دانشجویان

This study examines the integration of problem-solving into English as a Foreign Language instruction at the Faculty of Letters and Human Sciences, Mohammed First University, Oujda. Grounded in Experiential Learning Theory, it investigates how project-based tasks, case analysis, peer collaboration, and reflective evaluation influence the linguistic and analytical development of Semester 5 students in Geography, History, and French Studies. A mixed-methods approach was conducted during the fall semester of 2025-2026 with 50 students using a questionnaire and bi-weekly classroom observations. Before the intervention, 65% of participants reported difficulty initiating tasks without direct instructor guidance. Following the intervention, approximately 70% demonstrated greater autonomy, persistence, and confidence when addressing ill-structured problems. The findings indicate that scaffolded active learning can reduce cognitive hesitation while strengthening original reasoning and collaborative engagement. The study supports curriculum designs that integrate language learning with problem-solving and other transferable skills relevant to humanities graduates’ academic development and employability.

این پژوهش به بررسی ادغام حل مسئله در آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه محمد اول، وجده می‌پردازد. این مطالعه که مبتنی بر نظریه یادگیری تجربی است، بررسی می‌کند که چگونه وظایف مبتنی بر پروژه، تحلیل مورد، همکاری همتایان و ارزیابی تأملی بر رشد زبانی و تحلیلی دانشجویان ترم پنجم رشته‌های جغرافیا، تاریخ و مطالعات فرانسه تأثیر می‌گذارد. رویکردی ترکیبی در نیمسال پاییز ۲۰۲۵-۲۰۲۶ با مشارکت ۵۰ دانشجو از طریق پرسشنامه و مشاهدات کلاسی دو هفته یک‌بار اجرا شد. پیش از مداخله، ۶۵٪ از شرکت‌کنندگان اعلام کردند که بدون راهنمایی مستقیم مدرس، در آغاز کردن وظایف دچار مشکل می‌شوند. پس از مداخله، حدود ۷۰٪ از دانشجویان خودمختاری، پایداری و اعتماد به نفس بیشتری در مواجهه با مسائل ساختارنیافته از خود نشان دادند. یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری فعال مبتنی بر حمایت می‌تواند تردید شناختی را کاهش داده و در عین حال استدلال اصیل و مشارکت گروهی را تقویت کند. این پژوهش از طراحی برنامه‌های درسی که یادگیری زبان را با حل مسئله و سایر مهارت‌های انتقال‌پذیر مرتبط با رشد تحصیلی و اشتغال‌پذیری دانش‌آموختگان علوم انسانی ادغام می‌کند، حمایت می‌نماید.

Mathematics education is an area of concern across multiple countries, and, while reflective practice is a recommended skill for improved teaching, research has found it a rare and difficult skill to develop. This has resulted in increased research into ways for developing both pre- and in-service teachers’ reflective practice skills. Using a four-level reflection model, our interpretive case study analysed the initial reflections of 18 pre-service teachers at the start of their journey towards becoming reflective practitioners. These student teachers were in the third year of their 4 year Bachelor of Education degree at a South African university. As part of their Mathematics Education Methods course, they participated in three lectures designed for developing both reflective practice and mathematical knowledge for teaching. Our analysis of the students’ written reflections from each lecture session indicated that reflections were predominantly general rather than mathematical, and at the first (descriptive) level of the model with only minor movement towards higher levels of reflectivity across sessions. The article contributes South African data on pre-service teacher reflections when using frameworks that focus reflections of various aspects of mathematics lessons.

آموزش ریاضی یکی از حوزه‌های مورد توجه در کشورهای مختلف است و اگرچه تمرین بازتابی به عنوان مهارتی توصیه‌شده برای بهبود تدریس مطرح می‌شود، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این مهارت نادر و دشوار برای توسعه است. این امر منجر به افزایش پژوهش‌ها در زمینه‌ی روش‌های توسعه‌ی مهارت‌های تمرین بازتابی معلمان پیش‌خدمت و در خدمت شده است. در این مطالعه‌ی موردی تفسیری، با استفاده از مدل بازتاب چهارسطحی، بازتاب‌های اولیه‌ی ۱۸ معلم پیش‌خدمت در آغاز مسیرشان به سوی تبدیل شدن به کنشگران بازتابی تحلیل شد. این دانشجویان معلم در سال سوم دوره‌ی کارشناسی آموزش چهار ساله در یکی از دانشگاه‌های آفریقای جنوبی بودند. به عنوان بخشی از درس روش‌های آموزش ریاضی، آن‌ها در سه جلسه‌ی سخنرانی که با هدف توسعه‌ی هر دو مهارت تمرین بازتابی و دانش ریاضی برای تدریس طراحی شده بود، شرکت کردند. تحلیل بازتاب‌های مکتوب دانشجویان از هر جلسه نشان داد که بازتاب‌ها عمدتاً کلی و نه ریاضیاتی بوده و در سطح اول (توصیفی) مدل قرار داشته‌اند و تنها حرکت اندکی به سوی سطوح بالاتر بازتابی در طول جلسات مشاهده شد. این مقاله داده‌های آفریقای جنوبی درباره‌ی بازتاب‌های معلمان پیش‌خدمت هنگام استفاده از چارچوب‌هایی که بر بازتاب جنبه‌های مختلف درس‌های ریاضی تمرکز دارند، ارائه می‌دهد.

Introduction This study explores the implementation of active learning methodologies in university teaching and their influence on the development of professional competencies among postgraduate students, through a literature review of 18 scientific articles published between 2020 and 2025, selected from the specialized databases Science Direct and ERIC. Methods The reviewed studies focus on strategies such as flipped classroom, problem-based learning, collaborative work, and gamification, highlighting their contribution to the enhancement of critical thinking, academic motivation, and employability. Results The findings reveal that effective implementation of these methodologies requires ongoing teacher training, curriculum redesign, coherent formative assessment, and pedagogical integration of emerging technologies. Persistent barriers remain related to institutional resistance, limited resources, and attitudinal constraints among faculty. Discussion It is concluded that active methodologies should not be understood as isolated techniques, but as essential components of a complex pedagogical ecology that demands integrated structural, cultural, and formative conditions aimed at transforming higher education and strengthening the professional profile of postgraduate students in a globalized educational context.

