت‌های دانش‌آموزمحور، همسویی اهداف یادگیری مورد انتظار با فعالیت‌های آموزشی و وظایف ارزشیابی و ارزشیابی مبتنی بر معیار تأکید داشت. معلمان، وسایل بصری، پاداش‌ها، تمرین‌ها، آموزش‌ها، ارزشیابی‌های کلاسی و تکالیف یادگیری چالش‌برانگیز را از جمله فعالیت‌های مؤثر در اجرای OBE شناسایی کردند. پاسخ‌دهندگان فعالیت‌های OBE را در ارتقای شایستگی‌های ارتباطی، تفکر انتقادی، تفکر خلاق و سایر شایستگی‌های یادگیری زبان انگلیسی پایه هشتم مؤثر دانستند. نتیجه‌گیری پژوهش نشان داد که شیوه‌های OBE به حوزه‌های آموزشی شناسایی‌شده پاسخ داده و به بهبود شایستگی‌های یادگیری کمک کرده‌اند. بر اساس این یافته‌ها، یک راهنمای آموزشی برای ارتقای اجرای OBE تدوین شد. پژوهش پیشنهاد کرد که برای تقویت آموزش کلاسی و حمایت از یادگیری مؤثر، اهداف یادگیری شفاف‌تر، انتظارات بالا، فرصت‌های متنوع برای نشان دادن یادگیری، آموزش معلمان، حمایت اداری و منابع آموزشی بهبود یافته فراهم شود.

Abstract This research investigated the halo effect in the grading of students' achievements by teachers in secondary and high schools within the Mfoundi Division. Specifically, it analyzed the effects of student behavior, student reputation, and teacher expectations on the perceived fairness of grading and halo effects. The study employed an explanatory mixed-methods research design. Data were collected from 347 students selected through stratified sampling and 07 teachers from both public and private secondary schools. Structured questionnaire was administered to students, while teachers participated in structured interviews. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, Pearson product-moment correlations, and multiple linear regression, while qualitative data were analyzed through thematic analysis. The findings revealed significant positive correlations between perceived grading fairness and halo effect ts with student behavior (r = .513, p < .001), student reputation (r = .438, p < .001), and teacher expectations (r = .469, p < .001). The regression model was significant, F(3,343) = 51.418, p < .001, accounting for 31.0% of the variance. Student behavior emerged as the strongest unique predictor (β = .321, p < .001), followed by teacher expectations (β = .208, p = .001), while student reputation was not a significant unique predictor (β = .110, p = .078). Qualitative findings confirmed that behavior, reputation, prior performance, and expectations can influence grading decisions. The study recommends the adoption of criterion-referenced assessment, clear marking rubrics, moderation, anonymous marking where possible, and professional development on assessment bias to enhance fairness and objectivity in grading. Keywords Halo effectteachers’ gradingstudent behaviourstudent reputationteacher expectationsgrading fairness

چکیده پژوهش حاضر به بررسی اثر هاله‌ای در نمره‌دهی معلمان به پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس متوسطه اول و دوم بخش Mfoundi پرداخت. به طور خاص، تأثیر رفتار دانش‌آموز، شهرت دانش‌آموز و انتظارات معلم بر ادراک انصاف در نمره‌دهی و اثر هاله‌ای مورد تحلیل قرار گرفت. این مطالعه از طرح پژوهش ترکیبی تبیینی بهره برد. داده‌ها از ۳۴۷ دانش‌آموز که به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای انتخاب شدند و ۰۷ معلم از مدارس متوسطه دولتی و غیردولتی گردآوری شد. پرسشنامه ساختاریافته برای دانش‌آموزان اجرا گردید و معلمان در مصاحبه‌های ساختاریافته شرکت کردند. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد و داده‌های کیفی از طریق تحلیل تماتیک بررسی گردید. یافته‌ها نشان داد بین انصاف ادراک‌شده در نمره‌دهی و اثر هاله‌ای با رفتار دانش‌آموز (r = .513, p < .001)، شهرت دانش‌آموز (r = .438, p < .001) و انتظارات معلم (r = .469, p < .001) همبستگی مثبت معناداری وجود دارد. مدل رگرسیون معنادار بود، F(3,343) = 51.418, p < .001، و ۳۱٫۰٪ از واریانس را تبیین کرد. رفتار دانش‌آموز قوی‌ترین پیش‌بین منحصر به فرد بود (β = .321, p < .001)، سپس انتظارات معلم (β = .208, p = .001)، در حالی که شهرت دانش‌آموز پیش‌بین منحصر به فرد معناداری نبود (β = .110, p = .078). یافته‌های کیفی تأیید کردند که رفتار، شهرت، عملکرد قبلی و انتظارات می‌توانند بر تصمیمات نمره‌دهی تأثیرگذار باشند. مطالعه حاضر توصیه می‌کند که از ارزشیابی ملاک‌محور، راهنمای نمره‌دهی شفاف، تعدیل‌گری، نمره‌دهی ناشناس در صورت امکان و توسعه حرفه‌ای در زمینه سوگیری ارزشیابی برای افزایش انصاف و عینیت در نمره‌دهی استفاده شود.