Delphi method

This study examines the relationship between cognitive processes and job performance in teachers at the Cruz del Norte Educational Unit, focusing on attention, planning, organization, anxiety, and job stress. A mixed-method design was applied, combining quantitative and qualitative techniques such as psychometric tests, Pearson correlation, multiple regression analysis, Student’s t-test, the Delphi method, and the Ishikawa diagram. The results show that executive functions, particularly planning and organization, have a significant positive impact on job performance. Teachers with higher levels of these skills demonstrate better performance, with strong correlations (r = 0.72, p = 0.001; r = 0.65, p = 0.003). In contrast, anxiety and stress act as limiting factors. Multiple regression analysis indicates that anxiety (β = -0.4946, p < 0.0001) and stress (β = -0.3721, p < 0.001) negatively predict job performance. Additionally, job indiscipline—reflected in absenteeism and lateness—shows a strong negative correlation with performance (r = -0.74, p < 0.000). These findings highlight the importance of time management and organizational commitment, as well as the need to implement training and psychological support strategies to improve teacher performance and educational quality.

این مطالعه به بررسی رابطه بین فرایندهای شناختی و عملکرد شغلی در معلمان واحد آموزشی Cruz del Norte می‌پردازد و بر توجه، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، اضطراب و استرس شغلی تمرکز دارد. از طرح پژوهشی ترکیبی استفاده شده است که تکنیک‌های کمی و کیفی مانند آزمون‌های روان‌سنجی، همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه، آزمون t استیودنت، روش دلفی و نمودار ایشیکاوا را ترکیب می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که کارکردهای اجرایی، به‌ویژه برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی، تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد شغلی دارند. معلمانی که سطوح بالاتری از این مهارت‌ها را دارا هستند، عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند و همبستگی‌های قوی (r = ۰.۷۲, p = ۰.۰۰۱؛ r = ۰.۶۵, p = ۰.۰۰۳) مشاهده شده است. در مقابل، اضطراب و استرس به‌عنوان عوامل محدودکننده عمل می‌کنند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان می‌دهد که اضطراب (β = -۰.۴۹۴۶, p < ۰.۰۰۰۱) و استرس (β = -۰.۳۷۲۱, p < ۰.۰۰۱) پیش‌بینی‌کننده منفی عملکرد شغلی هستند. همچنین، بی‌انضباطی شغلی—که در غیبت و تأخیر منعکس می‌شود—همبستگی منفی قوی با عملکرد دارد (r = -۰.۷۴, p < ۰.۰۰۰). این یافته‌ها اهمیت مدیریت زمان و تعهد سازمانی و همچنین ضرورت اجرای راهبردهای آموزشی و حمایت روان‌شناختی برای بهبود عملکرد معلمان و کیفیت آموزشی را برجسته می‌کند.

This study examines the relationship between cognitive processes and job performance in teachers at the Cruz del Norte Educational Unit, focusing on attention, planning, organization, anxiety, and job stress. A mixed-method design was applied, combining quantitative and qualitative techniques such as psychometric tests, Pearson correlation, multiple regression analysis, Student’s t-test, the Delphi method, and the Ishikawa diagram. The results show that executive functions, particularly planning and organization, have a significant positive impact on job performance. Teachers with higher levels of these skills demonstrate better performance, with strong correlations (r = 0.72, p = 0.001; r = 0.65, p = 0.003). In contrast, anxiety and stress act as limiting factors. Multiple regression analysis indicates that anxiety (β = -0.4946, p < 0.0001) and stress (β = -0.3721, p < 0.001) negatively predict job performance. Additionally, job indiscipline—reflected in absenteeism and lateness—shows a strong negative correlation with performance (r = -0.74, p < 0.000). These findings highlight the importance of time management and organizational commitment, as well as the need to implement training and psychological support strategies to improve teacher performance and educational quality.