مقدمه: این مطالعه به بررسی اجرای روش‌شناسی‌های یادگیری فعال در آموزش دانشگاهی و تأثیر آن‌ها بر توسعه شایستگی‌های حرفه‌ای دانشجویان تحصیلات تکمیلی می‌پردازد. این بررسی از طریق مرور ادبیات ۱۸ مقاله علمی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ که از پایگاه‌های تخصصی Science Direct و ERIC انتخاب شده‌اند، انجام شده است. روش‌ها: مطالعات مرورشده بر راهبردهایی مانند کلاس معکوس، یادگیری مبتنی بر مسئله، کار گروهی و بازی‌وارسازی تمرکز دارند و نقش آن‌ها را در ارتقای تفکر انتقادی، انگیزش تحصیلی و قابلیت اشتغال برجسته می‌کنند. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که اجرای مؤثر این روش‌شناسی‌ها مستلزم آموزش مستمر اساتید، بازطراحی برنامه درسی، ارزیابی تکوینی منسجم و ادغام پداگوژیک فناوری‌های نوظهور است. موانع پایداری همچنان در زمینه مقاومت نهادی، منابع محدود و محدودیت‌های نگرشی در میان اعضای هیئت علمی وجود دارد. بحث: نتیجه‌گیری می‌شود که روش‌های فعال نباید به عنوان تکنیک‌هایی منفرد تلقی شوند، بلکه باید به عنوان اجزای اساسی یک بوم‌شناسی پداگوژیک پیچیده در نظر گرفته شوند که مستلزم شرایط ساختاری، فرهنگی و آموزشی یکپارچه با هدف تحول آموزش عالی و تقویت پروفایل حرفه‌ای دانشجویان تحصیلات تکمیلی در زمینه آموزشی جهانی‌شده است.

This qualitative case study explored how field dependence-independence shaped students’ access to Action-Process-Object-Schema (APOS)-based scaffolding and how stage-specific support contributed to the qualitative development of advanced mathematical thinking (AMT) on function limits. In this study, developing denotes the observable emergence or reorganization of mathematical constructions during scaffolded activity, not a statistically measured learning gain. The bounded classroom case involved 24 mathematics education students at an Islamic university in Sumatra, Indonesia. The Group Embedded Figures Test classified 6 students as field-independent (FI) and 18 as field-dependent (FD); four information-rich cases, comprising 2 FI and 2 FD students, were selected for cross-case analysis. APOS-based scaffolding was implemented in four 135-minute Calculus I sessions and examined further through stimulated-recall interviews. Initial written solutions provided the primary evidence, post-prompt explanations and revisions documented students’ responses to Action-, Process-, Object-, and Schema-oriented support, and classroom observation records verified the enactment and gradual fading of the planned scaffolds. FI-1 constructed a complete Schema and required only fading prompts. FI-2 moved from correct but disconnected Objects toward an integrated Schema after a Schema-oriented prompt. FD-1 corrected an invalid limit value after Process-oriented prompts stabilized the transformation sequence. FD-2 moved from direct substitution and 0/0 toward guided algebraic Actions and an emerging Process after explicit Action-oriented cues. The findings indicate that cognitive style influenced task entry and the amount of external structure used, whereas APOS identified the construction that support needed to target. The observed shifts support a diagnostic account of AMT development while avoiding causal or long-term claims.

این مطالعه موردی کیفی به بررسی چگونگی تأثیر وابستگی-استقلال میدانی بر دسترسی دانشجویان به پشتیبانی مبتنی بر کنش-فرآیند-شیء-طرحواره (APOS) و نحوه مشارکت حمایت‌های مرحله‌محور در توسعه کیفی تفکر ریاضی پیشرفته (AMT) درباره حد تابع پرداخت. در این پژوهش، توسعه به معنای ظهور یا سازمان‌دهی مجدد قابل مشاهده ساخت‌های ریاضی در جریان فعالیت همراه با پشتیبانی است و نه افزایش یادگیری که به صورت آماری سنجیده شده باشد. مورد محدودشده کلاسی شامل ۲۴ دانشجوی آموزش ریاضی در یک دانشگاه اسلامی در سوماترا، اندونزی بود. آزمون Group Embedded Figures شش دانشجو را به عنوان مستقل از میدان (FI) و ۱۸ نفر را به عنوان وابسته به میدان (FD) طبقه‌بندی کرد؛ چهار مورد غنی از اطلاعات، شامل ۲ دانشجوی FI و ۲ دانشجوی FD برای تحلیل مقایسه‌ای انتخاب شدند. پشتیبانی مبتنی بر APOS در چهار جلسه ۱۳۵ دقیقه‌ای حسابان ۱ اجرا شد و از طریق مصاحبه‌های یادآوری تحریک‌شده بیشتر بررسی گردید. راه‌حل‌های کتبی اولیه شواهد اصلی را فراهم کردند، توضیحات و اصلاحات پس از ارائه محرک‌ها پاسخ دانشجویان به حمایت‌های مبتنی بر کنش، فرآیند، شیء و طرحواره را مستندسازی نمود و سوابق مشاهده کلاسی اجرای پشتیبانی‌های برنامه‌ریزی‌شده و محو تدریجی آن‌ها را تأیید کرد. FI-1 یک طرحواره کامل ساخت و تنها به محرک‌های محو شونده نیاز داشت. FI-2 پس از دریافت محرک مبتنی بر طرحواره، از اشیای صحیح اما جداگانه به سوی یک طرحواره یکپارچه حرکت کرد. FD-1 پس از دریافت محرک‌های مبتنی بر فرآیند که توالی تبدیل را تثبیت کردند، مقدار نادرست حد را اصلاح نمود. FD-2 از جایگذاری مستقیم و ۰/۰ به سوی کنش‌های جبری هدایت‌شده و ظهور یک فرآیند پس از دریافت نشانه‌های صریح مبتنی بر کنش حرکت کرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که سبک شناختی بر ورود به تکلیف و میزان استفاده از ساختار بیرونی تأثیرگذار بود، در حالی که APOS ساختاری را که حمایت باید هدف قرار دهد، شناسایی کرد. تغییرات مشاهده‌شده از یک رویکرد تشخیصی به توسعه AMT حمایت می‌کند، بدون آنکه ادعای علی یا بلندمدت داشته باشد.

Abstract Rapid advancements in education assessment and natural language processing have fundamentally transformed the methodologies employed in multi-dimensional writing assessment. Neural network approaches have shown remarkable effectiveness, obviating the need for handcrafted feature engineering. However, the potential of pre-trained language models for constructing multi-dimensional automated essay scoring (AES) models still needs to be explored. The present study addresses critical challenges, including the resilience of AES models to subtle input perturbations leading to prediction inaccuracies and the elucidation of the intricate mechanisms within deep learning frameworks. We propose an integrated approach leveraging multi-task learning and the pre-trained model Bidirectional Encoder Representations from Transformers (BERT), augmented with adversarial training via the Fast Gradient Sign Method (FGSM), aiming to enhance scoring accuracy and stability in multi-dimensional AES tasks. Findings reveal that BERT-Integrated-MTL-FGSM significantly outperforms existing baselines. Integrating Explainable Artificial Intelligence (XAI) elucidates the complex evaluation processes within the deep learning black box, offering potentially diagnostic feedback for students and assisting educators in delivering individualized instruction guided by word-level attributions across diverse analytic rating scales. These insights enhance the robustness, generalizability, and interpretability of multi-dimensional AES models, thus paving an interdisciplinary pathway for multi-dimensional writing assessment and instruction.

