micro-credentials

This paper analyzes an approach to humanities education through a case study of the Applied Humanities for the Labor Market program (University of Ostrava). In the era of AI and Industry 4.0/5.0, it demonstrates how to bridge academia and market needs using micro-credentials, internships, and project-based learning. Key findings highlight the efficacy of co-teaching (academics with practitioners) and replacing traditional theses with practical solutions to real organizational challenges.

این مقاله رویکردی به آموزش علوم انسانی را از طریق مطالعه‌ی موردی برنامه‌ی علوم انسانی کاربردی برای بازار کار (دانشگاه استراوا) تحلیل می‌کند. در عصر هوش مصنوعی و صنعت ۴.۰/۵.۰، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با بهره‌گیری از ریزمدارک، کارآموزی و یادگیری مبتنی بر پروژه، شکاف میان دانشگاه و نیازهای بازار را پر کرد. یافته‌های کلیدی، اثربخشی هم‌آموزی (همکاری اعضای هیئت علمی با متخصصان حرفه‌ای) و جایگزینی پایان‌نامه‌های سنتی با راه‌حل‌های عملی برای چالش‌های واقعی سازمانی را برجسته می‌سازد.

The Erasmus+ acaSTEMy Teacher Academy project seeks to operationalize a future-oriented approach to Science, Technology, Engineering, and Mathematics (STEM) teacher education that connects disciplinary learning with authentic societal challenges. This conceptual paper synthesizes research-informed principles underpinning the project and explains how they are translated into teacher professional learning. The framework positions integrated STEM education as problem-centered learning that combines scientific inquiry, engineering design, mathematical reasoning, digital technologies, and responsible societal decision-making. It brings together transversal and transformative competences, sustainability education, systems thinking, digital confidence, strategic thinking, and career awareness within a three-stage model that moves from socio-scientific relevance through inquiry and conceptual learning to reflection and evidence-informed action. These principles are operationalized through teacher-education modules, micro-credentials, job shadowing, mobility, and professional-learning networks. The paper argues that the main contribution of the acaSTEMy project lies not in proposing a single universal teaching model but in providing a coherent and adaptable framework for translating contemporary STEM-education priorities into teacher development and classroom practice across diverse European contexts. It also identifies implementation challenges related to disciplinary traditions, resources, institutional capacity, and the need for longer-term evaluation.

پروژه آکادمی معلمان acaSTEMy تحت برنامه Erasmus+ در پی عملیاتی‌سازی رویکردی آینده‌نگر به آموزش معلمان علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) است که یادگیری رشته‌ای را با چالش‌های اصیل اجتماعی پیوند می‌دهد. این مقاله مفهومی، اصول مبتنی بر پژوهش که زیربنای این پروژه هستند را تلفیق کرده و توضیح می‌دهد که این اصول چگونه به یادگیری حرفه‌ای معلمان ترجمه می‌شوند. چارچوب ارائه‌شده، آموزش یکپارچه STEM را به عنوان یادگیری مسئله‌محور معرفی می‌کند که پژوهش علمی، طراحی مهندسی، استدلال ریاضی، فناوری‌های دیجیتال و تصمیم‌گیری مسئولانه اجتماعی را با یکدیگر ترکیب می‌کند. این چارچوب، شایستگی‌های عرضی و تحول‌آفرین، آموزش پایداری، تفکر سیستمی، اعتماد به نفس دیجیتال، تفکر راهبردی و آگاهی شغلی را در قالب یک مدل سه‌مرحله‌ای که از اهمیت اجتماعی-علمی آغاز شده، از طریق پژوهش و یادگیری مفهومی ادامه یافته و به تأمل و اقدام مبتنی بر شواهد منتهی می‌شود، گرد هم می‌آورد. این اصول از طریق ماژول‌های آموزش معلمان، ریزمدارک، هم‌سایه‌پروری شغلی، جابجایی و شبکه‌های یادگیری حرفه‌ای عملیاتی می‌شوند. مقاله استدلال می‌کند که مهم‌ترین دستاورد پروژه acaSTEMy نه در ارائه یک مدل آموزشی جهان‌شمول، بلکه در فراهم‌سازی چارچوبی منسجم و قابل انطباق برای ترجمه اولویت‌های معاصر آموزش STEM به توسعه حرفه‌ای معلمان و عمل کلاسی در زمینه‌های متنوع اروپایی است. همچنین چالش‌های اجرایی مرتبط با سنت‌های رشته‌ای، منابع، ظرفیت نهادی و نیاز به ارزیابی بلندمدت را شناسایی می‌کند.

The competitiveness of small and medium-sized enterprises (SMEs) also depends on the qualifications of their employees. Microqualifications also play an important role in the development of their competencies. Despite significant support at the European level, their integration into work-based learning (WBL) remains weak. One of the reasons is insufficient empirical research. The article proposes a methodology that combines survey results with a formal mathematical transformation model. The study uses the Likert scale. Indicators were obtained that reflect the state of microqualifications both at the level of individual indicators and at the level of enterprises. The results obtained show that the overall situation is quite good (the index value is 0.67). To improve the situation, it is necessary to explain the importance of microqualifications for the development of employee competencies, increase motivation to participate in their programs, etc. The proposed methodology provides an opportunity to analytically assess microqualifications as an important means of developing employee competencies.The aim of the article is to propose a methodology for the quantitative assessment of the state of micro-credential integration into SME activities and to validate it using examples from specific enterprises.