این مطالعه به بررسی رابطه بین فرایندهای شناختی و عملکرد شغلی در معلمان واحد آموزشی Cruz del Norte می‌پردازد و بر توجه، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، اضطراب و استرس شغلی تمرکز دارد. از طرح پژوهشی ترکیبی استفاده شده است که تکنیک‌های کمی و کیفی مانند آزمون‌های روان‌سنجی، همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه، آزمون t استیودنت، روش دلفی و نمودار ایشیکاوا را ترکیب می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که کارکردهای اجرایی، به‌ویژه برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی، تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد شغلی دارند. معلمانی که سطوح بالاتری از این مهارت‌ها را دارا هستند، عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند و همبستگی‌های قوی (r = ۰.۷۲, p = ۰.۰۰۱؛ r = ۰.۶۵, p = ۰.۰۰۳) مشاهده شده است. در مقابل، اضطراب و استرس به‌عنوان عوامل محدودکننده عمل می‌کنند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان می‌دهد که اضطراب (β = -۰.۴۹۴۶, p < ۰.۰۰۰۱) و استرس (β = -۰.۳۷۲۱, p < ۰.۰۰۱) پیش‌بینی‌کننده منفی عملکرد شغلی هستند. همچنین، بی‌انضباطی شغلی—که در غیبت و تأخیر منعکس می‌شود—همبستگی منفی قوی با عملکرد دارد (r = -۰.۷۴, p < ۰.۰۰۰). این یافته‌ها اهمیت مدیریت زمان و تعهد سازمانی و همچنین ضرورت اجرای راهبردهای آموزشی و حمایت روان‌شناختی برای بهبود عملکرد معلمان و کیفیت آموزشی را برجسته می‌کند.

Global warming and climate change severely impact ecosystems and human safety, positioning the carbon credit market as a vital tool for emission reduction. This study aimed to identify necessary skills, develop a strategic plan, and construct a handbook for digital-age leaders in industrial carbon credit trading. Utilizing the Delphi method and a focus group discussion, data were gathered from 19 experts and stakeholders. Analysis combined qualitative thematic sorting with quantitative median and interquartile range (IQR) metrics. The findings revealed five core management skills (planning, organizing, commanding, coordinating, controlling), detailed into 25 sub-parts and 125 minor parts. This model integrates environmental knowledge with digital technology to enhance measurement, reporting, and verification efficiency. Experts verified the model's appropriateness, resulting in a two-part handbook outlining 12 execution pathways. Specialists confirmed the handbook is highly suitable for leadership development.

گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی تأثیرات شدیدی بر اکوسیستم‌ها و ایمنی انسان دارند و بازار اعتبار کربن را به ابزاری حیاتی برای کاهش انتشار تبدیل کرده‌اند. هدف این پژوهش شناسایی مهارت‌های لازم، تدوین برنامه راهبردی و تهیه راهنمایی برای رهبران عصر دیجیتال در حوزه تجارت صنعتی اعتبار کربن بود. با بهره‌گیری از روش دلفی و بحث گروهی متمرکز، داده‌ها از ۱۹ نفر از خبرگان و ذینفعان گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با ترکیب مرتب‌سازی تماتیک کیفی و شاخص‌های کمی میانه و دامنه بین‌ربعی (IQR) انجام گرفت. یافته‌ها پنج مهارت اصلی مدیریتی (برنامه‌ریزی، سازماندهی، فرماندهی، هماهنگی، کنترل) را آشکار ساخت که به ۲۵ زیرمجموعه و ۱۲۵ جزء خرد تقسیم شدند. این مدل، دانش زیست‌محیطی را با فناوری دیجیتال تلفیق می‌کند تا کارایی سنجش، گزارش‌دهی و راستی‌آزمایی را ارتقاء دهد. خبرگان، تناسب مدل را تأیید کردند و در نتیجه، راهنمایی دو بخشی با ۱۲ مسیر اجرایی تدوین شد. متخصصان تأیید کردند که این راهنما برای توسعه رهبری بسیار مناسب است.

Posterior fossa syndrome (PFS) is a common complication following surgical resection of paediatric posterior fossa tumours, characterised by mutism, ataxia, emotional disturbance, and cognitive impairment. Despite significant rehabilitation needs, there is limited evidence regarding effective therapeutic approaches, including the role of music therapy. Music therapy is uniquely positioned to address the multidimensional needs of children with PFS, yet the low incidence and clinical heterogeneity of the syndrome preclude traditional empirical research designs. International consensus guidelines are therefore needed to consolidate clinical knowledge and support consistent, high-quality practice. This protocol describes a two-phase study to develop international consensus guidelines for music therapy practice with children with PFS. Phase 1 involves a pre-Delphi consultation with three regional Advisory Panels (North America, Europe, Australia), each comprising family representatives, music therapists, allied health professionals, and medical practitioners. These panels will identify clinical priorities, family concerns, and interdisciplinary outcomes to inform the development of the survey instrument. Phase 2 uses an international Delphi process with a minimum of 30 experienced paediatric music therapists, proceeding through three to five iterative rounds of item generation, rating, and refinement. Consensus is defined a priori as ≥80% agreement. Quantitative analysis will be conducted in R; qualitative data will be analysed thematically. The study will be conducted and reported in line with DELPHISTAR recommendations. The resulting consensus guidelines will support developmentally responsive, family-centred music therapy assessment and intervention for children with PFS, while identifying priority areas for future research in paediatric neuro-oncology and neurorehabilitation.