پیشرفت‌های سریع در ارزیابی آموزشی و پردازش زبان طبیعی، روش‌شناسی‌های به‌کاررفته در ارزیابی چندبُعدی نوشتار را به‌طور بنیادین متحول کرده‌اند. رویکردهای شبکه عصبی اثربخشی چشمگیری نشان داده‌اند و نیاز به مهندسی ویژگی‌های دستی را برطرف ساخته‌اند. با این حال، پتانسیل مدل‌های زبانی از پیش‌آموزش‌دیده برای ساخت مدل‌های خودکار نمره‌دهی مقاله (AES) چندبُعدی همچنان نیازمند بررسی است. مطالعه حاضر به چالش‌های اساسی از جمله تاب‌آوری مدل‌های AES در برابر اختلالات جزئی ورودی که منجر به نادرستی پیش‌بینی می‌شوند و تبیین سازوکارهای پیچیده در چارچوب‌های یادگیری عمیق می‌پردازد. ما رویکردی یکپارچه مبتنی بر یادگیری چندوظیفه‌ای و مدل از پیش‌آموزش‌دیده Bidirectional Encoder Representations from Transformers (BERT) ارائه می‌دهیم که با آموزش خصمانه از طریق Fast Gradient Sign Method (FGSM) تقویت شده است، با هدف ارتقای دقت و پایداری نمره‌دهی در وظایف AES چندبُعدی. یافته‌ها نشان می‌دهند که BERT-Integrated-MTL-FGSM به طور معناداری عملکرد بهتری نسبت به خطوط پایه موجود دارد. ادغام هوش مصنوعی قابل‌توضیح (XAI) فرآیندهای ارزیابی پیچیده در جعبه سیاه یادگیری عمیق را روشن می‌سازد و بازخورد تشخیصی بالقوه‌ای برای دانشجویان فراهم می‌کند و به مدرسان در ارائه آموزش فردمحور مبتنی بر انتساب‌های واژه‌محور در مقیاس‌های تحلیلی متنوع کمک می‌کند. این بینش‌ها موجب افزایش تاب‌آوری، قابلیت تعمیم و تفسیرپذیری مدل‌های AES چندبُعدی می‌شود و بدین ترتیب مسیر میان‌رشته‌ای برای ارزیابی و آموزش چندبُعدی نوشتار هموار می‌گردد.

BACKGROUND: Educator leadership behaviors are widely recognized as an important component of the classroom environment and may be associated with student engagement and critical thinking disposition. In health sciences education, these competencies are fundamental to clinical reasoning and evidence-based decision-making. However, empirical evidence examining the associations among educator leadership styles, student engagement, and critical thinking disposition remains limited. METHODS: This explanatory sequential mixed-methods study was conducted at a Saudi health sciences university. Quantitative data were collected from a stratified random sample of 351 undergraduate students across four health sciences colleges using the Leadership Style Questionnaire, the Critical Thinking Disposition Scale, and the University Student Engagement Inventory. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson's correlations, multiple linear regression, and bootstrapped cross-sectional indirect-effect analysis. Qualitative data were subsequently collected from 58 unique participants through 40 semi-structured interviews and four focus group discussions (28 participants, including 10 who also participated in interviews) and analyzed using inductive reflexive thematic analysis. RESULTS: Students reported mean student engagement and critical thinking disposition scores above the scale midpoint. Democratic leadership demonstrated the strongest positive bivariate associations with student engagement (r = .363, p < .001) and critical thinking disposition (r = .402, p < .001), whereas laissez-faire leadership demonstrated comparatively weaker associations. In adjusted regression analyses, democratic leadership remained independently associated with student engagement (β = 0.39, p < .001) and critical thinking disposition (β = 0.15, p = .007), whereas laissez-faire leadership showed no statistically significant independent association with either outcome after adjustment for the remaining leadership styles. Bootstrapped indirect-effect analysis indicated that student engagement statistically accounted for part of the association between democratic leadership and critical thinking disposition. Qualitative findings converged with and expanded the quantitative results, with students describing participatory teaching behaviors, open dialogue, constructive questioning, collaborative learning, and clear instructional guidance as supporting engagement and reflective thinking. CONCLUSIONS: Democratic educator leadership demonstrated the strongest positive associations with student engagement and critical thinking disposition. These findings suggest that participatory teaching approaches may represent valuable components of faculty development and educational practice. Longitudinal and multi-institutional studies are warranted to further examine the temporal relationships among educator leadership, student engagement, and critical thinking disposition.

زمینه: رفتارهای رهبری اعضای هیئت علمی به طور گسترده‌ای به عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم محیط کلاس درس شناخته می‌شوند و ممکن است با مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی مرتبط باشند. در آموزش علوم سلامت، این شایستگی‌ها برای استدلال بالینی و تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد اساسی هستند. با این حال، شواهد تجربی درباره بررسی ارتباط میان سبک‌های رهبری اعضای هیئت علمی، مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی همچنان محدود است. روش‌ها: این مطالعه آمیخته توضیحی-توالی در یک دانشگاه علوم سلامت عربستان انجام شد. داده‌های کمی از یک نمونه تصادفی طبقه‌بندی‌شده شامل ۳۵۱ دانشجوی کارشناسی از چهار دانشکده علوم سلامت با استفاده از پرسشنامه سبک رهبری، مقیاس گرایش به تفکر انتقادی و فهرست مشارکت دانشجویان دانشگاه جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه و تحلیل اثر غیرمستقیم مقطعی با بوت‌استرپ تحلیل شدند. سپس داده‌های کیفی از ۵۸ شرکت‌کننده منحصر به فرد از طریق ۴۰ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و چهار بحث گروهی متمرکز (۲۸ شرکت‌کننده، شامل ۱۰ نفر که در مصاحبه‌ها نیز شرکت داشتند) جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل تماتیک بازتابی استقرایی تحلیل شد. یافته‌ها: دانشجویان میانگین نمرات مشارکت دانشجویی و گرایش به تفکر انتقادی بالاتر از نقطه میانی مقیاس را گزارش کردند. رهبری دموکراتیک قوی‌ترین ارتباط مثبت دو متغیره را با مشارکت دانشجویان (r = 0.363, p < 0.001) و گرایش به تفکر انتقادی (r = 0.402, p < 0.001) نشان داد، در حالی که رهبری رهاشده (laissez-faire) ارتباطات ضعیف‌تری داشت. در تحلیل‌های رگرسیون تعدیل‌شده، رهبری دموکراتیک به طور مستقل با مشارکت دانشجویان (β = 0.39, p < 0.001) و گرایش به تفکر انتقادی (β = 0.15, p = 0.007) مرتبط باقی ماند، در حالی که رهبری رهاشده پس از تعدیل برای سایر سبک‌های رهبری، هیچ ارتباط مستقل معناداری با هیچ‌یک از پیامدها نشان نداد. تحلیل اثر غیرمستقیم با بوت‌استرپ نشان داد که مشارکت دانشجویان به طور آماری بخشی از ارتباط میان رهبری دموکراتیک و گرایش به تفکر انتقادی را تبیین می‌کند. یافته‌های کیفی با نتایج کمی همگرا و آن‌ها را گسترش داد؛ به طوری که دانشجویان رفتارهای تدریس مشارکتی، گفت‌وگوی باز، پرسشگری سازنده، یادگیری مشارکتی و راهنمایی آموزشی شفاف را به عنوان عوامل حمایت‌کننده از مشارکت و تفکر تأملی توصیف کردند. نتیجه‌گیری: رهبری دموکراتیک اعضای هیئت علمی قوی‌ترین ارتباط مثبت را با مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی نشان داد. این یافته‌ها حاکی از آن است که رویکردهای تدریس مشارکتی می‌توانند اجزای ارزشمندی برای توسعه اعضای هیئت علمی و عمل آموزشی باشند. مطالعات طولی و چندمرکزی برای بررسی بیشتر روابط زمانی میان رهبری اعضای هیئت علمی، مشارکت دانشجویان و گرایش به تفکر انتقادی توصیه می‌شود.