رقابت‌پذیری بنگاه‌های کوچک و متوسط (SMEs) همچنین به صلاحیت‌های کارکنان آن‌ها وابسته است. ریزصلاحیت‌ها نیز نقش مهمی در توسعه شایستگی‌های آن‌ها ایفا می‌کنند. با وجود حمایت قابل توجه در سطح اروپا، ادغام آن‌ها در یادگیری مبتنی بر کار (WBL) همچنان ضعیف باقی مانده است. یکی از دلایل این امر، کمبود پژوهش‌های تجربی کافی است. این مقاله روشی را پیشنهاد می‌کند که نتایج پرسشنامه را با یک مدل تبدیل ریاضی رسمی ترکیب می‌کند. در این مطالعه از مقیاس لیکرت استفاده شده است. شاخص‌هایی به دست آمد که وضعیت ریزصلاحیت‌ها را هم در سطح شاخص‌های فردی و هم در سطح بنگاه‌ها منعکس می‌کند. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که وضعیت کلی نسبتاً خوب است (مقدار شاخص 0.67 است). برای بهبود وضعیت، لازم است اهمیت ریزصلاحیت‌ها برای توسعه شایستگی‌های کارکنان توضیح داده شود، انگیزه برای مشارکت در برنامه‌های آن‌ها افزایش یابد و غیره. روش پیشنهادی این امکان را فراهم می‌کند که ریزصلاحیت‌ها به عنوان ابزاری مهم برای توسعه شایستگی‌های کارکنان به صورت تحلیلی ارزیابی شوند. هدف مقاله، ارائه روشی برای ارزیابی کمی وضعیت ادغام ریزمدارک در فعالیت‌های بنگاه‌های کوچک و متوسط و اعتبارسنجی آن با استفاده از نمونه‌هایی از بنگاه‌های خاص است.

This study explored undergraduate students’ and community partners’ perceptions of the value of micro-credentials within community-engaged Work-Integrated Learning (WIL) in technical education programs in South-East Nigeria. Guided by Experiential Learning Theory, Human Capital Theory, and Signaling Theory, the study adopted a mixed-methods exploratory design to examine how micro-credentials were perceived in relation to employability-related competencies, professional confidence, and career readiness. Quantitative data were collected through a structured questionnaire administered to 412 undergraduate students enrolled in technical education programs incorporating community-engaged WIL, while qualitative data were generated through semi-structured interviews with 20 students and 12 community partners involved in WIL supervision and collaboration. Findings revealed generally positive student perceptions regarding the usefulness of micro-credentials for recognising competencies developed through experiential learning, strengthening confidence in communicating skills, and supporting preparedness for future employment. Qualitative findings further suggested that students viewed micro-credentials as useful for documenting technical and transferable competencies, encouraging reflective learning, and articulating skills gained through community-engaged experiences. Community partners similarly perceived micro-credentials as potentially valuable indicators of students’ preparedness and engagement within collaborative projects. However, participants identified institutional and contextual constraints, including limited awareness, inconsistent implementation, inadequate guidance, and weak digital infrastructure. The study suggests that micro-credentials may serve as useful mechanisms for recognising and communicating learning developed through community-engaged WIL while highlighting the need for stronger institutional support and clearer implementation strategies.

این پژوهش به بررسی ادراک دانشجویان کارشناسی و شرکای اجتماعی درباره ارزش ریزگواهی‌ها در چارچوب یادگیری تلفیقی با کار (WIL) مبتنی بر مشارکت اجتماعی در برنامه‌های آموزش فنی در جنوب شرق نیجریه پرداخت. این مطالعه با بهره‌گیری از نظریه یادگیری تجربی، نظریه سرمایه انسانی و نظریه سیگنال‌دهی، از طرح پژوهش آمیخته اکتشافی برای بررسی نحوه ادراک ریزگواهی‌ها در ارتباط با شایستگی‌های مرتبط با اشتغال‌پذیری، اعتماد به نفس حرفه‌ای و آمادگی شغلی استفاده کرد. داده‌های کمی از طریق پرسشنامه ساختاریافته‌ای که بین ۴۱۲ دانشجوی کارشناسی شاغل به تحصیل در برنامه‌های آموزش فنی با محوریت WIL مبتنی بر مشارکت اجتماعی توزیع شد، گردآوری گردید و داده‌های کیفی نیز از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ دانشجو و ۱۲ شریک اجتماعی درگیر در نظارت و همکاری WIL به دست آمد. یافته‌ها نشان داد که ادراک دانشجویان نسبت به سودمندی ریزگواهی‌ها در شناسایی شایستگی‌های حاصل از یادگیری تجربی، تقویت اعتماد به نفس در بیان مهارت‌ها و حمایت از آمادگی برای اشتغال آینده عموماً مثبت است. یافته‌های کیفی همچنین نشان داد که دانشجویان ریزگواهی‌ها را ابزاری مفید برای مستندسازی شایستگی‌های فنی و انتقال‌پذیر، تشویق به یادگیری تأملی و بیان مهارت‌های کسب‌شده از طریق تجارب مبتنی بر مشارکت اجتماعی می‌دانند. شرکای اجتماعی نیز ریزگواهی‌ها را به عنوان شاخص‌هایی بالقوه ارزشمند از آمادگی و مشارکت دانشجویان در پروژه‌های مشارکتی تلقی کردند. با این حال، شرکت‌کنندگان به محدودیت‌های نهادی و زمینه‌ای از جمله آگاهی محدود، اجرای ناسازگار، راهنمایی ناکافی و زیرساخت دیجیتال ضعیف اشاره کردند. این پژوهش پیشنهاد می‌کند که ریزگواهی‌ها می‌توانند به عنوان سازوکارهایی مفید برای شناسایی و انتقال یادگیری حاصل از WIL مبتنی بر مشارکت اجتماعی عمل کنند و در عین حال بر نیاز به حمایت نهادی قوی‌تر و راهبردهای اجرایی شفاف‌تر تأکید می‌کند.