سندرم حفره خلفی (PFS) یکی از عوارض شایع پس از برداشت جراحی تومورهای حفره خلفی در کودکان است که با لالی، آتاکسی، اختلالات هیجانی و نقص شناختی مشخص می‌شود. با وجود نیازهای قابل توجه توان‌بخشی، شواهد محدودی در مورد رویکردهای درمانی مؤثر، از جمله نقش موسیقی‌درمانی وجود دارد. موسیقی‌درمانی به طور منحصر به فردی قادر است به نیازهای چندبعدی کودکان مبتلا به PFS پاسخ دهد، اما شیوع پایین و ناهمگونی بالینی این سندرم، طراحی پژوهش‌های تجربی سنتی را دشوار می‌سازد. بنابراین، تدوین راهنمای اجماع بین‌المللی برای تجمیع دانش بالینی و حمایت از اجرای یکنواخت و با کیفیت بالا ضروری است. این پروتکل، یک مطالعه دو مرحله‌ای را برای تدوین راهنمای اجماع بین‌المللی در زمینه موسیقی‌درمانی برای کودکان مبتلا به PFS توصیف می‌کند. مرحله اول شامل مشاوره پیش‌دلفی با سه پانل مشورتی منطقه‌ای (آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا) است که هر یک متشکل از نمایندگان خانواده، موسیقی‌درمانگران، متخصصان سلامت وابسته و پزشکان می‌باشند. این پانل‌ها اولویت‌های بالینی، نگرانی‌های خانواده و پیامدهای بین‌رشته‌ای را برای تدوین ابزار پرسشنامه شناسایی خواهند کرد. مرحله دوم از فرایند دلفی بین‌المللی با حداقل ۳۰ موسیقی‌درمانگر کودکان با تجربه استفاده می‌کند که طی سه تا پنج دور تکراری تولید، ارزیابی و اصلاح موارد انجام می‌شود. اجماع به صورت پیشینی به عنوان توافق ≥۸۰٪ تعریف شده است. تحلیل کمی با نرم‌افزار R انجام خواهد شد؛ داده‌های کیفی به صورت تماتیک تحلیل می‌شوند. این مطالعه مطابق با توصیه‌های DELPHISTAR اجرا و گزارش خواهد شد. راهنمای اجماع حاصل، از ارزیابی و مداخله موسیقی‌درمانی پاسخگو به رشد و خانواده‌محور برای کودکان مبتلا به PFS حمایت خواهد کرد و در عین حال حوزه‌های اولویت‌دار پژوهش آینده در نوروآنکولوژی و نوروتوان‌بخشی کودکان را شناسایی می‌کند.

Assessment and evaluation in distance education aim to ensure that learning outcomes are determined in a valid, reliable, and fair manner. While the flexibility in time and place offered by distance education allows for diversity in assessment and evaluation, problems such as academic integrity and technical issues, which undermine both validity and reliability, prevent the assessment from being conducted healthily. This research aims to investigate how an effective assessment process can be maintained in distance education. For this purpose, data were collected through Delphi rounds. Consensus was reached on the assessment and evaluation process in distance education through 3 rounds and 1 intermediate round, based on the expert panelists' opinions. As a result of the research findings, it was revealed that this process should be considered as a system. The sub-steps of this system include planning, measurement, and evaluation tools and environments, validity and reliability, protection of personal data, and support.

ارزیابی و سنجش در آموزش از راه دور با هدف اطمینان از تعیین نتایج یادگیری به شیوه‌ای معتبر، پایا و منصفانه انجام می‌شود. اگرچه انعطاف‌پذیری زمانی و مکانی که آموزش از راه دور فراهم می‌کند، امکان تنوع در ارزیابی و سنجش را به وجود می‌آورد، اما مسائلی همچون صداقت علمی و مشکلات فنی که هر دو روایی و پایایی را تضعیف می‌کنند، مانع از انجام صحیح ارزیابی می‌شوند. هدف این پژوهش بررسی چگونگی حفظ یک فرآیند ارزیابی مؤثر در آموزش از راه دور است. بدین منظور داده‌ها از طریق دورهای دلفی گردآوری شد. اجماع درباره فرآیند ارزیابی و سنجش در آموزش از راه دور طی سه دور و یک دور میانی، بر اساس نظرات اعضای پانل خبرگان حاصل شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که این فرآیند باید به عنوان یک سیستم در نظر گرفته شود. زیرگام‌های این سیستم شامل برنامه‌ریزی، ابزارها و محیط‌های سنجش و ارزیابی، روایی و پایایی، حفاظت از داده‌های شخصی و پشتیبانی است.