Introduction Research Methodology education in higher education presents persistent andragogical challenges, including conceptual complexity, limited student engagement, inconsistent curriculum structures and weak connections to authentic inquiry. This study compares Research Methods curricula in Australia and South Africa to examine how curricula can be designed through constructivist learning theory. Methods Using a constructivist quadethnographic approach, four educators from two institutions engaged in collaborative autoethnographic dialogue over five months, critically reflecting on curriculum structures, teaching experiences and student learning behaviours. Results The analysis identified shared challenges across both contexts, including learning outcomes oriented towards lower-order cognitive skills, theoretical content-dominated teaching, limited scaffolded and collaborative inquiry, uneven temporal structures, superficial treatment of ethics and weak connections between research skills and professional practice. These limitations resulted primarily in formal or technical alignment rather than meaningful constructive alignment. Discussion The study proposes the Constructivist Engagement Framework for Research Methods Education, comprising Curriculum Intent, Learning Design, Andragogical Practice and Learning Culture. The framework provides a conceptual and practical guide for curriculum development and highlights implications for curriculum reform, professional learning and institutional support. Further empirical research is recommended to evaluate and refine the framework across disciplines and programmes.

مقدمه: آموزش روش تحقیق در آموزش عالی با چالش‌های مداوم آندرگوژیکی مواجه است، از جمله پیچیدگی مفهومی، مشارکت محدود دانشجویان، ساختارهای نامنسجم برنامه درسی و ارتباط ضعیف با پژوهش اصیل. این مطالعه به مقایسه برنامه‌های درسی روش تحقیق در استرالیا و آفریقای جنوبی می‌پردازد تا بررسی کند چگونه می‌توان برنامه‌های درسی را بر اساس نظریه یادگیری سازه‌گرایانه طراحی کرد. روش‌ها: با بهره‌گیری از رویکرد چهارنفره‌نگاری سازه‌گرایانه، چهار مدرس از دو مؤسسه طی پنج ماه در گفت‌وگوی خوداتنوگرافیک مشارکتی شرکت کردند و به طور انتقادی به بازتاب ساختارهای برنامه درسی، تجارب تدریس و رفتارهای یادگیری دانشجویان پرداختند. یافته‌ها: تحلیل انجام‌شده چالش‌های مشترکی را در هر دو زمینه شناسایی کرد، از جمله نتایج یادگیری مبتنی بر مهارت‌های شناختی سطح پایین‌تر، غلبه محتوای نظری بر تدریس، محدودیت در پژوهش تدریجی و مشارکتی، ساختارهای زمانی نامنظم، پرداخت سطحی به اخلاق و ارتباط ضعیف میان مهارت‌های پژوهشی و عمل حرفه‌ای. این محدودیت‌ها عمدتاً منجر به همسویی صوری یا فنی به جای همسویی سازنده معنادار می‌شوند. بحث: این مطالعه چارچوب مشارکت سازه‌گرایانه برای آموزش روش تحقیق را پیشنهاد می‌کند که شامل هدف برنامه درسی، طراحی یادگیری، عمل آندرگوژیکی و فرهنگ یادگیری است. این چارچوب راهنمای مفهومی و عملی برای توسعه برنامه درسی ارائه می‌دهد و پیامدهایی برای اصلاح برنامه درسی، یادگیری حرفه‌ای و حمایت نهادی برجسته می‌کند. انجام پژوهش‌های تجربی بیشتر برای ارزیابی و اصلاح این چارچوب در رشته‌ها و برنامه‌های مختلف توصیه می‌شود.

Introduction This study aims to present a detailed empirical investigation of the role of entrepreneurship education in building entrepreneurial intention of business students through competencies, character strengths, and virtues. This study focuses on several business students in a higher education environment. Methods The methodology used in this research is associative research with the study of certain dependent, independent, and mediating variables involving business management students from various state universities in East Indonesia. Sampling used a saturated sample of 397 business management students. According to the research model, the author chose a structural equation model (SEM) to analyze the data and support using character strength and virtues with six traits: wisdom and knowledge, courage, humanity, justice, temperance, and transcendence. Results The research findings indicate that the six variables shaping character strengths, virtues, and lecturer competencies are effective in developing entrepreneurial intentions among students. Meanwhile, direct entrepreneurship education is ineffective in developing student entrepreneurial intentions. Discussion This research provides detailed and robust results regarding entrepreneurial intentions that are more measurable and easily realised by relying on character strengths and virtues that contribute to entrepreneurial intentions within a conducive academic environment. Improving the quality of entrepreneurship education for business management students can utilise the results of this research as a guide. However, to maximise the role of entrepreneurship education in business students’ entrepreneurial intentions, it needs to be mediated by character strengths, virtues, and lecturer competencies. This research demonstrates that entrepreneurship education that relies solely on the transfer of entrepreneurial knowledge and skills to students is ineffective in developing entrepreneurial intentions, which are the foundation for producing graduates who are ready to start businesses.

مقدمه: این مطالعه با هدف ارائه یک بررسی تجربی دقیق از نقش آموزش کارآفرینی در شکل‌دهی نیت کارآفرینانه دانشجویان رشته مدیریت کسب‌وکار از طریق شایستگی‌ها، قوت‌های منش و فضایل انجام شده است. این پژوهش بر چندین دانشجوی رشته مدیریت کسب‌وکار در محیط آموزش عالی تمرکز دارد. روش‌ها: روش‌شناسی مورد استفاده در این پژوهش، پژوهش‌های همبستگی با مطالعه متغیرهای وابسته، مستقل و میانجی خاص است که دانشجویان مدیریت کسب‌وکار از دانشگاه‌های دولتی مختلف در شرق اندونزی را دربرمی‌گیرد. نمونه‌گیری به صورت نمونه اشباع با ۳۹۷ دانشجوی مدیریت کسب‌وکار انجام شد. بر اساس مدل پژوهش، نویسنده مدل معادلات ساختاری (SEM) را برای تحلیل داده‌ها و پشتیبانی از استفاده از قوت منش و فضایل با شش ویژگی: خرد و دانش، شجاعت، انسانیت، عدالت، اعتدال و تعالی انتخاب کرد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که شش متغیر شکل‌دهنده قوت منش، فضایل و شایستگی‌های اساتید در توسعه نیت کارآفرینانه دانشجویان مؤثر هستند. در حالی که آموزش مستقیم کارآفرینی در توسعه نیت کارآفرینانه دانشجویان مؤثر نیست. بحث: این پژوهش نتایج دقیق و قوی در خصوص نیت کارآفرینانه ارائه می‌دهد که با تکیه بر قوت منش و فضایل که به نیت کارآفرینانه در محیط دانشگاهی مساعد کمک می‌کنند، قابل سنجش‌تر و تحقق‌پذیرتر است. ارتقای کیفیت آموزش کارآفرینی برای دانشجویان مدیریت کسب‌وکار می‌تواند از نتایج این پژوهش به عنوان راهنما بهره گیرد. با این حال، برای حداکثر کردن نقش آموزش کارآفرینی در نیت کارآفرینانه دانشجویان مدیریت کسب‌وکار، لازم است این نقش از طریق قوت منش، فضایل و شایستگی‌های اساتید میانجی‌گری شود. این پژوهش نشان می‌دهد که آموزش کارآفرینی که صرفاً بر انتقال دانش و مهارت‌های کارآفرینی به دانشجویان متکی است، در توسعه نیت کارآفرینانه که زیربنای تربیت فارغ‌التحصیلان آماده ورود به عرصه کسب‌وکار است، مؤثر نیست.

Practice is indispensable in civil aviation vocational education, yet exposure to simulated or workplace activity does not in itself show that students have learned from it. This critical narrative review examines how experiential, work-based, simulation and technology-supported learning relate to student engagement, motivation and learning challenges in vocational and aviation education. A targeted search identified 29 cited sources, which were appraised for methodological transparency, construct alignment and contextual relevance. Across this heterogeneous evidence base, preparation, authentic task design, instructor interaction, feedback, debriefing and opportunities to apply revised understanding recur as conditions that help students interpret experience. The review also shows why engagement should be separated into behavioural, emotional and cognitive dimensions and why motivation cannot be reduced to a simple intrinsic–extrinsic opposition. Reported difficulties—including weak task clarity, uneven guidance, limited resources, technology constraints, teamwork problems and workplace stress—often arise from the learning environment as well as from individual learners. On this basis, the article proposes a non-causal, learner-centred framework linking instructional design, learner responses and enabling conditions to connected cycles of preparation, supported practice, feedback and reflection.

عمل در آموزش حرفه‌ای هوانوردی غیرنظامی ضروری است، اما صرفاً قرار گرفتن در معرض فعالیت‌های شبیه‌سازی‌شده یا محیط کار به خودی خود نشان نمی‌دهد که دانشجویان از آن یاد گرفته‌اند. این مرور روایی انتقادی بررسی می‌کند که چگونه یادگیری تجربی، مبتنی بر کار، شبیه‌سازی‌شده و پشتیبانی‌شده با فناوری با مشارکت، انگیزش و چالش‌های یادگیری دانشجویان در آموزش حرفه‌ای و هوانوردی مرتبط است. جستجوی هدفمند ۲۹ منبع استنادی را شناسایی کرد که از نظر شفافیت روش‌شناختی، هم‌راستایی سازه‌ها و ارتباط زمینه‌ای ارزیابی شدند. در این مجموعه شواهد ناهمگون، آمادگی، طراحی وظایف اصیل، تعامل با مدرس، بازخورد، بازنگری و فرصت‌های به‌کارگیری درک اصلاح‌شده به طور مکرر به عنوان شرایطی که به دانشجویان در تفسیر تجربه کمک می‌کند، مشاهده می‌شود. این مرور همچنین نشان می‌دهد که چرا مشارکت باید به ابعاد رفتاری، هیجانی و شناختی تفکیک شود و چرا انگیزش را نمی‌توان به تقابل ساده درونی–بیرونی تقلیل داد. دشواری‌های گزارش‌شده—از جمله ضعف در شفافیت وظایف، راهنمایی نامتوازن، منابع محدود، محدودیت‌های فناوری، مشکلات کار تیمی و استرس محیط کار—اغلب هم از محیط یادگیری و هم از خود یادگیرندگان ناشی می‌شود. بر این اساس، مقاله چارچوبی غیرعلی و یادگیرنده‌محور را پیشنهاد می‌کند که طراحی آموزشی، واکنش‌های یادگیرنده و شرایط تسهیل‌کننده را به چرخه‌های مرتبط آمادگی، تمرین پشتیبانی‌شده، بازخورد و تأمل پیوند می‌دهد.

Studies on how college/university students approach online education and courses have been conducted. The purposes of such studies, including the current paper, is to assess the students’ use of online resources to identify patterns and any room for improvement of their online experience. The author has used the Canvas Learning Management System (LMS) to deliver asynchronous instruction in an undergraduate course and to facilitate communication and course organization in a face-to-face graduate course. This paper analyzes student access and usage data from both courses to identify meaningful patterns and insights. The collected data are examined in relation to course enrollment and major course milestones. Information obtained directly from Canvas is supplemented with basic statistical analyses, including descriptive measures such as averages. The findings are then discussed to provide insights into the advantages and limitations of online teaching and learning. Findings include reduced student engagement with online content over time. Graduate students are more likely to stay engaged online versus undergraduate students. Lastly, online group work shows the free-rider effect where some students rely on other group members to finish assigned tasks.

پژوهش‌هایی درباره نحوه رویکرد دانشجویان دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی به آموزش و دوره‌های آنلاین انجام شده است. اهداف این‌گونه پژوهش‌ها، از جمله مقاله حاضر، ارزیابی استفاده دانشجویان از منابع آنلاین به منظور شناسایی الگوها و هرگونه امکان بهبود تجربه آنلاین آن‌ها است. نویسنده از سامانه مدیریت یادگیری Canvas (LMS) برای ارائه آموزش غیرهمزمان در یک دوره کارشناسی و تسهیل ارتباط و سازماندهی دوره در یک دوره حضوری کارشناسی ارشد استفاده کرده است. این مقاله داده‌های مربوط به دسترسی و استفاده دانشجویان از هر دو دوره را به منظور شناسایی الگوها و بینش‌های معنادار تحلیل می‌کند. داده‌های جمع‌آوری‌شده در ارتباط با ثبت‌نام در دوره و نقاط عطف اصلی دوره بررسی می‌شوند. اطلاعات به‌دست‌آمده مستقیماً از Canvas با تحلیل‌های آماری پایه، از جمله شاخص‌های توصیفی مانند میانگین‌ها، تکمیل شده است. یافته‌ها سپس مورد بحث قرار می‌گیرند تا بینش‌هایی درباره مزایا و محدودیت‌های آموزش و یادگیری آنلاین ارائه شود. یافته‌ها شامل کاهش مشارکت دانشجویان با محتوای آنلاین در طول زمان است. دانشجویان کارشناسی ارشد نسبت به دانشجویان کارشناسی احتمال بیشتری دارند که به صورت آنلاین فعال باقی بمانند. در نهایت، کار گروهی آنلاین اثر سواری رایگان را نشان می‌دهد که در آن برخی دانشجویان برای انجام وظایف محوله به سایر اعضای گروه متکی هستند.

This study sought to examine the essence of quality teacher training in implementing inclusive education at a higher education institution in South Africa.Inclusive education in the South African education context is a reformatory tool to welcome diversity amongst learners in one classroom.Drawing on a multi-method South African policy discourse and teacher education for inclusion, the study interrogates how pre-service and in-service training prepare teachers to teach diverse students in higher education contexts.Inclusive education policy, as stated in Education White Paper 6, establishes teachers as the primary implementers of inclusion.Yet, systematic evidence points to gaps between policy ideals and actual teacher preparation, practice, and support within higher education settings.Qualitative data for this study was drawn from student teachers and lecturers from a selected university.All participants in the study were members of the faculty of education.Data was collected through semi-structured interviews.In this study, semi-structured interviews served as a well-established qualitative data collection method suited to exploring complex stakeholder perspectives.Semi-structured interviews offered the flexibility to elicit in-depth insights from diverse participants while preserving comparability across interviews.The purposive sampling technique was selected because it enables the identification and selection of participants who are particularly knowledgeable and experienced with the phenomenon of interest.Thematic analysis was used to analyse data.The findings of this study revealed that student teachers are not being prepared to meet the needs of diverse learners that they will teach at school.Respondents frequently reported gaps in knowledge, practical competencies, and confidence to implement inclusive strategies in diverse classrooms.The study concludes that both the theory and the practical implementation of inclusive education for student teachers are paramount to transforming the educational landscape in South Africa.This points to the need for strengthened teacher education for inclusion within South Africa's higher education programs.

این پژوهش با هدف بررسی ماهیت کیفیت آموزش معلمان در اجرای آموزش فراگیر در یک مؤسسه آموزش عالی در آفریقای جنوبی انجام شده است. آموزش فراگیر در زمینه آموزش و پرورش آفریقای جنوبی ابزاری اصلاح‌گرانه برای استقبال از تنوع در میان دانش‌آموزان در یک کلاس درس به‌شمار می‌رود. با بهره‌گیری از رویکرد چندروشی در تحلیل گفتمان سیاست‌های آفریقای جنوبی و آموزش معلمان برای فراگیری، این پژوهش به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه آموزش‌های پیش‌خدمت و ضمن خدمت معلمان را برای تدریس به دانشجویان متنوع در بستر آموزش عالی آماده می‌کند. سیاست آموزش فراگیر، همان‌گونه که در سند «کتاب سفید آموزش ۶» بیان شده است، معلمان را به‌عنوان مجریان اصلی فراگیری معرفی می‌کند. با این حال، شواهد نظام‌مند به وجود شکاف‌هایی میان آرمان‌های سیاستی و آمادگی، عمل و حمایت واقعی از معلمان در محیط‌های آموزش عالی اشاره دارد. داده‌های کیفی این پژوهش از دانشجومعلمان و اعضای هیئت علمی یک دانشگاه منتخب گردآوری شده است. تمامی شرکت‌کنندگان عضو دانشکده آموزش و پرورش بودند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری شد. در این پژوهش، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته به‌عنوان روشی کیفی و معتبر برای گردآوری داده‌ها جهت بررسی دیدگاه‌های پیچیده ذینفعان به کار گرفته شد. این مصاحبه‌ها انعطاف‌پذیری لازم برای استخراج بینش‌های عمیق از شرکت‌کنندگان متنوع را در عین حفظ قابلیت مقایسه میان مصاحبه‌ها فراهم آورد. روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شد زیرا امکان شناسایی و انتخاب شرکت‌کنندگانی را فراهم می‌کند که دانش و تجربه ویژه‌ای نسبت به پدیده مورد نظر دارند. تحلیل تماتیک برای تجزیه و تحلیل داده‌ها به کار رفت. یافته‌های این پژوهش نشان داد که دانشجومعلمان برای پاسخ‌گویی به نیازهای یادگیرندگان متنوعی که قرار است در مدارس تدریس کنند، آماده نمی‌شوند. پاسخ‌دهندگان به‌طور مکرر به وجود شکاف‌هایی در دانش، شایستگی‌های عملی و اعتمادبه‌نفس برای اجرای راهبردهای فراگیر در کلاس‌های متنوع اشاره کردند. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که هر دو جنبه نظری و عملی اجرای آموزش فراگیر برای دانشجومعلمان، برای تحول چشم‌انداز آموزشی در آفریقای جنوبی اهمیت اساسی دارد. این امر بر ضرورت تقویت آموزش معلمان برای فراگیری در برنامه‌های آموزش عالی آفریقای جنوبی تأکید می‌کند.

This Brief Report examines changes in students’ understanding of economics and “the economy” through the lens of “threshold concepts,” which serve as gateways to new ways of thinking. Drawing on qualitative analysis of postgraduate students’ reflective assignments from an MSc Ecological Economics module, we explore how a set of pedagogically pre-identified threshold concepts – selected for their centrality within ecological economics and contrast with mainstream economics – can reshape students’ understanding, and how scaffolding supports this process. The report assesses engagement with the following threshold concepts: the embedded economy (ontology); the Systems of Provision framework and heterodox views on capitalism and growth (epistemology); value pluralism and the limits of monetization (axiology); and the idea of economics as normative and political (ideology). We show that scaffolding across key dimensions of a pre-analytical vision – ontology, epistemology, axiology, and ideology – helped students develop a different understanding of economics. While focused on ecological economics, the findings suggest a pedagogical approach transferable to sustainability education more broadly: scaffolding learning around a pre-analytic vision and anchoring threshold concepts within it to foster deeper, more critical engagement with complex social-ecological knowledge.

این گزارش کوتاه به بررسی تغییرات درک دانشجویان از اقتصاد و «اقتصاد کلان» از منظر «مفاهیم آستانه‌ای» می‌پردازد؛ مفاهیمی که به‌عنوان دروازه‌هایی به سوی شیوه‌های جدید اندیشیدن عمل می‌کنند. با بهره‌گیری از تحلیل کیفی تکالیف تأملی دانشجویان تحصیلات تکمیلی در یکی از واحدهای کارشناسی ارشد اقتصاد بوم‌شناختی، بررسی می‌شود که چگونه مجموعه‌ای از مفاهیم آستانه‌ای که به‌صورت آموزشی و به دلیل مرکزیت آن‌ها در اقتصاد بوم‌شناختی و تمایز با اقتصاد جریان اصلی از پیش شناسایی شده‌اند، می‌توانند درک دانشجویان را دگرگون سازند و نقش حمایت‌های ساختاریافته در این فرایند چگونه است. این گزارش به میزان درگیری با مفاهیم آستانه‌ای زیر می‌پردازد: اقتصاد درون‌نهاده (هستی‌شناسی)؛ چارچوب نظام‌های تأمین و دیدگاه‌های دگراندیش درباره سرمایه‌داری و رشد (معرفت‌شناسی)؛ تکثر ارزش‌ها و محدودیت‌های پولی‌سازی (ارزش‌شناسی)؛ و ایده اقتصاد به‌عنوان امری هنجاری و سیاسی (ایدئولوژی). نشان داده می‌شود که حمایت ساختاریافته در ابعاد کلیدی چشم‌انداز پیشاتحلیلی – هستی‌شناسی، معرفت‌شناسی، ارزش‌شناسی و ایدئولوژی – به دانشجویان کمک کرد تا درکی متفاوت از اقتصاد پیدا کنند. اگرچه تمرکز بر اقتصاد بوم‌شناختی است، یافته‌ها رویکردی آموزشی را پیشنهاد می‌کنند که قابلیت انتقال به آموزش پایداری در معنای وسیع‌تر را دارد: ساختاربندی یادگیری حول یک چشم‌انداز پیشاتحلیلی و لنگر دادن مفاهیم آستانه‌ای در آن برای تقویت مشارکت عمیق‌تر و انتقادی‌تر با دانش پیچیده اجتماعی-بوم‌شناختی.

This paper examined the transformative role of digital learning in the Eastern Cape.The advent of digital learning has emerged as a transformative force in higher education institutions, reshaping pedagogical approaches and enhancing student engagement.The paper adopted a qualitative, interpretive stance to capture lived experiences, meanings, and context-specific understandings of digital learning as a transformative force in Eastern Cape higher education institutions.A qualitative stance was aligned with the emphasis on depth of understanding, pedagogical change, and student and staff experiences rather than purely measurable outcomes.A multisite instrumental case study design was appropriate for illuminating how digital learning functions as a transformative force across diverse Eastern Cape higher education institutions.The population for this paper included students, academics, and administrative staff involved with digital learning across selected Eastern Cape higher education institutions.Purposive sampling was used to select participants to capture diverse perspectives on transformation.The sampling strategy was guided by data saturation, with a focus on in-depth semi-structured interviews for students and staff, complemented by document analysis and observations.Thematic analysis was used to identify, analyse, and report patterns across datasets.Findings suggest that while digital learning can enhance accessibility and flexibility, significant disparities in access to technology and digital literacy persist, exacerbating existing inequalities.The findings of the paper were context-specific to Eastern Cape higher education institutions and may not generalise beyond similar settings.The paper concludes with recommendations for improving digital learning infrastructure and strategies for future research.

این مقاله نقش تحول‌آفرین یادگیری دیجیتال در استان Eastern Cape را مورد بررسی قرار داد. ظهور یادگیری دیجیتال به‌عنوان نیرویی تحول‌آفرین در مؤسسات آموزش عالی مطرح شده است که رویکردهای آموزشی را دگرگون ساخته و مشارکت دانشجویان را افزایش داده است. این مقاله با اتخاذ رویکردی کیفی و تفسیری، به منظور درک تجارب زیسته، معانی و فهم‌های مبتنی بر زمینه از یادگیری دیجیتال به‌عنوان نیرویی تحول‌آفرین در مؤسسات آموزش عالی استان Eastern Cape انجام شده است. رویکرد کیفی با تأکید بر عمق فهم، تغییرات آموزشی و تجارب دانشجویان و کارکنان، به جای صرفاً نتایج قابل اندازه‌گیری، همسو بود. طراحی مطالعه موردی ابزاری چندسایتی برای روشن ساختن نحوه عملکرد یادگیری دیجیتال به‌عنوان نیرویی تحول‌آفرین در میان مؤسسات آموزش عالی متنوع استان Eastern Cape مناسب تشخیص داده شد. جامعه آماری این مقاله شامل دانشجویان، اعضای هیئت علمی و کارکنان اداری درگیر با یادگیری دیجیتال در مؤسسات آموزش عالی منتخب استان Eastern Cape بود. نمونه‌گیری هدفمند برای انتخاب مشارکت‌کنندگان به منظور دریافت دیدگاه‌های متنوع درباره تحول به کار گرفته شد. راهبرد نمونه‌گیری بر اساس اشباع داده‌ها هدایت شد و تمرکز بر مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق با دانشجویان و کارکنان، همراه با تحلیل اسناد و مشاهدات بود. تحلیل تماتیک برای شناسایی، تحلیل و گزارش الگوها در سراسر داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه یادگیری دیجیتال می‌تواند دسترسی و انعطاف‌پذیری را افزایش دهد، اما نابرابری‌های قابل توجهی در دسترسی به فناوری و سواد دیجیتال همچنان وجود دارد که نابرابری‌های موجود را تشدید می‌کند. یافته‌های این مقاله مختص مؤسسات آموزش عالی استان Eastern Cape است و ممکن است به فراتر از محیط‌های مشابه قابل تعمیم نباشد. مقاله با ارائه توصیه‌هایی برای بهبود زیرساخت‌های یادگیری دیجیتال و راهبردهایی برای پژوهش‌های آتی به پایان می‌رسد.

Artificial intelligence (AI) is often presented as solving longstanding challenges of feedback in higher education. Research and commentary tend to focus on how AI can replace educator labour by providing feedback information at scale but this substitution risks simplifying a complex and interconnected set of practices. We draw from Barnett’s work on the ecological university to offer a dynamic, relational view of an ecosystem – where the whole is greater than the sum of its parts. This perspective of the feedback ecosystem sensitised a qualitative study, where data was constituted through participant discussion within two-hour online workshops. Twelve students and 18 educators participated across three workshops; analysis of participant feedback experiences illustrated how feedback relations shift in the presence of AI. To conclude, we suggest that in response to AI, educators can seek to strengthen their feedback relationships with students over time – what we call humans-as-the-loop – in the feedback ecosystem.

هوش مصنوعی (AI) اغلب به عنوان راه‌حلی برای چالش‌های دیرینه بازخورد در آموزش عالی مطرح می‌شود. پژوهش‌ها و دیدگاه‌ها عمدتاً بر این تمرکز دارند که چگونه هوش مصنوعی می‌تواند جایگزین نیروی کار آموزشی شده و اطلاعات بازخورد را در مقیاس وسیع ارائه دهد، اما این جایگزینی خطر ساده‌سازی مجموعه‌ای پیچیده و به‌هم‌پیوسته از رویه‌ها را به همراه دارد. ما با بهره‌گیری از آثار Barnett درباره دانشگاه بوم‌شناختی، دیدگاهی پویا و رابطه‌مند از یک اکوسیستم ارائه می‌دهیم؛ جایی که کل، فراتر از مجموع اجزای آن است. این رویکرد نسبت به اکوسیستم بازخورد، مطالعه‌ای کیفی را جهت‌دهی کرد که داده‌های آن از طریق بحث شرکت‌کنندگان در کارگاه‌های آنلاین دو ساعته گردآوری شد. دوازده دانشجو و هجده مدرس در سه کارگاه شرکت کردند؛ تحلیل تجارب بازخورد شرکت‌کنندگان نشان داد که چگونه روابط بازخورد در حضور هوش مصنوعی دچار تغییر می‌شود. در پایان، پیشنهاد می‌کنیم که در واکنش به هوش مصنوعی، مدرسان می‌توانند در طول زمان روابط بازخوردی خود را با دانشجویان تقویت کنند؛ چیزی که ما آن را «انسان‌ها به‌عنوان حلقه» در اکوسیستم بازخورد می‌نامیم.

Individual learning styles are varying according to the tendency of each individual. An appropriate learning style could help students to achieve good academic record in any subject they learned. Therefore, this study aimed to determine the relationship between student achievement and learning style for technical and non technical subject. A total of 288 Diploma student enrolled in Electrical Engineering program participated in this study. Solomon Felder Learning Style Index was distributed to the participants and the Felder and Silverman model was used to interpret the data. Result showed that the electrical engineering students have an active type of learning style for the first dimension, the sensing for the second dimension, visual for the third dimension, and sequence for the fourth dimension. The result showed that there is no significant relationship between the dimensions of learning styles and academic achievement for Electrical Technology subject and only the second dimension has a significant relationship with academic achievement of the Polibriged subject. In conclusion, learning style is not the main factors to enhance students’ achievement, but it can be used to identify the tendency of learning styles possessed by students.

سبک‌های یادگیری فردی بر اساس تمایل هر فرد متفاوت است. یک سبک یادگیری مناسب می‌تواند به دانشجویان کمک کند تا در هر موضوعی که می‌آموزند، به عملکرد تحصیلی خوبی دست یابند. بنابراین، هدف این پژوهش تعیین رابطه بین پیشرفت تحصیلی دانشجویان و سبک یادگیری برای دروس فنی و غیر فنی بود. در این مطالعه، مجموعاً ۲۸۸ دانشجوی مقطع کاردانی که در برنامه مهندسی برق ثبت‌نام کرده بودند، شرکت کردند. شاخص سبک یادگیری Solomon Felder بین شرکت‌کنندگان توزیع شد و مدل Felder and Silverman برای تفسیر داده‌ها به کار رفت. نتایج نشان داد که دانشجویان مهندسی برق در بُعد اول دارای سبک یادگیری فعال، در بُعد دوم سبک یادگیری حسی، در بُعد سوم سبک یادگیری بصری و در بُعد چهارم سبک یادگیری ترتیبی هستند. نتایج نشان داد که بین ابعاد سبک‌های یادگیری و پیشرفت تحصیلی در درس فناوری برق رابطه معناداری وجود ندارد و تنها بُعد دوم با پیشرفت تحصیلی در درس Polibriged رابطه معناداری دارد. در نتیجه، سبک یادگیری عامل اصلی برای ارتقاء پیشرفت تحصیلی دانشجویان نیست، اما می‌تواند برای شناسایی گرایش سبک‌های یادگیری دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

Adaptability is defined as appropriate cognitive, behavioral, and/or affective adjustment in the face of uncertainty and novelty. Building on prior measurement work demonstrating the psychometric properties of an adaptability construct, the present study investigates dispositional predictors (personality, implicit theories) of adaptability, and the role of adaptability in predicting academic (motivation, engagement, disengagement) and non-academic (self-esteem, life satisfaction, sense of meaning and purpose, emotional instability) outcomes. This longitudinal study (2 time points, 1 year apart), involving 969 adolescents from 9 high schools, found that personality (conscientiousness and agreeableness—positively; neuroticism—negatively) and implicit theories (effort-related beliefs about intelligence—positively) significantly predicted adaptability (beyond the effects of socio-demographics and prior achievement). Further, adaptability significantly predicted academic (class participation, school enjoyment, and positive academic intentions—positively; self-handicapping and disengagement—negatively) and non-academic (self-esteem, life satisfaction, and sense of meaning and purpose—positively) outcomes beyond the effects of socio-demographic factors, prior achievement, personality, implicit theories, and 2 cognate correlates (buoyancy and self-regulation). These findings hold implications for researchers and practitioners seeking to understand and address young people’s responses to their changing academic and non-academic worlds.

سازگاری به عنوان تنظیم شناختی، رفتاری و/یا عاطفی مناسب در مواجهه با عدم قطعیت و نوآوری تعریف می‌شود. با تکیه بر پژوهش‌های پیشین که ویژگی‌های روان‌سنجی سازه سازگاری را نشان داده‌اند، مطالعه حاضر به بررسی پیش‌بین‌های صفتی (شخصیت، نظریه‌های ضمنی) سازگاری و نقش سازگاری در پیش‌بینی پیامدهای تحصیلی (انگیزش، مشارکت، کناره‌گیری) و غیرتحصیلی (عزت نفس، رضایت از زندگی، احساس معنا و هدف، بی‌ثباتی عاطفی) می‌پردازد. این مطالعه طولی (در دو نقطه زمانی با فاصله یک سال)، با مشارکت ۹۶۹ نوجوان از ۹ دبیرستان، نشان داد که شخصیت (وظیفه‌شناسی و توافق‌پذیری—به طور مثبت؛ روان‌رنجوری—به طور منفی) و نظریه‌های ضمنی (باورهای مرتبط با تلاش درباره هوش—به طور مثبت) به طور معناداری سازگاری را پیش‌بینی کردند (فراتر از اثرات عوامل جمعیت‌شناختی و پیشرفت قبلی). همچنین، سازگاری به طور معناداری پیامدهای تحصیلی (مشارکت در کلاس، لذت از مدرسه و نیت‌های تحصیلی مثبت—به طور مثبت؛ خودناتوان‌سازی و کناره‌گیری—به طور منفی) و غیرتحصیلی (عزت نفس، رضایت از زندگی و احساس معنا و هدف—به طور مثبت) را فراتر از اثرات عوامل جمعیت‌شناختی، پیشرفت قبلی، شخصیت، نظریه‌های ضمنی و دو همبسته مشابه (شناوری و خودتنظیمی) پیش‌بینی کرد. این یافته‌ها برای پژوهشگران و متخصصانی که به دنبال درک و پرداختن به واکنش‌های نوجوانان نسبت به دنیای تحصیلی و غیرتحصیلی در حال تغییر آن‌ها هستند، دارای پیامدهایی است.